«Ζητάμε συγγνώμη για την αναστάτωση» στην πλατεία Βικτωρίας

«Ζητάμε συγγνώμη για την αναστάτωση» στην πλατεία Βικτωρίας Facebook Twitter
We Apologize. Φωτο: Matteo Natalucci
0

Η πλατεία Βικτωρίας έχει τη συνηθισμένη πρωινή κίνηση: λιγοστοί περαστικοί και πολλά κορναρίσματα από την Γ΄ Σεπτεμβρίου. Η καθημερινότητα της πλατείας όταν δεν συμβαίνουν γεγονότα που παλιά συνδέονταν με οπαδούς των ποδοσφαιρικών ομάδων, που έπαιζαν ξύλο λίγο πριν και λίγο μετά τους αγώνες, και με το προσφυγικό που τη μετατρέπει σε έναν πελώριο άτυπο «ξενώνα», είναι σχεδόν πληκτική.

Οι εργάτες του δήμου φτιάχνουν το χειμωνιάτικο παρτέρι μπροστά στο άγαλμα του Θησέα και της Ιπποδάμειας και η δημογεροντία της περιοχής χαζεύει τη σκαλωσιά με τα νέον γράμματα και αναρωτιέται τι λένε. Η εγκατάσταση σαν φωτεινό σήμα το βράδυ, σαν προειδοποίηση δημόσιων έργων ή/και εκδηλώσεων που μπορεί να ενοχλήσουν τους περίοικους, μοιάζει χωνεμένη αρμονικά στην γκρίζα πραγματικότητα της πλατείας, μπροστά στην είσοδο του μετρό.

«Zητάμε συγγνώμη για τη δυσαρέσκεια και το άγχος που μπορεί να σας προκάλεσε αυτό» γράφει η επιγραφή αυτού του νέου νέον έργου.

«We Apologize» είναι ο τίτλος του έργου, μια συγγνώμη στους περίοικους, στους κατοίκους και τους περαστικούς, μια συγγνώμη προς τους θεατές του έργου μια πλατείας πολύχρωμης, πολυπολιτισμικής και υποβαθμισμένης σε διάφορες περιόδους της ιστορίας της, μιας πλατείας πρωταγωνίστριας σε ένα από τα αστικά κατοικημένα περιβάλλοντα που φθίνει τις τελευταίες δεκαετίες, χωρίς επιστροφή.

Το έργο του Αντριάν Πάτσι είναι φτιαγμένα για να σε κάνουν να αναρωτηθείς, σε ποιον πρέπει να απευθυνθείς και να πεις μια συγγνώμη, στον άλλο, στον ξένο, στον ίδιο σου τον εαυτό. Για να βρει ο καθένας το ρόλο του σε μια κοινωνία συμβιωτική και ειρηνική, για να μπορέσει να κοιτάξει τον εαυτό του και τον απέναντί του χωρίς καχυποψία.

Τα έργα του Αντριάν Πάτσι είναι φτιαγμένα για να σε κάνουν να αναρωτηθείς σε ποιον πρέπει να απευθυνθείς και να πεις μια συγγνώμη, στον άλλο, στον ξένο, στον ίδιο σου τον εαυτό. Για να βρει ο καθένας τον ρόλο του σε μια κοινωνία συμβιωτική και ειρηνική, για να μπορέσει να κοιτάξει τον εαυτό του και τον απέναντί του χωρίς καχυποψία.

Συμπεράσματα δεν θέλει να εξάγει ο Πάτσι, καθώς απευθύνεται σε όλους, ο ίδιος είναι από τη Σκόδρα της Αλβανίας και τα στενά γύρω από την πλατεία κατοικούνται από ομοεθνείς τους που έφτασαν σε αυτήν ακριβώς την περιοχή πριν από δεκαετίες, ζώντας μέσα στην προκατάληψη, έχοντας την πλατεία αυτή ως τόπο συνάντησης, των γιορτών και των μνημόσυνών τους, όταν δεν μπορούσαν να πάνε πουθενά αλλού και κατέλαβαν ειρηνικά αυτό τον δημόσιο χώρο για να του δώσουν ζωή.

Αυτό θέλει ο Πάτσι, να ξανασκεφτούμε, να κοιταχτούμε και να βρούμε τους τρόπους να ζήσουμε μαζί, αυτό μελέτησε για μήνες στην περιοχή πριν στήσει το έργο του, μιλώντας με παλιούς και νέους κατοίκους, για τη γειτονιά, τις αλλαγές τη φθορά και την επανακατοίκησή της.

