ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Πόσο ζηλεύω αυτούς που σπουδάζουν αυτό που γουστάρουν και εξελίσσονται. Και κάνουν μεταπτυχιακά και κάνουν έρευνα. Εγω δυστυχώς είμαι από επαρχία και ότι βγάζω από τη δουλειά πάει για την επιβιωση. Μεταπτυχιακά κτλ ειναι πολυτελειες. Δεν πειραζει, καλη καρδια.

Κουράστηκα, κάθε φορά που θέλω κάτι όλο το σύμπαν συνωμοτεί να μην γίνει ... κρίμα

Καλησπερα ονομαζομαι μαρια ειμαι 25 ετων και τα χω με παντρεμενο εδω και 7 χρονια και θελω να χωρισω και δεν με αφηνει και με εκβιαζει συναισθηματικα πως θα με καταστρεψει και δεν ξερω τι να κανω ειμαι να σκασω τι μπορω να κανω να γλειτωσω απ αυτο το μαρτυριο εχω πιασει την γυναικα του και δεν με πιστευει καμια ιδεα κανεις; ?

η μουσικη ειναι οτκ υπαρχει

Πως περνανε ετσι τα χρονια βρε παιδια δν καταλαβαινεις τπτ

Βαρεθηκα να με κρινουνε για αυτο που ειμαι, βαρεθηκα να με θαβουν συνεχεια πισωπλατα, βαρεθηκα να μην με καταλαβενει ποτε κανεις ,βαρεθηκα...

λεφτά από τη δουλειά. μου έφαγαν 50€ από το μισθό μου. έτσι επειδή είπαν ότι τους τα χρωστούσα και είχαν σημειώσει επίτηδες λάθος τις ώρες μου. επειδή είναι μια δουλειά σέρβις χωρίς ένσημα και είμαι 19 χρονών. επειδή υπήρξε ελλειμα στο ταμειο, τα συμπληρωσε η δική μου εργασια. ήταν όμως τα λεφτά μου. τα είχα δουλεψει. δεν τους χρωστούσα τίποτα. τα ειχα αναγκη. πρέπει να πληρώσω τα αγγλικά μου. δεν μπορώ να ζητήσω από τη μητέρα μου. δεν έχει να μου δώσει. θέλω να ουρλιάξω από το θυμό μου και την αδικία. τα είχα ανάγκη. που θα τα ξαναβρώ; δε θα τα ξαναβρώ. είναι μόνο 50€. όμως εγώ δεν ξέρω τι να κάνω.

Μετά από 8 χρόνια μαζι, από 20 ετών , κάνονισαμε να βρεθούμε εκεί που δώσαμε πρώτο ραντεβού πριν 8χρονια. Έξω από τον ησαπ.Μετράω τις στάσεις ..ακόμα.. όπως και τότε!

Παντρευτηκα καναμε παιδακι φτιαξαμε οικογενεια. Ειμαι ευτυχισμενη παντα χαμογελαω λιωνω για το παιδι μου αγαπω πολυ τον αντρα μου. Εχω αφοσιωθει στην οικογενεια μας. Ο αντρας μου τοσα χρονια μου φερεται πολυ καλα και στο παιδι μας τρεχει για ολα δεν υπαρχει κατι που θελω και δεν το εχει η δεν το κανει. Παρ ολα αυτα υπαρχει καποιος που περναει απ το μυαλο μου συνεχεια. Καθημερινα ακομα και στον υπνο μου. Τον αντρα μου θελω και αυτος ο αλλος που απλα ειμαστε γνωστοι τα τελευταια χρονια και ετυχε καποια στιγμη να με φλερταρει εντονα αλλα ως εκει το εκοψα ,δεν τον φτανει ουτε στο μικρο του δαχτυλακι. Νιωθω πολυ ασχημα προσπαθω να σταματω τη σκεψη οταν ερχεται αλλα αυτο συνεχιζει να συμβαινει καθε μερα. Δεν το αντεχω αλλο. Τι να κανω για να σταματησει. Εχει βρεθει καποιος σε αναλογη θεση; Να σκεφτεται καποιον διαρκως και να προσπαθει να τελειωσει αυτο;

Δεν έχω λογαριασμό και γενικά δεν έχω κανένα σοσιαλ μίντια οπότε ίσως εκεί να οφείλεται η απορία μου.Τι εννοώ ...κοιτούσα τις προάλλες εδώ στο σπίτι μου μια γνωστή της ξαδέρφης μου που ήταν στο δικό της προφίλ στο ινσταγκραμ. Έχει πάνω από 2000 ακόλουθους κτλ αλλά στις φωτό παίρνει κατά βάση 40-70 λαικ. Λίγες αγγίζουν τα 100. Ντράπηκα να την ρωτήσω αλλά μου φάνηκε παράξενη η ανάλογα ακόλουθων λαικ. Τι παίζει με αυτήν την πλατφόρμα;