ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Έχω περάσει δύσκολα στη ζωή μου λόγω οικογενειακων, ήμουν φοβισμένο παιδί και από τα 13 είχα κατάθλιψη και πήγα να κάνω κακό στον εαυτό μου πολλές φορές. Έχω χαμηλή αυτοεκτίμηση και δεν εμπιστεύομαι τον εαυτό μου. Έφαγα μπουλινγκ στο σχολείο από κοπέλα που είχε θέματα στο σπίτι της και ξέσπαγε επάνω μου για πολλά σχολικά χρόνια και μετά από κάποια φάση σταμάτησα να υπερασπιζομαι τον εαυτό μου γιατί έτσι ήταν μόνο ελκτική μαζί μου και δεν έπεφτε ξύλο. Έχω ακούσει ότι της άρεσε ένα αγόρι που μου κολλούσε, όμως με έκραξε και σε αυτόν και μετά αυτός δεν μου ξαναμιλήσε γιατί ηταν σαν κολλητοί από το δημοτικό. Το θέμα είναι πως είχα κακία φήμη στη πόλη λόγω αυτής, φίλους έκανα με πολύ ζόρι και για αγόρι ούτε καν. Ακόμη και τώρα τα μόνα αγόρια που μου την πέφτουν είναι γύπες. Νιώθω τελειως άτυχη. Βγαίνω με αγόρια που είναι κομπλέ και δεν αρέσω σε κανέναν. Δεν είναι ούτε υπέρβαρη ούτε πολύ κοντή (1.68 είμαι) και περισυ στα 18 μάζεψα χρήματα για να κάνω πλαστική στη μύτη μου και να βάλω σιδεράκια τα οποία δυστυχώς τα έχω ακόμη. Είχα μιλήσει με μια γειτόνισσα που είμαστε πολύ κοντά και την έχω σαν μαμά μου γιατί δυστυχώς η μητέρα μου δεν είναι και πολύ στη ζωή μου, και μου είπε πως λόγω πραγμάτων που έχω περάσει ψάχνω αγάπη και αποδοχή από τα αγόρια. Που ισχύει. Όλες οι κοπέλες στην ηλικία μου έχουν σχέσεις 1 χρόνο + και γιορτάζουν επετείους και τέτοια . Οι φίλες μου με ρωτάνε γιατι δεν έχω σχέση και όλο βάζουν αυτά τα αγόρια που είναι γυπες και ψάχνονται για σ.. να μου ζητήσουν να βγουν και πάντα στο πρώτο ραντεβού μου λένε να πάω σπίτι τους για ... Βγήκα με δυο αγόρια προσφατα και στους δυο δεν αρεσα ενώ είχαν μακροχρόνιες σχέσεις πριν από εμένα με κοπέλες που ήξερα. Ίσως δεν τι έχουν ξεπεράσει αλλά είμαι σίγουρη πως αν ήμουν νορμάλ θα με ήθελαν.

Γνωριζόμαστε περίπου ένα μήνα και πάει το πράγμα πολύ χαλαρά έχει γίνει κάτι ερωτικό σχεδόν από τις πρώτες φορές που τα ειπαμε αλλά αισθάνομαι ανασφάλεια και ότι κάτι δε με καλύπτει . Δε ξέρω αν πρέπει να τον εμπιστευτώ αν κάνει κάτι με άλλες παράλληλα με άλλες η όχι άλλα μιλάμε περίπου.μερα παρά μέρα και βλεπομαστε 1 φορά την εβδομάδα περίπου λόγω δουλειάς λέει και πιεσμένοθ προγράμματος . Γενικά αυτό που έχουμε δεν είναι μόνο σεξ υπάρχουν και πιο τριφερςς στιγμές αλλά μάλλον το μεγαλύτερο μέρος αυτής της σχεσης βασίζεται εκεί . Δε θέλω να είμαι η καβατχα κανενός η γενικά θέλω να ξέρω αν αυτός είναι σε εμένα η ψάχνει και κάτι άλλο παράλογο .δε θέλω να με πιάσει κορόιδα τουλάχιστον να ξέρω την αλήθεια για να έχω και εγώ την ίδια στάση και να το βλέπω με την ίδια ματιά. Θεωρείτε ότι είναι πολύ νωρίς να κάνω αυτή τη κουβέντα από τη στιγμή που γνωριζόμαστε ελάχιστα και ότι θα ήταν καλύτερα να περιμένω ένα διάστημα να δω πως θα εξελιχθεί και το πράγμα από μόνο του η όχι ;

