ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

...πάνω από 40, άνδρας χωρίς πολλές εμπειρίες. Πριν μερικά χρόνια είχα κολλήσει με μια κοπέλα η οποία δεν μου μιλούσε ξεκάθαρα, είχα κι έναν φίλο που κακώς με ενθάρρυνε να την πλησιάσω περισσότερο και τελικά αυτή μου έσκασε το παραμύθι πως με βλέπει σαν φίλο κτλ κτλ αρκετά αργά όμως. Έτσι μου έκανε χαλάστρα αφού υπήρχε και μια κοπέλα στην δουλειά, πραγματικά όμορφη και καλό παιδί αν και σαν χαρακτήρες ήμασταν διαφορετικοί. Με ήθελε και να πω την αλήθεια μου άρεσε κι εμένα πάρα πολύ αλλά την ίδια ώρα ήμουν κολλημένος με την άλλη που με δούλευε. Δεν έγινε κάτι μεταξύ μας αλλά ένας συνάδελφος μου είχε πει τι αισθανόταν αυτή για μένα αλλά του απάντησα πως υπάρχει η άλλη που με ενδιέφερε. Τελικά η κοπέλα από την δουλειά βρήκε κάποιο καλό παιδί, παντρευτήκανε μετά από κάποιο χρονικό διάστημα, κάνανε κι ένα παιδάκι και είμαι πολύ χαρούμενος που από την δική μου ατυχία ίσως βγήκε ένα αγαπημένο ζευγάρι και ένα μικρό γλυκό παιδάκι και ίσως και άλλα παιδάκια στο μέλλον! Το πρόβλημα μου είναι πως ήδη ήμουν καταθλιπτικός εδώ και χρόνια και δεν είμαι και τόσο κοινωνικό άτομο και αυτή ίσως ήταν η τελευταία ευκαιρία μου να βρω κάποια κοπέλα και να κάνω οικογένεια. Ναι, μου έχουν προτείνει κάποιες κοπέλες συγγενικά και φιλικά πρόσωπα αλλά δυστυχώς δεν μου άρεσε κάποια από αυτές και από την άλλη δεν είναι στον χαρακτήρα μου να εκμεταλλευτώ κοπέλες που δεν μ' ενδιαφέρουν μόνο και μόνο για να μην νοιώθω μόνος. Φαίνεται θα μείνω μόνος για όσο ζήσω ακόμα αλλά δεν ενθουσιάζομαι και τόσο πολύ με αυτή την ιδέα...

Έχω πληγωθεί τόσο πολύ. Δεν έχω ερωτικές εμπειρίες και, ενώ έχω βγει κάποια ραντεβού τελευταία, όλοι με ρωτάνε για τις προηγούμενες σχέσεις, τους λέω ότι δεν είχα και απομακρύνονται. Ενώ η συζήτηση κυλάει καλά, όταν μου κάνουν αυτή την ερώτηση, χαλάνε όλα. Δεν ξέρω τι άλλο να κάνω.. κοπέλα 24

Δεν ξέρω γιατί εξομολογούμαι σήμερα...Νομίζω πως απλώς μαζεύτηκαν πολλά και θέλω να τα πω κάπου.Η ζωή μου είναι ολίγον ''σκατά''.Δεν έχω κίνητρο για τίποτα και κυρίως για τη σχολή μου.Δεν καταλαβαίνω τίποτα.Δεν αντέχω την οικογένεια μου(το ξέρω κακό που το λέω αλλά ο καθένας τους κουβαλάει τη δική του τρέλα).Δεν έχω κανέναν φίλο που να με καταλαβαίνει.Και το αστείο είναι ότι έχω πολλούς φίλους.Πόσο θλιβερό.Μερικές φορές σκέφτομαι ότι χρειάζομαι ψυχολόγο.Όχι μόνο για να μιλάω σε κάποιον αλλά και για να μάθω τον εαυτό μου.Νιώθω άβολα με εμένα,με τον εαυτό μου.Δεν ξέρω καν τι κάνω και που παω.Αλλά πρέπει να ξέρω;Εξάλλου ποιος ξέρει ποιοι είμαστε και που πάμε;

"Τα δάκρυα τρέχουνε βροχή απ'τα όμορφα ματάκια θα φάω για να ξεχαστώ ένα βουνό σουβλάκια" 😍 Δυστυχώς δέν είμαι από τη Λεβεντογέννα,οπότε δέν έχω έμφυτο ταλέντο στο να φτιάχνω μαντινάδες,βρήκα όμως κάπου τη συγκεκριμένη που μου ταιριάζει γάντι! Άχ...τί μου 'χει κάνει αυτό το παιδί,αυτό το παλικάρι!Φίλοι μου,πείτε κάποιο τρόπο να τον προσεγγίσω χωρίς εννοείται να χρειάζεται να πηγαίνω συνέχεια να παίρνω σουβλάκια(εκτός από το ότι δέν μπορώ να κάνω κάτι τέτοιο στο χώρο εργασίας του,επιπλέον θα πάρω κιλά απ'τη μασαμπούκα)αλλά και χωρίς να κριντζάρει ο άνθρωπος.Είμαι αποφασισμένη,και θα τα παίξω όλα για όλα!

