«Ζητάμε συγγνώμη για την αναστάτωση» στην πλατεία Βικτωρίας

«Ζητάμε συγγνώμη για την αναστάτωση» στην πλατεία Βικτωρίας Facebook Twitter
We Apologize. Φωτο: Matteo Natalucci
0

Η πλατεία Βικτωρίας έχει τη συνηθισμένη πρωινή κίνηση: λιγοστοί περαστικοί και πολλά κορναρίσματα από την Γ΄ Σεπτεμβρίου. Η καθημερινότητα της πλατείας όταν δεν συμβαίνουν γεγονότα που παλιά συνδέονταν με οπαδούς των ποδοσφαιρικών ομάδων, που έπαιζαν ξύλο λίγο πριν και λίγο μετά τους αγώνες, και με το προσφυγικό που τη μετατρέπει σε έναν πελώριο άτυπο «ξενώνα», είναι σχεδόν πληκτική.

Οι εργάτες του δήμου φτιάχνουν το χειμωνιάτικο παρτέρι μπροστά στο άγαλμα του Θησέα και της Ιπποδάμειας και η δημογεροντία της περιοχής χαζεύει τη σκαλωσιά με τα νέον γράμματα και αναρωτιέται τι λένε. Η εγκατάσταση σαν φωτεινό σήμα το βράδυ, σαν προειδοποίηση δημόσιων έργων ή/και εκδηλώσεων που μπορεί να ενοχλήσουν τους περίοικους, μοιάζει χωνεμένη αρμονικά στην γκρίζα πραγματικότητα της πλατείας, μπροστά στην είσοδο του μετρό.

«Zητάμε συγγνώμη για τη δυσαρέσκεια και το άγχος που μπορεί να σας προκάλεσε αυτό» γράφει η επιγραφή αυτού του νέου νέον έργου.

«We Apologize» είναι ο τίτλος του έργου, μια συγγνώμη στους περίοικους, στους κατοίκους και τους περαστικούς, μια συγγνώμη προς τους θεατές του έργου μια πλατείας πολύχρωμης, πολυπολιτισμικής και υποβαθμισμένης σε διάφορες περιόδους της ιστορίας της, μιας πλατείας πρωταγωνίστριας σε ένα από τα αστικά κατοικημένα περιβάλλοντα που φθίνει τις τελευταίες δεκαετίες, χωρίς επιστροφή.

Το έργο του Αντριάν Πάτσι είναι φτιαγμένα για να σε κάνουν να αναρωτηθείς, σε ποιον πρέπει να απευθυνθείς και να πεις μια συγγνώμη, στον άλλο, στον ξένο, στον ίδιο σου τον εαυτό. Για να βρει ο καθένας το ρόλο του σε μια κοινωνία συμβιωτική και ειρηνική, για να μπορέσει να κοιτάξει τον εαυτό του και τον απέναντί του χωρίς καχυποψία.

Τα έργα του Αντριάν Πάτσι είναι φτιαγμένα για να σε κάνουν να αναρωτηθείς σε ποιον πρέπει να απευθυνθείς και να πεις μια συγγνώμη, στον άλλο, στον ξένο, στον ίδιο σου τον εαυτό. Για να βρει ο καθένας τον ρόλο του σε μια κοινωνία συμβιωτική και ειρηνική, για να μπορέσει να κοιτάξει τον εαυτό του και τον απέναντί του χωρίς καχυποψία.

Συμπεράσματα δεν θέλει να εξάγει ο Πάτσι, καθώς απευθύνεται σε όλους, ο ίδιος είναι από τη Σκόδρα της Αλβανίας και τα στενά γύρω από την πλατεία κατοικούνται από ομοεθνείς τους που έφτασαν σε αυτήν ακριβώς την περιοχή πριν από δεκαετίες, ζώντας μέσα στην προκατάληψη, έχοντας την πλατεία αυτή ως τόπο συνάντησης, των γιορτών και των μνημόσυνών τους, όταν δεν μπορούσαν να πάνε πουθενά αλλού και κατέλαβαν ειρηνικά αυτό τον δημόσιο χώρο για να του δώσουν ζωή.

