Πρόσφατα κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Phaidon το Ornament Is Crime, ένα οπτικό μανιφέστο αλλά και μία επανεκτίμηση του πιο σημαντικού αρχιτεκτονικού κινήματος στη σύγχρονη ιστορία, της μοντερνιστικής αρχιτεκτονικής.Το βιβλίο προτείνει ότι ο μοντερνισμός δεν χρειάζεται πλέον να περιορίζεται από τους παραδοσιακούς ορισμούς και είναι εμφανής τόσο στα εμβληματικά έργα των πρωτοπόρων μοντερνιστών Le Corbusier, Mies van der Rohe και Walter Gropius, όσο και στο έργο μερικών από τους καλύτερους σύγχρονους αρχιτέκτονες του εικοστού πρώτου αιώνα. Δείτε μερικά από τα κορυφαία δείγματα της.
FacebookTwitter Le Corbusier: Villa Savoye, Poissy, Γαλλία, 1929. Χτισμένη στις παρυφές του Παρισιού η Villa Savoye είναι το μανιφέστο του Le Corbusier για τα περίφημα "πέντε σημεία μιας νέας αρχιτεκτονικής": Το σπίτι είναι χτισμένο πάνω σε κολόνες που το διαχωρίζουν από το έδαφος το οποίο έτσι χρησιμοποιείται πιο αποδοτικά, η ταράτσα, η ελεύθερη διαμόρφωση καθώς το σύστημα στηριγμάτων του κτηρίου επιτρέπει την εσωτερική διαμόρφωση που επιθυμεί ο αρχιτέκτονας, τα επιμήκη παράθυρα και τέλος η επίπεδη οροφή που επιτρέπει ταράτσες και κήπους στον τελευταίο όροφο. Ήταν ένα εντυπωσιακό μοντέλο που βρήκε πολλούς μιμητές. Φωτογραφία: Fondation Le Corbusier FacebookTwitter Šebo Lichý Architects: House Among the Trees, Μπρατισλάβα, Σλοβακία, 2013. Έξυπνα τοποθετημένο στην πλαγιά ενός λόφου, καθώς το μπροστινό του μέρος στηρίζεται πάνω σε κίονες, το House Among the Trees επηρεάστηκε από την Villa Tugendhat του Mies van der Rohe, η οποία διαχέει τα όρια μεταξύ εσωτερικών και εξωτερικών χώρων. Τα μεγάλα παράθυρα του σαλονιού που κοιτούν έναν κάμπο με καστανιές δίνουν την αίσθηση ότι ζεις στον θόλο του δέντρου. Φωτογραφία: Tomáš Manina FacebookTwitter Paul Rudolph: Bass Residence, Fort Worth, Τέξας, 1976. Αυτό το δημιούργημα πλωτών οριζόντιων επιπέδων και αλλελεπικαλυπτόμενων όγκων, ανατέθηκε από την Anne και τον Sid Bass το 1970 για να φιλοξενήσει το σπίτι τους και μια ευρύχωρη γκαλερί για τη συλλογή τους με έργα σύγχρονης τέχνης. Τοποθετημένο στη πλαγιά ενός λόφου, οι τέσσερις όροφοι του χωρίζονται σε 12 διαφορετικά επίπεδα, οι αλληλοσυνδεόμενοι όγκοι του ορίζονται από λευκά χαλύβδινα πλαίσια και πλάκες από αλουμίνιο από πορσελάνη, με τους κοινόχρηστους χώρους να έχουν μια πανοραμική θέα στο τοπίο. Φωτογραφία: Grant Mudford FacebookTwitter Kenneth Scott: Scott House, Άκκρα, Γκάνα, 1961. Αυτή η φωτεινή βίλα, η ιδιωτική κατοικία του αρχιτέκτονα Kenneth "Winky" Scott που γεννήθηκε στην Αυστραλία, ενσαρκώνει τις νεωτεριστικές αρχές που χρησιμοποίησε στα πολυάριθμα δημόσια κτήριά του στην Άκκρα τη δεκαετία του 1960 και του '70. Το σπίτι αποτελείται από δύο απλά μέρη: έναν στενό ανώτερο όγκο, πλαισιωμένο από φουσκωτές βεράντες και μια εκτεταμένη βάση, σχεδιασμένη για να φιλοξενεί τις εκδηλώσεις και τις συζητήσεις που γεμίζουν το σπίτι από τότε που χτίστηκε. Η χήρα του Scott, η οποία υπήρξε πρεσβευτής της Γαλλίας και σύμβουλος των Ηνωμένων Εθνών, εξακολουθεί να ζει εδώ, παραμένοντας στο κέντρο της κοινωνίας της Γκάνας. Φωτογραφία: Peter Tolkin FacebookTwitter Pierre Koenig: Bailey House, Λος Άντζελες, 1958. Το Bailey House ήταν το 21ο σπίτι στην πρωτοβουλία Case Study House του περιοδικού Arts & Architecture για την προώθηση του καλύτερου, εγχώριου και με χαμηλό κόστος αρχιτεκτονικού σχεδιασμού. Ο Koenig χρησιμοποίησε στο σχέδιο του ένα εκτεθειμένο χαλύβδινο πλαίσιο, συγκολλημένο με ακρίβεια. Όπως είπε ο αρχιτέκτονας: «Ο χάλυβας είναι τόσο καλός όσο η