Ο Αντριάν Πάτσι έφτασε μετά από πρόσκληση των οργανισμών Counterpoints Arts και Victoria Square Project, με την επιμέλεια του Almir Koldzic, διευθυντή του Counterpoints Arts, και της Νιόβης Ζαραμπούκα-Χατζημάνου, διευθύντριας του Victoria Square Project, και μέχρι τις 12 Νοεμβρίου 2021 η πλατεία Βικτωρίας θα φιλοξενεί τη νέα in-situ εικαστική εγκατάσταση συμφιλίωσης και ανεκτικότητας.

Μπαίνοντας στο στενό πεζοδρομάκι της οδού Ελπίδος, ένας άντρας με τρία παιδιά, ένα σε κάθε χέρι και ένα στο καρότσι, κουβαλά στην πλάτη του τρία τυλιγμένα ρολά αφρολέξ στρώματα ύπνου. «Είμαστε όλοι Αθηναίοι και στην πόλη μας δεν χωράνε διακρίσεις» γράφει η ταμπέλα στην πόρτα του Victoria Square Project που κατάφερε να δώσει ζωή σε αυτό το μικρό στενό όπου μόνο οι ψαγμένοι θαμώνες της γωνιακής ταβέρνας έφταναν, καθώς σφύζει από παιδικές φωνές στα εργαστήριά του και από έναν κόσμο πολύχρωμο, όλων των φυλών, των φύλων και των ηλικιών, στις εκδηλώσεις του.

Η δράση του είναι πολυετής και όταν ξεκίνησε μέσα στην αντάρα της documenta 14, από τους Rick Lowe και Μαρία Παπαδημητρίου, λίγοι ήταν οι αισιόδοξοι για τη δραστηριότητα και την ενσωμάτωση αυτού του πρότζεκτ που αποκαλείται «εν εξελίξει κοινωνικό γλυπτό».

«Ζητάμε συγγνώμη για την αναστάτωση» στην πλατεία Βικτωρίας Facebook Twitter
Ο Αντριάν Πάτσι είναι ο δημιουργός του έργου «We Apologize». Φωτο: Νεφέλη Παπαϊωάννου

Όμως πίσω από το ίδιο το πρότζεκτ που είναι ένα σύγχρονο έργο κοινωνικής τέχνης και ταυτόχρονα χώρος αναφοράς για τη γειτονιά, μέσα στον χρόνο απέκτησε νόημα και σύνδεση με τη γειτονιά, την πολύπαθη 6η Δημοτική Κοινότητα Αθήνας. Είναι από αυτά τα έργα που επίμονα επεξεργάζονται έννοιες όπως αυτή του ανήκειν, της διαπολιτισμικότητας, της κρίσης, της έξαρσης νεοφασιστικών πρακτικών, μέσα από δραστηριότητες που είναι φιλικές, λιγότερο θεωρητικές, προσεγγίσιμες από ανθρώπους που δεν έχουν εξοικείωση με τη σύγχρονη σχέση και ίσως ούτε τους απασχολεί να έχουν.

Πίσω από το πρόγραμμα υπάρχει το επιμελητικό ερευνητικό ερώτημα «Ποιος είναι ο σύγχρονος Αθηναίος;» που έχει τεθεί στην καρδιά του, σε μια συνοικία που παλεύει να επιβιώσει με ίσους όρους, μεταχείριση και προσοχή στο αχανές λεκανοπέδιο.

Όσο για το Counterpoints Arts, που συνεργάζεται με το VSP, είναι ένας εθνικός οργανισμός της Αγγλίας με εξέχουσα δράση στον τομέα των τεχνών, της μετανάστευσης και της πολιτισμικής αλλαγής και στο επίκεντρο των δράσεών του υπάρχει η πεποίθηση ότι η τέχνη μπορεί να εμπνεύσει την κοινωνική αλλαγή και να αυξήσει τη συμπερίληψη και την πολιτιστική ενσωμάτωση μεταναστών και προσφύγων.

Αυτήν τη φορά η εικαστική εγκατάσταση του Πάτσι συνοδεύεται παράλληλα από εκπαιδευτικά προγράμματα για όλες τις ηλικίες, συζητήσεις πάνω στις θεματικές που θέτει το έργο, ξεναγήσεις και άλλες διαδραστικές δραστηριότητες. Το δημόσιο πρόγραμμα πραγματοποιείται σε συνεργασία και με την υποστήριξη του Goethe-Institut Athen.

