ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Μεσα στον 1,5 χρονο που ζω αθηνα εχω να πω: Θετικα --->Τεραστια πολη με απειρες επιλογες σε εστιατορια,κλαμπ,καφετεριες,σινεμα,θεατρα και γενικοτερα εχεις ποικιλία στη διασκεδαση. Επισης, ποικιλία στους ανθρωπους. Μπορεις να γνωρισεις παααααρα πολυ κοσμο στην αθηνα με χιλιαδες τροπους.Δυσκολα θα πεσεις σε γνωστο που θελεις να αποφυγεις, ακριβως επειδη ακομα κ οι περιοχες συνηθως ειναι πολυ μεγαλες οποτε και στην ιδια να μενετε δυσκολα θα τον πετυχεις.Γενικοτερα βλεπεις διαρκως ξενα ατομα. Συνεχεια! Δε θα βαρεθεις με τιποτα να βλεπεις τους ιδιους και τους ιδιους στην Αθηνα.Αρνητικα ---> Υπερβολικα τεραστιες αποστασεις που οσο περναει ο καιρος θα δεις πως αποξενωνουν τους ανθρωπους και τις σχεσεις. Θα δεις οτι θα κρατας επαφες περισσορερο με ατομα που μενετε σχετικα κοντα γιατι ο καθενας θα βαριεται να κουνησει τον κωλο του λιγο παραπανω για να σε δει.Μηδεν ανθρωπια τις περισσοτερες φορες δυστηχως. Ολοι εχουν τα δικα τους και ολοι συνεχως τρεχουν και χεστηκαν για το αν εσυ μπορει να ψοφας εκεινη την ωρα μπροστα στα ματια τους.ολοι σε εχουν χεσμενο με λιγα λογια.Ποιοτητα στους ανθρωπους μηδενικη κατα τη γνωμη μου, μεχρι τωρα τουλαχιστον γιατι αυτο που βλεπω ειναι απλως εντελως επιφανειακες σχεσεις και ανθρωποι που ακολουθουνε μοδες για να δειξουν το ποσο κουλ και μπροστα ειναι η αθηνα σε τετοιο βαθμο που φαινεται τοσο φεικ! Εμενα με αηδιαζει πολλες φορες ολο αυτο.(και για να σας δωσω να καταλαβετε οσο μπορω αυτο που θελω να πω, οι περισσοτεροι θεωρουνται καποιοι χωρις να εχουν καν προσωπικότητα και χωρις να εκφερουν αποψη απλα και μονο επειδη ανηκουν σε ομαδες ανθρωπων που στην αθηνα ειναι πολυ " της μοδας " . Μπολικα προβατα στην Αθηνα δλδ! Με τους γειτονες σου θα ειστε γνωστοι αγνωστοι, δηλαδη θα βλεπεστε καθε μερα και θα κανετε σαν μην βλεπετε ο ενας τον αλλον. Πολυ κακο και συχνο φαινομενο στην Αθηνα.Εν τελη εγω που ειμαι απο Θεσσαλονικη εχω να πω πως στη πολη που γεννήθηκα εχουμε ολα αυτα που εχει αθηνα σε θεμα διασκεδασης και πολυ μικροτερες αποστασεις που αυτο διευκολυνει τα παντα! Μου αρεσουν και οι δυο πολεις απλα αυτο με την διθενια και την "μοδα, στην Αθηνα δεν υπαρχει σε τετοιο βαθμο στη Θεσσαλονικη και για αυτο προτιμω Θεσσαλονικη. Ο καθενας βεβαια εχει τη δικη του γνωμη και βλεπει τα πραγματα διαφορετικα.

Οσο μεγαλωνω καταλαβαινω οτι ολοι κοιτανε πως θα βολεψουν την παρτυ τους. Ακομα κ ο πιο "αθωος" θα σου παιξει την πουστια εκει που δεν το περιμενεις. Βαρεθηκα να στεναχωριεμαι και να περιμενω εστω και λιγη αγαπη απο τους ανθρωπους. Ευτυχως εχω τις αδερφες μου που ειναι οι καλυτερες μου φιλες. Πολλες φορες σκεφτομαι να γινω αναισθητη και να με νοιαζει ν περναω μονο καλα και τιποτα αλλο, να μη δενομαι με ανθρωπους. Αλλα απ την αλλη θα ειναι σαν να υποκρινομαι γιατι εγω δεν ειμαι ετσι.

