ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Κάθε φορά που ακούω περιστατικά μπουλινγκ τρέμω μη με πιάσουν τα κλάματα μπροστά σε τρίτους. Είχαν περάσει 9 χρόνια ( δημοτικό και γυμνασιο ) που δεν είχα πει τίποτα στους γονείς μου. Τρέμω ακόμη και τώρα που έχω τελειώσει το σχολείο να το παραδεχτώ. Οι δικοί μου έχουν μείνει στο " με κοροϊδευαν μέχρι την τριτη δημοτικού ". Όχι ότι δεν έκαναν τίποτα αντίθετα και σε δάσκαλους πήγαν καλά σε διευθυντές και παντού για να με προστατεύουν εγώ τους ζήτησα να σταματήσουν λέγοντας " όλα καλά ". Ούτε σε ψυχολογο θέλω να πάω. Λένε ότι όταν βιώνεις κάτι άσχημο όταν είσαι παιδί μπλοκερνεις όταν ενηλικιωνεσαι. Το ίδιο και εγώ. Νιώθω ότι έχω τόσα ψυχικά τραύματα και δεν θέλω να μιλάω για αυτά γιατί όταν τα θυμάμαι κλαίω ακόμη. Ίσως να έπρεπε να είχα μιλήσει. Ίσως να ήμουν καλύτερα τωρα να είχα μια φυσιολογική ζωή. Χωρίς μίσος και θυμό μέσα μου. Μιληστε. Θα κάνει περισσότερο σε εσάς καλό. Υπερασπιστείτε τον εαυτό σας έστω μια φορά. Ας μην έχουμε κάθε χρόνο αυτοκτονιες. Μη φοβαστε τιποτα και κανεναν. Όλα θα πάνε καλά το υπόσχομαι.

«…ορισμένες φορές το να προσφέρεις σε κάποιον μιαν δεύτερη ευκαιρία, είναι σαν να δίνεις μια επιπλέον σφαίρα για το όπλο τους, σε αυτούς που αστόχησαν την πρώτη φορά», έγραφε στο ημερολόγιό του!!!Όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας,πρέπει να τα δούμε κάποτε σοβαρά.Αυτή η κατρακύλα των αξιών,η βία,οι ταραγμένες ψυχές πολλών και η μοναξιά που έχει πάρει τεράστιες διαστάσεις,θα μας αφανίσει ως κοινωνία.Ας σκύψουμε μέσα μας πρώτα κι ύστερα ας βρούμε το κουράγιο να πράξουμε τα δέοντα,για την ανατροπή αυτής της σαπίλας.

Ειμαι σε σχέση με ενα αγορι εδω και εναν χρόνο σχεδόν.Εγω 17 εκεινος 19.Απτο χειμωνα κανονιζε διακοπές με συμφοιτητές και συμφοιτήτριες του,την παρέα του απτη σχολη.Οταν μου το ελεγε τότε μεσα μου ζηλευα που θα κοιμαται στο ιδιο δωματιο με κοριτσια κτλ.Τωρα,μαλλον έχει ωριμάσει αυτο που νιωθω, αλλά πραγματικά βρίσκεται στις διακοπές και εγώ οχι μονο δεν ζηλεύω καθολου,αλλα ισα ισα ειμαι παρα πολυ χαρουμενη που περνάει καλα.Ανυπομονω να τον δω και να μου τα πει με λεπτομέρειες.Εχω ενα χαμογελο ως τα αφτια που οταν μιλάμε τηλέφωνο τον ακούω χαρούμενο.Νιωθω γεμάτη.

Είναι λίγο άσχετο το θέμα μου αλλά από μικρή ήθελα να πάω να ζήσω στην Αμερική.Τώρα είμαι 23.Είναι το όνειρο μου.Ποτέ όμως δεν τα κατάφερα μέχρι τώρα λόγω οικονομικών και ότι δεν έχω κάποιον εκεί.Θα ήθελα τη βοήθεια σας αν μπορούσατε να μου πείτε τι να κάνω για να καταφέρω να πάω..Αρχικά για τη βιζα έχω ακούσει ότι είναι πολύ δύσκολο να την πάρεις..ειδικά αν δεν έχεις και κάποια βοήθεια από κει..Σας ευχαριστώ

Αρνείται να δώσει μια απάντηση. Της έχω δώσει άπειρες ευκαιρίες και δεν λέει αυτά που έχει μέσα της. Της έχω δείξει αυτά που νιώθω και με λόγια και με πράξεις. Δεν ξέρω τι άλλο να κάνω... Όταν πάω να της μιλήσω γι'αυτά που νιώθω απλά αλλάζει το θέμα. Το θέμα είναι ότι έχω μάθει ότι της αρέσω (ή άρεσα) και θέλω να μάθω τι την κρατάει επιφυλακτική.Τι άλλο να κάνω?

