ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Οι κομπλεξικοι άνθρωποι ειναι στρατηγικα τοποθετημένοι ετσι ωστε οπου κ αν εισαι να υπαρχει τουλαχιστον ενας..

Όλοι την εξαπατούν, τη κοροϊδεύουν την χωριζουν.. Ο κάθε πρώην χειροτερος από τον προηγούμενο.. Εσύ πάντα εκεί για ηθική και ψυχολογική υποστήριξη...Έλα μου όμως που κάθε φορά γυρνά στα ίδια και γίνεται φαύλος κύκλος ;Τα ίδια Παντελάκη μου, τα ίδια Παντελή μου ;Τι κι αν την εξευτελίζει εν γνώσει της , πάλι πίσω τον παρακαλάει σαν να έχει σύνδρομο της Στοκχόλμης ; Και φυσικά όταν τα βρουν εξαφανίζεται και εμφανίζεται όταν την παρατήσει ξανά...Πώς διαχειρίζεσαι αυτή την κατάσταση για να μην εκραγούν τα νεύρα σου μαζί της ?

Είναι καλοκαίρι.. υποτίθεται βόλτες,διακοπες ,χαρά και πάλι βόλτες ..Αλλά..Αυτό το αλλά θα μας φάει!Να έχεις πάντα 1 απ'τα 2 Τι να το κανω..Θέλω κάτι να αλλάξει..!!!ΤΩΡΑ!!Καλό καλοκαίρακιιι!!! ❤️

Αφού κάναμε ερώτα έγινε καπνός ούτε τηλέφωνο ούτε μήνυμα το μόνο που μου είπε είναι πως γνωρίζει το πρώην αγόρι μου και αυτός του είπε να μου το κάνει αυτό.... Πόνεσα πάρα πολύ ακόμη δεν μπορώ να το ξεχάσω δεν πίστευα πως ο πρώην μου θα έφτανε μέχρι εκεί ... Μα και ο άλλος? Τι έκανε ? Άκουσε ότι του είπε και με θράσος άρχισε να λέει πως ειμαι εύκολη και φάνηκε να το ευχαριστηθηκα και όταν άρχισα να ζητάω εξηγησεις μου είπε έλα τώρα κοριτσάκι μου μια χαρά κάθισες δεν σε χάλασε η όλη κατάσταση... Ένιωσα σαν πο@τ#να τον ήθελα ήμουν μαζί του και αυτος μιλούσε με τον πρώην μου για να βρει τρόπους για να με μειώσουν... Γιατί όλο αυτό γιατί? Ας μου έλεγαν μόνο το λόγο ο πρώην μου εξάλλου με χωρισε για άλλη και στο τέλος τι ? μου έστησε όλο αυτό γιατί??? :(

πήραμε πτυχία, κάναμε ιντερνσιπ, βρήκαμε δουλειές, έχουμε μισθό, άδειες, βγήκαμε για ποτό, γνωρίσαμε κόσμο.... πού είναι η αγάπη? ξεχάσαμε να ερωτευόμαστε, ο έρωτας δεν μπαίνει στο cv άλλωστε..

Είμαι σχεδόν σίγουρη οτι τον ελκυω γιατί με κοιτάει συνεχεια και πολύ έντονα. Απλά με μπερδεύει το γεγονός ότι κάθε φορά το βλέμμα του διαφέρει.Τι εννοώ. Τη μια μέρα μπορεί να ναι τέρμα αμήχανος και να στέκεται σοβαρός μη παίρνοντας τα μάτια του από πάνω μου ,και την επόμενη μέρα να ναι άνετος και χαλαρός και να με χαιρετάει σαν να χαιρετάει κάποιο φιλαράκι κοιτώντας με αφ' υψηλού και προσπερνοντας με. Κάντε το εικόνα σας παρακαλώ και πείτε μου. Τί μπορεί να γίνετε;;;

Ονειρεύτηκα την πρώην μου,ενω είμαι σε σχέση και περνάω τέλεια.. Λέει ήταν μια απλή καθημερινή μέρα μέσα σε ένα ταξί και πηγαίνανε κάπου. Γιατί να την ονειρευτω??

Στο γυμνάσιο και στο λύκειο ήμασταν 4 κολλητές φίλες.Πηγαινοντας στο πανεπιστήμιο πήγαμε και οι 4 σε διαφορετικές πόλεις.Οι 2 κράτησαν επαφές μεταξύ τους και ξεκοψαν από εμάς τις 2.Οσα μηνύματα και να έστειλα,όσες προσπάθειες και να έκανα απλά δεν είχε νόημα,είχαν καινούριες παρέες τώρα πια.Βεβαια δε θα πω ψέματα με ενόχλησε που μεταξύ τους κράτησαν επαφή και μάλιστα στενή,πηγαίνουν και διακοπές μαζί.Εμεις οι 2 κρατήσαμε επαφή αλλά σε κάποια φάση και εγώ συνειδητοποιήσα ότι ήμουν η μόνη που έστελνε μηνύματα και τώρα το έχω αραιώσει.Εχω στείλει 3 φορές χωρίς απάντηση;Τι λέτε να τα παρατήσω εντελώς;Μήπως το τραβάω το πράγμα ενώ δεν έχει νόημα;Πάντως δεν μπορώ να μην σκεφτώ ότι κάπου έχω φταίξει και εγω,μιας και έμεινα μπουκάλα απλά το θέμα είναι ότι δεν ξέρω που.

Βγενω με το αφεντικό μου έξω πότε πότε οι δύο μας γτ δεν έχει παρέα και τον λυπάμαι. Γύρω στη μία φορά τη βδομάδα. Φοβάμαι όμως επειδή είναι 80χρονων μη με σχολιάζουν όλοι αρνητικά ότι κάνω κάτι με γέρους και τα νεαρά παιδιά που με βλέπουν το ίδιο. Από όταν άρχισα να βγενω μαζί του έχω να κάνω σχέση σοβαρή ενάμιση χρόνο και τωρα τελευταία βγήκα με ένα παιδί και απ όταν με είδε μαζί του έξω απομακρυνθηκε...

Νιώθω σα μαραμενη. Όλα πια μου φενονται ανούσια και κάθε μέρα περνάει σφαίρα. Δεν απολαμβάνω πια τη ζωή οπός παλιά. Ίσως φταίει το ότι μεγάλωσα και μου είναι δύσκολο να βρω τη χαρά. Αλλά θα μου λείψει αυτό το ωραίο συναίσθημα της ανεμελιάς. Που βρίσκεις τη χαρά ακόμα και στα πιο μικρά και ανούσια κομμάτια της άδειας σου ζωής. Δηλαδή ακόμα και να μην έχεις την πιο συναρπαστική ζωή να νιώθεις ωραία και να σου μένουν καλές αναμνήσεις. Αυτή τη στιγμή το πρόβλημα μου είναι ότι βαριέμαι αφάνταστα και ότι κάθε φορά που σκέφτομαι τη ζωή μου τ ωΡα μου έρχεται να ξεράσω! Είμαι τοσο δυστυχισμένη!