Το ελληνικό θέατρο στη Νέα Υόρκη: Η Φιλική Εταιρεία κατέκτησε το Μανχάταν Facebook Twitter
Φωτ.: Άρης Ασπρούλης

Το ελληνικό θέατρο στη Νέα Υόρκη: Μια παράσταση για τη Φιλική Εταιρεία κατακτά το Μανχάταν

0

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης η διεθνής παρουσίαση του έργου «Φιλική Εταιρεία - Η Αδελφότητα πίσω από την Επανάσταση» σε σκηνοθεσία Ιόλης Ανδρεάδη και πρωτότυπο κείμενο της ίδιας και του Άρη Ασπρούλη. Η παράσταση δημιουργήθηκε για λογαριασμό του Πολιτιστικού Ιδρύματος Ομίλου Πειραιώς (ΠΙΟΠ) στο πλαίσιο των Επετειακών Δράσεων της Τράπεζας Πειραιώς για τα 200 χρόνια από την Επανάσταση του 1821. 

Πριν από λίγες μέρες το αμερικανικό κοινό είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει για τρεις βραδιές το συγκεκριμένο έργο με αγγλικούς υπέρτιτλους. Στην κεντρική σκηνή του Tank Theatre οι ηθοποιοί Βασιλική Τρουφάκου, Μιλτιάδης Φιορέντζης, Δέσποινα Σαραφείδου και Νικόλας Καραγκιαούρης ενσάρκωσαν τα ιστορικά πρόσωπα της Φιλικής Εταιρείας, αποσπώντας εξαιρετικές κριτικές.

Η Φιλική Εταιρεία ιδρύθηκε το 1814 στην Οδησσό της Ρωσίας. Εκεί ορκίστηκαν τρεις άντρες, ο Νικόλαος Σκουφάς, ο Αθανάσιος Τσακάλωφ και ο Εμμανουήλ Ξάνθος. Το έργο «Φιλική Εταιρεία - Η Αδελφότητα πίσω από την Επανάσταση» αποτελεί πρωτότυπο κείμενο της Ιόλης Ανδρεάδη και του Άρη Ασπρούλη, το οποίο έχει βασιστεί σε πολύμηνη και ενδελεχή έρευνα των δύο συγγραφέων-ερευνητών, και είναι το δωδέκατο θεατρικό που γράφουν μαζί.

Οι δύο δημιουργοί, συνδυάζοντας τα ιστορικά γεγονότα με τη μυθοπλασία και ανατρέχοντας σε πηγές, αρχεία και πλούσια βιβλιογραφία, αναδεικνύουν τον κρίσιμο ρόλο της Φιλικής Εταιρείας στα αρχικά βήματα της Επανάστασης του 1821 αλλά και την ανθρώπινη διάσταση των μελών της σημαντικότερης από τις μυστικές οργανώσεις που σχηματίστηκαν για την προετοιμασία του Αγώνα.

Όλη η παράσταση εστιάζει στο διάστημα πριν ξεκινήσει η Ελληνική Επανάσταση. Τι έγινε μέχρι να ξεκινήσει; Πόσες αποτυχημένες απόπειρες ή, καλύτερα, πόσες εξεγέρσεις που πνίγηκαν στο αίμα από τις προδοσίες χρειάστηκαν για να πετύχει; Πότε, πώς και από ποιους έγινε η σύλληψη της ιδέας της; Ποιοι έκαναν τη σκληρή δουλειά, ποια ήταν τα κίνητρά τους και πώς αντιμετωπίστηκαν τόσο κατά την προετοιμασία της Επανάστασης όσο και όταν αυτή είχε πια επιτευχθεί;

Στην παράσταση οι θεατές παρακολούθησαν την πορεία των ιδρυτών της Φιλικής Εταιρείας, από το τρελό και παθιασμένο όραμα της εθνικής ανεξαρτησίας ως το σκληρό και μοναχικό βίωμα της προσωπικής προδοσίας. 