Γράφω εδώ μόνο κ μόνο γιατί νιώθω ανακούφιση όταν τα γράφω θα μου πείτε γιατί δεν τα λες στο άτομο που τα νιώθεις τα έχω πει άλλες φορές περνώ θετική απάντηση άλλες φορές αρνητικη. Να σας πω κάτι να λέτε αυτό που νιώθετε να το φωνάζετε να το δείχνετε το αξίζει δεν το αξίζει να το λέτε... Εδώ κ 8 χρόνια κάθε μέρα λέω δείχνω αυτό που νιώθω κ δεν το μετανιώνω λεπτό κ ας μην έχω αυτό το αποτέλεσμα που θελω

Ώρες ώρες νιώθω τοσο μόνη… Πριν από λιγότερο ένα μήνα έφυγα από μια τοξική σχέση 8 μηνων… Πέρασα και ακόμα περνάω νευρική ανορεξία… Οι "φίλες" μου μια χάνονται μια εμφανίζονται Η δουλειά πολλά σκαμπανεβάσματα Χρειάζομαι μια φίλη να μπορώ να έχω στήριγμα, να γίνει η αδελφή μου Η ένα αγόρι το οποίο να με στηρίζει και να αξίζει να ασχοληθώ

η ιστορια μου ειναι μεγαλη αλλα θα τα πω εν συντομια.. η μανα μου ειναι συνεχως κακια μαζι μου .. με κριτικαρει συνεχωσ οτι και να κανω το βρισκει συνεχως λαθοσ απο παιδι οσοθυμαμαι τον εαυτο μου δεν εχω ακουσει καμια καλη κουβεντα. εαν παρω πχ καινουρια παπουτσια θα βρει να πει οτι δεν μ πανε οτι ειναι αθλια οτι ειναι μαιμου και με κοροιδεψαν ολο κατι τετοιεσ μαλακιεσ ... τα παπουτσια τα εφερα ως παραδειγμα αυτο γινετε με τα παντα. βαρεθηκα .. βλεπω τις φιλεσ μου την σχεση που εχουν με την μανα τουσ και δεν θα το κρυψω οτι ζηλευω ... εφτασα 33 και ακομα παλευω με τον εαυτο μου γιατι της επιτρεπω να με πληγωνει τοσο πολυ... γιατι εκανα τοσο κακο στον εαυτο μου ολα αυτα τα χρονια εξαιτιας της... δεν ξερω εαν μπορει ν με βοηθησει εδω μεσα κανεισ απλα τα βγαζω απο μεσα μου για να μην πεσω στα ναρκωτικα και στο αλκοολ παλι.

θα ήθελα κάποιος να μου πει πως άλλαξε καριέρα. Σε οποιοδήποτε αντικείμενο. απλώς για να πάρω θάρρος και δύναμη

Μετά από μια φιλια 7χρονων, κάναμε μια σχέση, από απόσταση για 3μηνες γιατί ήταν στην Γερμανία, μέχρι να ανέβαινα κ εγώ.Ανεβαίνω λοιπόν τον Δεκέμβριο όλα καλα στην αρχή. 2 μερες πριν τα γενεθλια μου (τελη Δεκεμβριου) λεει να παρουμε λουλουδια στην Ε την φιλη του(τα γενεθλια της ηταν τον νοεμβριο) και της έχω ενα δώρο και μια κάρτα. Στα γενεθλια μου τίποτα, ούτε τούρτα, ούτε λουλούδια, ούτε κάρτα με ευχές, τίποτα. Την επομενη μέρα λέει πάω να πάρω τσιγάρα κ λέω θα έρθω να ξεσκασω, φευγουμε τσουπ τηλέφωνο η Ε,του λεει: είμαι εδώ κοντά και έλεγα αν μπορείς να κατέβεις να σου δωσω ένα φιλί μια αγκαλιά μόνο και θα φύγω (με ναζι) και λέει μόνο σε εμένα; εγώ είμαι με την Ψ. Αχ ναι ναι φυσικά και στο κορίτσι λεει. Τι θα κάνατε στην θέση μου; Θα τον πιστευατε; Ορκίστηκε στην Παναγία ότι δεν είχε κάτι μαζί της.

Οφείλω να την κατεβάσω από τον "θρόνο" που την έχω ανεβάσει. Και αυτήν και τον θρόνο. Την έχω καταστήσει άπιαστη, στο μυαλό μου. Όχι τίποτα άλλο αλλά χάνονται και οι ευκαιρίες να έχω κάποια άλλη. Δίπλα μου, όχι ψηλά, στο πουθενά.