ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Για όσους γκρινιάζουν ότι δεν μπορούν την βροχή και ότι δεν μπορούν να κάνουν ταξίδια,..........έχω να τους πω,πως και τα δύο είναι εσωτερική υπόθεση....:)......!

Πονάω τόσο πολύ, που νομίζω πως θα σπάσω.

Μπαίνω κι εγώ όπως και πολλοί άλλοι στο τρυπάκι να συγκρίνω τον εαυτό μου με τους άλλους και έτσι να αυξάνονται ολοένα και περισσότερο τα αισθήματα κατωτεροτητας, χαμηλής αυτοπεποίθησης και αυτοεκτίμησης. Καταλαβαίνω γιατί είναι σημαντικό να μην συγκρινομαστε, ωστόσο μου φαίνεται δύσκολο να το κάνω κιόλας. Υπάρχει κάποιος που ενώ το έκανε, το σταμάτησε και είδε αποτελεσματα, ή όλο αυτό είναι μια ουτοπία και δεν γίνεται στην πραγματικότητα; ευχαριστώ που το διαβάσατε..

Συνειδητοποίησα ποσο μα ποσο μονη ειμαι σε αυτή τη ζωή. Ακομα και η αδελφή μο5 δεν είναι δίπλα μου. Πονάει αυτό. Και το χειρότερο; η διαπίστωση αυτή προήλθε με τροπο τοσο συνεχόμενο απο όλους. Γαμω ειμαι μονη

Σημερα , το απογευμα ειχα μαθημα ισπανικων , διπλα στο φροντηστηριο ειναι ενα take away παραγγειλα εναν καφε, δεν προλαβα να τον πληρωσω , ηρθε ο Π.. ο ποιος σημειωτέον με ενδιαφερει .. και ειπε κερναω εγω, ειπα την επομενη ειναι δικα μου. Το θεμα μου ειναι να του ζητησω εγω να βγουμε για καφε ή να περιμενω να τον πετυχω στο take away και να τον κερασω?

Τα κοιτάω ΚΆΘΕ μέρα.Αλλά ξέρω ότι δε θα σε βρω εκεί. Γιατί στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων, γράφουν μόνο άσχημα νέα. Ενώ εσύ είσαι γεννημένη να μαγεύεις!

έχει νόημα μόνο δίπλα σου.Όταν περάσουν και τα δικά μας σύννεφα, το νιώθω πως θα ανοίξεις τα μάτια και την καρδιά σου. Αξίζεις όλη την αναμονή κι ευχαριστώ το Θεό που σε έστειλε στη ζωή μου.

Ειναι μια μεγαλη ιστορια και συγνωμη για το "σεντονι" απλα εχω την αναγκη ν μιλησω..Ημουν 4 χρονια με εναν ανθρωπο με τα καλα κ τα κακα μας υπερβολικη ζηλια εκεινος μονη χωρις κανεναν εγω διοτι δεν επιτρεποταν ν φοραω στενα ρουχα,να εχω φιλες φιλους να βγαινω και διαφορα αλλα ομως τον αγαπουσα και τα δεχομουν ολα...Ωσπου "ξυπναω"απο ολο αυτο κ φευγω να βρω τον εαυτο μου,εφυγα εξω για δουλεια...Χωρισα οσο πιο ομορφα μπορουσα ενω τον αγαπουσα πολυ αλλα καταλαβα οτι επρεπε ν αγαπησω κ τον εαυτο μου με εκεινον βεβαια ν συνεχιζει τηλ κ μνμ και εγω να απανταω τυπικα...Ηρεμη ξεκαθαρη πλεον για το τι κ πως το θελω...Λιγες μερες μετα ερχεται ενα τηλεφωνημα απο την νυν του (η οποια δεν ηξερα καν οτι υπηρχε)που μ λεει να μην τον ξανα ενοχλησω και οτι εχει σχεση εγω τα παιξα της ξεκαθαρισα οτι δεν ηξερα τιποτα και να μην με ανακατευουν...Ο "κυριος μετα να παιρνει κ ν μου ζηταει συγνωμη να μου λεει οτι την "εστειλε"δεν ηταν τιποτα εγω σε μια κατασταση χαλια γτ ειχα μαθει οτι η κυρια ηταν και συναδελφος του και μαλιστα αυτη η συναδελφος που εκεινος κατηγορουσε οσο ημασταν μαζι για τα ντυσιματα της και τις επιλογες της στους αντρες εφοσον ειχε ελευθερη σχεση με εναν αλλο τους συναδελφο..Ημουν τρελαμενει φωναζα κ εβριζα του ειπα να μην με ξανα ενοχλησει ποτε οτι κοροιδευε το λουστηκε εκεινος παλι να παρακαλαει και να κλαιει. Να στελνει μνμ και τραγουδια..Και γω να ευχαριστω τον Θεο που ημουν τοσο μακρια...Με τα πολλα τελειωνει η δουλεια μου γυριζω στο μερος μου και στα καλα καθουμενα εχω αλλο ενα τηλεφωνημα απο την κυρια οπου με βριζει κ μου λεει οτι εκεινος ειναι δικος της να μην τολμησω να τους πλησιασω και οτι εγω ειμαι μια ασχημη κακομοιρα...Και με ψυχολογικα προβληματα οπως της ειχε πει ο πρωην μου(4 χρονια σχεση ετσι)ολα αυτα απο το τηλ με ανοιχτη ακροαση και ο ιδιος παρον εγω σε κατασταση σοκ ειπα μονο ενα αξιζετε ο ενας στον αλλο και το εκλεισα...Δεν εβγαινε μιλια τιποτα δεν υποστηριξα τον εαυτο μου δεν ειπα οσα ηξερα την αληθεια μου...Και τωρα 4 μηνες μετα παντρευονται και περιμενουν παιδι...Και γω τσακισμενη ν προσπαθω για αλλη μια φορα να βρω τον εαυτο μου χωρις καμια εμπιστοσυνη σε κανεναν πια...

Περναω διαστημα που εχω χωρισει, οι περισσοτεροι φιλοι μου ειναι μακρια και ειμαι στη φαση που αφιερωνω χρονο σε εμενα. Απο εκει που ειχα απειρα πραγματα να κανω διαρκως και τοσα ατομα διπλα μου ξαφνικα τα εφερε η τυχη ετσι και εμεινα καπως μονος.Και χωρις δουλεια. Δεν λεω χρησιμο και αυτο ειδικα τις καθημερινες,κανω οσα πραγματα δεν ειχα το χρονο πριν αλλα ρε παιδια Παρασκευη,Σαββατο βραδυ ολοι εξω με παρεες και γελια και εμενα η μονη επιλογη το netflix; ζορικο.

Αυτό το βράδυ θα ήθελα να πίνουμε παρέα.Τιποτα παραπάνω, τίποτα λιγότερο..Να πίνουμε μαζί μόνο,να μη μιλάμε και να συνεννοούμαστε με τα μάτια, όπως κάναμε και τότε.Η διακριτικότητα στα όρια της αηδιας, όμως η γραπα να είναι το κοινό μας σημείο, αυτό που αφήνει να λέμε με τα μάτια όσα δε μπορούμε με το στόμα.Μονο να πίναμε μαζί σήμερα.