Το ελληνικό θέατρο στη Νέα Υόρκη: Η Φιλική Εταιρεία κατέκτησε το Μανχάταν Facebook Twitter
Φωτ.: Άρης Ασπρούλης

Κάθε παράσταση συνοδεύτηκε από συζήτηση του κοινού με καλεσμένους ομιλητές από τον χώρο των τεχνών και των επιστημών. Το βράδυ της πρώτης παράστασης η συζήτηση ήταν αφιερωμένη στην Ελληνική Επανάσταση και συμμετείχαν ο καθηγητής του CUNY Queens College Νικόλας Αλεξίου και ο θεατρικός συγγραφέας Άρης Ασπρούλης, ενώ τη συζήτηση συντόνιζε η καλλιτεχνική διευθύντρια του Tank, Meghan Finn. Τη συζήτηση της δεύτερης και της τρίτης βραδιάς συντόνιζε η σκηνοθέτις Ιόλη Ανδρεάδη.

Η μια βραδιά ήταν αφιερωμένη στο ζήτημα του φύλου και της Επανάστασης και συμμετείχαν η καθηγήτρια του Northampton University Helen Richardson και ο υπεύθυνος Μάρκετινγκ του Tank, ο Gabriel Torres, ενώ η τελευταία βραδιά ήταν αφιερωμένη στο ζήτημα της δραματουργίας με θέμα την Επανάσταση και συμμετείχαν η καθηγήτρια του Brooklyn College Laura Tesman και η Αμερικανή θεατρική συγγραφέας Caitlin Saylor Stephens.

Τι σημαίνει, όμως, να φέρνεις στο φως τον βίο των τριών Φιλικών; Και ποια υλικά χρειάστηκαν για να γίνει πράξη; «Η Φιλική Εταιρεία είναι μια παράσταση συνόλου. Έχει ως επίκεντρό της τέσσερις μονολόγους, έναν από κάθε ηθοποιό. Στον κάθε μονόλογο η σκηνοθετική μου πρόθεση ήταν η απλότητα από τη μια μεριά, εξού και πραγματοποιούνται όλοι στην ίδια θέση, πάνω σε έναν κύβο, με τη λιγότερη δυνατή εξωστρέφεια στην κίνηση και με έναν απόκοσμο-χαμηλό φωτισμό που επικεντρώνεται στις εκφράσεις του προσώπου.

Από την άλλη, ήθελα από τους ηθοποιούς μου μια εις βάθος κατάδυση σε κάθε χαρακτήρα. Στους μονολόγους αυτούς ακούμε τις ιστορίες των τεσσάρων ιστορικών προσώπων, του Ξάνθου, του Τσακάλωφ, του Σκουφά και του Αλέξανδρου Υψηλάντη, από τη γέννηση ως και τον θάνατό τους – σαν να είχαν πλήρη εποπτεία και του πώς πέθαναν και του τι ακολούθησε μετά. Τους μονολόγους αυτούς τους ενώνουν διαλογικές σκηνές που είναι σκηνοθετημένες χωρικά και υποκριτικά με διαφορετικό τρόπο, αλλά πάντα σε μια μετωπική και απευθείας επικοινωνία με το κοινό. Τις διαλογικές σκηνές γεφυρώνουν βουβές σκηνές, υποβλητικά φωτισμένες με ένα έντονο κόκκινο φως, μουσική και μια αφαιρετική, μελαγχολική κινησιολογία που σε στιγμές φτάνει να γίνεται ξέφρενη.

Όλη η παράσταση εστιάζει στο διάστημα πριν ξεκινήσει η Ελληνική Επανάσταση. Τι έγινε μέχρι να ξεκινήσει; Πόσες αποτυχημένες απόπειρες ή, καλύτερα, πόσες εξεγέρσεις που πνίγηκαν στο αίμα από τις προδοσίες χρειάστηκαν για να πετύχει; Πότε, πώς και από ποιους έγινε η σύλληψη της ιδέας της; Ποιοι έκαναν τη σκληρή δουλειά, ποια ήταν τα κίνητρά τους και πώς αντιμετωπίστηκαν τόσο κατά την προετοιμασία της Επανάστασης όσο και όταν αυτή είχε πια επιτευχθεί; Αυτή την περιοχή βλέπει το κοινό», εξηγεί μιλώντας στη LiFO από τη Νέα Υόρκη η σκηνοθέτις της παράστασης Ιόλη Ανδρεάδη. 

asproulis
Άρης Ασπρούλης

Από την πλευρά του ο Άρης Ασπρούλης προσθέτει: «Ως συγγραφείς μάς ενδιέφερε εξαρχής να συνθέσουμε μια ιστορία κάτω από τις γραμμές του κυρίαρχου ιστορικού λόγου. Να σηκώσουμε το κάδρο με την ηρωική φιγούρα και να ψάξουμε να βρούμε τι κρύβεται από πίσω. Να κρατήσουμε στα χέρια μας το αρνητικό του φιλμ την Επανάστασης.