Με ξεχασες μαλλον, εγω ομως οχι. Τοσα χρονια φιλιας δε θα τα ξεχασω ποτε ουτε οσα εκανες για μενα. Σαγαπαω υπερβολικα πολυ για να σε ξεχασω τοσο ευκολα. Και πιστευω πως και εσυ καταβαθος δεν με ξεχασες. Λυπαμαι και απορω καθε μερα γιατι με αφησες ετσι και πεταξες στα σκουπιδια την τεραστια αγαπη μου για σενα. Και δεν υπερβαλω, ησουν το καλυτερο φιλαρακι που ειχα ποτε μου η αδελφη μου. Μακαρι να ειχα τη δυναμη να σου στειλω και να σε ρωτησω για τελευταια φορα γιατι δεν μου εδωσες μια εξηγηση για ολο αυτο.. αν υπαρχει δηλαδη. Αλλα εχω κουραστει και ποναω. Και μου λειπεις πολυ, μου λειπεις καθε μερα. Η φιλια σου μου εδινε δυναμη. Θυμαμαι που ονειρευομασταν τη μερα που θα περναμε πτυχιο και θα καμαρωναμε η μια την αλλη. Τωρα χωρις εσενα τι να τους κανω τους υπολοιπους. Ολα μοιαζουν τοσο αδεια χωρις την κολλητη μου.Ελπιζω να εισαι καλα με την νεα σου ζωη και χαρουμενη. Εγω παντα θα σε αγαπαω.

Έβλεπα το γνωστό μιούζικαλ " η μελωδία της ευτυχίας", το πιο χαρούμενο μιούζικαλ που ξέρω και ένιωσα πιο δυστυχισμένη και άδεια από ποτέ! Ήταν τόσο παραμυθένιο, κάτι που δεν θα είναι ποτέ η ζωή μου! Ζω στα παραμύθια γιατί φοβάμαι να ζήσω στη πραγματικότητα!

Ήμασταν σε κοινή παρέα, δήθεν φίλος, μου την έπεσε πρώτος, σκέφτηκα γιατί όχι και όταν ανταποκρίθηκα με χυλοπίτιασε. Το θέμα είναι ότι μετά από αυτό περάσαμε σε ένα στάδιο που επιζητούσε διαρκώς επιβεβαίωση και τίποτα παραπάνω. Μου πέταγε κανένα θέλω σεξ του έλεγα οκ και μετά μου τα γύριζε. Πόσες φορές του ζήταγα να με αφήσει ήσυχη και χρησιμοποιούσε την παρέα για να ξαναμπεί στην ζωή μου. Έβαζε τους φίλους μας να μου λένε διάφορα ότι ενδιαφέρεται και βλακείες. Ρε παιδιά έχει τύχει και σε κανέναν άλλον; Να είσαι με κάποιον. Να μην σε πολυθέλει έως να μην σε θέλει καθόλου αλλά να προσπαθεί να σε κάνει να τον θες; Το κατάλαβα πρόσφατα και δεν μπορώ να καταλάβω αυτή τη λογική..

Νιώθω ότι επιτέλους τα πράγματα στην ζωη μου βελτιώνονται. Μετά απο καιρο ψυχοθεραπείας και προσπάθειας, νιώθω οτι επιτέλους κάτι αρχίζει να αλλάζει. Πρόσωπα και καταστάσεις παίρνουν την θέση τους στο παρελθόν. Δεν ειμαι καλά, αλλά καλύτερα. Δεν ειμαι τέλεια, αλλά με λιγη περισσότερη χαρά. Και το πιο περιεργο ειναι οτι πιστεύω πως για αυτή την αλλαγή ευθύνομαι κυρίως εγώ. Ούτε ο γιατρός μου, ούτε ο χρόνος. Σιγά σιγά. Λεξεις όπως κομπλεξ,εμμονη,στεναχώριες, βαρεμάρα αντικαθίστανται με άλλες, οπως αυτοπεποίθηση, δημιουργικότητα, χαρα , ζωντάνια. Τέλεια δεν θα είμαι ποτέ, ομως η αυτοβελτιωση ειναι που μετράει. Όσο μπορείς, που λέει και ο Καβάφης.

