ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Είδα μια εξομολόγηση το απόγευμα σχετικά με ζήλια προς την κολλητή του αγοριού της και θέλω να πω κάποιες σκέψεις που έχω κάνει.Είμαι άντρας και έχω αρκετές φίλες και 1 "κολλητη". Αυτή η κοπέλα είναι πιο δεμένη μαζί μου από ότι εγώ παίρνει καθημερινά τηλέφωνο, στέλνει μνήματα κτλ. Ούτε αυτή, ούτε εγώ βλέπουμε ο ένας τον άλλον ερωτικά. Προσωπικά αν και είναι αντικειμενικά ωραία κοπέλα, δεν την βλέπω καν σαν γυναικα αλλά σαν "μπρο". Αυτό δεν το έχω ξανανιώσει σε τέτοιο επίπεδο με γυναίκα. Παρόλα αυτά, επειδή θέλω να είμαι ξεκάθαρος, της είπα από τη πρώτη στιγμή που κατάλαβα ότι ερχόμασταν πιο κοντά σαν φίλοι ότι όποτε κάνω σχέσεις θα απομακρύνομαι γιατί καταλαβαίνω ότι είμαστε (ουσιαστικά είναι αυτη) αρκετά κοντά και μπορεί να δημιουργηθούν ζήλιες δικαιολογημένες. Έτσι έχει γίνει ανά τα χρόνια και το ίδιο έχει γίνει και εκ μέρους μου. Θεωρώ είναι το πιο σωστό και τίμιο για όλες τις πλευρές.

από ανθρώπους του χώρου μου που δεν είχαν τίποτα να κερδίσουν. Το εκτιμώ πολύ και νιώθω ευγνωμοσύνη!

το ζεστο τσάι, τη μουσική κινηματογραφου, τη κλασική λογοτεχνία, τα δερματοδετα βιβλία, την γνώση των πέντε ηπείρων, την έβδομη τέχνη, τα γυναικεία αρώματα, τις κοκκινομαλλες με φακιδες, το ναυτικό μπλέ, την ιστορία του διαφωτισμού, τα Waltz, τις ευγενικές παρουσίες, τα σουηδικά, ,τις "Εικόνες Από Μια Έκθεση" του Μουσσοργκσκι, την τόλμη, τους τρόπο και σίγουρα όχι την κανέλα!

Παιδιά κάποιοι άνθρωποι για διάφορους λόγους (εμφάνιση, ντύσιμο, στάση σώματος, τρόπος ομιλίας, τρόπος σκέψης και χαρακτηριστικά προσωπικότητας) δεν είναι ελκυστικοί στο αντίθετο φύλο και αυτό είναι σχεδόν αδύνατο να αλλάξει.

Πως θιγομαι πολύ περισσότερο όταν κάποιος κατακρίνει το είδος μουσικής και ταινιών που μου αρέσει ενώ ασπάζεται την εμπιρευματοποιημενη τέχνη παρά όταν κάποιος κρίνει την εμφάνιση ή τον χαρακτήρα μου!

Πόσο πιθανόν είναι κάποιος στα 23 του να ''μιλάει'' ή/και να κάνει κάτι με άλλες όταν σου στέλνει μηνύματα συνέχεια, υπαρχουν υπονοούμενα, τηλέφωνα, και θέλει να βγαίνουμε??