Ο χλευασμός που εισέπραττε ο Σκουφάς από τους Έλληνες εμπόρους της Ρωσίας, οι τύψεις του Τσακάλωφ για τη δολοφονία του προδότη Φιλικού Νικόλαου Γαλάτη, η μελαγχολία του Ξάνθου για τον στιγματισμό του και ο καθόλου ηρωικός του θάνατος από ένα απλό γλίστρημα μέρα-μεσημέρι, η ανίατη ασθένεια του Αλέξανδρου Υψηλάντη και η στρατιωτική του αποτυχία, με τη μεγάλη σφαγή Ελλήνων και Ρώσων φοιτητών στο Δραγατσάνι να μοιάζει σαν τελετουργικό ανθρωποθυσίας για την έναρξη του αγώνα, είναι μερικές από τις πρώτες ύλες αυτού του έργου που παρουσιάσαμε στο Μανχάταν».

ανδρεάδη
Ιόλη Ανδρεάδη

«Η υποδοχή που είχε η παράσταση ήταν εξαιρετική. Οι θεατές χειροκροτούσαν όρθιοι και τα τρία βράδια και φώναζαν ενθουσιασμένοι», απαντά η Ιόλη Ανδρεάδη, ενώ ο Άρης Ασπρούλης συμπληρώνει: «Οι Νεοϋορκέζοι είναι τρομερά γενναιόδωροι θεατές. Δεν κρύβουν το συναίσθημά τους. Λάβαμε εξαιρετικές κριτικές. Ακούστηκε από στόμα σε στόμα ως μια πολύ καλή παράσταση εδώ, στον κύκλο των οff-οff-Broadway θεάτρων. Οι άνθρωποι μάς μιλούσαν για την παράσταση ακόμα και μέρες μετά». 

Στο σημείο αυτό η σκηνοθέτις της παράστασης εξηγεί γιατί πήραν την απόφαση να δοθεί ιδιαίτερη έμφαση στους υπέρτιτλους: «Το Tank είναι ένα από τα επιδραστικότερα θέατρα της εναλλακτικής σκηνής του Μανχάταν, με εγνωσμένη καλλιτεχνική, πολιτική, μη κερδοσκοπική και ακτιβιστική δράση, γι' αυτό και επενδύσαμε πολύ στην επικοινωνία με το αμερικανικό κοινό.

Πήρα την απόφαση να δοθεί ιδιαίτερη έμφαση στους υπέρτιτλους, γιατί ήθελα το κείμενο που γράψαμε με τον Άρη να ακουστεί, να κατανοηθεί. Ήθελα ένα νέο ελληνικό κείμενο να προσπεράσει τους πιθανούς περιορισμούς στην πρόσληψη που μπορεί να έχει το υπερατλαντικό του ταξίδι και να αγαπηθεί πραγματικά. Και η αντίδραση του κόσμου δείχνει ότι τα καταφέραμε.

Ασφαλώς μεγάλο ρόλο σε αυτό έπαιξε και η συνεννόηση με τους τέσσερις ηθοποιούς που σήκωσαν στους ώμους τους την παράσταση. Αντιμετώπισαν αυτό το υλικό με σκηνικό ήθος και προσωπική εμπλοκή και συγκίνηση. Και θεωρώ πως η καθαρότητα των ερμηνειών τους, τόσο στις ομιλούσες όσο και στις βουβές σκηνές, ολοκλήρωσε την πρόσληψη της ιστορίας και της ίδιας της παράστασης». 