«Ζητάμε συγγνώμη για την αναστάτωση» στην πλατεία Βικτωρίας Facebook Twitter
Η εικαστική εγκατάσταση του Πάτσι παράλληλα από εκπαιδευτικά προγράμματα για όλες τις ηλικίες, συζητήσεις πάνω στις θεματικές που θέτει το έργο, ξεναγήσεις και άλλες διαδραστικές δραστηριότητες. Φωτο: Νεφέλη Παπαϊωάννου

«Παρακαλούμε να δεχτείτε την ειλικρινή συγγνώμη μας για την όποια αναστάτωση ίσως να προκαλέσει η παρουσία του έργου στην Πλατεία Βικτωρίας. Κατανοούμε ότι η κάθε μικρή μετατόπιση από την καθημερινή μας διαδρομή και ρουτίνα είναι ενοχλητική και αναγνωρίζουμε τη δυσκολία να συνυπάρξουμε με το "νέο", το "άλλο", το "άγνωστο", που ίσως να ανατρέπουν τα όσα θεωρούμε δεδομένα στην καθημερινότητά μας» λέει ο καλλιτέχνης που ζει και εργάζεται στο Μιλάνο από το 1997 και κατά τη διάρκεια της καριέρας του έχει παρουσιάσει προσωπικές εκθέσεις σε πληθώρα πολιτιστικών χώρων».

Ας κάνουμε μια στάση εκεί, μπροστά σε μια συγγνώμη που οφείλουμε σε όσους δεν έχουμε σκεφτεί ποτέ.

Όλες οι πληροφορίες για τις ξεναγήσεις και τα εργαστήρια που θα πραγματοποιηθούν εδώ.

«Ζητάμε συγγνώμη για την αναστάτωση» στην πλατεία Βικτωρίας Facebook Twitter
Το έργο μέσα στον χρόνο απέκτησε νόημα και σύνδεση με την γειτονιά. Φωτο: Νεφέλη Παπαϊωάννου
«Ζητάμε συγγνώμη για την αναστάτωση» στην πλατεία Βικτωρίας Facebook Twitter
Η εγκατάσταση στο πρωινό φως. Φωτο: LiFO
«Ζητάμε συγγνώμη για την αναστάτωση» στην πλατεία Βικτωρίας Facebook Twitter
Τα έργα στην πλατεία Βικτωρίας. Φωτο: LiFO
«Ζητάμε συγγνώμη για την αναστάτωση» στην πλατεία Βικτωρίας Facebook Twitter
Ένας πατέρας με τα τρία παιδιά του περνάει από την οδό Ελπίδος. Φωτο: LiFO

Ταυτότητα του έργου

«We apologize», μία συνεργασία του Counterpoints Arts με το Victoria Square Project

Επιμέλεια: Νιόβη Ζαραμπούκα-Χατζημάνου & Almir Koldzic

Διοργάνωση: Victoria Square Project

Παραγωγή: Δωροθέα Κρητικού & Tom Green

Mediation: Μαρίνα Νάκη

Διαμεσολαβήτριες/τής: Ρηνιώ Μπάλκου-Παπαδοπούλου, Ευτυχία Ράμα, Σωτηρία Σταθάτου, Manon Ceyssel, Naomi Christophe, Murtaza H.

Ανάπτυξη κοινότητας & εκπαιδευτικά προγράμματα: Μαρίνα Νάκη

Εκπαιδευτικά προγράμματα: Δάφνη Κρέμα

Διοικητική υποστήριξη: Ηρώ Ζιώζια

Έρευνα: Άγγελος Κωσταμπάρης

Επικοινωνία & ανάπτυξη: Ιωάννα Ντάλη

Βοηθός επικοινωνίας: Naomi Christophe

Γραφιστικός σχεδιασμός: Κώστας Αργυρίου

To «We Apologize» πραγματοποιείται στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού προγράμματος Across Borders, με την υποστήριξη του Athens Culture Net του Δήμου Αθηναίων. Μέγας Δωρητής του Victoria Square Project και του ερευνητικού επιμελητικού προγράμματος είναι το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ). Το πρόγραμμα του VSP υλοποιείται σε συνεργασία με το Kulturstiftung Allianz.