Πριν λίγες μέρες έγραψα εδώ ότι κόβω το κάπνισμα.Πέμπτη μέρα που είμαι δυνατοτερη από αυτό.Καθαρη.Αισιοδοξη.Ετοιμη να διεκδικησω όλα αυτά που στερηθηκα(ή μου στερησα),όλα αυτά που μου αξίζουν και να σας ενημερώσω σε περίπτωση που δεν το ξερετε... Πρέπει να πολεμαω καθημερινά.Γι'αυτο,στείλτε μου την θετική σας ενέργεια να γίνει ο πόλεμος πιο υποφερτος. Υ.Γ:Δεν είναι μόνο το κάπνισμα.Ειναι πολλές νέες αρχές.Δυσκολες αλλά καμία αλλαγή προς το καλύτερο δεν είναι εύκολη

Συνοψίζοντας έχω γνωρίσει τα τελευταία τρία χρόνια (αφού χώρισα από μακροχρόνιο γάμο και ήρθε η στιγμή να κάνω καινούργιες γνωριμίες) αρκετούς άντρες με εξωφρενικές συμπεριφορές που ακόμη και όταν τους "στριμώχνεις" αντί να συνέρθουν και να δούνε τα λάθη τους προβάλλουν τις πιο απίστευτες δικαιολογίες. Θεωρώ ότι στην ηλικία που είμαστε θα έπρεπε να δείχνουνε λίγο φιλότιμο και προσπάθεια βελτίωσης και όχι να υποτιμούνε τις γυναίκες και να χαιδεύουνε οι ίδιοι τα αυτιά τους. Είμαι απογοητευμένη και αγανακτισμένη από το χαμηλό και άκρως ανώριμο επίπεδο που συναντώ στις μεγαλύτερες ηλικίες. Άντρες που διαμαρτύρονται για "άκυρες" γνωριμίες που έχουν κάνει και στη συνέχεια διαπιστώνω ότι οι ίδιοι επιδεικνύουν άκυρες συμπεριφορές. Δεν ξέρουν τι θα πει ευγένεια, σταθερότητα και ειλικρίνεια. Το γενικότερο επίπεδο είναι πολύ χαμηλό ανεξάρτητα από την μορφωτική και οικονομική κατάσταση του καθενός. Συμπεραίνω ότι οι "άκυρες" γνωριμίες που έχουν κάνει στο παρελθόν είναι αυτές που τους ταιριάζουν αλλά δεν θέλουν να το παραδεχτούνε και να βάλουν στο ίδιο επίπεδο τον εαυτό τους με τις γυναίκες τις οποίες κατηγορούνε. Μερικοί δεν είναι ικανοί να απαντήσουν σε μια απλή ερώτηση και προτιμούνε να εξαφανιστούνε χωρίς λέξη και άλλοι αν τους πεις γιατί χθες είπες ότι είσαι αριστερός και σήμερα ότι είσαι δεξιός σου λένε ότι παρεξηγείται ο γραπτός λόγος (σε περίπτωση διαδικτυακής γνωριμίας). Σύμφωνα με τη λογική τους αν πω σήμερα ότι είμαι 45 και αύριο ότι είμαι 48 θα φταίει ο γραπτός λόγος που με υποχρεώνει να το κάνω. Έχω καταντήσει να αμφισβητώ την κρίση μου για το τι είναι σωστό και τι είναι λάθος. Αν μου τα λέγανε αυτά πριν μερικά χρόνια θα αναρωτιόμουν αν όντως υπάρχουν άνθρωποι με τέτοιου μεγέθους κενά σε τόσο μεγάλο ποσοστό. Θα κρατήσω αποστάσεις και θα σταματήσω πλέον να επιδιώκω οποιαδήποτε γνωριμία μέχρι να γίνω αυτή που ήμουν παλιότερα πριν διαβρώσουν αυτοί οι άνθρωποι τον τρόπο σκέψης μου. Συνεχείς επαφές και επικοινωνία με τέτοια άτομα δεν αφήνουν το μυαλό μου και την ψυχολογία μου ανεπηρεάστη και γράφω στα παλιά μου υποδήματα όσους και όσες με παροτρύνουν να δώσω "ευκαιρίες" σε ανθρώπους που βρίσκονται σε πλήρη σύγχυση και συμπεριφέρονται ακατανόητα. Έχω τη δουλειά μου που μου εξασφαλίζει μια άνετη ζωή, το σπίτι μου και τα ενδιαφέροντά μου. Θα ζήσω καλά και χωρίς σταθερό σύντροφο στο πλευρό μου.

