«Ό,τι καλύτερο μου έχει συμβεί»: 36 κείμενα για τις εμμονές, τις αγάπες και τα πάθη του Βαγγέλη Ραπτόπουλου

ραπτόπουλος Facebook Twitter
Η απενοχοποιημένη νοσταλγία ποτίζει τις σελίδες –ειδικά όταν ο Ραπτόπουλος μιλάει για αγαπημένους συγγραφείς όπως ο Στίβεν Κινγκ– και για παλιές, καλές παρέες. Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
0



ΣΤΗ ΜΑΖΙΚΗ ΑΠΟΒΑΣΗ
στις νέες τάσεις και σχήματα, υπάρχουν κάποιοι συγγραφείς που επιμένουν να σου θυμίζουν ότι η σχέση με τη γραφή είναι απλώς οι εμμονές σου: τα διαβάσματα, οι εικόνες στις οποίες ο συγγραφέας ομνύει φανατικά, οι επιθυμίες, όλα όσα επανέρχονται για να γκρεμίσουν τις αμφιβολίες.

Αυτή την απαράμιλλη επιστροφή σε συγκεκριμένους συγγραφείς και διαβάσματα αλλά και την πίστη ότι πριν από τη γραφή υπάρχουν οι άνθρωποι εκφράζει ο Βαγγέλης Ραπτόπουλος, ένας συγγραφέας που ποτέ δεν φοβήθηκε να συνδέσει το όνομά του με το καθημερινό και το υπάρχον.

Συγκινητικός ο τρόπος που αναπαριστά ένα ολόκληρο κλίμα συνεπούς φιλίας μεταξύ ανθρώπων που τους ένωναν οι κοινές αγάπες για τα βιβλία, και κυρίως ο φόρος τιμής στους ανθρώπους του συγγραφέα που έφυγαν από τη ζωή μέσα σε λιγότερο από μια δεκαετία

Ως γραφιάς που ακολούθησε τα σήματα της εποχής του προτιμώντας την ανθρώπινη μυρωδιά από τη στωική απομάκρυνση, δεν θα μπορούσε παρά με αντίστοιχη συνέπεια κάποια στιγμή να πετάξει μακριά τις προφάσεις των συγγραφικών προσωπείων και να μιλήσει έξω από τα δόντια για όλα όσα εμμονικά τον απασχολούν: την Αθήνα, την Ελλάδα, την καταγωγή του, τις συνήθειες αλλά και τα πιο στενά του πρόσωπα για τα οποία απερίφραστα ομολογεί πως είναι «Ό,τι καλύτερο μου έχει συμβεί». 

ραπτοπουλος
ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΑΓΟΡΑΣΕΤΕ: Βαγγέλης Ραπτόπουλος, Ό,τι καλύτερο μου έχει συμβεί, Εκδόσεις Κέδρος, Σελ.: 168

Αυτός είναι άλλωστε ο τίτλος του αυτοβιογραφικού βιβλίου που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Κέδρος, με τριάντα έξι κείμενα για τις εμμονές, τις αγάπες και τα πάθη του συγγραφέα.

Η απενοχοποιημένη νοσταλγία ποτίζει τις σελίδες –ειδικά όταν ο Ραπτόπουλος μιλάει για αγαπημένους συγγραφείς όπως ο Στίβεν Κινγκ– και για παλιές, καλές παρέες.

Συγκινητικός ο τρόπος που αναπαριστά ένα ολόκληρο κλίμα συνεπούς φιλίας μεταξύ ανθρώπων που τους ένωναν οι κοινές αγάπες για τα βιβλία, και κυρίως ο φόρος τιμής στους ανθρώπους του συγγραφέα που έφυγαν από τη ζωή μέσα σε λιγότερο από μια δεκαετία: εκτός από τον πατέρα του, τη Λιλή και τον Μένη Κουμανταρέα, την Κάτια Λεμπέση, τον Νίκο Παναγιωτόπουλο.

Ίσως η αίσθηση της απώλειας να γέννησε και την ανάγκη για την επαναπραδιαγμάτευση με τους κεντρικούς αρμούς του σήμερα: την Ελλάδα όπου ζούμε ακόμα, αλλά τη βλέπουμε να βυθίζεται στην αχλή μιας νέας πραγματικότητας από όπου απουσιάζουν πλέον οι μεγάλες λογοτεχνικές διαμάχες, οι συγγραφικοί διαξιφισμοί, ακόμα και ο δημόσιος λόγος. 

Αυτό το ηχόχρωμα μιας περιόδου που χάνεται και εδώ εκφράζεται φύσει και θέσει ως αυθόρμητη αμεριμνησία, αφού σκοπός είναι να καταγραφεί «ό,τι καλύτερο μου έχει συμβεί», δίνει το στίγμα μιας θετικής ενατένισης που ωστόσο περιλαμβάνει δυσκολίες, αμαρτίες και κυρίως λάθη.

