Δύο φίλοι και συνοδοιπόροι με κοινά ενδιαφέροντα και αισθητική, ο ηθοποιός Γιάννης Χαρμπάτσης και ο σκηνοθέτης Σπύρος Χαραλάμπους, όταν η πρώτη καραντίνα του ’20 ανέστειλε κάθε καλλιτεχνική δραστηριότητα, αποφάσισαν, μετά από πολλές συζητήσεις και προβληματισμούς, ότι ήθελαν να στήσουν το δικό τους κινηματογραφικό φεστιβάλ. Σκέφτηκαν ότι οι ταινίες που έγιναν εκείνη την περίοδο με κόπο και μεγάλες δυσκολίες έπρεπε να έχουν τη δυνατότητα να παιχτούν στη μεγάλη οθόνη και όχι σε εκείνη του λάπτοπ ή της τηλεόρασης, όπου οι ιδιαίτερες συνθήκες μάς ανάγκασαν όλους να δούμε κινηματογράφο. Άλλωστε, αυτός είναι ο στόχος κάθε δημιουργού.
Όταν το πήραν ακόμα πιο σοβαρά και άρχισαν να κάνουν τους πρώτους σχεδιασμούς, ήταν βέβαιοι ότι ήθελαν να είναι ένα διεθνές φεστιβάλ μικρού μήκους. Να μπορούν να γίνουν γόνιμες ανταλλαγές ιδεών, ιστοριών και εικόνων, να γνωριστούν νέοι άνθρωποι μεταξύ τους, μια και η μικρή φόρμα είναι συνήθως μέσο και έκφραση νεότερων δημιουργών. Αυτό βέβαια δεν είναι πάντα δεδομένο – ανάμεσα στις διαγωνιζόμενες ταινίες θα προβληθεί και η τελευταία μικρού μήκους του καταξιωμένου Κωνσταντίνου Γιάνναρη.
Συνολικά δεχτήκαμε 304 προτάσεις από 47 χώρες, ενθαρρυντικός αριθμός προτάσεων για ένα πρωτοεμφανιζόμενο φεστιβάλ, και από αυτές επιλέξαμε 22 διεθνείς και 12 ελληνικές ταινίες.
Ο Γιάννης Χαρμπάτσης λέει για τη διοργάνωση: «Υπάρχουν πολλά φεστιβάλ ανά τον κόσμο, αλλά το καθένα δίνει το δικό του στίγμα. Υπάρχει η πλατφόρμα film free way όπου είναι εγγεγραμμένα όλα τα φεστιβάλ, όπως και οι δημιουργοί οι οποίοι καταθέτουν τις ταινίες τους. Αυτή η πλατφόρμα αποτέλεσε το σημείο της δικής μας συνάντησης με τη διεθνή κινηματογραφική κοινότητα. Δημιουργήσαμε μια σελίδα και μάλιστα δεν αρκεστήκαμε μόνο στο film free way αλλά γραφτήκαμε και σε δύο ακόμα πλατφόρμες στην Κίνα και στην Αγγλία. Συνολικά δεχτήκαμε 304 προτάσεις από 47 χώρες, ενθαρρυντικός αριθμός προτάσεων για ένα πρωτοεμφανιζόμενο φεστιβάλ, και από αυτές επιλέξαμε 22 διεθνείς και 12 ελληνικές ταινίες».
Αλλά ποια ήταν τα κριτήρια των επιλογών τους; Ο Σπύρος Χαραλάμπους απαντάει: «Μας ενδιέφεραν οι σύγχρονες προβληματικές, τα κοινωνικοπολιτικά θέματα που απασχολούν τους κινηματογραφιστές σήμερα, ό,τι αντανακλάει την εποχή. Αναζητήσαμε πρωτοποριακή γλώσσα και φρέσκια ματιά, ενώ εντάξαμε κάθε κατηγορία, από ντοκιμαντέρ και μυθοπλασία μέχρι animation. Όσον αφορά τις ελληνικές ταινίες, έπρεπε να ακολουθήσουμε μια διαδικασία για να επιλεγούν οι καλύτερες». Πώς όμως απέφυγαν το να μην επιλέξουν ταινίες δημιουργών με τους οποίους γνωρίζονται σε προσωπικό επίπεδο; Ο Γιάννης εξηγεί: «Θέλω να πιστεύω ότι επιλέξαμε πολύ σημαντικές ελληνικές ταινίες, καο ως προς την ερώτησή σου, απορρίψαμε και φίλων. Γενικότερα, είχαμε τόσο καλό υλικό που ζοριστήκαμε να αφήσουμε κάποιες έξω. Απροσδόκητα καλό υλικό!»
