ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

ΒΓΑΛΕ ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΣΟΥ Ο,ΤΙ ΚΡΥΒΕΙΣ Ή ΦΟΒΑΣΑΙ ΝΑ ΠΑΡΑΔΕΧΤΕΙΣ.
 
 

Όλοι έχουμε πράγματα που θέλουμε να τα βγάλουμε από μέσα μας. Αλλά διστάζουμε να τα παραδεχτούμε ακόμα και στους πιο κοντινούς μας ανθρώπους. Όμως, αμαρτία εξομολογημένη, αμαρτία δεν είναι...

ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΣΕ ΙΑΤΡΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ Ή ΕΙΝΑΙ ΕΚΤΟΣ ΤΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟΥ ΤΗΣ ΣΤΗΛΗΣ ΔΕΝ ΕΓΚΡΙΝΟΝΤΑΙ
ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΟΥ
16.1.2026 | 16:17

οποιος το βιωνει αυτο ειναι ασχημο πολυ

Δεν είμαι εδώ για να με θυμούνται μόνο στις δύσκολες ώρες. Δεν είμαι άνθρωπος ανάγκης, ούτε λύση ανάγκης. Κουράστηκα να με κρατούν κοντά όταν η ζωή τους πονάει και να με ξεχνούν μόλις όλα πάνε καλά. Κουράστηκα να είμαι χρήσιμος στη θλίψη τους και αόρατος στη χαρά τους. Όποιος με πλησιάζει μόνο όταν καταρρέει και φεύγει όταν στέκεται όρθιος, δεν με θέλει — με χρησιμοποιεί. Και εγώ δεν είμαι εργαλείο για να με αφήνουν στην άκρη όταν τελειώσει η δουλειά. Θέλω ανθρώπους που να μένουν. Όχι μόνο στα σκοτάδια, αλλά και στο φως. Όχι μόνο όταν πονάω ή πονάνε, αλλά και όταν η ζωή προχωρά και χαμογελά. Από εδώ και πέρα, θα κρατώ κοντά μου μόνο όσους δεν με ξεχνούν όταν η ζωή τους πάει μια χαρά. Γιατί η παρουσία δεν αποδεικνύεται στην ανάγκη — αποδεικνύεται στη συνέχεια.
7
 
 
 
 
σχόλια

Αυτο που περιγράφεις πηγάζει απο το ότι δεν εισαι συνδεδεμένο με την χαρά. Ελκύεσαι απο την θλιψη επειδη ζεις και εσυ μεσα σε αυτη. Κανε ενα τεστ. Επιδιώκεις να συναντιέσαι με τους ανθρώπους με θετική αφορμή? όταν σε ρωτάνε τι κάνεις , πως απαντάς? Ολα καλα με χαμογελο ή του στυλ " την παλευω"? προς θεου δεν λεω να κατηγορησεις τον εαυτο σου αλλα θα σε βοηθησει να δεις τι ελκυεις και το πως σκεφτεσαι ΕΣΥ πρωτα απο ολα . Ευχομαι να βοηθησα

Αν νιώθεις πως σε χρησιμοποιούν,κάτι έχεις κάνει λάθος και εσύ.Ακομα και τα πιο κοντινά μας πρόσωπα θέλουν μια απόσταση και ένα μέτρο στις επιθυμίες τους.Κοινως να μη λες σε όλα ναι.Για κάνε μια ενδοσκόπηση.

ναι, ας κάνουμε λίγο victim blaming.
παιδιά, χαλαρώστε. οι χαρακτήρες δεν είναι πατάτες προκάτ.
Το ότι κάποιοι άνθρωποι έχουν διάθεση να δώσουν το κάτι παραπάνω που έχουν μέσα τους, δεν σημαίνει ότι πρέπει να τους αδειάσουμε.

