Ο φωτογράφος Claudio Sieber ταξίδεψε στην Ινδονησία στο ανατολικό Sulawesi όπου οι άνθρωποι της φυλής των Torajan ζουν για να πεθάνουν.
Μουμιοποιημένα πτώματα που διατηρούνται με φορμόλη παραμένουν στο σπίτι της οικογένειας για χρόνια, ίσως και για δεκαετίες μετά τον θάνατό τους. Μέχρι την κηδεία τους - ένα πολυδάπανο γεγονός που διαρκεί μέρες και γιορτάζεται με τη σφαγή πολλών ζώων προς τιμήν της επόμενης μετενσάρκωσης - οι νεκροί δεν είναι νεκροί. Για τους Torajan είναι απλώς "To makula", δηλαδή άρρωστοι.
Μετά από μια κηδεία, τα πτώματά τους τοποθετούνται σε μια σπηλιά. Αλλά κάθε χρόνο, τον Αύγουστο, γιορτάζεται το τελετουργικό Ma'Nene.
Τότε βγάζουν τα σώματα από τη σπηλιά, τα ντύνουν και τα περιποιούνται, τα καλλωπίζουν, ποζάρουν για τις απαραίτητες οικογενειακές φωτογραφίες-ζωντανοί και νεκροί μαζί - και μερικές φορές, τα πηγαίνουν για μια ακόμα βόλτα στο χωριό.
Ο Ελβετός φωτογράφος βρέθηκε εκεί και κατέγραψε το τελετουργικό Ma'Nene και τις κηδείες των Torajan. Η δουλειά του περιλαμβάνει δεκάδες συναισθηματικές, αστείες και δυσάρεστες εικόνες που τράβηξε κατά τη διάρκεια των τελευταίων 3 εβδομάδων του Αυγούστου.
Μετά από μια κηδεία, τα πτώματά τους τοποθετούνται σε μια σπηλιά. Αλλά κάθε χρόνο, τον Αύγουστο, γιορτάζεται το τελετουργικό Ma'Nene.
Για τον ίδιο η κατάσταση δεν ήταν προκλητική. «Εξοικειώθηκα πολύ γρήγορα. Και άλλαξα την οπτική μου, γιατί γι' αυτούς είναι η ζωή που πάει πέρα από τον θάνατο».
Μπορείτε να δείτε περισσότερα για την δουλειά του Claudio Sieber στην ιστοσελίδα του claudiosieberphotography.com
