Σπάνιος πίνακας του Λιοτάρ βρίσκει τη θέση του στο Rijksmuseum

Σπάνιος πίνακας του Λιοτάρ βρίσκει τη θέση του στο Rijksmuseum Facebook Twitter
Για την ώρα, το σπάνιο έργο του Λιοτάρ φιλοξενείται ακριβώς δίπλα στην Γαλατού, τον άλλο σπουδαίο πίνακα, που φέρει την υπογραφή του Βερμεέρ
0
Σπάνιος πίνακας του Λιοτάρ βρίσκει τη θέση του στο Rijksmuseum Facebook Twitter
Οι κακεντρεχείς σύγχρονοι του (και συνάδελφοι) συνήθιζαν να του προσάπτουν ότι το κόστος των έργων του ήταν ευθέως ανάλογο με το μήκος της θηριώδους γενειάδας του

Αντισυμβατικός, κάπως παράξενος, ο γαλλο-ελβετός Ζαν Ετιέν Λιοτάρ, που γεννήθηκε στις αρχές του 18ου αιώνα στη Γενεύη από οικογένεια Ουγενότων, έμεινε στην ιστορία της Τέχνης, ως ο δημιουργός των πιο λεπταίσθητων, φίνων στην απόδοση τους, προσωπογραφιών. Μυημένος στην τέχνη της μινιατούρας στη Γενεύη και διάσημος πορτρετίστας των Παρισίων, ο Λιοτάρ αγαπούσε να ζωγραφίζει απευθείας στον καμβά, χωρίς ενδιάμεσα προσχέδια και ζωγραφικές ασκήσεις. Αυτό, μάλλον διότι αφουγκραζόταν καλά τις ανάγκες της εποχής της, ανάγκες της υψηλής κοινωνίας κυρίως για προσωπογραφίες, γεγονός που τον έκανε περιζήτητο και κοσμοπολίτη, εν αντιθέσει με τους σύγχρονους του καλλιτέχνες, που αναζητούσαν την έμπνευση, κλεισμένοι στο εργαστήριο τους. Ο Λιοτάρ τότε είχε καταφέρει μέσα σε λίγα χρόνια να γυρίσει όλη την Ευρώπη, να δει τη ζωή στο Παρίσι, τη Νάπολη, τη Φλωρεντία και τη Ρώμη, πριν αποφασίσει να εγκατασταθεί και για τουλάχιστον 5 χρόνια στην Κωνσταντινούπολη, το 1738.

Από εκεί θα επέστρεφε με μία θηριώδη γενειάδα, αλλά και με πολύτιμες γνώσεις και μία περίεργη αισθητική για το γυναικείο ντύσιμο και κυρίως για τα στέμματα που φορούσαν οι βασιλείς και οι βασίλισσες της εποχής. Προστατευόμενος της Μαρίας Θηρεσίας έμεινε στη Βιέννη για περίπου 2 χρόνια -από το 1743 έως το 1745- φιλοτεχνώντας τα πορτρέτα όλης της βασιλικής οικογένειας και φυσικά της ιδίας. Το 1748 βρέθηκε μετ' επαίνων και συστάσεων στο Παρίσι για να φιλοτεχνήσει το πορτρέτο του Λουδοβίκου XV, σε μία περίοδο που τόσο η φήμη όσο και οι αμοιβές του είχαν εκτιναχθεί στα ύψη. Με κακεντρέχεια τότε ο επαγγελματικός του αντίζηλος, αλλά όχι ιδιαίτερα γνωστός ζωγράφος Andrea Soldi παρατηρούσε ότι "οι αμοιβές του συναγωνίζονταν το μήκος της γενειάδας του". 

