Γυρνάω έπειτα από δυο μήνες στο εξωτερικό σπίτι μου. Ήξερα πριν φύγω ότι ο σκύλος μου έχει κάποιο θέμα υγείας, με είχαν ψιλο προϊδεάσει και οι δικοί μου οπότε κάπως το είχα χωνέψει. Φτάνοντας το πρώτο πράγμα που μαθαίνω είναι πως το σκυλι μου έχει καρκίνο στο πόδι, οστεοσάρκωμα αν κατάλαβα. Έχει ήδη αρχίσει τις χημειοθεραπείες και την φαρμακευτική αγωγή. Είναι μεγάλη σε ηλικία όμως, λαμπραντορίνα 10,5 ετών και δε ξέρω πως να το χειριστώ. Από τη μία, σπάνιο για λαμπραντορ, δεν είναι παχύσαρκη. Από την άλλη όντας μεγάλη πλέον σε ηλικία αν και κινητική, δεν είναι και πολύ ελαφριά. Απ’όσο ξέρω ο ακρωτηριασμός θα βοηθήσει στην κάθαρση του οργανισμού σε συνδυασμό με τις χημειοθεραπείες, αλλά πραγματικά δε ξέρω αν θα βοηθήσει το ίδιο το σκυλι στην καθημερινότητα του και την ψυχολογία του. Δεν είναι 5 χρονών που λες πως μπορεί να το ξεπεράσει και να μπει σε διαθέσει επιβίωσης...είναι μεγάλη πλέον. Αν και το έχω πάρει χαμπάρι είμαι πολύ στεναχωρημένος και με έχει καταβάλει πολύ η συγκεκριμένη κατάσταση...