Do not expect too much from the End of the World
Με το Ατυχές Πήδημα ή Παλαβό Πορνό να αναδεικνύεται σε ανέλπιστο hit στις ελληνικές αίθουσες, το επόμενο χτύπημα του Ράντου Ζούντε αποκτά διαστάσεις σινεφιλικού γεγονότος – πάντα στην arthouse κατηγορία. Το Do not expect too much from the End of the World ακολουθεί μια TikToker που εργάζεται ως βοηθός παραγωγής κατά τη διάρκεια μιας μέρας με απρόοπτα και ευτράπελα. Ο δυϊσμός των social media, ο ψυχαναγκασμός της άποψης, η κουλτούρα της ακύρωσης και άλλες μάστιγες της εποχής μπαίνουν στο σατιρικό στόχαστρο του Ρουμάνου μετρ του κινηματογραφικού ευθυμογραφήματος. (Από 1/2)
The Holdovers
Mε τον Πολ Τζιαμάτι να υπενθυμίζει ότι είναι σπουδαίος σολίστας και κακώς περιορίζεται σε υποστηρικτικούς ρόλους, την Ντα Βάιν Tζόι Ράντολφ να κλειδώνει ως φαβορί για το Όσκαρ Β’ Γυναικείου Ρόλου και τον πρωτοεμφανιζόμενο Ντόμινικ Σέσα να συνιστά ανακάλυψη περιωπής, ο Αλεξάντερ Πέιν πραγματοποιεί ακόμα μία αξιόλογη προσθήκη σε μια ανθρωπιστική φιλμογραφία crowdpleasing αρετών και σταθερά υψηλών υποκριτικών πτήσεων. Μην απορήσετε αν η ταινία φύγει με το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας στις αποσκευές της από την επερχόμενη απονομή, δεν είναι τυχαίο ότι ανεβαίνει θέσεις τελευταία στις εκτιμήσεις των οσκαρικών αναλυτών. (Από 25/1)
Animal
To Αnimal της Σοφίας Εξάρχου διέπρεψε στο Φεστιβάλ του Λοκάρνο και αποτέλεσε την πρώτη ελληνική ταινία που έχει φύγει με Χρυσό Αλέξανδρο από το διεθνές διαγωνιστικό εδώ και τρεις δεκαετίες – αν μη τι άλλο, κανείς δεν μπορεί να κατηγορήσει τις επιτροπές του φεστιβάλ για τοπικισμό και ευνοιοκρατία. Το φιλμ ακολουθεί μια ομάδα ανιματέρ σε ένα all-inclusive ξενοδοχείο στην Κρήτη, αποδομεί υπόγεια το «μεγάλο, φωτεινό ελληνικό καλοκαίρι» και το τουριστικό δόγμα «come to Greece για να τη βρεις» και διαθέτει μια πραγματικά ηλεκτρισμένη ερμηνεία από τη Δήμητρα Βλαγκοπούλου. (Από 8/2)
All of Us Strangers
Πρέπει να φτάσεις στους τίτλους τέλους για να διαπιστώσεις ότι ο Άντριου Χέιγκ του Weekend και του 45 Years όλη αυτή την ώρα ξετύλιγε μπροστά στα μάτια σου την ιστορία του «πιο μόνου (όχι μοναχικού) ανθρώπου στον κόσμο», σκαρώνοντας έναν κινηματογραφικό ψίθυρο ικανό να ξεκλειδώσει έναν χείμαρρο συναισθημάτων, αν συντονιστείς με τη συχνότητά του. Απαλλαγμένος από κάθε γνώριμο ερμηνευτικό τικ, ο Άντριου Σκοτ (Sherlock, «Fleabag») μοιάζει να έσκαψε βαθιά, σε πολύ προσωπικούς χώρους για να υποδυθεί τον κεντρικό ήρωα. Το σίγουρο είναι ότι μετά το πέρας της προβολής δεν θα ακούσεις ποτέ ξανά με τον ίδιο τρόπο το «Power of Love» των Frankie Goes to Hollywood. (Από 15/2)
Dune: Part Two
Αφού παρακολουθήσαμε τον εκτεταμένο, μακροσκελή πρόλογο του πρώτου μέρους, κι αφού ο Πολ Ατρείδης του Τιμοτέ Σαλαμέ αποφάσισε τι τύπου Μεσσίας θέλει να είναι –κάποιος που επιβάλλει τη Σωτηρία με το τσεκούρι του πολέμου–, ο Ντενί Βιλνέβ μας σερβίρει το κυρίως πιάτο στην πιο φιλόδοξη υπερπαραγωγή της χρονιάς που υπόσχεται να παντρέψει το ηχητικό κρεσέντο και την επική διάθεση του προκατόχου της με το ανάλογο περιεχόμενο. Φλόρενς Πιου, Όστιν Μπάτλερ και Κρίστοφερ Γουόκεν οι ηχηρές προσθήκες στο καστ. (Από 29/2)
Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO.