Εικαστικά
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Τα 20 σημαντικότερα έργα τέχνης Eλλήνων καλλιτεχνών από το '60 ως σήμερα

Εικαστικά / Τα 20 σημαντικότερα έργα τέχνης Eλλήνων καλλιτεχνών από το '60 ως σήμερα

Ζητήσαμε από καταξιωμένους επιμελητές, ιστορικούς τέχνης, συλλέκτες και γκαλερίστες να επιλέξουν τα εμβληματικά έργα τέχνης που καθόρισαν, μεταμόρφωσαν και επηρέασαν το τοπίο της σύγχρονης τέχνης στην Ελλάδα από τη δεκαετία του ’60 έως σήμερα.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Ο Απρίλιος φέρνει τις μεγάλες εκθέσεις στην Αθήνα

Εικαστικά / Ο Απρίλιος φέρνει τις μεγάλες εκθέσεις στην Αθήνα

Από τις εκθέσεις σημαντικών Ελλήνων καλλιτεχνών στο ΕΜΣΤ μέχρι τη ρωσική πρωτοπορία στην Εθνική Πινακοθήκη και τις συγκλονιστικές φωτογραφίες του Νίκου Μάρκου, η εικαστική σκηνή του Απριλίου είναι πιο γεμάτη από ποτέ.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Το ΜΙΕΤ παρουσιάζει για πρώτη φορά έργα από τη συλλογή του

Εικαστικά / Το ΜΙΕΤ παρουσιάζει για πρώτη φορά έργα από τη συλλογή του

Μια έκθεση στο Μουσείο Μπενάκη δίνει στον επισκέπτη την ευκαιρία να περιηγηθεί στον κόσμο των Ελλήνων καλλιτεχνών του 20ού αιώνα μέσα από έργα που έχει συγκεντρώσει το Μορφωτικό Ίδρυμα της Εθνικής Τραπέζης.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Σύλβια Κούβαλη: «Το μόνο που φοβάμαι, το πιο επικίνδυνο, είναι ο συντηρητισμός»

Οι Αθηναίοι / Σύλβια Κούβαλη: «Το μόνο που φοβάμαι, το πιο επικίνδυνο, είναι ο συντηρητισμός»

Μεγάλωσε στην Αχαρνών, ανάμεσα σε μωσαϊκά και τσιμέντο. Η τέχνη την ενδιέφερε πάντα και τελικά βρέθηκε να στήνει γκαλερί ανάμεσα σε Κωνσταντινούπολη, Πειραιά και Λονδίνο. Από τότε που άνοιξε τη Rodeo, το μόνο που την ενδιέφερε ήταν να κάνει εκθέσεις, δεν σκεφτόταν πώς θα βγάλει χρήματα. Η γκαλερίστα, Σύλβια Κούβαλη, αφηγείται τη ζωή της στη LiFO.
M. HULOT
Οι αιχμηρές λέξεις και οι καθηλωτικές εικόνες της Μπάρμπαρα Κρούγκερ

Εικαστικά / Οι αιχμηρές λέξεις και οι καθηλωτικές εικόνες της Μπάρμπαρα Κρούγκερ

Η εμβληματική Αμερικανίδα καλλιτέχνιδα κάνει την πρώτη της ατομική έκθεση στην Ελλάδα, με δεκατρία νέα μεγάλης κλίμακας έργα, ειδικά σχεδιασμένα για τον εξωτερικό χώρο του ΚΠΙΣΝ.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Ο Τζεφ Κουνς συζητά με Έλληνες δημοσιογράφους στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης

Εικαστικά / Τζεφ Κουνς: «Η τέχνη είναι κάτι που μας ενώνει»

Στο πλαίσιο της παρουσίασης του έργου του «Balloon Venus Lespugue (Orange)» στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, ο Αμερικανός εικαστικός μίλησε για τη ζωή, την τέχνη, το έργο του και την οφειλή του ως καλλιτέχνη στην ανθρωπότητα.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
«Είσαι ό,τι φοράς», μια έκθεση για την τέχνη και το ρούχο στον 21ο αιώνα

