ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Μετά τον χωρισμό μου από την τελευταία μου σχέση (2 ετών) ήμουν πολύ πεσμένος ψυχολογικά. Με αυτή την κοπέλα είχα κάνει τόσα όνειρα, τόσα σχέδια για το κοινό μας μέλλον, όμως αυτή ήταν κολλημένη στο παρελθόν και σε έναν εφηβικό έρωτά της ο οποίος ήταν ανεκπλήρωτος λόγω της απόστασης, με αποτέλεσμα αυτή να φτιάξει προφίλ στην εφαρμογή γνωριμιών απ' όπου και γνωριστήκαμε, πριν 4 χρόνια. Ουσιαστικά αναζητούσε έναν οποιονδήποτε με τον οποίο θα έμενε κοντά (το οποίο έμαθα πολύ αργότερα και λίγο πριν να χωρίσουμε οριστικά) , αυτό ήταν το μοναδικό της κριτήριο και απλά έπεσε σε μένα και διασταυρώθηκαν έτσι οι δρόμοι μας. Είχε γνωριστεί διαδικτυακά και με άλλα άτομα που όμως συμπεριφέρονταν χυδαία (μία φίλη μου έχει προφίλ σε αντίστοιχη εφαρμογή και μου έχει δείξει πολλές περίεργες προσεγγίσεις οπότε έχω δει το πόσο διαφορετική είναι η εμπειρία των διαδικτυακών γνωριμιών από την οπτική γωνία των γυναικών, μερικές φορές ντρέπομαι για το φύλο μου) ενώ εγώ δεν το κάνω (ούτε ποτέ το έκανα) οπότε συνεχίστηκε η γνωριμία μας, βγήκαμε ραντεβού, ανακαλύψαμε ο ένας τον άλλον, δημιουργήσαμε μία τρυφερή σχέση στην αρχή (η οποία όσα περισσότερα μάθαινα για το παρελθόν της, τόσο περισσότερο απομυθοποιούνταν η γνησιότητα της ρομαντικής ατμόσφαιρας καθώς σταδιακά συνειδητοποίησα προς λύπη μου πως ό,τι και αν συνέβαινε μεταξύ μας -ακόμα και αν φτάναμε κάποτε στο σημείο να παντρευτούμε και να κάνουμε παιδιά- πάντα θα ήμουν η "εναλλακτική λύση" στον μεγάλο της έρωτα που δεν μπόρεσε ποτέ να ζήσει όπως θα το ήθελε η ίδια) και μετά από 1 χρόνο περίπου συγκατοικήσαμε και για 2 μήνες περίπου. Στην συγκατοίκηση μου έβγαλε έναν τελείως διαφορετικό εαυτό, πολύ πιο απαιτητικό και απόλυτο απ' όσο περίμενα. Αρχίσαμε να μαλώνουμε για ασήμαντα πράματα στην αρχή (πράματα τα οποία εκείνη μεγαλοποιούσε στο μυαλό της επειδή μεγάλωσε πολύ διαφορετικά απ' ότι εγώ και είχε μία στρατιωτική θα έλεγα πειθαρχία η οποία απουσίαζε από την δική μου ανατροφή) και αυτό διογκώθηκε στην πορεία με έντονους καβγάδες, σε έναν από αυτούς μου αποκάλυψε αυτήν την αλήθεια για τον μεγάλο της έρωτα και πως ο λόγος που είναι μαζί μου είναι επειδή μένουμε στην ίδια πόλη άρα μπορεί με εμένα να ζήσει όλα αυτά τα οποία δεν έζησε με τον άλλον, να κοιμόμαστε μαζί, αγκαλιές, χάδια, σεξ και όλο το πακέτο της κοινής ζωής (και όχι μόνο η ιδέα-υπόσχεση της δικιάς τους μελλοντικής ζωής που έπαιρνε συνέχεια νέες αναβολές). Ό,τι χτίζαμε σιγά σιγά επί 1μιση χρόνο, γκρεμίστηκαν όλα σε 1μιση ώρα και εκείνη την ίδια μέρα εγώ κάλεσα ένα ταξί, μάζεψα τα πράγματά μου, τα έριξα βιαστικά σε 2 βαλίτσες και έφυγα από το διαμέρισμα. Ακολούθησαν άλλοι 5-6 μήνες στους οποίους κάναμε από κοινού προσπάθειες να τα ξαναβρούμε, και σε ψυχολόγο πήγαμε (για couple therapy, συνεδρίες οπου είμασταν και οι 2 παρόντες ενωπίον της ψυχολόγου και συζητούσαμε τι δεν μας αρέσει στον άλλον και η καημένη η ψυχολόγος να προσπαθεί να ενώσει τα σπασμένα κομμάτια μας με ένα σελοτέιπ το οποίο και οι 2 το θεωρούσαμε πολύ αδύναμο) και προσπαθήσαμε να συμβιβαστούμε και να ρίξουμε λίγο νερό στο κρασί μας (που στο τέλος περισσότερο νερό είχε μέσα παρά κρασί) και πολλά πράματα, όλα μάταια και ανώφελα καθώς το ξέραμε καλά και οι 2 (και ας μην θέλαμε να το παραδεχτούμε) πως από την στιγμή που έγινε εκείνος ο μεγάλος μας καβγάς και ειπώθηκε η αλήθεια, όλα μας τα όνειρα έμοιαζαν πλέον πολύ φτηνά και η αγάπη μας σαν ένα ξεχειλωμένο ρούχο που δεν επιδέχεται ούτε πλύσιμο, ούτε επιδιόρθωση και πλέον απλά μετράς τις λίγες εναπομείναντες φορές που θα το φορέσεις πριν το πετάξεις στα σκουπίδια. Δώσαμε τα χέρια, κλάψαμε, αγκαλιαστήκαμε, φιληθήκαμε και χωρίσαμε όσο πιο πολιτισμένα και ήρεμα μπορούσαμε βάση των συνθηκών. Εγώ πέρασα ένα απαίσιο, ίσως το χειρότερο που έχω περάσει μέχρι τώρα. Τον Σεπτέμβρη ένιωσα την επιθυμία να κάνω ένα δειλό βήμα προς μία καινούρια γνωριμία, είπα μέσα μου "αρκετά ταλαιπωρήθηκες μαζί της, πλέον κοίτα μόνο μπροστά σου" και κατέβασα ξανά μερικές εφαρμογές γνωριμιών. Ανάμεσα σε αυτές, και την ίδια εφαρμογή από την οποία είχα γνωρίσει εκείνη και τι να δω; Είχε φτιάξει και αυτή προφίλ εκεί και με τις ίδιες φωτογραφίες που είχε όταν την γνώρισα, ούτε είχε αλλάξει κάτι από όσα έγραφε (ούτε καν την ηλικία της, την έδειχνε 2 χρόνια νεότερη). Διέγραψα το προφίλ μου και απεγκατάστησα την εφαρμογή αυτή ενώ τα χέρια μου έτρεμαν από τα νεύρα. Εγώ έκλαψα τόσο για αυτήν και αυτή απλά έγραψε ένα TYN (Thank you, next) στον φάκελο με το όνομά μου και συνέχισε την αναζήτησή της για τον επόμενο κύριο Εναλλακτική Λύση. Ήταν πολύ άσχημο όλο αυτό και ακόμα το θυμάμαι και πονάω, ακόμα και ας πέρασαν 4 χρόνια και έκανα και άλλες γνωριμίες (όχι όμως σχέση) από τότε.