Αν κάτι, επομένως, συνδέει τα κείμενα αυτά είναι οι περίσσειες δόσεις ειλικρίνειας με τις οποίες ο συγγραφέας μπορεί να παραδέχεται την ατελή του φύση: από τη δυσκολία τού να μάθει τέλεια ξένες γλώσσες μέχρι το να τα βρει πολιτικά με τη γυναίκα του, με τη συμπερασματική παραδοχή ότι η ατέλεια και η αδυναμία είναι άμεσα και αδιάσειστα συνυφασμένες με την ίδια την ανθρώπινη φύση, αφού «τίποτα ανθρώπινο δεν μου είναι ξένο».

ΑΓΟΡΑΣΤΕ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΔΩ

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO.

To νέο τεύχος της LiFO δωρεάν στην πόρτα σας με ένα κλικ.

Βιβλίο
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Δημήτρης Τζιόβας: «Θέλουμε να ζούμε με μύθους και ένας από αυτούς είναι ότι έχουμε την ομορφότερη χώρα»

Βιβλίο / Δημήτρης Τζιόβας: «Θέλουμε να ζούμε με μύθους και ένας από αυτούς είναι ότι έχουμε την ομορφότερη χώρα»

Ο καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Μπέρμιγχαμ, που τιμήθηκε με το φετινό Μεγάλο Βραβείο Γραμμάτων, μιλά στη LiFO για την εποχή μας, την τριτοβάθμια εκπαίδευση, τις συλλογικές αντιλήψεις και τις αγκυλώσεις του παρελθόντος.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Τι απέγινε η «χημική γενιά» των Ελλήνων ρέιβερ;

Βιβλίο / Τι απέγινε η «χημική γενιά» των Ελλήνων ρέιβερ;

Μια «underground» συζήτηση με τον Λέανδρο Κυριακόπουλο περί ρέιβ, νέων τεχνολογιών και άλλων «δαιμονίων», με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου «Αναπαραστάσεις του ανοίκειου - νομαδισμός και αισθητική στην ρέιβ ψυχεδελική σκηνή» (εκδ. Νήσος).
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
ΓΕΟΣΟΥΑ

Το πίσω ράφι / «Ρετροσπεκτίβα» του Α. Γεοσούα: Μπορεί ένα μυθιστόρημα ιδεών να σε κρατάει δέσμιο ως το τέλος;

Από τους σημαντικότερους συγγραφείς του Ισραήλ, ο πρόσφατα χαμένος Αβραάμ Γεοσούα αφηγείται εδώ την ιστορία ενός εβδομηντάχρονου κινηματογραφιστή που κουβαλά ένα νεανικό αμάρτημα κι εξετάζει αναδρομικά τα πεπραγμένα του.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ
«Έλληνες και Τούρκοι πρέπει να ξαναγράψουν τα βιβλία της Ιστορίας χωρίς μύθους»

Εμινέ Γεσίμ Μπεντλέκ / «Έλληνες και Τούρκοι πρέπει να ξαναγράψουν τα βιβλία της Ιστορίας χωρίς μύθους»

Η πρώην επίκουρη καθηγήτρια Αγγλικής Γλώσσας και Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Bingöl της Τουρκίας μιλά στη LiFO για τις σχέσεις Ελλάδας – Τουρκίας με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου της «Η ανταλλαγή πληθυσμών του 1923 - Τραύμα και φαντασιακές κοινότητες σε Ελλάδα και Τουρκία».
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
leonardo padura

Βιβλίο / Λεονάρδο Παδούρα: Η Κούβα πέρα από τα σύνορα

Ο κορυφαίος μυθιστοριογράφος Λεονάρδο Παδούρα στο πρόσφατο έργο του με τίτλο «Σαν σκόνη στον άνεμο» αναζητά την ταυτότητα της Κούβας του τότε και του σήμερα μέσα από τα όνειρα μιας παρέας νέων που έφτασαν να σκορπίζονται κι αυτοί σαν σκόνη στον άνεμο.
ΤΙΝΑ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ
ΤΡΙΤΗ 26/07 - ΕΧΕΙ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΕΙ-20 βιβλία που θα πάρω μαζί μου στις διακοπές

Βιβλία και Συγγραφείς / 20 βιβλία που θα πάρω μαζί μου στις διακοπές

Ο Νικος Μπακουνάκης επιλέγει και παρουσιάζει 20 βιβλία από την εκδοτική παραγωγή του 2022 για έξυπνες, διασκεδαστικές, συναρπαστικές, πρωτότυπες, αποκαλυπτικές και χρήσιμες καλοκαιρινές αναγνώσεις.
ΝΙΚΟΣ ΜΠΑΚΟΥΝΑΚΗΣ

σχόλια

Δεν υπάρχει δυνατότητα σχολιασμού

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

THE GOOD LIFO ΔΗΜΟΦΙΛΗ