Αυτό θέλει ο Πάτσι, να ξανασκεφτούμε, να κοιταχτούμε και να βρούμε τους τρόπους να ζήσουμε μαζί, αυτό μελέτησε για μήνες στην περιοχή πριν στήσει το έργο του, μιλώντας με παλιούς και νέους κατοίκους, για τη γειτονιά, τις αλλαγές τη φθορά και την επανακατοίκησή της.

Ο Αντριάν Πάτσι έφτασε μετά από πρόσκληση των οργανισμών Counterpoints Arts και Victoria Square Project, με την επιμέλεια του Almir Koldzic, διευθυντή του Counterpoints Arts, και της Νιόβης Ζαραμπούκα-Χατζημάνου, διευθύντριας του Victoria Square Project, και μέχρι τις 12 Νοεμβρίου 2021 η πλατεία Βικτωρίας θα φιλοξενεί τη νέα in-situ εικαστική εγκατάσταση συμφιλίωσης και ανεκτικότητας.

Μπαίνοντας στο στενό πεζοδρομάκι της οδού Ελπίδος, ένας άντρας με τρία παιδιά, ένα σε κάθε χέρι και ένα στο καρότσι, κουβαλά στην πλάτη του τρία τυλιγμένα ρολά αφρολέξ στρώματα ύπνου. «Είμαστε όλοι Αθηναίοι και στην πόλη μας δεν χωράνε διακρίσεις» γράφει η ταμπέλα στην πόρτα του Victoria Square Project που κατάφερε να δώσει ζωή σε αυτό το μικρό στενό όπου μόνο οι ψαγμένοι θαμώνες της γωνιακής ταβέρνας έφταναν, καθώς σφύζει από παιδικές φωνές στα εργαστήριά του και από έναν κόσμο πολύχρωμο, όλων των φυλών, των φύλων και των ηλικιών, στις εκδηλώσεις του.

Η δράση του είναι πολυετής και όταν ξεκίνησε μέσα στην αντάρα της documenta 14, από τους Rick Lowe και Μαρία Παπαδημητρίου, λίγοι ήταν οι αισιόδοξοι για τη δραστηριότητα και την ενσωμάτωση αυτού του πρότζεκτ που αποκαλείται «εν εξελίξει κοινωνικό γλυπτό».

«Ζητάμε συγγνώμη για την αναστάτωση» στην πλατεία Βικτωρίας Facebook Twitter
Ο Αντριάν Πάτσι είναι ο δημιουργός του έργου «We Apologize». Φωτο: Νεφέλη Παπαϊωάννου

Όμως πίσω από το ίδιο το πρότζεκτ που είναι ένα σύγχρονο έργο κοινωνικής τέχνης και ταυτόχρονα χώρος αναφοράς για τη γειτονιά, μέσα στον χρόνο απέκτησε νόημα και σύνδεση με τη γειτονιά, την πολύπαθη 6η Δημοτική Κοινότητα Αθήνας. Είναι από αυτά τα έργα που επίμονα επεξεργάζονται έννοιες όπως αυτή του ανήκειν, της διαπολιτισμικότητας, της κρίσης, της έξαρσης νεοφασιστικών πρακτικών, μέσα από δραστηριότητες που είναι φιλικές, λιγότερο θεωρητικές, προσεγγίσιμες από ανθρώπους που δεν έχουν εξοικείωση με τη σύγχρονη σχέση και ίσως ούτε τους απασχολεί να έχουν.

Πίσω από το πρόγραμμα υπάρχει το επιμελητικό ερευνητικό ερώτημα «Ποιος είναι ο σύγχρονος Αθηναίος;» που έχει τεθεί στην καρδιά του, σε μια συνοικία που παλεύει να επιβιώσει με ίσους όρους, μεταχείριση και προσοχή στο αχανές λεκανοπέδιο.