Και δεν μου λείπεις απλά. Πέντε μήνες τώρα τα χω παίξει. Μου λείπει που πηγαίναμε παντού μαζί. Κάναμε τα πάντα. Με έπαιρνες τηλέφωνο ό, τι ώρα και να ήταν και έτρεχα να το σηκώσω. Ας μου έλεγες ό,τι ήθελες. Από το πως πήγε η δουλειά μέχρι πως με αγαπάς ή έλα να δούμε ταινία στις 4 το πρωί ή οποιαδήποτε άλλη ώρα και εγώ ερχόμουν και έπαιρνα πάντα τα αγαπημένα σου poppers με τυρί ή δύο τυλιχτά κεμπάπ με απ' όλα χωρίς πατάτες. Και αφού βλέπαμε 3-4 ταινίες με τον Τζόνυ Ντεπ αγκαλιά, κατά τις 5 το πρωί πηγαίναμε για ύπνο αφού μας είχε πιάσει πρώτα νευρικό γέλιο για κανά μισάωρο. Και μετά δουλειά. Και σου έκανα ή μου έκανες παρέα στη δουλειά όποτε μπορούσαμε. Και μετά φεύγαμε και αποχωριζόμασταν γιατί έπρεπε να πάω για λίγο σπίτι. Και άπειρα βράδια σκεφτόμουν "γιατί να μην είμαστε κάθε βράδυ μαζι;;". Αλλά ήξερα την επόμενη μέρα πάλι θα σε έβλεπα. Οπότε ήταν υποφερτό. Και όσο πήγαινε σε αγαπούσα όλο και πιο πολύ. Και σε αγαπάω ακόμα. Κάθε μέρα όλο και πιο πολύ. Δεν ξέρω μέχρι πόσο μακριά μπορεί να φτάσει αυτή η αγάπη-συγγνώμη η λατρεία μου- για σένα. Δεν πολυπίστευα στον έρωτα. Και όμως με σένα το έζησα και το ζω κάθε μέρα. Ακόμα και όταν τσακωνόμασταν για γελοίους λόγους. Ακόμα και όταν κλείναμε μαζί τα εισιτήρια να φύγεις από Ελλάδα για δουλειά σκεφτόμουν πότε θα έρθω να σε βρω. Πριν καλά καλά φύγεις. Και τώρα που έχω να σε δω τόσο καιρό έχω αρχίσει πλέον να το χάνω. Να ναι καλά δηλαδή η τεχνολογία που μας επιτρέπει να κρατάμε καθημερινή επαφή. Το έβλεπα χαλαρά το θέμα της απόστασης για να κρατηθώ όσο περισσότερο γίνεται. Ως εδώ όμως. Θα έρθω να σε βρω. Θα έρθω να σε βρω ακόμα κι αν χρειαστεί να κοιμάμαι στα σκαλάκια του σπιτιού σου (και δεν έχει καν σκαλάκια να φανταστείς). Θα δούμε ταινίες, θα παίξουμε Spyro στο ps2, θα φτιάξουμε το φαγητό που σου αρέσει, θα κοιμηθούμε αγκαλιά και αφού σε χορτάσω έστω για λίγο τότε μπορείς, αν θέλεις, να με διώξεις...

Αρέσω σε έναν πολύ καλο φίλο του αγοριού μου και είναι τόσο προφανές γεγονός που με κάνει να νιωθω άβολα. Πλέον απόφευγω να βρίσκομαι με την παρέα του όχι όσο εξαιτίας αυτόυ του φίλου ο οποίος δεν έχει πει ποτέ κάτι αλλά των υπολοίπων (βλακες) που τον πειράζουν και αφήνουν υπονοούμενα. Το αγόρι μου απλά τους αγνοεί αν και μου έχει πει και ο ίδιος ότι το ξέρει πως ισχύει. Δεν είναι ότι λέει, η κάνει κάτι αλλά είναι εύκολο να το καταλάβεις.

Η κολλητή του αγοριού μου είναι πανέμορφη, γλυκιά,ευγενικη και έξυπνη. Γνωρίζονται 3 χρόνια περίπου και είναι πολύ κοντά. Πραγματικά νιώθουν έντονα πράγματα ο ένας για τον άλλον. Και λέω γω τώρα η άλλη είναι τόσο ωραία κοπέλα (ελεύθερη από ότι ξέρω) και η σχέση που έχουν είναι επίσης καλή δεν είναι πολύ πιθανόν να παιχτεί κάτι μεταξυ τους; Αποκλείεται να μην το έχουν σκεφτεί. Αυτός είχε γενέθλια πριν κάποιες μέρες και αυτή του κανόνισε έκπληξη (ένιωσα άσχημα που δεν το σκέφτηκα εγώ). Ήταν όλο αγκαλιές και εγώ εκνευρίστηκα καπως είναι η αλήθεια . Έφευγε χθες (πάλι καλά) και όταν πήγαμε να την αφήσουμε είχαμε πάλι τα ίδια και μόνο που δεν έβαλε τα κλάματα ο δικός μου. Ποιος αγκαλιαζει μια φίλη του τόση ώρα και της λέει ότι θα του λείψει; Μπορεί να είμαι υπερβολικη αλλά φαίνεται τόσο χαρούμενος όταν είναι μαζί της και αυτή κάνει διαρκώς πράγματα για αυτόν.

