Η Capitol Pictures ξανανοίγει τις πύλες της για τα τυχερά μας μάτια, 25 χρόνια μετά το Μπάρτον Φινκ, μόνο που αυτή τη φορά είναι το επίκεντρο της νέας ταινίας των αδερφών Κοέν και όχι ένα μικρό στοιχείο της. Είναι ένας ζωντανός οργανισμός που παραπέμπει απευθείας στην MGM, σύμφωνα με το όνομα του πρωταγωνιστή της, καθώς ο Έντι Μάνιξ (Τζος Μπρόλιν) ήταν αληθινό και προεξέχον εργαλείο των χρυσών χρόνων της εταιρείας, δουλεύοντας ως fixer (υπεύθυνος για να μη βγαίνουν τα άπλυτα των αστέρων του στη φόρα), παραγωγός -φτάνοντας μέχρι- και αντιπρόεδρός της.
O πρωταγωνιστικός ρόλος είναι και ο μόνος μέσα στην ταινία που βασίζεται τόσο εμφανώς σε συγκεκριμένο αληθινό πρόσωπο. Στις συνεντεύξεις προώθησης του "Χαίρε, Καίσαρ!", όποτε η κουβέντα έφθανε στις αναφορές, οι Κοέν άφηναν τεχνηέντως να αιωρείται μια δημιουργική ασάφεια.
«Μπορεί να αναφερόμαστε σ' αυτόν, μπορεί και όχι» ήταν η συνηθισμένη απάντηση σε ερωτήσεις για την πηγή έμπνευσης των φανταστικών χαρακτήρων και ταινιών που παρουσιάζουν, «δεν είμαστε τόσο καλοί στην έρευνα», πρόσθεταν. Βλέποντας το φιλμ τους, όμως, κάποιος καταλαβαίνει πως και τις απαραίτητες γνώσεις διέθεταν και καλή έρευνα έχουν κάνει. Όλο αυτό το υπαινικτικό παιχνίδι βοηθά για να μην ταυτιστεί το έργο τους με συγκεκριμένα πρόσωπα και πράγματα, αλλά με την έννοια Παλαιό Χόλιγουντ, το οποίο (τιμώντας και αυτοί την ιστορία του μέσου) αντιμετωπίζουν με υπέρ το δέον σεβασμό σε σχέση με το πως προσεγγίζουν συνήθως το αντικείμενο της κάθε ταινίας τους. Υπαινικτικά λοιπόν, φαίνεται να μας κλείνουν το μάτι για τις παρακάτω κλασικές ταινίες.
Μπεν Χουρ (1959)
Το "Χαίρε, Καίσαρ!" είναι η βασική φανταστική ταινία του φιλμ, στα γυρίσματα της οποίας απαγάγεται ο πρωταγωνιστής της – απολαυστικός ο Τζορτζ Κλούνεϊ. Είναι μια ιστορία, η οποία αναφέρεται στον Χριστό, χωρίς όμως να τον έχει πρωταγωνιστικό χαρακτήρα, αντιθέτως εστιάζει στην επιρροή που έχει πάνω σε έναν επιφανή Ρωμαίο (πρώτη αναφορά). Μαθαίνουμε πως έχει ξαναγίνει στην εποχή του βωβού σινεμά, πως έχει μια σκηνή σε αρματοδρομία που μοιάζει να μην είναι πιστευτή. Επιπρόσθετα, το πρώτο Μπεν Χουρ του 1925 είχε τον υπότιτλο A Tale of the Christ, τον ίδιο ακριβώς που έχει δηλαδή και το "Χαίρε, Καίσαρ!".
Δημόσιος Πειρασμός (1952)
Το εντυπωσιακό χορευτικό νούμερο, στο οποίο πρωταγωνιστεί η Σκάρλετ Γιοχάνσον ως γοργόνα είναι εμπνευσμένο από τη μαγική χορογραφία του Μπάσμπι Μπέρκλεϊ από αυτό το φιλμ, με σταρ την Έσθερ Γουίλιαμς. Το σκάνδαλο της προσωπικής ζωής της Γιοχάνσον που προσπαθεί να κουκουλώσει το στούντιο, συνέβη σε άλλην ηθοποιό (τη Λορέτα Γιανγκ), όμως την ακούμε να αναφέρεται σε συζύγους του παρελθόντος ως παράσιτα, χαρακτηρισμό που έδωσε η Γιάνγκ στον δεύτερο από τους τέσσερις συζύγους της.
Βίρα τις Άγκυρες (1945) / Τρία Κορίτσια και Τρεις Ναύτες (1949)
Ο χαρακτήρας και το χορευτικό του Τσάνινγκ Τέιτουμ βασίζεται κυρίως στον Τζιν Κέλυ, ενώ αντίστοιχα χορευτικά βρίσκουμε και στα 2 αυτά φιλμ που πρωταγωνίστησε με τον Φρανκ Σινάτρα. Το χορευτικό των Κοέν έχει μια διακριτική αύρα ομοερωτισμού, με την παρουσία σε ένα μπαρ, ναυτών που γκρινιάζουν πως δε θα δουν γυναίκα για μήνες για να αρχίσουν αργότερα να διασκεδάζουν μόνοι τους, που δεν είναι όμως καθόλου προσβλητική, αφού το αντικείμενο της σάτιρας δεν είναι κάποιος ηθοποιός, αλλά τα αντίστοιχα χορευτικά με τη συγκεκριμένη αύρα, που προσπαθούσαν να αποκρύψουν όσο γίνονταν – άλλες εποχές, άλλα κοινωνικά ήθη.
Δεσμώτης του Ιλίγγου (1958)
Μάλλον η πιο «κουφή» αναφορά της ταινίας. Η Βερόνικα Οσόριο υποδύεται την Καρλότα Βάλντες, μια λατινοαμερικάνα σταρ του Χόλιγουντ που παραπέμπει ευθέως στην Κάρμεν Μιράντα. Το ενδιαφέρον όμως έγκειται στο όνομα που επιλέχθηκε. Η Καρλότα Βάλντες είναι η γυναίκα με την οποία φαίνεται να έχει ψύχωση ο χαρακτήρας της Κιμ Νόβακ στο Vertigo, καθώς επισκέπτεται τον τάφο της και, κυρίως, κοιτά εμμονικά το πορτραίτο της, ενώ μαθαίνουμε για την τραγική ζωή της και την πιθανότητα το πνεύμα της να έχει κυριεύσει τη Νόβακ. Ο χαρακτήρας της Βάλντες εδώ δεν φαίνεται να σχετίζεται με κάτι από όλα αυτά, το όνομά της πάντως δε παρουσιάζεται κάπου αλλού στην κινηματογραφική ιστορία, οπότε το συμπέρασμα είναι μάλλον πως οι Κοέν μας κάνουν μια άνευ σημασίας πλάκα – το κάνουν συχνά άλλωστε.
Info
Το "Χαίρε, Καίσαρ!" κυκλοφορεί από τις 18 Φεβρουαρίου στους κινηματογράφους από την UIP.
