ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Συγνωμη για το σεντονι .Αν θεωρειτε οτι αυτα που θα πω ειναι υπερβολικα η ανουσια ειστε ελευθεροι να μου το πειτε .Απλα ειναι συμπεριφορες που με προβληματιζουν χρονια τωρα... Ειμαστε 3 παιδια και εγω ειμαι η μεγαλυτερη ( 5ετος Ισπανικη φιλολογια.)Η αδερφη μου και εγω ημασταν γενικως αρκετα αντιδραστικα παιδια και δεν ειχαμε καλες επιδοσεις στο σχολειο.Η αδερφη μου επισης δεν περασε στις πανελληνιες με αποτελεσμα να μην εχει την οικονομικη υποστηριξη που ειχα εγω γιατι ο πατερας μας την εβγαζε αχρηστη και το ιεκ γραφιστικης που σπουδαζε ελεγε οτι δεν ειχε μελλον (προβληματικος ανθρωπος γενικα)Σε αντιθεση με εμας ο αδερφος μου ηταν παντα ηρεμος,εξαιρετικα ωριμος για την ηλικια του και διαβαστερος .Ακομα αγαπητος απο ολους .Να σημειωθει οτι εμεις παντα μιλουσαμε με περηφανια για τον αδερφο μας και δεν βγαζαμε ποτε κακια η ζηλια προς τον ιδιο .Τελος παντων ,Βγηκαν τα αποτελεσματα των πανελληνιων και ο αδερφος μου εβγαλε 18 κατι.Χαιρομαστε ολοι παρα πολυ.Ομως τοτε η μητερα μου που ηδη εκανε διακρισεις στο παρελθον αρχισε να μαε συγκρινει πολυ πιο εντονα με τον αδερφο μου και πλεον γινεται αρκετα ενοχλητικη ,δεδομενου του οτι βρισκομαι σε μια πολυ δυσκολη φαση στην ζωη μου (ειχα παραμελησει τον εαυτο μου λογω κλινικης καταθλιψης απο την οποια ευτυχως ξεπερναω) .....Εμενα αντιθετα κατα καιρους με εχει συγκρινει με την πεθερα της ,με οτι προβληματικη συμπεριφορα εμφανιζει ο πατερας μου (χαμηλη αυτοπεποιθηση ,προβληματα με τον θυμο) Ολα αυτα εχουν συσωρρευτει μεσα μου χωρις να το θελω και με στεναχωρουν παρα πολυ .Το θεμα ειναι οτι εχω προσπαθησει να της πω οτι και εκεινη δεν εχει προσπαθησει πολυ ολα αυτα τα χρονια να με κανει να νιωσω καλα με τον ευατο μου ,ουτε με ενθαρρυνε, ουτε μου εδειξε πως να διεκδικω το δικαιο μου.Πχ στο δημοτικο ειχα μια δασκαλα που μου εκανε τρομερο μπουλινγκ στη ταξη κλπ (αυτη η δασκαλα btw μου δημιουργησε ενα προβλημα/φοβια με τα μαθηματικα που αντιμετωπιζω μεχρι και σημερα ). Η μητερα μου δεν εκανε απολυτως τιποτα .Ελεγε μαλιστα πως λογικα η δασκαλα εχει δικαιο γιατι ειμαι συνηθως αδιαβαστη και ζωηρη. Σε αντιθεση θυμωνε παρα πολυ αν καποιος αδικουσε τον αδερφο μου κλπ και προσπαθουσε να τον συμβουλεψει .Με εμας δεν ασχοληθηκε ποτε οσο αφορα το διαβασμα και δεν μας ελεγε τιποτα ενω με τον αδερφο μου ναι επειδη ειχε δυσλεξια .Νταξει αυτο το καταλαβαινω αλλα και αυτο ισως παιζει ρολο στις επιδοσεις που τοσο πολυ μας χτυπαει ,δεν ξερω τι να πω πραγματικα .Τελος να σημειωθει πως οι γονεις μου ειναι χωρισμενοι απο τοτε που ημουν 12 .Οκ το καταλαβαινω οτι η μητερα μου εβρισκε μονιμως στηριγμα τον αδερφο μου και του ελεγε και ολα τα προσωπικα της προβληματα κλπ.Δεν ξερω αν αυτο ειναι οκ η οχι βασικα....Νομιζω δεν με νοιαζει τι κανει η μητερα μου πια .ουτε νομιζω πως μπορω να της αλλαξω αλλα πως να διαχειριστω ολο αυτο χωρις να νιωθω τοσο ασχημα για τον ευατο μου ? Εχω μεγαλα ονειρα και εγω και μελλον απλα νιωθω πως μου ριχνει πολυ ψυχολογια πανω που παω να ανεβω .Αν διαβασες μεχρι εδω σε ευχαριστω πολυ