Το ελληνικό θέατρο στη Νέα Υόρκη: Η Φιλική Εταιρεία κατέκτησε το Μανχάταν Facebook Twitter
Φωτ.: Άρης Ασπρούλης
Το ελληνικό θέατρο στη Νέα Υόρκη: Η Φιλική Εταιρεία κατέκτησε το Μανχάταν Facebook Twitter
Φωτ.: Άρης Ασπρούλης

Κλείνοντας τη συζήτησή μας, τους ρωτώ αν υπήρχε ρίσκο σε όλη αυτή την προσπάθεια. «Αυτά τα εγχειρήματα εμπεριέχουν πάντα μεγάλα ρίσκο. Το ότι ένα πρωτότυπο έργο για την Ελληνική Επανάσταση στα ελληνικά, από δύο νέους Έλληνες συγγραφείς, επικοινώνησε με τόση δύναμη με το κοινό του The Tank στο Μανχάταν ήταν ένα στοίχημα που ποτέ δεν ξέραμε αν θα κερδηθεί, μέχρι που το είδαμε να συμβαίνει. Είμαστε πολύ ευτυχείς που επετεύχθη», επισημαίνει ο Άρης Ασπρούλης.

«Το άλλο μεγάλο ρίσκο είναι το ίδιο το ταξίδι. Ένα ταξίδι πολύ μακρινό. Δουλέψαμε σκληρά με μια ομάδα στενών συνεργατών, άυπνοι, με τζετ λαγκ, με κούραση. Και όλα πήγαν εξαιρετικά καλά. Το ταξίδι αυτό ήταν πραγματικά μια ωραία στιγμή. Και νομίζω καθόλου τυχαία. Η ομαδική αυτή δουλειά με γέμισε συγκίνηση, ενώ η αίσθηση της κατάκτησης ενός τέτοιου ρίσκου με κάνει να νιώθω πληρότητα.

Τις στιγμές που φώτιζα, κινούμενη στον ενδιάμεσο χώρο μεταξύ σκηνής και πλατείας, με δυο φακούς στο χέρι, τους ηθοποιούς μου, θα τις αποθηκεύσω για πάντα στη μνήμη μου ως έναν τρόπο που για μένα ο σκηνοθέτης βοηθά το κοινό να εστιάσει την προσοχή του σε κάτι, λέγοντας ταυτόχρονα στον ηθοποιό σιωπηρά "το ξέρω πως εσύ είσαι εδώ για μένα – είμαι και εγώ εδώ για σένα"», καταλήγει η Ιόλη Ανδρεάδη. 

Το ελληνικό θέατρο στη Νέα Υόρκη: Η Φιλική Εταιρεία κατέκτησε το Μανχάταν Facebook Twitter
Φωτ.: Άρης Ασπρούλης

Δείτε το βίντεο της υπόκλισης:

Filiki Eteria - The Brotherhood behind the Revolution
Tank Theatre

thetanknyc.org

Σκηνοθεσία: Ιόλη Ανδρεάδη
Πρωτότυπο κείμενο & έρευνα: Ιόλη Ανδρεάδη & Άρης Ασπρούλης
Μετάφραση στα αγγλικά: Εμμανουέλα Λία
Σκηνογραφία - κοστούμια: Δήμητρα Λιάκουρα
Καλλιτεχνικός συνεργάτης: Περικλης Πραβήτας
Κατασκευή σκιών: Γιάγκος Ανδρεάδης
Βοηθός σκηνοθέτη - Καλλιτεχνική συνεργάτις: Πηνελόπη Ασλάνογλου
Φωτισμοί: Στέβη Κουτσοθανάση
Stage manager: Αριόν Βεΐζι
Κατασκευή κοστουμιών: Δάφνη Τσακότα

Ηθοποιοί: Βασιλική Τρουφάκου, Μιλτιάδης Φιορέντζης, Νικόλας Καραγκιαούρης, Δέσποινα Σαραφείδου

Η παρουσίαση της παράστασης στη Νέα Υόρκη πραγματοποιήθηκε με την ευγενική συμβολή της Περιφέρειας Αττικής.

Θέατρο
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Ηλίας Αδάμ: «Το θέατρο είναι πράξη επιβολής. Όταν επιβάλλεις κάτι, θα έχεις αντιδράσεις»

Θέατρο / Ηλίας Αδάμ: «Το θέατρο είναι πράξη επιβολής. Όταν επιβάλλεις κάτι, θα έχεις αντιδράσεις»

Μια αυθόρμητη συζήτηση για τον καπιταλισμό, την πατριαρχία και τα Πόκεμον με τον δημιουργό της παράστασης «We are in the army now» που ανεβαίνει στη Μικρή Σκηνή της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΔΙΑΚΟΣΑΒΒΑΣ
«Μάκιναλ»: Η τραγική ιστορία της συζυγοκτόνου που πέθανε πρώτη στην ηλεκτρική καρέκλα

