Ο φωτογράφος της "Πόλης του Έρωτα" Robert Doisneau σε μία εντυπωσιακή έκθεση στο Βερολίνο

Επίκαιρος (και αγαπητός) όσο ποτέ ο Robert Doisneau, ο Γάλλος φωτογράφος που τιμάται φέτος στη Γαλλία, αλλά και το Βέλγιο, τη Βραζιλία, την Ιαπωνία και αλλού, με την ευκαιρία των 100 χρόνων από τη γεννησή του. Πρώτη στη σειρά των αφιερωμάτων, η έκθεση που διοργανώνεται αυτήν την περίοδο από το Δήμο του Παρισιού στο Δημαρχείο της πόλης με θέμα την Κεντρική Αγορά της πρωτεύουσας (Les Halles). Την επιμέλεια ανέλαβαν οι δύο κόρες του Doisneau, που διαχειρίζονται και το αρχείο του, οι Annette Doisneau και Francine Deroudille. Σ' αυτό το κεντρικό σημείο του λαικού Παρισιού, την Αγορά του ( "κοιλιά" της πόλης για τους Παριζιάνους, από το γνωστό βιβλίο του Ζολά) ο Robert Doisneau έκανε τις αγαπημένες του βόλτες για δεκαετίες. "'Ηξερα ότι όλα αυτά θα τελείωναν μία μέρα και ήθελα οπωσδήποτε να αποτυπώσω το ίχνος τους", έχει πεί ο ίδιος . Η πρώτη του φωτογραφία στην περιοχή της Αγοράς χρονολογείται από το 1933, ενώ οι τελευταίες από το 1979, τη χρονιά των εγκαινίων του Forum des Halles που κάλυψε την "τρύπα" μετά την κατεδάφιση της. Οι περισσότερες ασπρόμαυρες, αλλά και κάποιες έγχρωμες. Ο Doisneau δεν είχε κανένα φετιχισμό σε σχέση με το ασπρόμαυρο, έλεγε δε αστειευόμενος ότι θα ξανατραβούσε ευχαρίστως σε χρώμα όλα όσα είχε κάνει. Η έκθεση διαρκεί μέχρι τις 28 Απριλίου. Η πρώτη έκδοση (8.000 αντίτυπα) του λευκώματος που παρουσιάζει τις φωτογραφίες της έκθεσης είναι ήδη εξαντλημένη.

Από τα αινιγματικά “ghost” prints του Andy Mattern και τα παραμορφωμένα γυμνά του Bill Brandt μέχρι τη queer ορατότητα της Zanele Muholi και το ψηφιακό άγχος της Tania Franco Klein, η φετινή φωτογραφική έκθεση AIPAD στη Νέα Υόρκη δείχνει μια φωτογραφία πιο σωματική, πιο υβριδική και πιο ανήσυχη από ποτέ.

Η έκθεση των βραβευμένων έργων φιλοξενείται στο Somerset House του Λονδίνου από 17 Απριλίου έως 4 Μαΐου

Οι συγκλονιστικές εικόνες πολέμου, φτώχειας και εξαθλίωσης που συγκεντρώνει η αναδρομική έκθεση «Memoria» του κορυφαίου φωτορεπόρτερ ταξιδεύουν εδώ και λίγα χρόνια στις μεγάλες πρωτεύουσες

Η νέα διπλή βιογραφία του Andrew Durbin φέρνει ξανά στο προσκήνιο τον φωτογράφο Πίτερ Χούτζαρ και τον καλλιτέχνη Πολ Θεκ, δύο μορφές της νεοϋρκέζικης πρωτοπορίας που έζησαν, δημιούργησαν και αγάπησαν στη σκιά μιας εποχής που διαλύθηκε από το AIDS.

Ο Άγγλος σκηνοθέτης Στιβ ΜακΚουίν έφτιαξε ένα φωτογραφικό λεύκωμα-ύμνο στη φύση της Γρενάδας, συνδέοντας την ομορφιά με τις σκληρές όψεις της ιστορίας του νησιού.

Από την Christine Keeler και τη Monica Lewinsky μέχρι τη Lee Miller, τον George Michael και τη Janet Jackson, αυτές οι εικόνες δεν έμειναν επειδή ήταν «σκανδαλώδεις», αλλά επειδή συμπύκνωσαν ολόκληρες εποχές: εξουσία, έκθεση, επιθυμία, ντροπή και τη βία του δημόσιου βλέμματος.