Άντε κάθε χρόνο με την καταμέτρηση μορίων στις πανελλήνιες...Πρώτον, η ζωή δεν τελειώνει μετά το Λύκειο.Δεύτερον, με την καθοδήγηση των ΑΛΛΩΝ και του κράτους, οι περισσότεροι παίρνουμε ένα σωρό πτυχία και μετά δεν ξέρουμε τι να τα κάνουμε και όχι μόνον λόγω ανεργίας αλλά σε μεγάλο ποσοστό απροθυμίας να δουλέψουμε στον κλάδο που σπουδάσαμε.Οπότε τρίτον, μαναρια μου να πάτε όπου θέλετε να σπουδάσετε. Και ιατρική ή νομική αν περνάτε ενώ προτιμάτε ένα ΑΤΕΙ, δε θα ακούσετε τους άλλους. Την καρδιά σας μόνο.Και αν δεν ξέρετε τι θέλετε μην ανησυχείτε γιατί πολλοί το ψάχνουμε ακόμα! Ας τελειώνει το παραμυθάκι που στήθηκε από το σύστημα με τις εξετάσεις πια!

Μου αρέσει ένα παιδί. Δεν τον γνωρίζω καλά.Είμαι λίγο ντροπαλή και αυτός από ότι καταλαβαίνω λίγο κλειστός /ντροπαλός,πως να τον προσεγγίσω?

Πηγαίνω εχθές το απόγευμα με την μητέρα μου για καφέ διότι έχει η μητέρα μου κάποια προβλήματα υγείας και θέλω όσο μπορώ να της φτιάχνω την διάθεση και καθόμαστε σε μια γνωστή καφετέρια εδώ της περιοχής μου και ακριβώς απέναντι μας καθόταν 2 "κυρίες " με τους άνδρες τους . Όλοι την ώρα μας σχολίαζαν και μάλιστα φωναχτα μιας και ακούγαμε τι λένε. Εγώ δεν έδινα σημασία μέχρι να δω την μητέρα μου να κατεβάζει το κεφάλι και να δακρυζουν τα μάτια της γιατί η μητέρα μου λόγω των προβλημάτων της δεν περιποιητε τον εαυτό της εγώ της βάφω τα μαλλιά, εγώ τα νύχια, προσπαθώ να την κάνω να νιώθει καλά . Εκεί που φορούσα τα γυαλιά μου και μας έφερε το καφέ ή σερβιτόρα σκουνταει η μία την άλλη και αρχίζουν να γελάνε βγάζω και εγώ τα γυαλιά και αρχίζω και της κοιτάω συνέχεια και όσο της κοίταζα τόσο περισσότερο με κοιτάζαν με ύφος . Ώσπου σε μια στιγμή σηκώνομαι πάνω σκέφτηκα να αρχίσω την φασαρία αλλά μετά είπα μην πέσω στο επίπεδο και να στεναχωρήσω τη μητέρα μου και έτσι δεν μίλησα. Ήταν απαράδεκτες και η δύο κυρίες αυτό έχω μόνο να πω είδαν 2 ανθρώπους που ποτέ δεν τους ήξεραν και ξεκίνησαν τον σχολιασμό ενώ δεν τους δώσαμε κάποιο δικαίωμα!