Εγώ είμαι δασκάλα εκείνος μαθηματικός. Ανασφάλιστοι και μοναδικό μας έσοδο τα ιδιαίτερα οπότε και αν θυμηθούν να μας πληρώσουν. Πριν κανένα δίμηνο βρίσκω δουλειά σε ζαχαροπλαστείο- φουρνο όπου κάνω τα πάντα για περίπου 2 ευρώ την ώρα χωρίς διάλειμμα και γενικά άθλιες συνθήκες εργασίας κυρίως λόγω της μεταχείρισης μας σαν ζωα. Είπα ότι θα καθόμουν ένα μήνα και θα εφευγα και πραγματικα οταν αντι για τα 580 με πλήρωσαν 470 λέω στον άντρα μου δεν θέλω να πάω τη Δευτέρα για δουλειά ειναι ξεφτιλα πλέον. Πονάω παντού δεν έχω χρόνο προσωπικό τα λεφτά είναι ψίχουλα με ξεφτιλίζουν μπηχτές και ειρωνειες. Μου λέει πήγαινε κανένα μήνα ακόμα μετα σταματα και τον Σεπτέμβρη πάλι ιδιαίτερα. Είμαι στο δεύτερο μήνα και σημερα είχαμε την εξής κουβέντα: Εγώ στη θέση σου θα καθόμουν μέχρι τα ΜΕΣΑ Αυγούστου (ΜΕΣΑ εννοεί 26 που γίνονται οι πληρωμες) και μετα θα έφευγα. Εγώ θα το έκανα. ΛΈΕΙ. Εννοώντας δηλαδή να κάτσω και τρίτο μήνα. Θα το έκανε μόνο που πριν καμία 10αρια μέρες που περνάγαμε από ένα μανάβικο όταν του είπα ότι ψάχνουν άτομο τον παρακάλαγα 3 μέρες απλά να πάρει τηλέφωνο για τη θέση. Και ολο δηθεν το ξεχναγε και μετα μου είπε πανω σε καυγα οτι μου έκανε και χαρη που πήρε για να μην τον πρηζω. Του λεω :Σε μένα λες πήγαινε ΕΣΥ ΔΕΝ ΘΑ ΠΗΓΑΙΝΕΣ ΟΜΩΣ. Εδω ουτε τηλέφωνο δεν ήθελες να παρεις. Σε μενα λες ομως πηγαινε και πηγαινε. Γιατι να πας ; κορόιδο είσαι για 2 ευρω την ωρα να ακούς μπινελίκια και να σε έχουν ειλωτα όλη μερα; Η απάντηση: Ακριβώς! Εγώ έχω δουλειά. Ειναι που θα πηγαινε. Έξαλλη ειμαι. Του είπα να πας εσύ μέχρι τα ΜΕΣΑ του Αυγούστου να κάνεις τον σκλάβο. Να σημειώσω εδώ οτι αυτή είναι η κορυφή του παγόβουνου καθότι 3 χρόνια πίσω δούλευα 12ωρα κάθε μέρα για να πληρώνω το 80% των εξόδων μας και ο κύριος όπως δήλωνε πλήρωνε την εφορία του πατέρα του από τους οποίους γονείς του δεν έχουμε λάβει ποτέ καμία βοήθεια σε κανένα επίπεδο. Τα υπόλοιπα μας τα έτρωγε ο περιπτεράς σε τσιγάρα και μπυρες της τάξης των 300ευρω μηνιαίως. Κατά τα άλλα πηγαινε...πηγαινε...

Δεν είμαι καλά. Βρίσκω το πρόβλημα και λέω θα το παλέψω. Ότι και αν είναι. Θα κλάψω Θα πλανταξω και συνερχομαι. Λέω στον εαυτό μου έλα στα πάνω σου φτάνει πρεπει να είσαι δυνατή. Και στραβά κουτσά κάτι κάνω. Μην τυχόν και βάλω χαμόγελο στα χείλι μου κάτι να μου την σπάσει. Αυτό είναι τυχαίο? Γίνεται μόνο σε εμένα? Βγαίνω πχ από το σπίτι και λέω μόνο χαμόγελα σήμερα και νιώθω και τη διάθεση και εχω και την αυτοπεποιθησηΚαι πάλι κάτι θα προκύψει και θα μου χαλάσει όλη τη διάθεση Ειλικρινά δεν ξέρω τι άλλο να κάνω πια και τι να μην κάνω δε ξέρω αν κάτι κάνω λάθος Μόνο εμένα μου τυχαίνει αυτό?

στις πιο δυσκολες στιγμες τις ζωης σου να παιρνεις κουραγιο απ τον τελευταιο ανθρωπο που θα περιμενες ποτε...ειναι περιεργο οι φιλοι σου να εχουν εξαφανιστει γιατι φοβουνται...να σου μιλησουν,να σε κοιταξουν...και να μην σου δειξουν αυτο που σκεφτονται...

Αντιπαθω παρα πολυ την κοπελα του αδελφου του φιλου μου. Σε σημειο που δε θελω να της μιλαω και καθε φορα που ειναι να βρεθουμε ολοι μαζι ξερω οτι θα χαλασει ολη η μερα μου με το ποσο δηθεν ειναι. Συνεχεια μιλαει για το ποσα λεφτα εχει και πεταει μπηχτες για εμενα και τις σπουδες μου. Αλλα εγω δεν απανταω ποτε. Τις προαλλες πηρα καινουριο κινητο και ο αδελφος του φιλου μου,ελεγε τι ωραιο που ειναι και μεγεια κι εκεινη τον κοιταξε με απαξιωση και του λεει "ενταξει ενα φτηνο κινητο ειναι πως κανεις ετσι σιγα." Πως στο καλο μπορω να το περναω οσο γινεται ανωδυνα το μεταξυ μας? Δε θελω να πω κατι στο φιλο μου γιατι θα στεναχωρηθει .

Πως με αγαπάει...και όχι φιλικά!!!