λεπτομέρεια του. Προκειμένου να γίνει αποδεκτός ο χάλυβας πρέπει να είναι τόσο λεπτοδουλεμένος ώστε οι αρμοί του να είναι ανεπαίσθητοι.» Φωτογραφία: Darren Bradley FacebookTwitter Marcel Breuer: Starkey House, Duluth, Μινεσότα, 1955. «Οι άνθρωποι θα σταματήσουν και θα το παρατηρήσουν» δήλωσε για το Starkey House ο June Starkey στο περιοδικό Time το 1955. «Αλλά όταν μπουν μέσα λένε:" Λοιπόν, είναι ωραίο". Και φαίνονται έκπληκτοι. Στην πραγματικότητα, νομίζω ότι είναι ευτυχείς που το κάναμε. Δεν θα το έκαναν οι ίδιοι, αλλά νιώθουν ένα τσίμπημα όταν βλέπουν το δικό μας.» Αυτή η γεμάτη σχεδιαστικές εντάσεις βίλα ήταν μια τολμηρή άφιξη στον νυσταλέο Duluth. Ένα εσωτερικό άνετο σαλόνι έχει θέα προς τη λίμνη Superior. Φωτογραφία: Ezra Stoller / Esto FacebookTwitter João Batista Vilanova Artigas: Casa Vilanova Artigas, Σάο Πάολο, Βραζιλία, 1949. Ένα από τα πρώτα δείγματα ενός αρχιτέκτονα που αντιμετωπίζει το πάτωμα, τον τοίχο και τη στέγη ενός κτιρίου ως μια ενιαία πτυσσόμενη επιφάνεια. Το σπίτι και στούντιο του Vilanova Artigas είναι ένα χαρακτηριστικό δείγμα που συνδυάζει διαβίωση και εργασία. Ο χώρος στο ισόγειο είναι περιτριγυρισμένος από ακατέργαστους τοίχους από τούβλα, ζωγραφισμένους σε μια τολμηρή παλέτα κόκκινου, μπλε και λευκού, και συνδέεται με σκάλα με το γραφείο του που βρίσκεται στην άλλη πλευρά του σπιτιού. Μια υπαίθρια αυλή τα συνδέει μεταξύ τους. Φωτογραφία: Leonardo Finotti FacebookTwitter Pierre Chareau και Bernard Bijvoet: Maison de Verre, Παρίσι, Γαλλία, 1932. Η πρόσοψη στο "Σπίτι του Γυαλιού", του αριστουργηματικού έργου του Pierre Chareau, είναι κατασκευασμένη εξ ολοκλήρου από γυάλινους κύβους, δημιουργώντας ένα ημιδιαφανές διαχωριστικό που κρύβει έναν κόσμο γεμάτο με βιομηχανικό εξοπλισμό και έξυπνα μηχανικά εξαρτήματα. Αυτό το σπίτι- μηχανή, στο ισόγειό του φιλοξενούσε έναν χώρο χειρουργικής που χωριζόταν κατά τη διάρκεια της ημέρας από περιστρεφόμενο διαχωριστικό, περιλάμβανε αναδιπλούμενες σκάλες από το καθιστικό έως το υπνοδωμάτιο και ένα εναέριο καρότσι από την κουζίνα στην τραπεζαρία - και όλα αυτά χτισμένα κάτω από το διαμέρισμα μιας ηλικιωμένης κυρίας που αρνήθηκε να το πουλήσει και να μετακινηθεί.Φωτογραφία: Αρχιτεκτονικό Αρχείο Τύπου / Συλλογή RIBA FacebookTwitter Silvestre Arquitectos: Σπίτι αλουμινίου, Μαδρίτη, Ισπανία, 2016. Το Aluminium House φαίνεται σαν ένας τεράστιος μεταλλικός δίσκος που επιπλέει πάνω σε ένα γυάλινο κουτί. Μοιάζει με αυτό που θα μπορούσε να συμβεί αν ο Jony Ive της Apple έστρεφε την αισθητική του στον οικιακό σχεδιασμό. Μία κεντρική μαρμάρινη σκάλα συνδέει τους πολλαπλούς ορόφους των 1.000 τετραγωνικών μέτρων καταφυγίου, στους οποίους βρίσκονται τα υπνοδωμάτια και οι κοινόχρηστοι χώροι -όλα επενδυμένα με μάρμαρο-, με συσκευές κρυμμένες πίσω από πτυσσόμενα λευκά πάνελ σε ένα σπίτι που αποπνέει μια αψεγάδιαστη κομψότητα και αποτελεί ένα εντυπωσιακό αρχιτεκτονικό τέχνασμα. Φωτογραφία: Fran Silvestre Arquitectos FacebookTwitter Juan O'Gorman: Σπίτι και στούντιο για την Frida Kahlo και τον Diego Rivera, Πόλη του Μεξικού, 1932. Ένας ντελικάτος μπλε κύβος που συνδέεται με μια γέφυρα με ένα μεγάλο κόκκινο μπλοκ είναι η δημιουργία του Juan O'Gorman για το διάσημο καλλιτεχνικό δίδυμο της Frida Kahlo και του Diego Rivera. Ακολουθώντας τα πέντε σημεία του Le Corbusier τα κτήρια προσαρμόζουν το δόγμα του ελβετικού αρχιτέκτονα στο μεξικανικό ύφος, καλύπτοντας τις απογυμνωμένες επίπεδες επιφάνειες τους με λαμπερό χρώμα και περιβάλλοντάς τα με ένα παιγνιωδη φράχτη από κάκτους.Φωτογραφία: Leonardo Finotti