Σπάνιος πίνακας του Λιοτάρ βρίσκει τη θέση του στο Rijksmuseum Facebook Twitter
Η Νεαρή Ολλανδέζα που παίρνει το Πρωινό της (1756-57)

Όμως, ο Λιοτάρ δεν είχε χρόνο γι' αυτά. Αφού έμεινε για λίγο καιρό στο Λονδίνο, βρέθηκε στην Ολλανδία. Έμεινε εκεί για περίπου έναν χρόνο, μελετώντας τους καλλιτέχνες της Χρυσής Ολλανδικής Εποχής και εμπλούτισε τη δική του προσωπική συλλογή με περίπου 60 έργα εκείνης της εποχής. Επίσης ερωτεύθηκε και παντρεύτηκε (και μόνο τότε αποφάσισε να αποχωριστεί το θηριώδες μούσι του). Η Marie Fargue, μία Ολλανδέζα επίσης από οικογένεια Ουγενότων, κατά πολλά χρόνια νεότερη του, σκλάβωσε την καρδιά του καλλιτέχνη, όταν πόζαρε με ένα τουρκικό ένδυμα, για να δημιουργήσει ο ζωγράφος ένα από τα πιο υπέροχα πορτρέτα του. Αυτός ο πίνακας ανήκει πλέον στο Rijksmuseum.

Πολύ πριν επιδράσουν βαθιά στην τέχνη του οι Ολλανδοί καλλιτέχνες του 17ου αιώνα, πριν βρεθεί καν στην Ολλανδία, ο Λιοτάρ είχε αναπτύξει μια ισχυρή, κατάδικη του τεχνοτροπία, που αδιαφορούσε για τα στυλιζαρισμένα πορτρέτα, με τις συμβολικές χειρονομίες και τους κάποτε οξείς μορφασμούς που κάτι ήθελαν να δηλώσουν μέσα από τον πίνακα και για λογαριασμό του ιδιοκτήτη τους. Εκείνος έφερε μία φυσική, ρεαλιστική απεικόνιση, μακριά από την εκζήτηση των καιρών, μερικές πιο εσωτερικές πινελιές που έμοιαζαν να αδιαφορούν για όλο αυτόν τον πλούτο, την πολυτέλεια... Κάποτε αδιαφορούσε ακόμη και για το επάγγελμα, το κύρος ή την ιδιότητα του προσώπου που ζωγράφιζε, αναζητώντας μόνο την αλήθεια του προσώπου που είχε απέναντι του.  Αυτή του η τάση είχε ερείσματα βεβαίως στην προγενέστερη τέχνη του Βερμεέρ, του Γκερί Ντου και άλλων.  

Σπάνιος πίνακας του Λιοτάρ βρίσκει τη θέση του στο Rijksmuseum Facebook Twitter
Η Σοκολατού, ένα ακόμη έργο χαρακτηριστικό της τεχνοτροπίας του Λιοτάρ

Η Νεαρή Ολλανδέζα που παίρνει το Πρωινό της, λάδι σε καμβά, είναι ένας πίνακας τέτοιας τεχνοτροπίας. Είναι επίσης ο πίνακας που έκανε τον Λιοτάρ τον πρώτο μη Ολλανδό καλλιτέχνη, μέσα από τις δημιουργίες του οποίου αναβίωνε η Χρυσή Εποχή των Ολλανδών ζωγράφων. Ο πίνακας "μιλά" για ένα σεμνό νεαρό κορίτσι να απολαμβάνει το πρωινό ρόφημα του, σε έναν ολλανδικής προέλευσης εσωτερικό χώρο. Το ξύλινο πάτωμα, η ξύλινη ντουλάπα, το τραπεζάκι και ο ολλανδικής προέλευσης πίνακας που κρέμεται πάνω από τη νεαρή γυναίκα είναι μερικές μόνο αναφορές στην ολλανδική τέχνη. 

Το συγκεκριμένο έργο, σπάνιο ακριβώς, επειδή πρόκειται για λάδι σε καμβά, θεωρείται σπάνιο, λόγω της ιστορικής ομοιότητας που παρουσιάζει με τα έργα τεράστιων ονομάτων της ολλανδικής τέχνης. Πρόκειται επίσης για ένα έργο που ο ζωγράφος κράτησε στην κατοχή του για περισσότερα από 20 χρόνια και τελικά πούλησε το 1774 σε μία δημοπρασία του οίκου Christie's. Ο αγοραστής ήταν ο Σερ William Ponsonby, στενός φίλος και χορηγός του Λιοτάρ, που είχε γνωριστεί μαζί του σε ένα ταξίδι το 1738 και από τότε θα γινόταν ένας από τους θερμότερους υποστηρικτές της τέχνης του: είχε αποκτήσει περισσότερα από 70 έργα του μέσα στα πιο δημιουργικά χρόνια του ζωγράφου.  

