ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Είμαι επιτέλους μετά από κάποια χρόνια τόσο καλά ψυχολογικά, με τόση αυτοπεποίθηση και όρεξη για ζωή, έχω το σπιτάκι μου τη δουλίτσα μου τα σκυλάκια μου, είμαι πανευτυχής. Ένα πράγμα όμως με κρατάει πίσω, και αυτό είναι που δεν έχω ή είχα ποτέ σχέση. Προβληματική; Ψυχολογικά; κακό timing; πες οτι θες αλλά για πρώτη φορά στη ζωή μου αισθάνομαι έτοιμη για γνωριμίες και βόλτες και μπορεί πολλοί να μην το καταλαβαίνουν αλλά όταν νικάς την κατάθλιψη είναι πολύ μεγάλο πράγμα. Να θες να βγεις έξω και να κλαις από χαρά που πλέον δεν σε αγχώνει τίποτα και που είσαι καλά. Μεγάλο πράγμα και το εύχομαι σε όλους όσους δεν είστε καλά. Όλα φτιάχνουν με τον καιρό, όσο δύσκολο και ακατόρθωτο και να φαίνεται, να είστε αισιόδοξοι και να μη ντρέπεστε να ζητήσετε βοήθεια! Καληνύχτα σας!

ειμαι εγκυος κ μετρω τις μερες μεχρι να παρω το τεστ..αν δεν ...παλι στα μαυρα πανια κ απεξω να κανω τον παλιατσοη τελευταια αποβολή μου με στολισε με μια κριση πανικου κ μια σιωπηρη καταθλιψη

Το αγόρι μου έχει φοβερα χαμηλη αυτοεκτίμηση. Εχω παλέψει μεσα απο... βιωματική ψυχανάλυση να τον στηρίξω αλλα μοιάζει τοσο απρόσιτος Όταν του μιλάω ανοιχτά για την ασχημη ψυχολογική του κατάσταση. Παράλληλα δυσκολεύεται τοσο πολυ στο σεξ , δεν εχει καλη στυση ενώ μάλιστα αδυνατεί να ολοκληρώσει δίχως ... κάποια σχετική ταινία...ενα μισή χρονο ζω ετσι Επειδή τον αγαπάω αλλα νιώθω να στερεύει η υπομονή μου. Του εδωσα ενα περιθώριο τριών μηνών να βρει εναν ειδικό και να ξεκινήσει ψυχοθεραπεία αμεσα... δε περιμένω θαύματα... περιμένω την ελάχιστη προσπάθεια εκ μέρους του. Νιώθω καιρό τωρα ότι δεν εχω σχέση... οτι ζω στη σκια των προβλημάτων του... ουφ...

Νόμιζα ότι είχε χωρίσει και έτσι ξεκίνησα να την προσεγγίζω.Αλλα τελικά μετά από κάτι εβδομάδες τα ξανα βρήκε με την κοπέλα της. Απογοητέυτηκα, στεναχωρήθηκα από την μία αλλά από την άλλη εκείνη έδειχνε χαρούμενη και ευτυχισμένη. Της αξίζει.. να είναι καλά εύχομαι. Στο μυαλό μου παραμένει το γλυκό της χαμόγελο... της πάει πολύ.

Πηγα τον Ιουλιο διακοπες και γνωρισα τον ερωτα!!!Ειμαι 25 εγω κι αυτος 28. Μενει στο εξωτερικο κι ειναι περιπου 1μιση ωρα με το αεροπλανο. Περασαμε 3 μερες σχεδον μαζι κι επαθα την πλακα μου. Με κοιταζε μεσα στα ματια! Τοσο αληθινα, τοσο ομορφα...Δεν το χω ξανασυναντησει με κανεναν. Νομιζα οτι ειναι απλα ενα καλοκαιρινο φλερτ και μολις γυρισω πισω θα τελειωσει. Αντιθετως, κρατησαμε επαφη. Μιλαμε συχνα-πυκνα. Τον αλλον μηνα εκλεισα εισητηρια να παω να τον βρω. Αν ολα πανε καλα και βρεθουμε καποιες φορες ακομα ειμαι προθυμη να τα αφησω ολα και να παω να ζησω μαζι του. Μακαρι να ηταν αλλιως τα πραγματαΘα παω κι αν δε βγει κατι δεν πειραζει..θα ξερω οτι δοκιμασα και δεν εκατσε. Θα το ξεχασω.Θα παω κι ας μου βγει και σε κακο.Στειλτε μου την θετικη σας ενεργειααααααΣασαγαπω!!!!