Στις ελληνικές ταινίες συμμετέχουν δημοφιλείς ηθοποιοί όπως η Έλενα Τοπαλίδου, ο Νίκος Κουρής, η Λένα Παπαληγούρα, η Σοφία Κόκκαλη, η Λυδία Φωτοπούλου, ο Μανώλης Μαυροματάκης, η Ταμίλα Κουλίεβα, η Άντζελα Μπρούσκου αλλά και οι τραγουδιστές Γιώργος Μαζωνάκης και Χάρις Αλεξίου.
Ας ρίξουμε μια ματιά στις 22 διεθνείς ταινίες. Στο animation Love, Dad από την Τσεχία της Diana Cam Van Nguyen ένα κορίτσι βρίσκει γράμματα γεμάτα αγάπη που της έγραψε ο μπαμπάς της πριν από 15 χρόνια. Τώρα παλεύει για να πάρει πίσω αυτή την αγάπη. Το δανέζικο I C της Helene Moltke-Leth είναι μια con amore art ταινία που αμφισβητεί την πρόκληση που αντιμετωπίζουμε εμείς ως άνθρωποι και ο πλανήτης μας. Γλυκό, σέξι και ενοχλητικό, μας ταξιδεύει μέσα από συναισθήματα, εικόνες και ήχους. Στο A shared path της Ιρανής Negar Naghavi δυο παιδιά από το Αφγανιστάν ξεκινούν ένα δύσκολο ταξίδι με λεωφορείο και καταλαβαίνουν ότι μοιράζονται την ίδια διαδρομή, ενώ στην ταινία τεκμηρίωσης NILO της Zahra Mojahed μια γυναίκα από το Αφγανιστάν προσπαθεί να δουλέψει στο Ιράν ως δασκάλα χορού, αντιμετωπίζοντας τους νόμους και τις παραδόσεις του Ισλάμ. Στην ποιητική ταινία Revelation of John από τη Σλοβακία του Andrej Kolencik η Μάγδα και ο Ján λάμπουν σε μια φευγαλέα καλοκαιρινή ανάμνηση της σκοτεινής πλευράς της Σελήνης. Στο Happy New Year 1982 από την Αλβανία σε σκηνοθεσία του Sokol Keraj ο Γκίμι βγάζει σε ένα αίθριο την πάπια του και γίνονται «στόχος» άλλων παιδιών που βόσκουν τις γαλοπούλες τους.
Στο Caterpillar (Sâu Bướm) από την Αγγλία, σκηνοθετημένο από τον Marcus Anthony Thomas, ένα αγόρι από το Βιετνάμ προσπαθεί να ξεφύγει από τη σύγχρονη δουλεία, αλλά η σχέση του με τον επίσκοπό του περιπλέκεται, και στο Heading South από τις ΗΠΑ της Yuan Yuan η 8χρονη Chasuna ταξιδεύει από το σπίτι της σε λιβάδια για να επισκεφτεί τον πατέρα της που ζει στη μεγαλούπολη και όπου, κατά τη διάρκεια του πάρτι γενεθλίων του, ανακαλύπτει ότι είναι ξαναπαντρεμένος και πρέπει να μάθει να την αποδέχεται ως μέλος της οικογένειας.
Στο τετράλεπτο Everything wrong with the world από τη Γερμανία σε σκηνοθεσία των Nicolai Zeitler και Marlene Bischof ένας αγχωμένος άντρας συγκρούεται φραστικά με έναν άγνωστο σε ένα γεμάτο από κόσμο πεζοδρόμιο. Φαντάζεται στην ονειροπόλησή του πώς θα μπορούσε να είχε αντιδράσει, επινοώντας τους πιο εσώτερους δαίμονές του.
Στο Then came dark από τον Λίβανο της Marie-Rose Osta δυο άντρες σέρνουν ένα νεκρό δέντρο σε ένα δάσος στα βουνά του Λιβάνου, όπου σπάει το άρρητο σύμφωνο ισορροπίας μεταξύ των χωρικών και των δυνάμεων της φύσης. Στο Kids on the moon από την Αυστρία του Dinko Draganovic φίλες παίζουν ένα επικίνδυνο παιχνίδι όπου πνίγονται μεταξύ τους μέχρι να λιποθυμήσουν. Ένα νεανικό δράμα που αφηγείται την ιστορία μιας χαμένης γενιάς σε μία μόνο λήψη 14’.