Αθηναϊκές σκηνές / «Μάκιναλ»: Η τραγική ιστορία της συζυγοκτόνου που πέθανε πρώτη στην ηλεκτρική καρέκλα

Η ιστορία της Ρουθ Σνάιντερ, της πρώτης γυναίκας στην Πολιτεία της Νέας Υόρκης που πέθανε στην ηλεκτρική καρέκλα, ενέπνευσε τη δημοσιογράφο και θεατρική συγγραφέα Σόφι Τρέντγουελ για να γράψει το έργο «Μάκιναλ» που ανεβάζει φέτος η Ιώ Βουλγαράκη στο Θέατρο του Νέου Κόσμου.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Στην ανανεωμένη σκηνή του Θεάτρου της Οδού Κυκλάδων του Λευτέρη Βογιατζή όλα είναι δρόμος

Θέατρο / Το Θέατρο της Οδού Κυκλάδων αλλάζει για τη νέα παράσταση του Στάθη Λιβαθινού

Το έργο του Τομ Στόπαρντ «Ο Ρόζενκραντζ και ο Γκίλντενστερν είναι νεκροί» ανεβάζει η ομάδα του Στάθη Λιβαθινού, ένα από τα λίγα θεατρικά ανσάμπλ στην Αθήνα που τον ακολουθεί εδώ και χρόνια.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
«Αίθουσα Αναμονής. Humanity»: Ο Ένκε Φεζολλάρι μιλάει για μια παράσταση που αναδεικνύει την ομορφιά και τον εφιάλτη του ανθρώπινου είδους. 

Θέατρο / «Αίθουσα Αναμονής. Humanity»: Μια παράσταση για την ομορφιά και το σκοτάδι του ανθρώπινου είδους

Ο Ένκε Φεζολλάρι μιλά για την παράσταση που κινείται μεταξύ του mockumentary και του documentary, αφηγείται ιστορίες που συγκινούν και σοκάρουν, στιγμές επιτευγμάτων ή σκοτεινών σελίδων της ανθρωπότητας που ξετυλίγονται σε αίθουσες αναμονής.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ο Τζων Φούλτζεϊμς επιστρέφει με Βάγκνερ

Όπερα / «Η Βαλκυρία σχετίζεται με τους κόσμους του Τόλκιν και της Ρόουλινγκ»: Ο Τζων Φούλτζεϊμς επιστρέφει στη Λυρική

Μετά τον τολμηρό «Ντον Τζιοβάνι», ο διακεκριμένος Βρετανός σκηνοθέτης περνάει στην απαιτητική «Βαλκυρία», το δεύτερο μέρος της επικής τετραλογίας «Το δαχτυλίδι των Νιμπελούνγκεν» του Ρίχαρντ Βάγκνερ που ανεβαίνει για πρώτη φορά από την Εθνική Λυρική Σκηνή.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ποια «σκέψη» οδηγεί στην τρέλα;

Κριτική Θεάτρου / «Η Σκέψη»: Στον λαβύρινθο της τρέλας

Ο Χάρης Φραγκούλης σκηνοθετεί και ο Κωνσταντίνος Αβαρικιώτης δίνει μια υποδειγματική ερμηνεία επάνω στο δύσκολο είδος του μονολόγου με αφορμή τη «Σκέψη» του Λεονίντ Αντρέγιεφ, στο θέατρο Σφενδόνη.
ΛΟΥΙΖΑ ΑΡΚΟΥΜΑΝΕΑ
Η Στέγη Ιδρύματος Ωνάση στο Άμστερνταμ

Θέατρο / Οι παραστάσεις της Στέγης εντυπωσιάζουν κοινό και κριτικούς στο Άμστερνταμ

Οι γεμάτες αίθουσες του θεάτρου Huis van het Nederlandse στο Άμστερνταμ ήταν η απόδειξη ότι το Διεθνές Φεστιβάλ Brandhaarden κέρδισε φέτος το στοίχημα, επιλέγοντας για ένα δεκαήμερο τις παραστάσεις της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση. Η LiFO έζησε την εμπειρία από κοντά.
ΤΙΝΑ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ
Αναζητώντας τη προσβασιμότητα στις θεατρικές παραστάσεις

