ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Είμαστε μαζί 5 μήνες 32 εκείνη και εγώ 35. Μού έχει ζητήσει να ''βρισκόμαστε'' όταν οι μέρες της δεν είναι επικίνδυνες και μου λέει να λειτουργώ ελεύθερα γιατί δεν είναι στις μέρες της. Εγώ φοβάμαι γιατί δεν ξέρεις τί γίνεται καί παίρνω κάποια μέτρα, όσο μπορώ βέβαια. Εκείνη με παροτρύνει να είμαι χαλαρός. Την τελευταία φορά δεν πρόλαβα. Έχω αγχωθεί γι' αυτό. ''Καπέλο'' δεν μπορώ, γιατί ξενερώνω. Με ενδιαφέρει σαν άνθρωπος, αλλά καλό είναι να περάσει λίγος καιρός, για να δούμε τι θα κάνουμε.Σε αυτό συμφωνούμε. Αν όμως. Πώς να το χειριστώ;. Μου λέει ότι δεν θα συμβεί τίποτα .Άν όμως;

Αγαπητό μου σύμπαν, αγαπητές μου μαύρες τρύπες, αγαπητά μου άστρα, πλανήτες και φεγγαρια, αγαπητή μου πλαση, φύση, ήλιε και ουρανε μου, αγαπητοί μου άνθρωποι και ζώα, ζώα και άνθρωποι,Μαζευτήκαμε όλοι απόψε εδώ για να σας ρωτήσω το εξης:Δεν γίνεται έστω για μια φορά, μόνο μια, να είμαι εγώ η πριγκίπισσα στο παραμύθι και να ζήσω ένα happy end? Δεν μπορώ μια μόνο μια φορά να πάρω αυτό που θέλω και ζητάω;

Εχτές καταλαβα πόσο μόνη μου ειμαι τελικά.Ποσο επιφανειακές είναι κάποιες φορές οι ανθρώπινες σχέσεις.

Εχετε νιωσει να σας απορριπτουν τα αδελφια των γονιων σας , οχι γιατι τους εχετε κανει κατι , αλλα επειδηοπως λενε... " Χωρισατε αφου πηραν διαζυγιο οι γονεις σου, αρα δεν εισαι της οικογενειας " Αναριθμητες φορες φωναξα πως " Εγω δεν χωρισα απο κανεναν και ειναι αμαρτια να μου το λετε εσεις που το παιζετε και ανθρωποι της εκκλησιας...Το ακουσα και σημερα οταν ζητησα να με παρουν μαζι τους στο χωριο για το μνημοσυνο της γιαγιας μου και αρνηθηκαν. Θα παω λοιπον μονος μου. Μεχρι που επαθα αυτοανοσο απο στεναχωρια. Δεν μου εχουν πει ποτε " Οι παππουδες και οι γιαγιαδες σου " αλλα μονο " Οι γονεις μας " Ουτε υιοθετημενος ειμαι , ουτε εχω κανει κατι το μεμπτο για μια τετοια απανθρωπη συμπεριφορα. Οταν λοιπον " τρως " απορριψη απο την οικογενεια σου, πως να εμπιστευθεις ευκολα καποιον αγνωστο και αν σε εχουν κανει να αμφιβαλλεις για τον ιδιο σου τον εαυτο ;

Ας τα πάρω απο την αρχή. Η 24 χρονη φίλη μου πριν απο 5 περίπου χρονια είχε μια ερωτική ιστορία με ένα παλικάρι το οποίο την άφησε στα κρυα του λουτρού. 5 χρονια μετα επιστρέφει ο κύριος και την ζητάει πισω. Αυτή ενθουσιάζεται κλπ κλπ και πηγαίνει να τον επισκεφτεί στην πόλη του. Κάνουν σχέση αλλα πηγαίνει να τον βλέπει μόνο αυτή. Στην τελευταία επίσκεψη της δεν έκαναν καν σεξ γιατί της έλεγε οτι την ζηλεύει πολυ και δεν αντέχει στην ιδέα να την κοιτάνε άλλοι και κατι τέτοια και οτι του πέφτει για αυτο το λόγο χαχχα. Μετα απο περίπου δυο εβδομάδες της λέει να χωρίσουν με τη δικαιολογία οτι δεν την εμπιστεύεται και εμφανίζεται στη πόλη του με αλλη. Η φίλη μου ως δειλή δε ζήτησε ποτε εξηγήσεις. Έκανε σαν να μην συμβαίνει τίποτα. Ο τύπος πέρασε όλο το καλοκαιρι ζάχαρη με τη καινουρια και τώρα που αυτή έφυγε για επαγγελματικούς λόγους ξανα θυμήθηκε την φίλη μου και της ειπε οτι τη θέλει πισω και οτι τα είχε με την αλλη για να ζηλέψει χαχαχα. Η φίλη μου τα πίστεψε! Δηλαδή μου τα λέει και τα υποστηρίζει!! Αλλα εγώ τη θεωρώ συναισθηματικά ανώριμη διότι μου πιπιλαει το μυαλό λέγοντας μου οτι το αγόρι μου που έχουμε σχέση απο απόσταση σίγουρα θα με κερατωσει και οτι δε θα κρατήσει πολυ γιατί θα βαρεθώ και θύμωσε προχθές που ήρθε να με δει και δε βγήκα μαζι της για ποτα και μπλα μπλα μπλααααα. Δε θα μιλήσω καν, δε θα της πω την άποψη μου, ας ζει στον κόσμο της