Η έκθεση Lillian Bassman: Bazaar and Beyond, που παρουσιάζεται στο Met έως τις 26 Ιουλίου, φωτίζει μια δημιουργό που δεν αντιμετώπισε ποτέ τη μόδα ως απλό αντικείμενο προβολής. Τη μετέτρεψε σε ίχνος, χειρονομία και πείραμα, ενώ επέστρεψε σε αυτό το έργο δεκαετίες αργότερα, ξεκινώντας σχεδόν μια δεύτερη καριέρα στα 75 της.

Στο Μαρντίν, κοντά στα σύνορα με τη Συρία και το Ιράκ, το Fotohane Darkroom μαθαίνει στα παιδιά αναλογική φωτογραφία ως γλώσσα έκφρασης και κοινότητας.

Το Womanizer, το νέο λεύκωμα της Brianna Capozzi, συγκεντρώνει γνωστές γυναικείες παρουσίες σε εικόνες γεμάτες ερωτισμό, χιούμορ και αυτονομία. Το βιβλίο κυκλοφορεί από τη Rizzoli με πρόλογο της Chloë Sevigny.

Η νέα έκθεση της Nan Goldin στο Grand Palais φέρνει ξανά μπροστά έναν κόσμο γεμάτο από έρωτα, πένθος, εξάρτηση, queer ζωή και μνήμη. Το This Will Not End Well παρουσιάζεται στο Παρίσι έως τις 21 Ιουνίου.

Από τη Marilyn Monroe της Eve Arnold μέχρι τον Martin Parr, τη Bieke Depoorter και τον Antoine d’Agata, αυτές οι φωτογραφίες λειτουργούν σαν μικρές οδύσσειες της μνήμης, του σώματος, της ιστορίας και της μετακίνησης.

Μετά την οσκαρική σεζόν, οι φωτογραφίες του Atsushi Nishijima από τα σετ του Marty Supreme, του Bugonia και άλλων ταινιών στρέφουν το βλέμμα όχι στη λάμψη της έτοιμης εικόνας αλλά στον κόσμο που τη χτίζει.

O νεαρός φωτογράφος ακολούθησε έναν έρωτα και βρέθηκε από το Λονδίνο στο ανοργάνωτο χάος της ελληνικής πρωτεύουσας, όπου πλέον βρίσκει έμπνευση στις λαϊκές, στα κυριακάτικα πικνίκ και στα μπαρ.

Ο Νίκος Μάρκου φωτογράφισε τους εργάτες στο παλιό εργοστάσιο στο Γκάζι λίγο προτού κλείσει οριστικά. 44 χρόνια μετά, οι φωτογραφίες εκτίθενται ξανά. Ντοκουμέντο μιας εποχής στερημένης και αθώας.

Στο Μάτι πέρασε τα παιδικά της καλοκαίρια. Την ημέρα της φονικής πυρκαγιάς βρισκόταν εκεί και πρόλαβε να σώσει το βαλιτσάκι του πατέρα της, σκηνοθέτη Θόδωρου Αγγελόπουλου. Η εικαστικός και φωτογράφος Κατερίνα Αγγελοπούλου μιλά στη LiFO για το πώς κατέγραψε με τον φακό της τις ιστορίες όσων χάθηκαν αλλά και όσων κατάφεραν να επιζήσουν, δημιουργώντας έναν τόμο-ντοκουμέντο.

Ο ρόλος της στη στρατολόγηση των "Cambridge Five" από την KGB επισκίασε το σπουδαίο της έργο

Από τα γήπεδα μέχρι τα πορτρέτα φίλων και αγνώστων, η νεαρή φωτογράφος καταγράφει με το φακό της την κοινότητα του ποδοσφαιρικού culture, αποτυπώνοντας το ισχυρό bonding που δημιουργείται.

Ο μεγάλος Έλληνας φωτογράφος συγκεντρώνει 78 φωτογραφίες του, από παλιά ταξίδια σε τόπους γοητευτικούς και επικίνδυνους

Το πρότζεκτ των Λόρεν Λάξενμπεργκ και Ρόναλ Σανμαρτίν καταγράφει τη δυναμική skate σκηνή της πόλης και την κοινότητα που τη στηρίζει.

Ο πόλεμος είναι κόλαση και η κόλαση έχει φωτογένεια.