Στην ταινία τεκμηρίωσης Dajla: cinema and oblivion από την Ισπανία του Arturo Dueñas Herrero η ζωή στην Ντάχλα, έναν από τους καταυλισμούς προσφύγων Σαχράουι στη νότια Αλγερία, ξεχασμένο εδώ και 45 χρόνια, η γιορτή ενός κινηματογραφικού φεστιβάλ, της Φισαχάρα σπάει για λίγο την ατέρμονη μονοτονία.
Στο Duty από τη Ρουμανία του Alin Duruian κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου δυο Ρουμάνοι στρατιώτες γίνονται στόχος μιας γερμανικής περιπολίας.
Στο Memories of crossing από τη Γαλλία του Alberto Segre παρακολουθούμε την Νταϊάνα Ντουμιτρέσκου, αθλήτρια γυμναστικής και πρωταθλήτρια Ρουμανίας, που έχει εκπαιδευτεί για να ξεπερνά τις πιο δύσκολες δοκιμασίες και να πετυχαίνει τις πιο επικίνδυνες φιγούρες, ενώ στο Warsha από τον Λίβανο της Dania Bdeir ένας άντρας, ο Μοχάμαντ, δουλεύει ως χειριστής γερανού και αναλαμβάνει εθελοντικά τον χειρισμό του υψηλότερου και πιο επικίνδυνου γερανού της Βηρυτού. Μακριά από τα βλέμματα του κόσμου, ζει το κρυφό του πάθος, απολαμβάνοντας την απόλυτη ελευθέρια.
Στο πεντάλεπτο animation Benztown από τη Γερμανία του Gottfried Mentor η Στουτγάρδη αντιστέκεται σθεναρά στο κυκλοφοριακό χάος. Οι συνέπειες είναι σημαντικές, αλλά ίσως ακολουθήσουν κι άλλες πόλεις το παράδειγμά της, και στο Vozitesi (The Driver) από το Κόσοβο, σκηνοθεσίας του Valter Lucaj, ο οδηγός δυο σωματέμπορων βοηθάει εν αγνοία του να μεταφερθεί με το αυτοκίνητο του, εκτός χώρας, η απαχθείσα κόρη του.
Το πολύ ενδιαφέρον γαλλικό animation The Seine’s Tears ομαδικής σκηνοθεσίας των Yanis Belaid, Eliott Benard, Nicolas Mayeur, Etienne Moulin, Hadrien Pinot, Lisa Vicente, Philippine Singer, Alice Letailleur είναι ένας φόρος τιμής στα γεγονότα της 17 Οκτωβρίου 1961, όταν Αλγερινοί εργάτες κατέβηκαν στους δρόμους του Παρισιού για να διαδηλώσουν κατά της υποχρεωτικής απαγόρευσης κυκλοφορίας. Ο Καμέλ παίρνει την κάμερά του για να καταγράψει όσα συμβαίνουν. Ακολουθούμε εκείνον και τον φίλο του Ναμπίλ και η πομπή μεγαλώνει, μέχρι που οι δυο τους φθάνουν στην πλατεία Σεν Μισέλ.
Στο ισπανικό Amateurs της Ceres Machado ο Πάκο προσπαθεί να πείσει τη Μαρί να γυρίσουν μερικά βίντεο πορνό στο σπίτι ώστε να λύσουν τα οικονομικά τους προβλήματα και στο εξάλεπτο Action από την Ελβετία του Benoît Monney βλέπουμε πώς εξελίσσεται καθημερινά η απρόβλεπτη ζωή σε ένα κινηματογραφικό πλατό.
Τέλος, το Donne senza uomini του Luca Grazioli μας ταξιδεύει στην Ιταλία του 1965, όπου ο Μαρτσέλο αποφασίζει να περάσει τη νύχτα με μια εικοσάχρονη εκδιδόμενη, την Bice. Όταν τελειώνουν, χτυπάει το τηλέφωνο.