Όσο για το Counterpoints Arts, που συνεργάζεται με το VSP, είναι ένας εθνικός οργανισμός της Αγγλίας με εξέχουσα δράση στον τομέα των τεχνών, της μετανάστευσης και της πολιτισμικής αλλαγής και στο επίκεντρο των δράσεών του υπάρχει η πεποίθηση ότι η τέχνη μπορεί να εμπνεύσει την κοινωνική αλλαγή και να αυξήσει τη συμπερίληψη και την πολιτιστική ενσωμάτωση μεταναστών και προσφύγων.

Αυτήν τη φορά η εικαστική εγκατάσταση του Πάτσι συνοδεύεται παράλληλα από εκπαιδευτικά προγράμματα για όλες τις ηλικίες, συζητήσεις πάνω στις θεματικές που θέτει το έργο, ξεναγήσεις και άλλες διαδραστικές δραστηριότητες. Το δημόσιο πρόγραμμα πραγματοποιείται σε συνεργασία και με την υποστήριξη του Goethe-Institut Athen.

«Ζητάμε συγγνώμη για την αναστάτωση» στην πλατεία Βικτωρίας Facebook Twitter
Η εικαστική εγκατάσταση του Πάτσι παράλληλα από εκπαιδευτικά προγράμματα για όλες τις ηλικίες, συζητήσεις πάνω στις θεματικές που θέτει το έργο, ξεναγήσεις και άλλες διαδραστικές δραστηριότητες. Φωτο: Νεφέλη Παπαϊωάννου

«Παρακαλούμε να δεχτείτε την ειλικρινή συγγνώμη μας για την όποια αναστάτωση ίσως να προκαλέσει η παρουσία του έργου στην Πλατεία Βικτωρίας. Κατανοούμε ότι η κάθε μικρή μετατόπιση από την καθημερινή μας διαδρομή και ρουτίνα είναι ενοχλητική και αναγνωρίζουμε τη δυσκολία να συνυπάρξουμε με το "νέο", το "άλλο", το "άγνωστο", που ίσως να ανατρέπουν τα όσα θεωρούμε δεδομένα στην καθημερινότητά μας» λέει ο καλλιτέχνης που ζει και εργάζεται στο Μιλάνο από το 1997 και κατά τη διάρκεια της καριέρας του έχει παρουσιάσει προσωπικές εκθέσεις σε πληθώρα πολιτιστικών χώρων».

Ας κάνουμε μια στάση εκεί, μπροστά σε μια συγγνώμη που οφείλουμε σε όσους δεν έχουμε σκεφτεί ποτέ.

Όλες οι πληροφορίες για τις ξεναγήσεις και τα εργαστήρια που θα πραγματοποιηθούν εδώ.

«Ζητάμε συγγνώμη για την αναστάτωση» στην πλατεία Βικτωρίας Facebook Twitter
Το έργο μέσα στον χρόνο απέκτησε νόημα και σύνδεση με την γειτονιά. Φωτο: Νεφέλη Παπαϊωάννου
«Ζητάμε συγγνώμη για την αναστάτωση» στην πλατεία Βικτωρίας Facebook Twitter
Η εγκατάσταση στο πρωινό φως. Φωτο: LiFO
«Ζητάμε συγγνώμη για την αναστάτωση» στην πλατεία Βικτωρίας Facebook Twitter
Τα έργα στην πλατεία Βικτωρίας. Φωτο: LiFO
«Ζητάμε συγγνώμη για την αναστάτωση» στην πλατεία Βικτωρίας Facebook Twitter
Ένας πατέρας με τα τρία παιδιά του περνάει από την οδό Ελπίδος. Φωτο: LiFO

Ταυτότητα του έργου

«We apologize», μία συνεργασία του Counterpoints Arts με το Victoria Square Project

Επιμέλεια: Νιόβη Ζαραμπούκα-Χατζημάνου & Almir Koldzic

Διοργάνωση: Victoria Square Project

Παραγωγή: Δωροθέα Κρητικού & Tom Green

Mediation: Μαρίνα Νάκη

Διαμεσολαβήτριες/τής: Ρηνιώ Μπάλκου-Παπαδοπούλου, Ευτυχία Ράμα, Σωτηρία Σταθάτου, Manon Ceyssel, Naomi Christophe, Murtaza H.

