Το Μέγαρο Δεληγεώργη, μετά την Ταινιοθήκη της Ελλάδος, στεγάζει μια νέα αίθουσα τέχνης

Η Allouche Βenias Gallery εγκαινιάζει τον νέο της χώρο με μια ομαδική έκθεση τεσσάρων καλλιτεχνών που έδρασαν στη Νέα Υόρκη κατά τις δεκαετίες του 1980 και 1990

Κορίνα Φαρμακόρη 10.7.2018 | 10:36

Το Μέγαρο Δεληγεώργη, μετά την Ταινιοθήκη της Ελλάδος, στεγάζει μια νέα αίθουσα τέχνης — Η γκαλερί Allouche Βenias Gallery έχει στόχο, μέσα από τη διοργάνωση εκθέσεων με διεθνείς, αλλά και ελληνικές συμμετοχές, να δημιουργήσει ένα διευρυμένο δίκτυο, τόσο καταξιωμένων, όσο και ανερχόμενων καλλιτεχνών από όλο τον κόσμο, το οποίο θα φέρει στο προσκήνιο τη σύγχρονη εικαστική δημιουργία.

10.7.2018 | 10:36

Η Allouche Βenias Gallery ανοίγει μια νέα αίθουσα τέχνης στο κέντρο της Αθήνας, στο σχεδιασμένο από τον Ερνέστο Τσίλλερ ιστορικό κτίριο του Μεγάρου Δεληγεώργη, όπου στεγαζόταν η παλιά Ταινιοθήκη της Ελλάδος. Ο νέος της χώρος εγκαινιάζεται με μια ομαδική έκθεση τεσσάρων εμβληματικών καλλιτεχνών που έδρασαν στην εικαστική σκηνή της Νέας Υόρκης κατά τις δεκαετίες του 1980 και 1990.

Ο Γάλλος Eric Allouche, ιδιοκτήτης της Allouche Gallery που βρίσκετε στο Meatpacking District της Νέας Υόρκης, και ο ελληνικής καταγωγής στενός του συνεργάτης, George Benias, αποφάσισαν ότι η Αθήνα, που τα τελευταία χρόνια παρουσιάζει μια ακμάζουσα καλλιτεχνική δραστηριότητα, είναι η πλέον κατάλληλη έδρα για το κοινό τους εγχείρημα.

Η γκαλερί έχει στόχο, μέσα από τη διοργάνωση εκθέσεων με διεθνείς, αλλά και ελληνικές συμμετοχές, να δημιουργήσει ένα διευρυμένο δίκτυο, τόσο καταξιωμένων, όσο και ανερχόμενων καλλιτεχνών από όλο τον κόσμο, το οποίο θα φέρει στο προσκήνιο τη σύγχρονη εικαστική δημιουργία.

Η γκαλερί έχει στόχο, μέσα από τη διοργάνωση εκθέσεων με διεθνείς, αλλά και ελληνικές συμμετοχές, να δημιουργήσει ένα διευρυμένο δίκτυο, τόσο καταξιωμένων, όσο και ανερχόμενων καλλιτεχνών από όλο τον κόσμο, το οποίο θα φέρει στο προσκήνιο τη σύγχρονη εικαστική δημιουργία.

Παράλληλα, μια από τις βασικές επιδιώξεις της είναι η παρουσίαση μερικών από τους πιο σημαντικούς καλλιτέχνες παγκοσμίως, δίνοντας την ευκαιρία σε ένα ευρύ κοινό, εκτός του αθηναϊκού, να παρακολουθήσει και να κατανοήσει τις τάσεις της σύγχρονης τέχνης στο σύνολό τους.

Η έκθεση «Allouche Benias Inaugural Show: Kenny Scharf Ross Bleckner Enoc Perez Donald Baechler» παρουσιάζει το έργο τεσσάρων καταξιωμένων Αμερικανών καλλιτεχνών, οι τρεις από τους οποίους ανήκουν στη γενιά της εικαστικής σκηνής της Νέας Υόρκης των 80s (Kenny Scharf, Ross Bleckner, Donald Baechler), αντιπροσωπεύοντας με χαρακτηριστικό, ωστόσο, διαφορετικό τρόπο ο καθένας, τον επαναπροσδιορισμό της ζωγραφικής, έτσι όπως αντικατοπτρίζεται στα όψιμα έργα του A. Warhol και στις αναζητήσεις καλλιτεχνών όπως οι J. M Basquiat, J. Schnabel, K. Haring και άλλοι. Ο Enoc Perez εντάσσεται μεν σε μια νεότερη γενιά, ωστόσο, η ζωγραφική του φέρει έντονα τις επιδράσεις των προηγουμένων.

