Μερικοί πολλοί εύκολα χρησιμοποιείτε αυτή την λέξη. Περνάτε ένα σοβαρό πρόβλημα, "έχω κατάθλιψη" λέει ο ένας. Χώρισε η άλλη έπεσε σε "κατάθλιψη". Δυσκολεύεται κάποιος να βάλει μια τάξη στην ζωή του, ίσως έχει "κατάθλιψη". Θέλει ο άλλος να αποδώσει τον βαθμό της λύπης του για μια κατάσταση ή φάση που περνάει, κοτσαρει ότι νιώθει ότι έχει κατάθλιψη. Όχι παιδιά. Η κατάθλιψη δεν είναι καραμέλα, να την χρησιμοποιούμε όποτε νιώθουμε βαθυτατα λυπημενοι για κάτι δυσάρεστο που μας συνέβη ή για μια φάση που περνάμε. Είναι ψυχική διαταραχή, η οποία χρήζει ανάγκη συστηματικής παρακολούθησης από ΨΥΧΊΑΤΡΟ και όχι ψυχολόγο, συνοδεύεται από φαρμακευτική αγωγή και είναι χρόνια.Οι άνθρωποι που πάσχουν από αυτήν, είναι μονίμως δυστυχισμένοι με οτιδήποτε και αν συμβαίνει στην ζωή τους. Νιώθουν εγκλωβισμενοι, είναι απελπισμενοι και ο εσωτερικός τους πόνος είναι αβασταχτος. Νιώθουν ότι δεν υπάρχει ελπίδα για αυτούς. Οι άνθρωποι που έχουν πραγματικά κατάθλιψη δεν το λένε από εδώ και από εκεί, είναι πολύ δύσκολο να ζητήσουν από μόνοι τους βοήθεια. Βρίσκουν την αυτοχειρια, ως διέξοδο από τον ψυχικο πόνο τους. Γιατί αυτοί οι άνθρωποι δεν πονάνε σε "φάσεις". Έχουν πραγματικά πρόβλημα. Οπότε όχι. Οι περισσότεροι ούτε κατάθλιψη έχετε επειδή χωρισατε, ούτε πονατε περισσότερο από τους άλλους επειδή χρησιμοποιησατε αυτή τη λέξη στο κείμενο σας. Η κατάθλιψη δεν σε κάνει ιδιαίτερο, σε κάνει ευαλωτο και χρειάζεται πολλά χρόνια και ψυχολογική υποστήριξη για να την αντιμετωπίσεις...