To «Little Miss Sunshine», που παίχτηκε στις «Νύχτες Πρεμιέρας» με μεγάλη επιτυχία, είναι ουσιαστικά η ιστορία της μικρής Olive και της οικογένειάς της. Το όνειρο της Olive είναι να πάει στην Καλιφόρνια και να κερδίσει τον τίτλο της Little Miss Sunshine (σε μετάφραση, η «Μις Μικρή Ηλιαχτίδα»). Μαζί της, σ’ ένα εκτεταμένο road trip πάει και η υπόλοιπη οικογένεια της: ο αποτυχημένος γκουρού πατέρας της, ο έφηβος αδερφός της, που έχει πάρει όρκο σιωπής μέχρι να καταφέρει να γίνει πιλότος, ο εκκεντρικός και ελαφρώς ναρκομανής παππούς της, ο θείος της, που έχει μόλις αποπειραθεί να αυτοκτονήσει, και φυσικά η μητέρα της – η πιο ρεαλιστική και προσγειωμένη παρουσία της οικογένειας. Παρά το νοσηρό της περιγραφής, πρόκειται για μια πραγματική feel-good ταινία, με μερικές πραγματικά ξεκαρδιστικές σκηνές – ειδικά στην απεικόνιση των αμερικανικών παιδικών διαγωνισμών ομορφιάς, εκεί όπου κοριτσάκια γύρω στα 8, βαμμένα και ντυμένα με συνολάκια γεμάτα πέρλες και στρας, δίνουν ανατριχιαστικούς και συγχρόνως ξεκαρδιστικούς διαγωνισμούς «ταλέντου» και «ομορφιάς». Η Toni Collete ως μάνα μάς υπενθυμίζει για άλλη μια φορά πόσο καλή ηθοποιός είναι, παίζοντας το ρόλο του σταθεροποιητικού παράγοντα της οικογένειας. Μας είπε για το ρόλο της:

Τι σε ώθησε να πεις το «ναι» σε αυτό το ρόλο;
Κάνω διαφορετικές ταινίες για διαφορετικούς λόγους κάθε φορά, αλλά με το «Little Miss Sunshine» απλώς λάτρεψα όλο το project. Mου άρεσε πολύ ο ρόλος μου, και δεν με πείραξε που ήμουν η «σοβαρή». Αλλά νομίζω πως αυτή η ταινία έχει έναν αέρα πρωτοτυπίας –κάτι ιδιαίτερα σπάνιο την σήμερον ημέρα– και πιστεύω πως αυτό είναι κάτι πραγματικά όμορφο. Δεν αισθάνθηκα καθόλου σαν να είχα ανακατευτεί με κάποια τρελή οικογενειακή ταινία. Υπάρχει ένας ρεαλισμός σ’ αυτή την ταινία και το χιούμορ της έρχεται από ένα σκοτεινό μέρος.

Προτιμάτε τα mainstream ή τις indie ταινίες;
Βλέπω και τις μεν και τις δε, αλλά νομίζω πως τείνω να θαυμάσω περισσότερο μια ανεξάρτητη ή πιο «προσωπική» φωνή. Νομίζω πως σε μεγαλύτερα φιλμ ίσως να αντιλαμβάνονται αυτή την προσωπική φωνή ως κάτι παράτολμο – ίσως γιατί προσπαθούν ουσιαστικά να ικανοποιήσουν όλους τους θεατές.

Πώς βλέπετε το road trip;
Νομίζω πως είναι το δικό τους ταξίδι. Βρίσκω τα road trips τονωτικά, και νομίζω πως το ίδιο ισχύει και για τους χαρακτήρες της ταινίας: στην αρχή μένουν κάτω από την ίδια στέγη, αλλά δεν επικοινωνούν στ’ αλήθεια – σχεδόν υποχρεώνονται να πάνε σε αυτό το ταξίδι και είναι πολύ διστακτικοί· στο τέλος όμως μαθαίνουν τόσα πολλά ο ένας για τον άλλον, και το αποτέλεσμα είναι πολύ θετικό.

Είναι δηλαδή μια εμπειρία που τους φέρνει κοντά;
Ένα από τα καλύτερα ταξίδια που έχω κάνει –νομίζω πως ήταν η δεύτερη μέρα μετά τα Χριστούγεννα ή η μέρα μετά τα 18ά μου γενέθλια, και κάποιοι φίλοι μου πηγαίνανε κάπου (δεν θυμάμαι καν πού)· και τους πήρα τηλέφωνο για να τους πω «καλά να περάσετε». Ένα από τα κορίτσια είχε αποφασίσει να μην πάει τελευταία στιγμή, και μου είπαν «έχουμε μια ελεύθερη θέση, θες να ’ρθεις;». Είχαν έρθει να με πάρουν μέσα σε 5 λεπτά! Οι γονείς μου δεν ήταν σπίτι, ούτε καν τους είπα πως έφευγα, έβαλα απλώς ένα σωρό άχρηστα πράγματα σε μια τσάντα, μπήκα στ’ αυτοκίνητο και φύγαμε, και καταλήξαμε να κάνουμε ένα φανταστικό ταξίδι . Ο προορισμός ήταν ένα φεστιβάλ folk κάπου στο Queensland, αλλά κοιμόμασταν στην παραλία . Ήταν μια πολύ θετική εμπειρία, και όλα αυτά τα κορίτσια είναι ακόμα οι καλύτερες μου φίλες – οπότε φυσικά και είναι μια εμπειρία που φέρνει κόσμο πιο κοντά.

Πώς σου φαίνεται ο χαρακτήρας σου στην ταινία;
Νομίζω πως η Sheryl είναι γενναιόδωρη, αλτρουίστρια αλλά και δυνατή. Είναι πραγματικά ωραίο να βλέπεις κάποιον που απλώς ενθαρρύνει τους άλλους να είναι ο εαυτός τους –ο πατέρας στην οικογένεια είναι γεμάτος υψηλές προσδοκίες– κατά κάποιο τρόπο αντιπροσωπεύει τον υπόλοιπο κόσμο, ενώ η Sheryl απλώς δέχεται αυτό που θέλουν να είναι, και πιστεύω πως αυτό είναι πραγματικά υπέροχο.

Θέλατε ποτέ να λάβετε μέρος σ’ ένα διαγωνισμό τύπου «Little Miss Sunshine»;
Κάποτε μου είχαν δώσει μια τιάρα ως δώρο κάτι drag queens από το Vancouver, αλλά κατά τ’ άλλα όχι! Νομίζω πως η ομορφιά είναι μόνο ένα κομμάτι τού τι είναι κάποιος – και υπάρχουν πολλά άλλα χαρακτηριστικά, που είναι πολύ πιο σημαντικά και άξια.