Κανένα victim blaming και κανένα άδειασμα.Που τα είδες αυτά;Μια απλή προτροπή είναι να δουλέψεις λίγο το μέσα σου και να μάθεις να βάζεις όρια.Η ζωή δεν είναι μόνο δίνω,ούτε μόνο παίρνω.Πρεπει να υπάρχει μια ισορροπία στις σχέσεις,ο τι είδους σχέσεις και να είναι αυτές.Ποσο πιο απλά να το πω;

δεν είμαι ο θεματοθέτης. όπως και να το πεις, victim blaming είναι ("Αν νιώθεις πως σε χρησιμοποιούν,κάτι έχεις κάνει λάθος και εσύ")

δηλαδή αν οι άλλοι είναι γαϊδούρια είναι επειδή δεν έβαλε όρια αυτός... μάλιστα

Ο όρος victim blaming,έχει γίνει λίγο καραμέλα στα πλαίσια πάντα της πολιτικής ορθότητας.Κατα τη γνώμη σου λοιπόν,κάποιος που προσπαθεί να ξεστραβωσει ένα "θύμα"(δεν αναφέρομαι στη συγκεκριμένη εξομολόγηση,γενικό είναι το σχόλιο μου),κάνει victim blaming.Δεν συμφωνώ,το νόμισμα έχει πάντα δύο όψεις.Ο κόσμος πάντα έτσι ήταν,είναι και θα είναι.Γεματος γαϊδούρια,κακοποιήτες,εκμεταλλευτές και βολεψακιδες.Ειναι δεδομένο αυτό,δεν μπορείς να το αλλάξεις ,ούτε εσύ ούτε εγώ ,ούτε κανένας.Αυτο όμως που μπορεί να κάνει ο καθένας από εμάς,είναι να μάθει να προστατεύει τον εαυτό του,ώστε όλοι αυτοί να μη βρίσκουν πάτημα ,να ξερνανε τα "σκουπίδια"τους πάνω μας.Και είναι αναγκαίο να το κάνουμε ολοι,αλλιώς δε μπορουμε να επιβιώσουμε.Αν είσαι όλη την ώρα το καλό παιδί,που λέει πάντα ναι και γενικά από ένα σημείο και μετά δεν βάζεις φρένο σε συμπεριφορές που έχουν αρνητικό αντίκτυπο πάνω σου,δεν μπορεί να επιτευχθεί αυτό.Οποτε ναι,γίνεσαι συνυπαιτιος για τα οποία δεινά βιώνεις.Αν την πατάς μια φορά και δεν παίρνεις το μάθημα,την πατάς δεύτερη τα ίδια,τρίτη τα ίδια,Ε δεν σου φταίνε πάντα οι κακοι άλλοι,έχεις και εσύ ευθύνη που δε σου γίνεται το πάθημα μάθημα.Ειπαμε οι κακοι δεν θα αλλάξουν,κακοί θα εξακολουθήσουν να είναι ειδικά αν βρίσκουν και πρόσφορο το έδαφος.Τωρα αν κάποιος γουστάρει να είναι πάντα"υπό"είναι γούστο του και καπέλο του.Οπου θέλει ο καθένας,ας τοποθετήσει τον εαυτό του σε αυτή τη ζωή.Να μη γκρινιάζει όμως.Δεν μπορώ την γκρίνια και την κλαψα.Ειμαι υπέρ της δράσης.Αν δεν σου αρέσει η συνθήκη στην οποία ζεις,προβληματίσου και κάνε κάτι για να την αλλάξεις.Με γκρίνιες τύπου,εγώ που είμαι ο καλός και όλοι με πατάνε,δεν πας πουθενά..Αντιθέτως διαιωνίζεις το πρόβλημα.Εγω έτσι το βλέπω.

Πολύ αμφιβάλλω αν θα τα καταφέρεις. Γιατι ο δρόμος που περιγράφεις περνάει μέσα απο την αχανη ερημο της μοναξίάς και μονο κατά τύχη θα πεσεις πάνω στην όαση ενός ανθρώπου που θα επιλέξεις να κρατήσεις.

Scroll to top icon