ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Γνώρισα ένα παιδί πριν λίγες μέρες και πριν βρεθούμε μου έλεγε πολλά λόγια ότι θέλει να ήμαστε μαζί και μου έλεγε γενικά πολλά γλυκόλογα και όταν βρεθήκαμε ήταν λίγο ντροπαλός και μου είπε ότι δεν του βγαίνει τελικά εγώ στεναχώρηθηκα γιατί προφανώς το περίμενα αλλιώς και μου έστειλε μετά είπε ότι δεν θέλει να στεναχώριεμαι και πως δεν θέλει να χαθούμε και να κρατήσουμε επαφές και να μιλάμε και όντως μιλάμε μέχρι σήμερα..τι σημαίνει αυτό;

Άκομα μια απογοήτευση στα 36, ακόμα ένα χαμένο ραντεβού , ατέλιωτο μπλα μπλα παραμύθι , αυτοπροβολή βλακείας , ουσία μηδέν. Τελικά μόνο παντρεμένοι - δεσμευμένοι - όχι οτι το θέλω δηλαδή αλλα δε βλέπω ελπίδα αλλιώς. Διότι αξίζει ο άλλος τσουπ τον καπαρώνουν και τι μένει για μας; και να πω οτι μόνο εγώ είμαι άτυχη οκ αλλά είναι γενική η απογοήτευση φίλες γνωστές συγγενείς τα ίδια ακούω. Δε μπορει πια να είναι τυχαίο θα αλλάξω target group και οτι γινει. Να ζήσω και κάτι διαφορετικό, κάτι που να αξίζει. Νησάφι με αυτή τη κατάσταση σκέτη απογοήτευση. Βρε κορίτσια πως τους ξετρυπώνετε αμέσως αυτούς που αξίζουν; δώστε καμιά συμβουλη.

Έτσι όπως πέρναγα με το αυτοκίνητο βλεπω σ ένα μπαλκονι έναν άντρα γυρω στα 65 μ ένα κοριτσάκι 10 χρόνων και μου φάνηκε πολύ περίεργος ο τρόπος που στέκονταν. Αυτός ακουμπούσε στον τοιχο με τα χέρια πίσω από την πλάτη του και το κοριτσάκι είχε κολλήσει μπροστά στην κοιλιά του. Ξαναγύρισα πίσω με το αυτοκίνητο για να δω σίγουρα αλλά έφυγαν και πήγαν στο πίσω μπαλκονι. Ταραχτηκα όταν το είδα αλλά δεν είμαι σίγουρη για το αν το παρεξήγησα. Μήπως κάνω λάθος? Εσείς τι θα σκεφτοσασταν?

Χθές πήγαμε με το αγόρι μου για βραδυνό μπάνιο.Κάποια στιγμή,μου είπε να βγάλουμε τα μαγιό και δεν ήθελα.Του φάνηκε λίγο περίεργο,αλλά o.k. Είμαστε μαζί πολύ καιρό και δεν έχω θέματα άνεσης μαζί του.Το είχα κάνει μιά φορά με μιά φίλη μου,και δεν μ'ένοιαξε καθόλου.Δεν ξέρω τώρα γιατί δε μου βγήκε.Σας έχει συμβεί να νιώσετε άβολα κάποιες στιγμές ενώ κανονικά δεν θα έπρεπε; Κόσμος δεν υπήρχε καθόλου μέσα,μόνο 2-3 άτομα έξω και σε απόσταση.

πολύ έντονα να στείλω μήνυμα στην πρώτη κοπέλα που είχα,στον πρώτο μου ερωτα ας πούμε.Εχουν περάσει χρόνια από τότε και πολύς καιρός που εχω να την δω αν και μένουμε στην ίδια πόλη.Θα ήθελα απλά να μάθω πως είναι,πως περνάει στη ζωή της.Υπηρξε πολύ σημαντικός άνθρωπος για μένα.Θα ήθελα να υπήρχε στην ζωή μου.Αν και δε ξέρω κατά πόσο θα μου απαντούσε και δεν νομίζω να χει και αυτή την ίδια ανάγκη αλλά λέμε τωρα

Πολύ μεγάλη και σπουδαία υπόθεση Παίδες αυτό που λέμε "πεποίθηση στον εαυτό μας". Άλλοι το έχουν από την φύση τους, και άλλοι πρέπει να το δουλέψουν. Όταν έχουμε εμπιστοσύνη στον εαυτό μας δεν παιδευόμαστε και δεν παιδεύουμε, ειδικά στην επιλογή συντρόφου. Τις δικές μας ανασφάλειες θα τις πληρώσουν και άλλοι, δεν αποτελούνε προσωπική μας υπόθεση.