Εικαστικά / «Είσαι ό,τι φοράς» και ό,τι φοράς ίσως είναι τέχνη

Με επίκεντρο το έργο της Σοφίας Κοκοσαλάκη, η έκθεση στο Μουσείο Μπενάκη φέρνει σε δημιουργικό διάλογο 32 Έλληνες και διεθνείς καλλιτέχνες και σχεδιαστές, προτείνοντας τη μόδα ως μορφή τέχνης, στάση ζωής και πολιτισμική δήλωση.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Πότε θα προλάβουμε να δούμε τόσες εκθέσεις;

Εικαστικά / Πότε θα προλάβουμε να δούμε τόσες εκθέσεις;

Αληθινή πoπ αρτ από τον πρωτοπόρο Τομ Γουέσελμαν, ποίηση με νέον από τον Stephen Antonakos, τα λησμονημένα αλλά αριστουργηματικά έργα της Αλεξάνδρας Χρήστου. Όλες οι εκθέσεις εικαστικών που έχουν εγκαίνια τώρα και αξίζουν την προσοχή σας.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ο Βαγγέλης Γκόκας ανακαλύπτει τη ζωγραφική ξανά

Εικαστικά / Βαγγέλης Γκόκας: «Αυτό που πρέπει να μείνει στο τέλος είναι μια συγκίνηση»

Μπορεί να σταθεί σε ένα μήλο, σε ένα αχλάδι πολλές μέρες, δουλεύει σε οικείες επιφάνειες, όχι στο παγωμένο λευκό του τελάρου και έχει πάντα τον θεατή στο μυαλό του. Στη νέα του έκθεση δείχνει μικρά έργα που έχουν περάσει άπειρα στάδια και αποτυπώνουν μια κατάσταση που δεν τελειώνει.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Όσο ζούσε η ζωγραφική της δεν εκτιμήθηκε. Τώρα θριαμβεύει

Αλεξάνδρα Χρήστου / Όσο ζούσε η ζωγραφική της δεν εκτιμήθηκε. Τώρα θριαμβεύει

Η Αλεξάνδρα Χρήστου δεν κατόρθωσε όσο ήταν εν ζωή να δει τους πίνακές της σε μια γκαλερί. Τα θέματά της, μια μοναδική καταγραφή των ανθρώπων του περιθωρίου, ήταν απαγορευτικά. 16 χρόνια μετά τον θάνατό της, πήραν τη θέση που τους αξίζει με εκθέσεις στο εξωτερικό και την Ελλάδα. Αυτή είναι η ιστορία της.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Χλόη Ακριθάκη: Φωτογράφος. Γεννήθηκε στο Βερολίνο, ζει στα Εξάρχεια.

Οι Αθηναίοι / Χλόη Ακριθάκη: «Θαύμαζα τον πατέρα μου, κάποιες φορές τον αμφισβήτησα»

Μεγάλωσε δίπλα σε έναν από τους σημαντικότερους Έλληνες ζωγράφους ενώ από την ηλικία των 8 έζησε το θρυλικό εστιατόριο της μητέρας της, το Fofi's Bar στο Βερολίνο. Είναι φωτογράφος και ακόμα θυμάται τον Χέλμουτ Νιούτον να της λέει στα πρώτα της βήματα «Τι κάθεστε και διαβάζετε; Βγείτε έξω, ζήστε». Η Χλόη Ακριθάκη αφηγείται τη ζωή της στη LiFO.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ο Μιχάλης Κιούσης ζωγραφίζει ανθρώπινες φιγούρες σε αφρικανικά τοπία

Εικαστικά / Η αγάπη του Μιχάλη Κιούση για την Αφρική φαίνεται στα έργα του

Στην τρίτη προσωπική του έκθεση με τίτλο «The spaces in between», ο μυστικισμός, ο ανιμισμός και ο θρησκευτικός συμβολισμός συνυπάρχουν και συγκρούονται σε συνθέσεις μεγάλων διαστάσεων που δημιουργούν έναν δικό του κόσμο, αναγνωρίσιμο και γεμάτο χρώματα.
M. HULOT
Stephen Antonakos, ο καλλιτέχνης που έκανε ποίηση με νέον

Εικαστικά / Stephen Antonakos, ο καλλιτέχνης που έκανε ποίηση με νέον

Εκατό χρόνια από τη γέννησή του, το Ίδρυμα Β. & Μ. Θεοχαράκη τιμά τον σπουδαίο εικαστικό με μια μεγάλη έκθεση που φέρνει το έργο του σε δημιουργικό διάλογο με κορυφαίες μορφές της διεθνούς πρωτοπορίας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