Ζούμε, ρε! / Αναζητώντας προσβασιμότητα στις θεατρικές παραστάσεις

Μπορεί να υπάρξει καθολική προσβασιμότητα σε μια πολιτιστική εκδήλωση; Ποια είναι τα εμπόδια σε αυτή; Η Χρυσέλλα Λαγαρία και ο Θοδωρής Tσάτσος συζητούν για το θέμα της προσβασιμότητας των ΑμεΑ στο θέατρο με τον ιδρυτή και εκπαιδευτή του πολιτιστικού οργανισμού Liminal, Χρίστο Παπαμιχαήλ.
THE LIFO TEAM
«Σαλό, 120 ημέρες στα Σόδομα», από την ταινία

Αφιέρωμα Σαλό / «Αν η βία σοκάρει στη σκηνή είναι γιατί υπάρχει ακόμα γύρω μας»

Η Έλενα Τριανταφυλλοπούλου, θεατρολόγος-δραματουργός, που συνυπογράφει τη μετάφραση, τη δραματουργία και η θεατρική διασκευή του «Σαλό», γράφει για τη δική της επαφή με το έργο του Παζολίνι και την εμπειρία της από τη δημιουργία της παράστασης.
ΕΛΕΝΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΠΟΥΛΟΥ
Ο Παζολίνι και το Σαλό στην ΕΛΣ

Αφιέρωμα Σαλό / Ο Παζολίνι και το «Σαλό» στην ΕΛΣ

«Αν και δεν πρόκειτα για μια κλασική παράσταση μουσικού θεάτρου, που αποτελεί το βασικό δημιουργικό πεδίο της Εναλλακτικής Σκηνής, το κατά Μπινιάρη Σαλό φιλοδοξούμε να εγγραφεί στην ανήσυχη αναζήτηση της ΕΛΣ για επικοινωνία με ομάδες κοινού που δεν σχετίζονται παραδοσιακά με το έργο της».
ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΥΜΕΝΤΑΚΗΣ
Ένας πελώριος σκηνικός κόσμος ως αλληγορία της φιλοσοφίας του φασισμού που γίνεται πράξη

Αφιέρωμα Σαλό / Ο σκηνικός κόσμος ως αλληγορία της φιλοσοφίας του φασισμού που γίνεται πράξη

Ένα πελώριο μαυσωλείο-τάφος, μάσκες ιεροεξεταστών, κουστούμια μελανοχιτώνων, δραματικές βραδινές τουαλέτες και ρούχα της πρώτης κοινωνίας συνθέτουν το αλλόκοτο περιβάλλον του «Σαλό».
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Γεφυρώνοντας την απόσταση μεταξύ του κλασικού και του σύγχρονου χορού

Αφιέρωμα Εθνική Λυρική Σκηνή / Γεφυρώνοντας την απόσταση μεταξύ του κλασικού και του σύγχρονου χορού

Μια συζήτηση με τον χορογράφο και διευθυντή του Μπαλέτου της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, Κωνσταντίνο Ρήγο, τον διευθυντή της Ανώτερης Επαγγελματικής Σχολής Χορού της ΕΛΣ, Γιώργο Μάτσκαρη, τον α’ χορευτή της ΕΛΣ, Βαγγέλη Μπίκο, και τη χορογράφο Πατρίσια Απέργη.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΔΙΑΚΟΣΑΒΒΑΣ
Χάρης Φραγκούλης: «Έχω αποδεχτεί ότι θα κάνω παραστάσεις που θα μπαίνουν μέσα»

Θέατρο / Χάρης Φραγκούλης: «Έχω αποδεχτεί ότι θα κάνω παραστάσεις που θα μπαίνουν μέσα»

Ξημεροβραδιάζεται στη Σφενδόνη αυτή την περίοδο, ψάχνοντας τη μισή μέρα τις τελευταίες σκηνοθετικές διορθώσεις στη «Σκέψη», κάνοντας την άλλη μισή πρόβες για το «Rayman ούρλιαξε». Σε λίγες μέρες βγαίνει στις αίθουσες και η «Νέα Ήπειρος» στην οποία πρωταγωνιστεί. Ο Χάρης Φραγκούλης φαίνεται να έχει μπει δυναμικά στο '24.
ΜΑΤΟΥΛΑ ΚΟΥΣΤΕΝΗ