Εχθές όσο ήμουν βόλτα με μια φίλη μου ενας κύριος 60-70 χρονών πέρασε από πίσω μου και μου έπιασε το πωπό μου.. και συνέχισε το περπατημα σαν να μην έγινε τίποτα.. εγώ απλώς πετάχτηκα μπροστά..ντράμπηκα πολύ. δυστυχώς όμως και αύριο να μου συμβεί ξανά δεν ξέρω αν θα αντιδράσω σωστά.. μπορεί να ακούγεται υπερβολικό αλλά ακόμα νιώθω ασχήμα. τι κάνεις σε αυτές τις περιπτώσεις;

έχει λίγους μήνες που βγαίνω ραντεβού με ένα αγόρι. Το πρόβλημα είναι ότι αυτός από ότι κατάλαβα με βλέπει ερωτικά επειδή με φλερτάρει, μου κάνει κοπλιμέντα, και είναι πολύ τρυφερός μαζί μου όποτε βγούμε ραντεβού αλλά εγώ τον βλέπω φιλικά. Σκέφτομαι να του πω ότι τον βλέπω φιλικά αλλά φοβάμαι την αντίδραση του. Πιστεύω ότι αν του πω ότι τον βλέπω φιλικά θα απογοητευτεί και πολύ πιθανόν να τον χάσω. Να του πω ότι τον βλέπω φιλικά η όχι;

Τι είναι αυτό που δίνει νόημα στη δική σας τη ζωή;

και έχουν πέσει όλοι πάνω μου να με φάνε ότι περνάω σε τόσες σχολές και που πάω και τα σχετικά. Ρε μαλάκες δηλαδή έπρεπε να διαβάζω για 10 όλη την χρονιά για να πήγαινα να γράψω 7 για να μην μου πρήζατε τον πούτσο δηλαδή έλεος. Έρχεται η καθηγήτρια και μου λέει '' Μπαίνεις σε τόσα τμήματα στο πανεπιστήμιο Πειραιά στο ΟΠΑ στο ΕΚΠΑ και θα πας εκεί;'' ''Ναι αφού αυτό θέλω ποιο το πρόβλημα;'' ''Μήπως έχεις οικονομικό πρόβλημα ;'' '' Όχι κυρία δεν μεγάλωσα στο γκέτο στην Αθήνα μεγάλωσα...'' Αυτό το φαίνεσθαι ρε πούστη μου δηλαδή ντε και καλά να πας σε μια ''καλή'' σχολή απλώς για τα μάτια του κόσμου. Όχι ρε στην 9.800 θα πάω αυτήν ήθελα από τα 15 σε αυτήν θα πάω ΤΕΛΟΣ.

Μόνη σε ταξίδι με τουριστικό στην ενδοχώρα; δυστυχώς κρατάει λίγο οπότε δεν είναι ότι μπορεί να γνωρίσω κόσμο. Οι φίλες μου δε μπορούν. Για εξωτερικό θα το έκανα αλλά για εδω... Ξέρουμε τι νοοτροπίες υπάρχουν. Αλλά μου αρέσει αυτό το μέρος. Μόνη μου όμως θα πάω για μπάνιο κλπ; θα με πιάσουν τα κοινωνικό φοβικα μου βλέποντας τους άλλους έστω με ένα φίλο μαζί, μην πω για παρέες. πιο λογικό μου φαίνεται να πήγαινα κάπου μόνη αλλά χωρίς τουριστικό εκεί τουλάχιστον έχεις ελεύθερια κινήσεων χωρίς τις ματιές των άλλων. Το έχετε κάνει;

Οι γυναίκες να διαπομπεύονται μέσω των ερωτικών βίντεο,Ενώ οι άντρες να το διαλαλούν κιόλας, ότι "εγώ πρωταγωνιστώ"...Από εκεί καταλαβαίνεις σε τι κοινωνία ζούμε.Η άποψη μου είναι ότι αν γίνεται ο ένας "ρεζίλι", εξίσου γίνεται και ο άλλος! Δεν υπάρχει "μάγκας" στην ιστορία.