Γιατί τόσα ποστς που μιλάνε για αηδία απέναντι στον εαυτό, έλλειψη φίλων και συντρόφου, συναισθήματα αναξιότητας για αγάπη, συνοδευόμενα από "κεφαλαίες" φωνές; Όλοι οι άνθρωποι αξίζουν να αγαπηθούν και φυσικά δεν είσαι αηδιαστικός αν δεν έχεις καταφέρει να αποκτήσεις σταθερές φιλίες ή δεν έχεις σύντροφο ή βουλιάζεις στην μοναξιά. Αν φταις, δες τα λάθη σου και προσπάθησε να τα αλλάξεις και να αλλάξεις. Μα, πολλές φορές, είναι η ίδια η ζωή και οι συνθήκες τέτοιες που δεν το επιτρέπουν και προκαλούν ανεπιθύμητες αλλαγές, όπως π.χ. η μετανάστευση σε άλλη πόλη κτλ., που μπορεί να στερήσουν έναν καλό φίλο. Αηδία θα πρέπει να νιώθει κάποιος που έχει κάνει κάτι κακό και αισχρό, ένας άσχημος χαρακτήρας, όχι ένας άνθρωπος μόνος, για τον όποιο λόγο δεν έχει φίλους ή σύντροφο. Πολλοί άνθρωποι ζουν μέσα στη μοναξιά δυστυχώς, είτε από επιλογή είτε λόγω των συνθηκών είτε λόγω των λαθών τους, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι αηδιαστικοί και δεν αξίζουν αγάπη.