ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

*Διαβασες στο δημοτικό το πρώτο βιβλιο του harry potter.*Το πρωτο σου κινητό ήταν το 3210 η κάτι παρόμοιο.*Τα πήρες άσχημα όταν διαλύθηκαν οι one.*Έβλεπες Κωσταντίνου και Ελένης, δυο ξένους, της Ελλάδος τα παιδιά και η παντρεμένη έχουν ψυχη στην πρωτη προβολή τους.* Τα σπορτεξ σου για να είναι στην μόδα έπρεπε να έχουν φωτάκια.* Επαιζες συνεχεια nintendo και δεν πηγαίνεις πουθενά χωρίς το game boy σου.*Στα διαλείμματα επαιζες "ενα δυο τρια στοπ", κυνηγητο και μήλα.*Στα παιδικά πάρτυ χορευες μακαρενα.*Ακουγες freestyler γιατί ήσουν ψαχμενος.*Είχες παντα νερομπομπες μαζί σου για μπουγελα.

Τόσο πολυ..που η σκέψη σου σ'αυτό να ξεπερνάει τα ορια...όσο πολύ..που μετά να γίνετε..ήταν απλά μαγικό...

Τι θυμηθηκα τωρα. Τα φθινοπωρινα φρουτα σκουρουχια !!! Ποσα χρονια εχω να φαω. Εχουν γευση κατι μεταξυ ωριμου αχλαδιου, μπανανας και λωττου. Μακαρι να ημουν κατω στον Ταυγετο και να τα ξανα ετρωγα. Και μακαρι να ζουσε και ο παππουλης μου που μου τα εφερνε

Ειμαι κοπελα 21 χρονων ζω στη Θεσσαλονίκη και παρολο που σε αυτη την υπεροχη πολη θα πρεπε να περναω φανταστικα, νιωθω απιστευτη μοναξια, εχω χαθει σχεδον με όλους, μου τσακίζει τη ψυχολογια που μια κυριακη μεσημερι δε μπορω να παω για ενα μεζεδακι με μια καλη παρεα, να ξεσκασω.. βαρεθηκα να ειμαι μονη θελω να κανω νεπυς φιλους αλλα πως???? :(

Οτι καθε φορα που διαβαζω τις εξομολογησεις νιωθω μια ανακούφιση που δεν ειμαι η μονη που υποφερει μεσα της, που κι αλλοι περνανε βασανα..

Πως ειναι δυνατον να δειχνω ενδιαφερον σε γυναικες και αυτες να μην ενδιαφερονται καθολου ερωτικα.Μην μου πειτε οτι δεν εχω αυτοπεποιθηση αλλα μαλλον ειμαι τρομερα ασχημος ή αντιαισθητικος που καμια δεν με θελει.Εχωβαρεθει την απορριψη...

Όταν ο άλλος είναι ο μεγάλος σου έρωτας η σχέση από αποσταση δεν μπορεί να σταθεί εμπόδιο στο να το ζήσετε. Αρκεί αυτό το συναίσθημα να είναι αμοιβαίο. Γιατί όταν θες κάποιον τόσο πολύ και αυτό το λίγο που παίρνεις από αυτόν κάθε μέρα σου είναι αρκετό για να έχεις ένα χαμόγελο μέχρι τ αυτιά όλη την υπόλοιπη μέρα.

Προσπαθώ στη ζωή μου από παιδί μέχρι τώρα να μην λέω πράγματα τουλάχιστον όχι επίτηδες που μπορεί να πληγώσουν κάποιον. Όταν κάποιος ηθελημένα μου λέει κάτι για να με στεναχωρήσει απογοητεύομαι βαθιά. Το περιστατικό έχει ως εξής: ο πεθερός μου ήταν μόνος το ΣΚ γιατί λείπει η πεθερά μου κ μου ζητάει ο άντρας μου τη Κυριακή(πολυτιμη μέρα για ξεκούραση για μια σκληρά εργαζόμενη μαμα) να τον καλέσω για φαγητό για να μην είναι μονος. Εξ αρχής βαριόμουν απίστευτα μιας κ ο πεθερός μου είναι ενασ ιδιαίτερος και κουραστικός τύπος αλλά από σεβασμό στον άντρα μου ειπα οκ. Ήρθε κ είχα ετοιμάσει κοτόπουλο με πέννες. Πριν φάει απαξιωτικά «πειράζει» το κοτόπουλο με το πιρούνι κ λέει «κονσέρβα είναι αυτό;» Μείναμε κ οι δυο. Ο άντρας μου του απάντησε κατευθείαν κ εγώ το ιδιο παρόλα αυτά δεν μπορώ να ηρεμισω. Στεναχωριέμαι, απογοητεύομαι και πληγώνομαι από αυτές τις απαράδεκτες συμπεριφορές. Δε σεβάστηκε τη φιλοξενία κ την προσπάθεια μου. Ειπα στο σύζυγο πως δε θέλω με αυτόν τον άνθρωπο σχεδόν καμία επαφή κ συμφώνησε . Πληγώθηκα όμως κ ακόμα το σκέφτομαι... και να ήταν μόνο αυτός έτσι;!

Τα πολύ κοντά τα ζηλεύω αλλά πάνε μόνο στις πραγματικά ωραίες γυναίκες. Στις περισσότερες από εμάς αν μας πάρεις τα μαλλιά δεν μένει τίποτε, το βλέπω στον εαυτό μου και σε φίλες. Όταν είμαστε λουσμένες με μαζεμένα τα μαλλιά είμαστε αγνώριστες ,καμία σχέση με μακριά και περιποιημένα/χτενισμένα μαλλιά. Καμία όμως. Δεν τα αφήνουμε για πλάκα όλες μακριά εγώ μια φορά τα έκοψα κοντά και ποτέ ξανά.

ότι τα άτομα με χαμηλή αυτοεκτίμηση μετά από λίγο καιρό γίνονται χειριστικά στις σχέσεις τους?τι πιστεύετε?