ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Οχτώ μήνες τώρα έχω τελειώσει το στρατό και από τότε όπως και στη διάρκεια της θητείας δεν έχω καθόλου πρωινές στύσεις. Εντάξει στο στρατό είσαι με άλλους τόσους μαντράχαλους και πως να σηκωθεί γενικότερα όλες τις ώρες το κατάρτι χωρίς τις ανάλογες προσλαμβάνουσες. Αλλά έξω στη ζωή ως απλός πολίτης πως εξηγείται αυτό ; Πριν το στρατό δεν είχα τέτοιο θέμα αλλά φυσικά δεν ήμουν και όπως στα 17-20. Έχω αρχίσει και ανησυχώ μήπως πρέπει να πάω για εξετάσεις αιματολογικές και τεστοστερόνης.Υ.Γ. ακόμα ένας λόγος για να μην πηγαίνετε φαντάροι.

Σας παρακαλώ μην με κρίνετε αρνητικά ή σκληρά και αν μπορείτε βοηθήστε με γιατί έχω σοβαρό θέμα.Είμαι 16,τα έχω με ένα αγόρι στην ηλικία μου που τον αγαπάω πολύ και δε θέλω να τον χάσω.Όμως υπάρχει και κάτι άλλο και αυτό είναι το πρόβλημα...Υπάρχει και κάποιος άλλος ο οποίος με περνάει καμια 10αρια χρόνια,δουλεύει μαζί με τον μπαμπά μου και είναι πολύ φίλοι.Κάνει τον καλό στον πατέρα μου και ότι θα με προσέχει από κάποιους,παίρνει συχνά το μέρος του σε θέματα που αφορούν εμένα και γενικά παίζει τον σωματοφύλακα και τον καλό φίλο.Αλλά εδώ και 3 χρόνια που δουλεύουν στον ίδιο χώρο με τον πατέρα μου με κοιτάει επίμονα,όταν τον κοιτάζω γυρνάει το βλέμμα του και κάνει πως δε με κοιτάζει και δε μου πιάνει την κουβέντα μπροστά στους γονείς μου.Με κοιτάζει πολύ όμως και παρακολουθεί που πηγαίνω και γενικά ασχολείται συνέχεια μαζί μου.Είναι τρίτο καλοκαίρι που γίνεται αυτό και φέτος γίνεται πιο έντονα γιατί άρχισε και να μου μιλάει και να με κοιτάζει με άλλο ύφος.Ξέρω πως δεν υπάρχει έρωτας σε ανθρώπους με τέτοια διαφορά ηλικίας?Όμως εγώ(ενώ θέλω το αγόρι μου) νομίζω πως έχω κολλήσει μαζί του και θέλω να τον βλέπω συνέχεια...Ίσως είναι απωθημένο...Αλλά χρειάζομαι βοήθεια,δεν ξέρω τι να κάνω και αυτό το site είναι το μόνο που μπορώ να ανοιχτώ γιατί το θέμα είναι λεπτό και δεν μπορώ να το πω πουθενά.Σας παρακαλώ απαντήστε μου και αν μπορείτε βοηθήστε με γιατί στο μυαλό μου αυτή τη στιγμή γίνεται ένα μπάχαλο?

Καλησπέρα σε όλους.Ειμαι 21 ετών και θέλω να μάθω να οδηγώ.Το ζήτημα είναι ότι ακόμα δεν χρειάζομαι εντατικα αμάξι,όποτε δεν σκοπεύω να πάω άμεσα σε σχολή οδήγησης.Ειπα λοιπόν να κάνω 4-5 μαθηματακια με τον πατέρα μου,έτσι για να δω πως είναι το αυτοκίνητο και να πάρω μια πρώτη γεύση.Δεν μπορώ να ξεκινήσω με τίποτα ρε παιδιά...με τίποτα όμως.Παντα αφήνω τον συμπλέκτη όταν δεν πρέπει ή πατάω λίγο γκάζι και στην συνέχεια μου σβήνει...Νιώθω τόσο άχρηστος.Εχω δοκιμασει να βάλω μπροστά το αυτοκίνητο πάνω από 20 φορές και ζήτημα αν ξεκίνησε τις 5-6.Δεν ξέρω τι φταιει.Ισως να παίζει ρόλο το ότι οδηγώ μεταχειρισμένο αμάξι 20ετιας.Δεν ξέρω...Ειλικρινα νιώθω ηλίθιος.Θελω τόσο πολύ να μάθω να οδηγώ και να είμαι ανεξάρτητος από ΜΜΜ και τα σχετικά,αλλά έχω απογοητεύει εντελώς και νιώθω βλάκας...

Γεια σας με λενε ανδρεα εχει τεσσερα χρονια που εφυγα απο την Αθηνα και θα ηθελα μια κοπελα σοβαρη και εμφανισιμη ειμαι τριαντα χρονων

τωρα καταλαβα ποιος εξομολογουμενος εγραψε για τα κερματα και τον χωρισμο...ειναι ο ιδιος που ειναι τερμα ψωνισμενος...

Αχ ρε Μαρία τα χείλη σου τα ματακια σου τα πόδια σου όλα τέλεια πάνω σου. Πόσο σε θέλω κοριτσάκι μου.

Μισείτε μέρες σαν τη σημερινή. Που έρχεται όλο το σόι για καφέ ενώνουν 15 τραπέζια όπως γουστάρουν και σου ζαλίζουν τον έρωτα?

υπήρξα. Τώρα τέλος. Θα γνωρίσω νέα τσικάκια.

Καλησπέρα, μήπως θα μπορούσατε να μου στείλετε μια πρόσκληση στο Laydar;; Ευχαριστώ εκ των προτέρων. [email protected]

Έχω κατάθλιψη, η οποια ξεκινησε πριν περίπου δυο χρόνια όταν έχασα τη μητέρα μου. Πήγα σε πολλούς γιατρους για να βοηθηθώ, καθώς το πένθος μου ηταν αφόρητο και σε συνδυασμό με το άγχος που με διακατείχε απο πάντα, η κατασταση μου χειροτερευε. Ενα προσωπο του οικογενειακου περιβαλλοντος μου, τα τελευταια χρονια βγαζει απιστευτο και αδικαιολογητο μισος απεναντι μου, να τονίσω ότι δεν πηγαζει απο μενα, δεχομαι υβρεις σχεδον καθημερινα, σε σημειο πχ. αν πω μην αφηνεις το νερο πολυ ωρα εκτος ψυγειου θα με κοιταξει στραβα και θα αρχισει να με βριζει. Τις τελευταιες μέρες, μου χτυπαει συνεχεια το προβλημα που εχω με την συναισθηματικη μου κατασταση. Συνεχεια μου λεει , "αντε τραβα σε κανενα ψυχιατρο ρε" με μίσος και απεχθεια, σαν να φταιω εγω για το προβλημα μου. Θέλω απλα να πω οτι με ποναει πολυ αυτο. Ειναι πολυ ασχημο. Απο τα χειροτερα που μπορεις να πεις σε εναν αρρωστο ανθρωπο. αυτο...