Υπάρχει κάτι στη ζωή σας που όσες φορές και να το βλέπετε ή να το ζείτε, πάντα μα πάντα μα πάντα θα συγκινείστε;Π.χ. μια φωτογραφία που να βλέπετε συχνά και να συγκινείστε;Ένα μέρος που μπορεί να επισκέπτεστε συχνά και πάντα να δακρύζετε;Ή ένα τραγούδι, μια ταινία, ένα βιβλίο;Αν θέλετε γράψτε στα σχόλια με τι συγκινείστε πάντα.Προσωπικά συγκινούμαι με το ''requiem for a dream'' του Αρονόφσκι.Κάθε φορά σαν να είναι πρώτη φορά.Γεμίζουν δάκρυα τα μάτια μου, κι όταν βλέπω την ταινία στο σπίτι μου ή όταν βάζω το soundtrack, μπορώ να κλαίω ελεύθερα και λυτρωτικά.Το θέμα είναι όταν πηγαίνω να την δω σε σινεμά, στις γνωστές καλοκαιρινές-φθινοπωρινές προβολές των φεστιβάλ , πλαντάζω στο κλάμα από μέσα μου, δακρύζω, ειδικά στο φινάλε πάντα τρέχουν δάκρυα από τα μάτια μου αλλά δεν ξεσπάω σε λυγμούς όπως μου συμβαίνει στο σπίτι μου, γιατί ντρέπομαι να κλαίω μπροστά σε κοινό.Αλλά κάθε φορά είμαι συντετριμμένος μετά από την προβολή.Τους αγαπώ πολύ αυτούς τους χαρακτήρες.Τη Σάρα Γκόλντφαρμπ, το γιο της τον Χάρι, την Μάριον Σίλβερ, το φίλο τους τον Τάι.Ειδικά λίγο πριν το φινάλε στην τηλεφωνική συνομιλία Μάριον-Χάρι που εκείνη του λέει: '' Harry, can you come today?''πόσο δακρύζω.Πάλι θα συγκινηθώ την Τρίτη 17/9 στην προβολή στο γνωστό μέρος.