Χαιρετε ειμαι 29 χρονων και ζψ στην πολυταραχη Αθηνα.(εχω ξαναγραψει συτο το ποστ αλλες 2 φορες και για καποιο λογο το λιφο δεν το εμφανιζει...τα νευρα μου)..τελοσπαντων.Το προβλημα ειναι το εξης: εχω μια καλη δουλεια για τα δεδομενα της εποχης (δεν παραπονιεμαι για αυτο εξαλλου για αυτο παλεψα μια ζωη) που απαιτει συνεχες διαβασμα (και αυτο το ηξερα αν και μου πηρε χρονο να το αποδεχτω) αλλα μαρεσει πολυ η δουλεια μου..και ετσι το μονο πραγμα που ασχολουμαι στη ζωη μου ειναι η δουλεια και αυτο εχει συνεπειες για την υπολοιπη ζψη μου σχερσεις φυσικη κατασταση και παει λεγοντας. Εχω να κανω σχεση εδω και 6 χρονια (λογω χαρακτηρα, λογω στρατου λογω δουλειας και παει λεγοντας), δεν ειμαι στη φαση πλεον του ας γαμηθουμε καθε μερα οπως τα κουνελια δεν με ενδιαφερει τοσο το σεξ, θα ηθελα μια κοπελα που να με ελκυει ιδιαιτερα η προσωπικοτητα της να με κανει να νιωθω ομορφα να περναμε καλα να ανταλλασουμε ομορφες στιγμες μια ωραια βολτα χερι χερι αγκαλιες φιλια να μιλαμε ο ενας για τον αλλο για τα βιωματα μας και τις δυσκολες στιγμες που εχουμε περασει αυτα πραγματικα μου εχουν λειψει. Αλλα απτην αλλη δεν υπαρχει χρονος και εχω απομονωθει πολυ κοινωνικα για να υπαρχει πιθανοτητα να συμβει κατι τετοιο. Προσφατα γραφτηκα χορο που πιστευω οτι ετσι αυξανονται οι πιθανοτητες να γνωρισω κοσμο.Ο χορος δεν μαρεσει ποτε δεν μαρεσε πηγα καθαρο για το κοινωνικο κομματι αλλα βλεπω ποσο αντικοινωνικος εχω γινει. Δεν εχω ορεξη να μιλησω το μονο που μπορω να συζητησω ειναι για τη δουλεια και παιζει και ρολο η πρωτη εντυπωση που θα δωσεις στον αλλο αμα εισαι πτωμα απο την κουραση και χασμουριεσαι και χορευεις χωρις να σαρεσει και θες απεγνωσμενα να πεσεις στο κρεβατι σου αυτο φαινεται στο αλλο ατομο σιγουρα θα πει απο μεσα του αυτος φαινεται περιεργος. και επισης εχω παραμελησει τον εαυτο μου μπορει να μαι και ο πιο ενδιαφερων τυπος του κοσμου που λεει ο λογος βεβαια δεν εχω χιουμορ το παραδεχομαι αν και αρρεν και η πρωτη εντυπωση μετραει θα δειξεις την εικονα του πιθανον ατιμελητου γιαυτο και θελω να ξεκινησω γυμναστικη οσο πιο συντομα γινεται γιατι το αφησα πολυ οχι δεν ειμαι τοφαλος με σπυρια στο προσωπο αλλα 7 8 κιλα που δεν επρεπε να εχω τα εχω.στα 20 με 25 ημουν γυμνασμενος και τα τελευταια 2 χρονια ολα τα εριχνα στο μεταβολισμο.επισης μου ειχε γινει συνηθεια να κρινω αυτοματα τις γυναικες απο την εξωτερικη εμφανιση και προσφατα ειχα μια ολιγολεπτη συζητηση με μια γυναικα στη δουλεια ειναι ανωτερη σε βαθμο απο μενα με περναει 10 χρονια και κατι στην ηλικια περιποιημενη με 2 παιδια και δεν θυμαμαι πως ξεκινησε η συζητηση και μου λεει μην κρινεις τον αλλον απο την εμφανιση αυτο που μετραει ειναι ποσοσ καλλιεργημενος ειναι ο αλλος στο χαρακτηρα του και αν προσεχεει σωματικα τον εαυτο του και ναι καταλαβα οτι ειχε δικιο και πολυ μαλιστα.Δεν ξερω τι να κανω απο τη μια θελ να χτισω το βιογραφικο μου και να εξιχθω επαγγελματικα και αυτο χρειαζεται πολυ διαβασμα και πρεπει να κανω ενα μεταπτυχιακο σε ενα θεμα που παντα ηθελα και μετα διδακτορικο απο την αλλη πρεπει να κοινωνικοποηθω να ποκτησω μια καλη σχεση και να αρχισω να γυμναζομαι και βλεπω οτι χρονος για ολα δεν υπαρχει ο χρονος ειναι λιγος τα χρονια περνανε και ειναι τοσα πραγματα που πρεπει να γινουν και ειναι μερες οπως η σημερινη που σωματικα ειμαι πτωμα και δεν θα παω στο χορο ουτε θα διαβασψ γιατι πραγματικα δεν εχω ενεργεια να κανω τιποτα απο τα δυο.