Η κριτική επιτροπή
Αχιλλέας Κυριακίδης, σκηνοθέτης, συγγραφέας, μεταφραστής
Steven Bernstein, σκηνοθέτης, σεναριογράφος
Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου, ηθοποιός
Φίλιππος Τσαλαχούρης, συνθέτης, διευθυντής μουσικών σχολών Ωδείου Αθηνών
Μαργαρίτα Αλεξανδράκη, συγγραφέας, σεναριογράφος
Μέμη Κούπα, σκηνοθέτης
Nikita Chisnikov, σκηνοθέτης, καλλιτεχνικός διευθυντής Short Shot Fest
Πρόγραμμα προβολών SPICYIIFF 2022
ΔΕΥΤΕΡΑ 18:00-21:00
Action - Benoit Monney 6’ (Ελβετία)
Στο Αεροδρόμιο - Μιχάλης Μαθιουδάκης 23’ (Ελλάδα)
Happy New Year 1982 - Sokol Keraj 20’ (Αλβανία)
Μια Νύχτα στο Νεκροταφείο - Στέλιος Πολυχρονάκης 12’ (Ελλάδα)
Donne Senza Uomini - Luca Grazioli 11’ (Ιταλία)
Στον θρόνο του Ξέρξη - Εύη Καλογηροπούλου 15’ (Ελλάδα)
Elevator Alone - Αναστασία Παπαδοπούλου 4’ (Ελλάδα)
Caterpillar - Marcus Anthony Thomas 22’ (Ηνωμένο Βασίλειο)
Memories of Crossing - Alberto Segre 20’ (Γαλλία)
NILO - Zahra Mojahed 12’ (Αφγανιστάν)
Rosa Kairo - Jacques Simha 15’ (Ελλάδα)
Techniques of the body - Κωνσταντίνος Γιάνναρης 23’ (Ελλάδα)
ΤΡΙΤΗ 18:00-21:00
Amalgation - Σύλβια Νικολαΐδη, Νικόλας Ιορδάνου 19’ (Κύπρος)
Revelation of John - Andrej Kolencik 12’ (Σλοβακια)
Sammer - Στέλιος Χριστοφόρου 25’ (Ελλάδα)
Kids on the Moon - Dinko Draganovic 14’ (Αυστρία)
Dajla: Cinema and oblivion - Arturo Duenas Herrero 15’ (Ισπανία)
A shared path - Negar Naghavi 15’ (Ιράν)
Hellenic Places: Hermoupolis - Χαράλαμπος Μαργαρίτης 15’ (Ελλάδα)
5PM Seaside - Valentin Stejskal 26’ (Ελλάδα)
Heading South - Yuan Yuan 13’ (Ηνωμένες Πολιτείες)
Then came dark - Marie-Rose Osta 15’ (Λίβανος)
The end of suffering (a proposal) - Ζακλίν Λέντζου 15’ (Ελλάδα)
ΤΕΤΑΡΤΗ 18:00-20:10
Warsha - Dania Bdeir, 15’ (Γαλλία)
Bella - Θέλγια Πετράκη, 25’ (Ελλάδα)
I c - Helene Moltke-Leth, 9’ (Δανία)
The driver - Valter Lucaj, 16’ (Κόσοβο)
Amateurs - Ceres Machado, 11’ (Ισπανία)
AirHostess-737 - Θανάσης Νεοφώτιστος, 16’ (Ελλάδα)
Benztown - Gottfried Mentor, 5’ (Γερμανία)
Duty - Alin Duruian, 7’ (Ρουμανία)
Everything wrong with the world - Nicolai Zeitler, Marlene Bischof, 5’ (Γερμανία)
Love, dad - Diana Cam Von Nguyen, 12’ (Τσεχία)|
The Seine’s Tears - Yanis Belaid, Eliott Benard, Nicolas Mayeur, Etienne Moulin, Hadrien Pinot, Lisa Vicente, Philippine Singer, Alice Letailleur, 9’ (Γαλλία)
ΤΕΛΕΤΗ ΛΗΞΗΣ - ΑΠΟΝΟΜΗ ΒΡΑΒΕΙΩΝ 20:20-21:00
Την τελετή λήξης και την απονομή των βραβείων παρουσιάζουν η Ματίνα Νικολάου και ο Γιάννης Χαρμπάτσης.
1ο Spicy Indie International Film Festival
28-30 Νοεμβρίου στο πρόσφατα ανακαινισμένο STUDIO New Star Art Cinema
Δημιουργική παραγωγή: Σπύρος Χαραλάμπους
Καλλιτεχνική διεύθυνση: Γιάννης Χαρμπάτσης
Ημερήσιο εισιτήριο: 5 ευρώ
Τριήμερο εισιτήριο: 10 ευρώ
Υπό την αιγίδα της UNESCO Πειραιώς και Νήσων και International Action Art
Διοργάνωση: Spicy Daisy Production AMKE
Τεχνική Υποστήριξη: ORKI Productions
[email protected]
Ιστότοπος: www.spicyiiff.com
Facebook: www.facebook.com/SPICYIIFF
Instagram: @spicyiiff2022
Εισιτήρια μπορείτε να προμηθευτείτε εδώ