Το αγόρι μου κάθε φορά που είναι να μου κάνει δώρο (γενέθλια,γιορτή, επέτειος) μου κάνει ένα κόσμημα είτε κρεμαστό είτε για το χέρι (αληθινό όχι faux) και αυτό γιατί ο πατέρας του έχει κοσμηματοπωλείο. Τις πρώτες φορές μου άρεσε πολύ, όμως τώρα πια νομίζω ότι το κάνει για να αποφύγει τα έξοδα..Δεν είναι λίγο γυφτιά; Θα μπορούσε να πάρει κάτι άλλο έστω κι αν δεν ήταν σίγουρος ότι θα μου αρέσει...λίγο φαντασία ρε παιδί μου!

Δυστυχισμενη! Σας εχω αφηγηθει αρκετες φορες τα προβληματα που ειχαμε κατα καιρους. Όντας σε μια σχεση 2 χρονια μ εναν αντρα 6 χρονια μικροτερο μου (28 εγω κ 22 αυτος ) εχω κουραστεί να προσπαθω να γεφυρωσω χάσματα, να κανω υποχωρησεις κ εν τελει να συνειδητοποιω οτι ολο αυτο δεν εχει νοημα. Δεν εχει νοημα γιατι προσπαθει μονο ο ενας! Ειναι τοσο δυσκολο να συνυπαρξουν 2 ανθρωποι? Το πιο λυπηρο ειναι οτι δυστυχως νιωθω οτι θα μετανιωσω για τα χρονια που αφιερωσα για να τον βοηθησω να σταθει στα ποδια του, οντας ανεργος, ανειδικευτος, χωρις διπλωματα κ εφοδια για να μπορει να επιβιωσει σε μια πολη. Εχω κουραστει! Νιωθω δυστυχισμενη κ εγκλωβισμενη σε μια κατασταση που γινεται ολοενα κ πιο τοξικη...

Επειδη ΔΕΝ υπαρχει αλλος τροπος να προσεγγισω τον αντρα που ειμαι ερωτευμενη σκεφτομαι να τον περιμένω με το αυτοκίνητο λιγο πιο κάτω από το σπίτι του και να του πω να περάσει μεσα. Μετά επειδή θα δυσκολευτώ να του μιλήσω προφορικά λεω να του δώσω να γράμμα να διαβάσει αυτά που νιώθω. Πώς θα φαινόταν κάτι τέτοιο σ έναν άντρα? Θα συγκινηθεί με την κίνηση?

Ντρεπομαι τοσο πολυ για τον εαυτο μου...καταφερα να χασω 10 κιλα αλλα πρεπει να χασω τουλαχιστον αλλα 14. Πρεπει να αρχισω να γυμναζομαι αλλα ντρεπομαι να παω γυμναστηριο λογω του σωματος μου. Ξερω οτι θα πειτε οτι κανεις δεν θα προσεξει εμενα ομως εγω αυτο νιωθω. Πως να ξεπερασω αυτο που νιωθω; Πως να βγω για τρεξιμο χωρις να με νοιαζει πως φαινομαι; Νιωθω οτι κανεις δεν μπορει να με καταλαβει. (Ε. 20 χρονων)

με χωρισε χωρις εξηγηση. αρχες του μηνα μαγειρευαμε μαζι,βλεπαμε τις σειρουλες μας, καναμε ερωτα . ελεγε οτι με αγαπα και το εβλεπα στα ματια της. το σεξ απιστευτο,το καλυτερο που ειχαμε κανει ποτε. ξαφνικα μου λεει εγω πλεον θα αλλαξω θα γινω πιο σκληρη. μετα απο 10 μερες και ενω εγω εχω τρελαθει γιατι βλεπω εναν αλλο ανθρωπο μου λεει χωριζουμε ερχεται περνει τα πραγματα της και φευγει. μου ειπε οτι με μισει και με σιχαινεται.τι στον π****** εγινε;