Η ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ ΤΟΥ «JIMMY SICK, Pt. 2» από τον Jimmyaiso αποτελεί ένα απρόσμενο χριστουγεννιάτικο δώρο για τους fans του Detroit/Flint ήχου και του ψυχαγωγικού ραπ. Το προηγούμενο άλμπουμ του συγκαταλέγεται στις αγαπημένες μου δουλειές του 2023, γεμάτο ενδιαφέροντες ήχους, μοναδικά flows και αμέτρητες quotable μπάρες.
Γενικά, ο Jimmyaiso καταφέρνει σε κάθε του δουλειά να είναι ενδιαφέρων, παρουσιάζοντας ολοκληρωμένες ιδέες, παρά το μικρό μήκος των tapes του. Φαίνεται πως αυτή η επιλογή είναι συνειδητή, προκειμένου η «βιτρίνα» του στο Spotify να είναι πιο ελκυστική για τους περαστικούς ακροατές. Ωστόσο, μέχρι σήμερα δεν είχε αποδείξει ότι μπορεί να κυκλοφορήσει ένα full length άλμπουμ – μια πρόκληση στην οποία από το tracklist φαίνεται πως αποφάσισε να απαντήσει.
Αγαπημένο μου στοιχείο που χαρακτηρίζει το ραπ του Jimmyaiso –και σε όλο τον δίσκο το χρησιμοποιεί τέλεια– είναι σίγουρα το laid back flow του. Ακούγοντας τον δίσκο απλώς τον φαντάζεσαι να χώνει αβίαστα, ξέγνοιαστα, ξεκούραστα.
Ταυτόχρονα με την ακρόαση του δίσκου ξεκίνησα να γράφω ξεχωριστά για κάθε κομμάτι, αλλά σύντομα συνειδητοποίησα ότι είναι περιττό, καθώς δεν είχα αρκετές παρατηρήσεις. Ο δίσκος αποτελεί το τέλειο sequel, τη φυσική εξέλιξη του «JIMMY SICK, Pt. 1». Έχει τα ίδια βασικά στοιχεία με το πρώτο μέρος, αλλά η βελτίωση του Jimmyaiso είναι διάχυτη σε όλη τη διάρκειά του. Τα flows, η ακροβασία ανάμεσα σε ώριμες και shitpost-type μπάρες, το προσεκτικό beat selection, και γενικά η προσέγγισή του αναδεικνύουν έναν εξαιρετικά έμπειρο καλλιτέχνη. Ειλικρινά, δεν περίμενα ο δίσκος να είναι τόσο καλός. Είναι απίστευτο το πόσο γρήγορα έχει εξελιχθεί ο Jimmyaiso ως ράπερ.
Αγαπημένο μου στοιχείο που χαρακτηρίζει το ραπ του Jimmyaiso –και σε όλο τον δίσκο το χρησιμοποιεί τέλεια– είναι σίγουρα το laid back flow του. Ακούγοντας τον δίσκο απλώς τον φαντάζεσαι να χώνει αβίαστα, ξέγνοιαστα, ξεκούραστα. Το κάνει να φαίνεται εύκολο. Όταν παίζεις ποδόσφαιρο στο PlayStation με αντίπαλο το μικρό σου ξαδελφάκι και το νικάς 13-0, έχεις την ίδια στάση σώματος που φαντάζομαι να έχει ο Jimmy όταν ραπάρει.
Είναι αναζωογονητικό να ακούς έναν καλλιτέχνη με τέτοια άνεση στο ραπ, ειδικά τελευταία, που στην ελληνική σκηνή παρατηρούμε όλο και περισσότερα περιστατικά υπερπροσπάθειας.
Ξεχωριστή αναφορά αξίζει στο πόσο καλογραμμένος είναι ο δίσκος. Το έχω ξαναπεί αλλά είναι αξιοθαύμαστος ο τρόπος που ο Jimmyaiso (και όλα τα μέλη της $telthrecords), ενώ δεν ξεφεύγει από την «τυπική» θεματολογία του ραπ, καταφέρνει να είναι τρελά δημιουργικός στον στίχο του. Έχει ακραίες obscure και oddly specific αναφορές, σχηματίζει πολύ περίτεχνα bar schemes και το slang του διαφέρει κατά πολύ από αυτό που χρησιμοποιούν οι περισσότεροι ράπερ.
Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν τα «tryhardάρεις για ένα ποστ ενώ στ’ αρχίδια μας το chain που φοράς/παρεμπιπτόντως φαίνεται fake», «πλήρωσα το plug μου με κάρτα, μπας και κόψει απόδειξη» και «το plug παίρνει τηλ., λέω “έλα μου”, σα τραγούδι του Σάκη». Οι συμμετοχές του δίσκου είναι άψογες, $ulee και ΧΑΤΖ δίνουν αέρα αλλαγής διατηρώντας την ταυτότητα του Jimmyaiso και της $telthrecords, αναφορικά με τη στιχουργική. Επιπλέον, νομίζω ότι έχει έρθει η ώρα να πω με σιγουριά ότι το να βλέπω τον ΧΑΤΖ σε tracklists just puts a smile on my face.
Το άλμπουμ θα κάνει πολλούς να μετανιώσουν για τις λίστες που ήδη μοιράστηκαν για τα καλύτερα του 2024. Είναι με διαφορά η καλύτερη δουλειά του Jimmyaiso και μαζί με το «Certified Shit Talker» το καλύτερο άλμπουμ που έχει βγει από τη $telthrecords.
Ακούστε όλο το άλμπουμ «JIMMY SICK, Pt. 2» του Jimmyaiso στο Spotify.