Γνωρίζω πως το αγόρι μου έχει κάποια προτίμηση στις ξανθές και ιδιαίτερα αν είναι γαλανοματες (το ξέρω από πριν κάνουμε ακόμα σχέση τον καιρό που γνωριζόμασταν) είμαστε μαζί 1 μισή χρόνο , Εγώ είμαι μελαχρινή με κάστανα μάτια και απορώ εφόσον του άρεσαν τέτοιες κοπέλες πως τα έμπλεξε μαζί μου ,κάθε φορά που βγαινουκαι θα περάσει μια ξανθιά κοπέλα σκέφτομαι συνέχεια "να τώρα θα την θαυμάζει ,να τώρα θα ήθελε να την έχει κοπέλα του " Αυτές τις σκέψεις κάνω εγώ ! Η σκέφτομαι ότι μπορεί κάποια στιγμή να με παρατήσει για μια τέτοια κοπέλα...χμμ πραγματικά δεν ξέρω πως να απαλλαγω από αυτές τις σκέψεις ,και το χειρότερο με εμένα είναι πως αν μου πήγαιναν τα ξανθά θα τα είχα κάνει ήδη...

Κάθε καλοκαίρι τα ίδια. Λέω πως θα το ζήσω όπως ονειρεύομαι, θα πάω διακοπές, θα είμαι συνέχεια έξω, θα, θα, θα... Όμως πάντα καταλήγω να σαπίζω μέσα σε τέσσερις τοίχους και να με τρώει η μοναξιά. Κάθε χρόνο τέτοια εποχή, λοιπόν, νιώθω πως όλοι οι φίλοι που νόμιζα πως είχα μέσα στη χρονιά με εγκαταλείπουν, δεν με προτιμούν μπροστά σε άλλους και με σνομπάρουν. Δεν λέω, κάποιες φορές ευχαριστιέμαι το alone time και δεν είμαι και ο πιο κοινωνικός άνθρωπος, αλλά όσους τους νοιάζομαι τους δίνω την ψυχή μου. Αυτοί εξακολουθούν όμως να με πουλάνε, να μην με υπολογίζουν. Τι μπορεί να κάνω λάθος;

Θα τα πω συνοπτικά, γιατί δε θέλω να τα θυμάμαι.Τα είχα με όχι και τόσο ωραία κοπέλα. Έλεγα ποιος θα την κοιτάξει αυτήν καλύτερος από μένα; Χώρισα την πρώην μου, πολύ όμορφη κοπέλα και υπέροχος χαρακτήρας, μόνο και μόνο γιατί πίστευα ότι θα φάω πολύ κέρατο, τη ζήλευα απίστευτα και τα έφτιαξα με τη Μ., επιεικώς συμπαθητική εμφανισιακά κοπέλα, υπέρβαρη, χαμηλών τόνων. Ήθελα βλέπετε οικογένεια, λόγω ηλικίας. Προπαραμονή του αρραβώνα μας κι ενώ όλα ήταν στρωμένα έπιασα στο κρεβάτι τη Μ. με τον πρώην της. Τις αντιλήψεις μου πλήρωσα. Μη βάζετε τους ανθρώπους σε κουτάκια λοιπόν.

Σταματηστε επιτελους ως γονεις να λετε εχω αδυναμια σ"αυτο το παιδι ή σε εκεινο. Το ιδιο και για τα παιδια αλλα αυτα δικαιολογουνται. Οι γονεις που ειναι σωστοι δεν ξεχωριζουν ποτε τα παιδια τους και δεν βαζουν την ταμπελα ´αδυναμια'. Ντροπη. Και να ξερετε δεν ακουγεται καθολου χαριτωμενο!!