Είναι πολύ ωραίο να ξέρεις να παίζεις ένα μουσικό όργανο! Είναι ένας υπέροχος τρόπος έκφρασης, ψυχαγωγίας και εκτόνωσης. Πάντα ήθελα να μάθω μουσική, αλλα δυστυχώς η οικογένεια μου δεν είχε την οικονομική δυνατότητα για μαθήματα. Στην πρωτη γυμνασίου, αγοράσαμε ένα αρμόνιο και μια μέθοδο, είχα κάνει κάποια πρόοδο μονη μου αλλά στην πορεία αρχισα να βαριέμαι γιατί δεν με εκφραζε ότι έπαιζα. Το είχα μόνιμα στο δωμάτιο μου το αρμόνιο και καμια φορα καθόμουν και παταγα τυχαία πλήκτρα...Σιγά σιγα άρχισα να σκαρώνω μελωδίες και όσο περναγε ο καιρός μου ηταν ολο και πιο εύκολο να βρισκω όποιο τραγούδι θέλω ,στην πορεία αρχισα να βαζω και κάποιες απλές συγχορδίες. Πλεον ως φοιτητρια κάθομαι και παίζω ότι μου κατεβει και πάει το χερι μονο του. Τραγουδαω κιολας (εχω απαισια πολυ λεπτη φωνη αλλα την βρισκω). Μπορεί να μην εχω τεχνική και να παίζω πολύ απλά αλλα το να μην χρειαζομαι παρτιτουρες (δεν ξερω να διαβαζω παρτιτουρες) μου δινει μια ελευθερία οσο να'ναι και πραγματικα το διασκεδαζω πολυ.

καλησπέρα παιδια!Λοιπον περασα στο γεωπονικο στο ΑΠΘ και εχω ενθουσιαστεί αλλα δεν ξερω και πολλα από θεσσαλονικη.Μου εχουν πει πως γενικα είναι πολύ ασφαλης πολη αλλα εχει και καποιες περιοχες που καλυτερα να μην παω...Ποιες είναι αυτές και γενικα εχετε καποιο τιπ για μια φοιτητρια εκει ?

Φαγητό σαπισμένο και χάπια που έλιωσαν από την ζέστη του Δεκαπεντάυγουστου και νερό που τσούζει βρίσκονται πάνω σε ένα ξύλινο τραπέζιΈνα αγόρι με σπαθί από το σουπερμάρκετβαριέται στο δωμάτιο του και σπάει γυαλιά για να περάσει η ώραΈνα κορίτσι με γκρι μάτια τρέχει και δεν λαχανιάζει μέσα στον εγκέφαλο τουΤο αγόρι ήθελε να στεναχωρηθεί αλλά μόνο στεναχωρείΠροσπαθεί να κλάψει αλλά δεν μπορείνα εκφράσει ένα συναίσθημα που δεν έχει βιώσειΗ ταινία αρχίζει μόλις τώραΈχει άγχος για την πρώτη λήψηΜήπως δεν βγει συμμετρικήΆγχος αρχίζει να τον υπερκαλύπτειΚαι ξεχνάει το κορίτσι ενώ πνίγεται στηνπιο γλυκιά γουλιά νερού που ήπιε ποτέ . Ulysses

Να τον ξαναδω...αλλα δεν με παιρνει παλι να ανεβω θεσσαλονικη

Να μην εχεις λεφτα να βγεις, να τους το λες, και μετα να σε πρηζουν τ συκωτια οτι λες ψεματα κα πως γινεται να μην εχεις λεφτα αφου και οι δυο σου οι γονεις δουλευουν.. πως το διαχειριζομαι αυτο?