Ανάπτυξη κοινότητας & εκπαιδευτικά προγράμματα: Μαρίνα Νάκη

Εκπαιδευτικά προγράμματα: Δάφνη Κρέμα

Διοικητική υποστήριξη: Ηρώ Ζιώζια

Έρευνα: Άγγελος Κωσταμπάρης

Επικοινωνία & ανάπτυξη: Ιωάννα Ντάλη

Βοηθός επικοινωνίας: Naomi Christophe

Γραφιστικός σχεδιασμός: Κώστας Αργυρίου

To «We Apologize» πραγματοποιείται στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού προγράμματος Across Borders, με την υποστήριξη του Athens Culture Net του Δήμου Αθηναίων. Μέγας Δωρητής του Victoria Square Project και του ερευνητικού επιμελητικού προγράμματος είναι το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ). Το πρόγραμμα του VSP υλοποιείται σε συνεργασία με το Kulturstiftung Allianz.

Εικαστικά
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Χλόη Ακριθάκη: Φωτογράφος. Γεννήθηκε στο Βερολίνο, ζει στα Εξάρχεια.

Χλόη Ακριθάκη / Χλόη Ακριθάκη: «Θαύμαζα τον πατέρα μου, κάποιες φορές τον αμφισβήτησα»

Μεγάλωσε δίπλα σε έναν από τους σημαντικότερους Έλληνες ζωγράφους ενώ από την ηλικία των 8 έζησε το θρυλικό εστιατόριο της μητέρας της, το Fofi's Bar στο Βερολίνο. Είναι φωτογράφος και ακόμα θυμάται τον Χέλμουτ Νιούτον να της λέει στα πρώτα της βήματα «Τι κάθεστε και διαβάζετε; Βγείτε έξω, ζήστε». Η Χλόη Ακριθάκη αφηγείται τη ζωή της στη LiFO.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ο Μιχάλης Κιούσης ζωγραφίζει ανθρώπινες φιγούρες σε αφρικανικά τοπία

Εικαστικά / Η αγάπη του Μιχάλη Κιούση για την Αφρική φαίνεται στα έργα του

Στην τρίτη προσωπική του έκθεση με τίτλο «The spaces in between», ο μυστικισμός, ο ανιμισμός και ο θρησκευτικός συμβολισμός συνυπάρχουν και συγκρούονται σε συνθέσεις μεγάλων διαστάσεων που δημιουργούν έναν δικό του κόσμο, αναγνωρίσιμο και γεμάτο χρώματα.
M. HULOT
Stephen Antonakos, ο καλλιτέχνης που έκανε ποίηση με νέον

Εικαστικά / Stephen Antonakos, ο καλλιτέχνης που έκανε ποίηση με νέον

Εκατό χρόνια από τη γέννησή του, το Ίδρυμα Β. & Μ. Θεοχαράκη τιμά τον σπουδαίο εικαστικό με μια μεγάλη έκθεση που φέρνει το έργο του σε δημιουργικό διάλογο με κορυφαίες μορφές της διεθνούς πρωτοπορίας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
ΕΠΕΞ Έξι χώροι τέχνης των Εξαρχείων ενώνουν τις δυνάμεις τους με θέμα το νερό