Η έκθεση «Allouche Benias Inaugural Show: Kenny Scharf Ross Bleckner Enoc Perez Donald Baechler» συγκροτείται ουσιαστικά μέσα από την οργάνωση στο χώρο τεσσάρων ατομικών εκθέσεων, μία για τον κάθε έναν από τους συμμετέχοντες, ανοίγοντας έναν δημιουργικό διάλογο μεταξύ τους.

Ο Kenny Scharf, γεννημένος το 1958 στην California, είναι ένας από τους σημαντικούς καλλιτέχνες της εικαστικής σκηνής του East Village της δεκαετίας του 1980. Φίλος του Andy Warhol, του Klaus Nomi και της Αnn Magnuson, υπήρξε μια από τις χαρακτηριστικές προσωπικότητες του νεοϋορκέζικου Club 57, ενώ, μαζί με τον Keith Haring και τον Jean-Michel Basquiat, συνέβαλε στον επαναπροσδιορισμό της ζωγραφικής μέσα από τη χρήση ενός λεξιλογίου βγαλμένου από την κουλτούρα των δρόμων, τη street art και την pop αισθητική των 80s.

O Ross Bleckner ανήκει στη γενιά των Αμερικανών καλλιτεχνών που, κατά τα τέλη του '70 και τις αρχές του '80, επιχείρησαν να αναβιώσουν το εικαστικό μέσο της ζωγραφικής. Στις αρχές της καλλιτεχνικής του πορείας ασχολείται με μια ιδιότυπη παραλλαγή του κινήματος της Op Art, στη σειρά των stripe paintings, για να περάσει αργότερα σε ένα ζωγραφικό ιδίωμα που αμφιταλαντεύεται μεταξύ αφαίρεσης και αναπαράστασης, επικεντρώνοντας το ενδιαφέρον σε ένα παιχνίδι φωτός – σκότους.

Ο Πουερτορικανός Enoc Perez, ως καλλιτέχνης που ζει και εργάζεται στη Νέα Υόρκη, αναζητά τη σύνδεση του έργου του με «την ιστορία της πόλης», μέσα από την καλλιέργεια εκλεκτικών συγγενειών με τις εικαστικές πρακτικές του Warhol, του Basquiat και του Rauschenberg. Έτσι, αντλώντας έμπνευση από τις μεταξοτυπίες του Warhol, αναπτύσσει μια τεχνική που παντρεύει τη ζωγραφική με τη διαδικασία του τυπώματος και επιτρέπει την παραγωγή πολλαπλών πανομοιότυπων εικόνων. Μετά το 2010 επιστρέφει στη χρήση πινέλου, πολλές φορές, μάλιστα, σε συνδυασμό με κολάζ από έτοιμο φωτογραφικό υλικό του διαδικτύου, δημιουργώντας ένα παλίμψηστο από διαφορετικές φόρμες.

Στα έργα του Donald Baechler, μέλος, επίσης, της εικαστικής σκηνής του East Village στις αρχές της δεκαετίας του 1980, μπορεί κανείς να διακρίνει τις pop επιρροές του Warhol στα επαναλαμβανόμενα μοτίβα καθημερινών αντικειμένων, λουλουδιών ή προϊόντων της καταναλωτικής κουλτούρας. Ωστόσο, τα έντονα περιγράμματα, η επιπεδότητα των μορφών και η αμεσότητα του σχεδίου θυμίζουν εικόνες σε παιδικό μπλοκ ζωγραφικής. Ο Baechler ανασύρει κάθε φορά τα εικονογραφικά του στοιχεία από ένα προσωπικό αρχείο εικόνων κατασκευασμένων από τον ίδιο ή παρμένων, κατόπιν έρευνας, από περιοδικά, εφημερίδες, μαθητικά βιβλία και διαδικτυακούς τόπους. Η διαδικασία αυτή καταλήγει στη δημιουργία ιδιόμορφων κολάζ που προκύπτουν μέσα από το συνδυασμό έτοιμου υλικού με τη ζωγραφική.