Χτες αργά το βράδυ, μία φίλη μου με κάλεσε στο τηλέφωνο αναστατωμένη. Τρόμαξα κι εγώ και ο σύντροφός μου έτσι όπως πεταχτήκαμε από τον ύπνο, λέμε κάτι θα έπαθε. Την βάζω ανοιχτή ακρόαση και το πρόβλημά της ήταν το αν ειναι κακό να πάει σήμερα μια εκδρομή σε κοντινό τουριστικό προορισμό για καφέ/φαγητό με το αγόρι της. Θα καθόντουσαν σε ανοιχτό χώρο, για 2-3 ώρες, και μετά επιστροφή στην πόλη μας. Μου είπε χαρακτηριστικά ότι (επειδή ανήκει σε ευπαθή ομάδα) η μάνα της την παρακαλάει να μην πάνε μη τυχόν κολλήσει κάτι και της έχει σπάσει τα νεύρα. Και ότι ξενέρωσε που αυτή την εβδομάδα έχει άδεια και δεν μπορεί να πάει ούτε μια εκδρομή. Επίσης μου είπε ότι απευθύνεται σε εμάς, τις φίλες της (είχε καλέσει κι άλλα άτομα πριν από εμένα) και ότι όλες μέχρι στιγμής της είπανε ότι δεν μπορούν να της απαντήσουν αν μπορεί να πάει ή όχι.Την άκουσα έχοντας μείνει άφωνη και αφού με ρώτησε εγώ τι πιστεύω ότι είναι καλύτερο να κάνει, της είπα θα σου στείλω σε λίγο στο viber. Και μου είπε οκ.Νευρίασα πραγματικά που δεν καταλαβαίνει την σοβαρότητα της κατάστασης. Πριν 2 μέρες συζητούσαμε για εντατικά μέτρα πρόληψης που την αφορούν, για περιορισμό στο σπίτι, και μου έλεγε ότι εύχεται να μην κλείσουν τα νυχτερινά κέντρα γιατί αυτές τις μέρες που έχει άδεια θέλει να πιει τα ποτά της. Δεν ξέρω αν είμαι υπερβολική, αλλά όλη αυτή η ανωριμότητα από μια γυναίκα 32 ετών με κάνει να προβληματίζομαι σε τέτοιο βαθμό που αναρωτιέμαι αν σοβαρά τώρα με εκφράζει αυτό το άτομο ώστε να τη θεωρώ φίλη εμπιστοσύνης. Εντέλει της έστειλα το επίσημο λινκ με τις οδηγίες που έχουν δοθεί για τις ευπαθείς ομάδες, οι οποίες είναι σαφέστατες. Ξαναδέχθηκα μία κλήση αλλά ήδη είχα κοιμηθεί και το είχα βάλει πλέον στο αθόρυβο.Εύχομαι να έπραξε το ορθό.Εύχομαι επίσης να αλλάξουν γενικά προς το ορθότερο ορισμένα τέτοια μυαλά, πριν γίνουμε Ιταλία με τη σειρά μας.