-ο Φόβος του Κώστα Μανουσάκης ( η ατμόσφαιρα της ταινίας σαν φίδι που σου σφίγγει αργά και βασανιστικά τον λαιμό)-Φόνισσα του Κώστα Φέρρη (Δεν υπάρχουν λόγια για τον Παπαδιαμάντη )-Με την λάμψη στα μάτια του Πάνου Γλυκοφρίδη (Πότε το αδιέξοδο δεν ήταν τόσο τρομαχτικό )-Προσοχή κίνδυνος του Γιώργου Σταμπουλόπουλου ( απο την πρώτη νότα της μουσικής των τίτλων αρχής μέχρι το τελευταίο λεπτό έχουμε 144 λεπτά αγωνίας και έντασης )-ο Μαχαιροβγάλτης του Γιάννη Οικονομίδη (ο ρεαλισμός στα καλύτερα του )-Δεμένη κόκκινη κλωστή του Κώστα Χαραλάμπους ( Η ωμή απεικόνιση του εμφυλίου χωρίς κομματικές αγκυλώσεις )-Τετάρτη 04:45 του Αλέξη Αλεξίου ( 4 λέξεις : το καλύτερο ελληνικό Nουάρ )Υστερόγραφο : Η χαμένη λεωφόρος του ελληνικού σινεμά μόνο χαμένη δεν είναι . Απλα με άρεσε ως τίτλος και τον έγραψα. Εγω τελείωσα εδώ, με αυτην την τελευταία μου ανάρτηση Το ταιρι μου δεν το βρήκα ούτε από τις εκατοντάδες αγγελίες ούτε από τις εξομολογησεις. Κουράστηκα να ψάχνωΓιώργος Τσομπανίδης / από Τούμπα

Εχω βαρεθει να προσπαθω να παρακινω τους φιλους μου να κανουμε πραγματα. Εκδρομες , μονοημες, εξοδους οτιδηποτε10 χρονια φιλοι και δεν εχουμε παει ουτε διακοπες μαζιΟ ενας η κοπελα μου , ο αλλος δεν εχω λεφτα, ο αλλος βαριεμαιΕχω φρικαρει, το πολυ να παμε για κανα καφε Βγηκε το απογευμα λεει δεν ξαναβγαινει το βραδυ 24 χρονων Δεν κανουμε ΤΙ ΠΟ ΤΑ

Δεν ήξερα καν ότι είναι κοντά. Μέσα στο χαμό της εξεταστικης το είχα ξεχάσει και διάβασα κάποιες εξομολογήσεις εδώ και το κατάλαβα. Θα σας πω μια ιστορία αν και ξέρω ότι δεν ενδιαφέρει κανέναν. Το 2018 ανήμερα του Αγίου Βαλεντίνου πάλι βρισκόμουν σε παρόμοια κατάσταση μη ξέροντας τι μέρα είναι και είχα προτείνει στην κοπέλα που μου άρεσε να πάμε μια βόλτα. Ένιωθα ότι δεν είχα την παραμικρή ελπίδα να απαντήσει, καθώς φαινόταν τόσο υπέροχος άνθρωπος. Δέχτηκε. Ίδια μέρα το 2019, χωρισμένος και δυστυχισμένος πέρασα αυτή τη μέρα μέσα στη μιζέρια. Φέτος μόνος αλλά χαρούμενος,γεμάτος, με στόχους. Νιώθοντας χαρά που βλέπω ότι υπάρχουν αγαπημένοι άνθρωποι ακόμα και αν δεν έχω κάτι παρόμοιο στη ζωή μου.

Χαλαρώστε λιγάκι με τη γιορτή των ερωτευμένων!! Τόσα πάρτυ θα γίνουν εκείνη τη μέρα για χωρισμένους και ελεύθερους, να πάτε και να μας πείτε εντυπώσεις... τι να πούμε κι εμείς που θα διαβάζουμε επειδή την επόμενη μέρα το πρωί δίνουμε μάθημα!! Μαράκι μου να σε χαιρόμαστε, θα σου στείλω κι αύριο να σου ευχηθώ :*

Γράφω στις 8 το πρωι και πρέπει να ξυπνήσω από τις 5..ακόμα διαβάζω και θα διαβάζω μέχρι τις 3 όπως το βλέπω, άρα θα είμαι με δύο ώρες ύπνο .. Ξενυχτάει κανένας άλλος;;

Έχω ένα κτήματακι στο χωριό της μαμάς μου.Εκανα σεμινάριο μελισσοκομίας μου αρέσει και η σχέση με τη φύση.Σχεδον ερωτεύομαι τα πάντα στα απομακρυσμένα μέρη.Θα ήθελα να αφήσω για πάντα την πόλη.να τρέφομαι με αγνή βιολογία και να είμαι αυτόνομη.Οποιος θέλει μπορεί να ακολουθήσει

Να αγωνίζομαι και στο τέλος πάλι να μην παίρνω αυτά που επιθυμώ.Όλοι οι υπόλοιποι προχωρούν κ εξελίσσονται Κι εγώ αυτό το λίγο που καταφέρνω κι αυτό με το ζόρι... Πόσο πια.. Τι έχω κάνει για να τα αξίζω αυτά δεν ξέρω.. Κουράστηκα

Θέλω να δουλεύω σεζόν 8 μήνες και τους άλλους 4(φετος τελειώνω την σχολη τουριστικων) να κάνω ταξίδια σε χώρες όπως Ταϊλάνδη , Τζαμάικα , Μαδαγασκάρη , Μεξικό και πολλές άλλες Ξέρω ότι δεν θα μπορώ να το κάνω για πάντα αλλά μέχρι τα 30+ θα ήταν πολύ ωραία Να συμπληρώσω ότι μαρεσει η δουλειά αυτή Άλλωστε για αυτό την σπουδάζω