ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Λοιπόν καλησπέρα!! Προσφορά μέσω μια κοινής παρέα γνώρισα μια κοπέλα. μόλις την είδα διέκρινα στα βλέμματα μας ότι υπήρχε μια χημεια. όσο περνούσε η ώρα και μόλις καθίσαμε σε μαγαζί αυτό επιβεβαιώθηκε. Όλο το βράδυ την εοιαναννα με κοιτάει την κοιτούσαν και εγώ και γενικά κυλισε όμορφα. Μέχρι που έτυχε να ήταν στο δρόμο μου το σπίτι της καιβτηε φίλης της και τις πήγα εγώ. Στο αμάξι έμαθα ότι έχει 2χρονια σχέση. Η φίλη της βασικά το ενεφερε.Μετά από δύο μέρες τυχαίνει να είμαστε στο ίδιο πάρτυ. Στην αρχή με κοιτούσε και την κοιτούσα. Υπήρχε ξανά αυτό το συναίσθημα ..μετά ήρθε στην παρέα μας και το βράδυ κυλισε πάλι όμορφα.. Στο τέλος της βραδιάς την πήγα σπίτι (με πόδια) και στην διαδρομή είπαμε ωραία πράγματα...Τώρα δεν ξέρω τι πρέπει να κάνω ; Να το συνεχίσω; Η να την αφήσω; Να την στείλω μήνυμα;;

Τι γινεται ρε παιδια; Η τζεσσικα αυξάνεται σαν τον κορονοιο ..

Την επόμενη δευτερα θα καπνών γαστροσκόπηση να δω επιτέλους τι παιζει με το στομάχι μου και εχω συνεχως ναυτίες .Εχω κατατρομάξει .Την θετική σας ενεργεια ρε παιδια !

Ρε παιδιά ξαναέστειλε κ μιλάει για τον εαυτό της, δεν άντεξα το άνοιξα. Έχει κ 3 συνημμένα φωτός. Να τις κατεβάσω, τι λέτε? Μήπως έκανα μαλακιά που της απάντησα στο πρώτο mail; Μήπως έκανα βλακεία που άνοιξα τα ιμειλ γενικά;;;

Δουλεύω σε ιδιωτικά ΙΕΚ και έχω ένα τμήμα στο οποίο 2 παιδιά (19 χρονων) κυρίως έχουν τεράστιο πρόβλημα συμπεριφοράς. Ούτε παιδιά δημοτικού δεν κάνουν έτσι. Πουθενα δεν το έχω ξανασυναντήσει αυτο. Σε ολα τα υπολοιπα τμηματα με τα παιδια η συνενοηση ειναι άριστη και γενικά τα παμε πολύ καλά (είμαι κι εγώ πολύ νέα σχεδόν στην ίδια ηλικία με πολλούς). Σίγουρα έχουν πολλά ψυχολογικά που κρύβονται από πίσω αλλά εγώ δεν είμαι ψυχίατρος μπορώ να λύσω όλα τους τα προβλήματα. Τους κάνω παρατηρήση ευγενικά επανηλημενως αλλά δεν καταλαβαίνουν. Είναι και ιδιωτικό και νομίζουν ότι μπορούν να κάνουν ότι θέλουν.

Κάτι που είπα τον Οκτώβριο (δεν ξέρω πως ξεπεταχτηκε) από το μυαλό μου και δε θυμάμαι ακριβώς πως το είπα και φοβάμαι μην παραφραστει αυτό που είπα. Εντωμεταξυ έχουν περασει 8 μήνες από τότε και δεν έχει γίνει κάτι. Δεν ξέρω ίσως είναι οι κρίσεις άγχους μου λόγω εξεταστικής και το ότι όπου παω και όπου σταθώ βλέπω ίντριγκα ανθρώπους με θυμό και προβληματα. Γραψτε μου μια συμβουλή χρήσιμη γιατί ώρες ώρες δεν την παλεύω κι ενώ ξέρω ότι σκέφτομαι μαλακιες δε νιώθω καλά.

Δεν είναι πολυ γλυκό όταν κοιμάσαι με το αγόρι σου/σύντροφο σου και το βράδυ ανα διαστήματα νιώθεις να σε αγκαλιάζει στον ύπνο του, ή όταν ξυπνάει λίγο να σε φιλάει!! Είναι ότι πιο γλυκό!

Δεν καταλαβαίνω προς τι όλη αυτη η κόντρα. Προσωπικά έχω βρεθεί και στις 2 κατηγορίες. Όσο ήμουν ανύπαντρος πίστευα οτι σκοπός του ανθρώπου είναι να κάνει οικογένεια. Παντρεύτηκα λοιπόν έκανα και 2 παιδιά αλλά γρήγορα καταλαβα ότι αυτό είναι λάθος. Μου έλλειπαν τα ξενύχτια οι γυναίκες τα ταξίδια κλπ. Κατάλαβα ότι τελικά ο άνθρωπος είναι ον πολυγαμικό. Τελικά πηρα διαζύγιο αλλα συνεχίζω να διατηρώ σεξουαλικές επαφές με την πρωην γυναίκα μου.

Μου αρέσει που και που να μεθαω... 2-3 φορές τον χρόνο. Μου αρέσει να νιώθω ελεύθερη. Από τα φοιτητικά μου χρόνια μέχρι και τώρα που έχω παιδιά φοιτητές... Δεν ξοδεύω πια τον χρόνο μου σκεπτόμενη τι είναι ηθικό και τι όχι. Ούτε σπαταλαω ατελείωτες ώρες να αναλύω περί μεσοτητας κτλ (από το Πανεπιστήμιο που κάναμε Αριστοτέλη βασάνιζε πολύ το μυαλό μου η θεωρία του) απλα είμαι ένας άνθρωπος που ζει τη ζωή. Αυτό είμαι. Είναι πια τόσο κακο;...

Να γίνει κάτι και να ερωτευτούμε όλοι οι άνθρωποι στο κόσμο μεταξύ μας θα είχε πολύ πλάκα