Σπάνιος πίνακας του Λιοτάρ βρίσκει τη θέση του στο Rijksmuseum Facebook Twitter
Πορτρέτο της Marie Fargue, της γυναίκας που για χάρη της ο ζωγράφος αποχωρίστηκε τη γενειάδα του - εδώ με τουρκικό κοστούμι (1756-58)

Ο πίνακας με την Ολλανδέζα παρέμεινε στην κατοχή της οικογένειας Ponsonby για περίπου 242 χρόνια και και μόλις τον περασμένο Ιούλιο πωλήθηκε κατά τη διάρκεια δημοπρασίας του οίκου Sotheby's για 5.695.000 δολάρια. Αγοραστής ήταν το Εθνικό Μουσείο της Ολλανδίας που για την ώρα φρόντισε να τοποθετήσει το Κορίτσι, δίπλα στη Γαλατού, τον διάσημο πίνακα του Βερμεέρ. Μέχρι το τέλος του τρέχοντος μηνός, το Rijksmuseum θα έχει βρει τη μόνιμη και οριστική θέση του στον τομέα με τους καλλιτέχνες του 18ου αιώνα, για να γραφτεί το χρυσό τέλος της ιστορίας που ενέπνευσε ένα τόσο δημοφιλές έργο. 

Εικαστικά
0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Έντεκα μουσικοσυνθέτες μάς καλούν να τους ξανα-ανακαλύψουμε

Εικαστικά / Έντεκα μουσικοσυνθέτες μάς καλούν να τους ξανα-ανακαλύψουμε

"Νομίζω ήρθε η ώρα ν' ακούσουμε..." - Το Ινστιτούτο Ελληνικής Μουσικής Κληρονομιάς, σε συνεργασία με το Μουσείο Μπενάκη, επιχειρεί μια πρωτότυπη μουσειακή παρέμβαση στη μόνιμη έκθεση της Πινακοθήκης Γκίκα.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
ΘΗΤΕΙΑ: Μια σημαντική έκθεση στη μνήμη του Στέλιου Φαϊτάκη

Εικαστικά / Επτά σύγχρονοι εικαστικοί εκθέτουν στη μνήμη του Στέλιου Φαϊτάκη

Η «συνάντηση» επτά σύγχρονων Ελλήνων εικαστικών δημιουργών της γενιάς του ζωγράφου –κάποιοι είναι και προσωπικοί του φίλοι– στην γκαλερί Roma, με σκοπό την ανάδειξη μιας σειράς κοινών καταβολών.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
CHECK Αυτές τις μέρες, ενώ χορεύουμε στην Cantina Social στο απέναντι δωμάτιο στέκεται ένα πολύχρωμο κουνέλι

Εικαστικά / Στην Cantina Social συχνάζει ένα πολύχρωμο, «αντικοινωνικό» κουνέλι

Σε ένα διαχρονικά εναλλακτικό στέκι της Αθήνας, που έχει γράψει ιστορία με τα πάρτι και τα ξενύχτια του, επαναλειτουργεί πια ένα safe-house στο οποίο καλλιτέχνες θα μπορούν να μοιραστούν τις πιο σκοτεινές στιγμές τους, τις πιο προσωπικές τους εμπειρίες.
ΖΩΗ ΠΑΡΑΣΙΔΗ
Πρόσωπο με πρόσωπο: Μια έκθεση για τη μαγεία και τα μυστικά των Φαγιούμ

Πολιτισμός / Τα πιο καθηλωτικά πορτρέτα στην Ιστορία της Τέχνης: Μια έκθεση για τη μαγεία και τα μυστικά των Φαγιούμ

Τριάντα οκτώ μουμιοποιημένα σώματα με προσωπογραφίες στη θέση της κεφαλής που βρέθηκαν σε αρχαιολογικές ανασκαφές σε όλο τον κόσμο παρουσιάζονται σε μια μεγάλη έκθεση στο Άμστερνταμ.
NEWSROOM
Εκθέσεις εικαστικών: Απρίλιος 2024.