Εικαστικά / Έξι γκαλερί των Εξαρχείων, έξι εκθέσεις για το νερό

Μια διαδρομή σε έξι χώρους τέχνης μέσα από τα έργα 46 καλλιτεχνών/καλλιτέχνιδων διαμορφώνει μια συνολική εμπειρία που αναδεικνύει το κέντρο της πόλης σε τόπο παραγωγής, συνομιλίας και πνευματικής κίνησης.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
«The End»: Το εμβληματικό έργο του Νίκου Αλεξίου εκτίθεται ξανά

Εικαστικά / «The End»: Το εμβληματικό έργο του Νίκου Αλεξίου εκτίθεται ξανά

Η γκαλερί Ζουμπουλάκη οργανώνει μια έκθεση τιμώντας τον πρόωρα χαμένο καλλιτέχνη, στην οποία θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε την εμβληματική εγκατάσταση που μας εκπροσώπησε το 2007 στην Μπιενάλε της Βενετίας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Diriyah Biennale 2026: Ράπερ, αραβικό χιπ χοπ και σύγχρονη τέχνη

Αποστολή στο Ριάντ / Diriyah Biennale 2026: Ράπερ, αραβικό χιπ χοπ και σύγχρονη τέχνη

Η LiFO ταξίδεψε στο Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας για την 3η Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης Ντιρίγια. Από τις μνήμες της προσφυγιάς έως τα σύγχρονα εικαστικά τοπία, η φετινή διοργάνωση εξερευνά την κίνηση ως θεμελιώδη εμπειρία της εποχής μας.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Επιτύμβιο του Νίκου Στεφάνου

Guest Editors / Επιτύμβιο του Νίκου Στεφάνου

Mε αφορμή το έργο του «Νεκρή φύση σε άσπρο τραπέζι», θυμόμαστε τον σπουδαίο εικαστικό που χάθηκε πριν από μερικούς μήνες, τον τρόπο που τα τοπία του υπαινίσσονται την πραγματικότητα, χωρίς να υπενθυμίζουν τον χυδαίο χαρακτήρα της.
Ν. Π. ΠΑΪ́ΣΙΟΣ
Μια αποκαλυπτική επιστολή του Γιάννη Τσαρούχη από το μακρινό 1951

Εικαστικά / «Υπέροχη κόλαση, η Αθήνα»: Μια αποκαλυπτική επιστολή του Γιάννη Τσαρούχη από το 1951

Ο μεγάλος Έλληνας ζωγράφος γράφει από το Παρίσι στη φίλη του και ζωγράφο Ελένη Σταθοπούλου για την εμπειρία της έκθεσής του στην Πόλη του Φωτός, τονίζοντας τη νοσταλγία του για την «υπέροχη κόλαση, την Αθήνα».
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Οι «Άηχοι διάλογοι» του Νίκου και του Γιώργου Χουλιαρά

Εικαστικά / Μια έκθεση φέρνει κοντά το έργο του Νίκου και του Γιώργου Χουλιαρά

Τα έργα των δύο Ηπειρωτών δημιουργών παρουσιάζονται στην Πινακοθήκη του Δήμου Αθηναίων με τον τίτλο «Άηχοι Διάλογοι». Παρότι οι καλλιτεχνικές τους διαδρομές αποκλίνουν, ένα κοινό ρεύμα τις διαπερνά, επιτρέποντας μια διακριτική αλλά ουσιαστική «συνομιλία» ανάμεσά τους.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Μαρία Τσαντσάνογλου: «Θα ήθελα η ρωσική πρωτοπορία να λειτουργήσει ως ύμνος για τον άνθρωπο και την ανάγκη για έναν ανατρεπτικό τρόπο σκέψης»

Εικαστικά / Μαρία Τσαντσάνογλου: «Στη Μόσχα έλεγαν τον Κωστάκη "τρελοέλληνα"»

Λίγο πριν από την έκθεση για τη ρωσική πρωτοπορία με έργα από τη Συλλογή Κωστάκη στην Εθνική Πινακοθήκη, η διευθύντρια του του ΜΟΜus – Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης, που φιλοξενεί τη συλλογή, μιλάει για τη σημασία της.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