Να ρωτήσω κοιμάστε το βράδυ αγκαλιά με τον άνθρωπο σας ή αυτός αυτή σας γυρίζει την πλάτη ? Γιατί εμένα δεν θέλει πολλά πολλά δηλαδή αν δεν μου γυρίσει την πλάτη δεν νιώθει άνετα να κοιμηθει είναι φυσιολογικό για ένα ερωτευμένο ζευγάρι?

Βγήκα που λέτε με ένα παιδί κανα 3 φορές. Την 1η ήμασταν οι 2 μας, τη 2η ήταν ένα ζευγάρι μαζί μας το ίδιο και την 3η. Το αγόρι λοιπόν είναι γενικά κλειστός χαρακτήρας, δεν έχει τόση “πείρα” με κοπέλες και είχε αναφέρει ότι είμαι πολλή όμορφη για αυτόν, με αποτέλεσμα να συμπεριφέρεται ντροπαλά. Ωστόσο το παιδί 1η φορά το γνώρισα, δεν τον ήξερα και δεν τον είχα δει. Ήθελα στα ραντεβού μας να είναι πιο ανοιχτός και ομιλητικός εφόσον ήμουν και εγώ ντροπαλή αλλά ξεπέρασα το “φόβο” μου και ήμουν πιο άνετη. Ξαφνικά έμαθα από το φίλο του (αυτός που είχαμε βγει οι 4 μας) ότι τη 2η φορά που βγήκαμε η φάση ήταν κάπως. Δηλαδή μου είπε ότι είπε πως είμαι λίγο περίεργη (πράγμα που ισχύει λίγο γιατί από το άγχος και την ντροπή μου με έβγαινε σε αυτήν την “παραξενιά”. Είπε επίσης ότι όλη η κατάσταση έγινε πολύ απότομα. Αυτά δε ξέρει ότι τα ξέρω. Κατάλαβα ότι κάτι του είχε ξινίσει αυτήν την βδομάδα γιατί ήταν ενεργός και δε μου απαντούσε ή μου έλεγε ότι δεν έχει χρόνο και διάθεση. Με λίγα λόγια δικαιολογίες. Βρεθήκαμε στον ίδιο χώρο χθες και ούτε που με χαιρέτησε ή μίλησε. Εάν ήταν ώριμος όπως μου λένε οι φίλοι του και που έχει δείξει μέχρις στιγμής περίμενα να στείλει μήνυμα να μου πει να βγούμε να συζητήσουμε την όλη κατάσταση. Το ξέρω ότι ίσως έγινε απότομα αλλά στα χέρια του είναι να χειριστεί την κατάσταση σωστά (δεν τα ρίχνω μόνο σε αυτόν αλλά την περισσότερη ευθύνη την έχει αυτός). Μαρεσει γενικά σαν παιδί θα ήθελα να μάθω παραπάνω πράγματα αλλά δε ξέρω τι γίνεται!