Εικαστικά / Ένα εικαστικός Απρίλιος γεμάτος με ενδιαφέρουσες εκθέσεις

Μία έκθεση στη μνήμη του Στέλιου Φαϊτάκη και άλλη μία με αφετηρία το «Θυμήσου, Σώμα...» του Κ. Π. Καβάφη, «Αναδυόμενες Αφροδίτες», «Διάφανοι κήποι» και άλλες 25 προτάσεις που καλύπτουν ένα ευρύ καλλιτεχνικό φάσμα.
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Σωκράτης Σωκράτους

Εικαστικά / Σωκράτης Σωκράτους: «Δεν έχω αίσθηση του φόβου, δεν καταλαβαίνω Χριστό άμα είναι να κάνω κάτι»

Μετακόμισε στην Αθήνα των '90s και δεν θέλησε να μείνει πουθενά αλλού, έβαλε τα κλάματα την πρώτη φορά που είδε από κοντά έργο του Τσαρούχη. Έχει σκηνογραφήσει πολύ για το ντόπιο θέατρο του οποίου δεν ήταν φαν κάποτε, έχει εκπροσωπήσει την Κύπρο στη Μπιενάλε της Βενετίας. Βρίσκεται στη μόνιμη συλλογή του Πομπιντού, συμφώνησε να συνεργαστεί με την Hermès για έναν χρόνο και το έκανε για δεκαπέντε. Κι είναι ο Αθηναίος της εβδομάδας.
M. HULOT
Η Μαρία Λιναρδάκη πλάθει στον πηλό αναμνήσεις και φωτεινά όνειρα

Εικαστικά / Η Μαρία Λιναρδάκη πλάθει με πηλό αναμνήσεις και φωτεινά όνειρα

Η συμβολαιογράφος, η οποία πριν από δεκαπέντε χρόνια αποφάσισε να ακολουθήσει το δικό της δημιουργικό ταξίδι, αποκωδικοποιεί την αγάπη της για τη φύση ως έμπνευση για τη διακόσμηση των κεραμικών της και μας μεταφέρει σε έναν φανταστικό κήπο χρωμάτων και αναμνήσεων.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Η επανεκκίνηση του 3ου ορόφου του Μουσείου Μπενάκη Ελληνικού Πολιτισμού

Εικαστικά / Η επανεκκίνηση του 3ου ορόφου του Μουσείου Μπενάκη Ελληνικού Πολιτισμού

Οι χώροι όπου εκτίθενται οι συλλογές που αφορούν την Ελληνική επανάσταση αλλάζουν και εμπλουτίζονται. Ο επιστημονικός διευθυντής του μουσείου Γιώργης Μαγγίνης μάς ξεναγεί στη νέα μόνιμη έκθεση.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Μια μεγάλη αναδρομική έκθεση για το έργο της Σαντάλ Άκερμαν

Εικαστικά / Μια μεγάλη αναδρομική έκθεση για το έργο της Σαντάλ Άκερμαν

Οι Βρυξέλλες τιμούν μια ακούραστη δημιουργό που χάρη στη νεωτερικότητα, την οραματική αντιμετώπιση των εικόνων, του χρόνου και του χώρου και στους προβληματισμούς που διατρέχουν το έργο της εξακολουθεί να επηρεάζει γενιές καλλιτεχνών.
NEWSROOM
Τρεις εκθέσεις για την Κέτε Κόλβιτς που κατέγραψε τις πιο σκοτεινές στιγμές της ανθρώπινης εμπειρίας

Εικαστικά / Μέσα στο '24 θα τρέξουν όχι μία, όχι δύο, αλλά τρεις εκθέσεις για την Κέτε Κόλβιτς

Τρεις μεγάλες εκθέσεις αποκαλύπτουν τις πολλές μορφές του έργου μιας καλλιτέχνιδας που κατέγραψε τις πιο σκοτεινές στιγμές της ανθρώπινης εμπειρίας και αψήφησε την κατηγοριοποίηση.
NEWSROOM
ΕΚΘΕΣΕΙΣ ΜΑΡΤΙΟΣ 2024

Εικαστικά / 28 εκθέσεις για έναν Μάρτιο γεμάτο τέχνη

Η συλλογή του Νίκου Αλεξίου στο Μουσείο Μπενάκη, ακόμα περισσότερες γυναίκες καλλιτέχνιδες στο ΕΜΣΤ, Marcel Duchamp στην Eleftheria Tseliou Gallery, Martin Margiela στην Bernier/Eliades, τρεις νέες προτάσεις στην Breeder και πολλές ακόμα επιλογές στο κορύφωμα της φετινής εικαστικής σεζόν.
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