Είτε είναι Χριστούγεννα είτε Πάσχα ή ακομη και στις διακοπες του καλοκαιριου , αυτο που θέλουν ολοι ειναι να περνουν χρονο με ατομα που αγαπούν και περνανε καλα. Εγω παλι , αναγκάζομαι στις γιορτες να περναω τον χρονο μου μακρια απο τους φίλους μου και με τα ομοφοβικα ξαδερφια και τους πανηλιθιους - ρατσιστές- σεξιστες φίλους ΤΟΥΣ. Η υπομονή μου εξαντλείται και 1 εβδομάδα φαινεται αιώνας. Είμαι 18 χρονών, ομοφυλόφιλος και αντι να χαίρομαι που γύρισα σπιτι ( ειμαι φοιτητής στην Αθήνα) βγηκα 2 φορές με τους παιδικους μου φιλους και μεθαύριο αρχίζει το μαρτυριο. Προφανώς δεν μπορω να πω κατι διοτι πρόκειται για πρωτα ξαδέρφια και πολυυ στενούς συγγενεις. Γενικά ολο το κλίμα μού προκαλει αλλεργία γιατι ολοι θα αρχίσουν παλι τα κλασικα περι σχεσεων ( " κανα κοριτσακι σου αρέσει; " ) και φυσικά θα πρέπει να προσποιουμαι. Μού λειπει τοσο και η Αθηνα. Αυτούς τους μηνες γνωρισα τελεια ατομα , ανοιχτομυαλα και ακρως δεκτικα . Πώς να το διαχειριστώ;