''Ο κινηματογράφος σε ικανοποιεί όσο κι ένα μακρινό και αβέβαιο ταξίδι''

''Ο κινηματογράφος σε ικανοποιεί όσο κι ένα μακρινό και αβέβαιο ταξίδι'' Facebook Twitter
0
''Ο κινηματογράφος σε ικανοποιεί όσο κι ένα μακρινό και αβέβαιο ταξίδι'' Facebook Twitter
Για μένα είναι μια ισχυρή ιστορία γιατί περιγράφει έναν άντρα σε ένα περιβάλλον πολύ σκληρό και βάναυσο, όπου οι προσδοκίες του τον οδηγούν σε μια κατεύθυνση που είναι εξευτελιστική

Το πιο πρόσφατο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, που έγινε το Νοέμβριο του 2014, φαίνεται ήδη σαν μια μακρινή ανάμνηση. Το θυμάμαι ως παιδί και έφηβη για την μαγική ατμόσφαιρα που δημιουργούσε πάντα στη γενέτειρά μου φέρνοντας μας σε επαφή με τους νέους σκηνοθέτες, εξερευνώντας avant garde και ανεξάρτητες ταινίες - πριν ακόμα καλά καλά να ξέρω τι σημαίνει η ορολογία. Τώρα που δεν μένω στη Θεσσαλονίκη, εξακολουθώ να μιλάω με υπερηφάνεια γι' αυτό ως παράδειγμα ενός πολύ καλού φεστιβάλ.

  

Η παραγωγός Mimmi Spång και ο σκηνοθέτης Jens Östberg που επισκέφτηκαν το φεστιβάλ το Νοέμβρη με την Σουηδική ταινία 'Flygparken', επίσημη επιλογή του διαγωνιστικού τμήματος (όπου ο Sverrir Gudnason, ο ήρωας της ταινίας κέρδισε το βραβείο της καλύτερης ανδρικής ερμηνείας στο φεστιβάλ), μας περιγράφουν παρακάτω ανάμεσα σε άλλα, πως έζησαν οι ίδιοι την ατμόσφαιρα του φεστιβάλ.

Τα βραβεία δεν αλλάζουν ξαφνικά την ποιότητα της ταινίας. Είναι η γνώμη μιας μικρής ομάδας ανθρώπων, καθώς με έναν άλλο συνδυασμό κριτών, τα βραβεία δίνονται διαφορετικά. Έτσι, είναι αρκετά τυχαία, υποκειμενικά και ανακριβή. Αλλά η αναγνώρηση της ταινίας σου, εξακολουθεί να είναι ένα ωραίο συναίσθημα.

Αλήθεια, πώς ξεκινήσατε να κάνετε ταινίες;

Mimmi: Ασχολούμαι με την παραγωγή ταινιών εδώ και 10 χρόνια τώρα και μου αρέσει να ανακαλύπτω νέα ταλέντα στο χώρο του κινηματογράφου. Η εταιρεία μας 'Garagefilm' μαζί με τον συνάδελφό μου Rebecka Lafrenz λειτουργεί από το 2007. Είναι δύσκολο να έχεις μια ανεξάρτητη εταιρεία, αλλά είναι επίσης το καλύτερο πράγμα που μπορείς να κάνεις αν θέλεις να κάνεις ταινίες 'τις ιστορίες' που θεωρείς εσύ σημαντικές.

Jens: Έχοντας περάσει το τέλος της εφηβείας μου ΄βυθισμένος' στο μπαλέτο και τον σύγχρονο χορό βρέθηκα στον κινηματογράφο αρκετά αργά.  Θυμάμαι που είδα το Reservoir Dogs και ήμουν ξετρελαμένος. Από κει και πέρα, νομίζω ότι είναι δίκαιο να πούμε ότι ήθελα να κάνω τις δικές μου ταινίες. Πέρασα από το χορό στο θέατρο και την τέχνη της performance, άρχισα να γράφω για το θέατρο, και σύντομα αποφάσισα να μάθω να γράφω σενάρια - ως επί το πλείστον με την ανάγνωση των σεναρίων από τις ταινίες που θαύμαζα. Σε εκείνο το χρονικό σημείο, ήξερα ότι δεν επρόκειτο να παραιτηθώ. Ήταν ένα αρκετά μακρύ ταξίδι, το 'Flygparken' είναι το πέμπτο σενάριο μεγάλου μήκους που έχω γράψει... Με τον κινηματογράφο, νιώθω αυτή την αίσθηση ικανοποίησης που έρχεται με τη συμπλήρωση ενός μακρινού και αβέβαιου ταξιδιού.

   

Πείτε μας λίγα λόγια για την ταινία σας, γιατί θέλατε να γυρίσετε την συγκεκριμένη ιστορία;

Mimmi: Για μένα είναι μια ισχυρή ιστορία γιατί περιγράφει έναν άντρα σε ένα περιβάλλον πολύ σκληρό και βάναυσο, όπου οι προσδοκίες του τον οδηγούν σε μια κατεύθυνση που είναι εξευτελιστική. Αλλά είναι επίσης μια ταινία για την κοινωνική κληρονομιά, όταν προσπαθούμε να κάνουμε το σωστό, αλλά καταλήγουμε σε λανθασμένες αποφάσεις. Η Rebecka και εγώ πιστεύουμε ότι το θέμα είναι ενδιαφέρον και ότι με την προσέγγιση του Jens η ιστορία της ταινίας είναι συναρπαστική.

Jens: Η εμπειρία του να μεγαλώνεις σε μια μικρή σουηδική πόλη,  όπου για ένα μεγάλο μέρος της εργατικής τάξης ο αθλητισμός είναι ουσιαστικά ο μόνος τρόπος για να αναγνωριστείς, είναι κοντά στη δική μου ιστορία. Για μένα, αυτό είναι ένα περιβάλλον που ωθεί την απόγνωση και τη βία. Θυμάμαι σκηνές μικροεγκλημάτων που συχνά κλιμακώνονταν σε πανικό, αναγκάζοντας τους ανθρώπους να ενεργούν απρόβλεπτα.

''Ο κινηματογράφος σε ικανοποιεί όσο κι ένα μακρινό και αβέβαιο ταξίδι'' Facebook Twitter

Ποια είναι το πρώτο πράγμα που σας έρχεται στο μυαλό όταν ακούτε τις λέξεις 'Φεστιβάλ Κινηματογράφου';

Mimmi: Ότι πρόκειται να συναντήσω πολλούς ενδιαφέροντες ανθρώπους και να δω ταινίες που δεν γνωρίζω. Λατρεύω τα φεστιβάλ! Είναι καλός τρόπος να συνδεθείς με παραγωγούς, με χρηματοδότες και εταιρείες πωλήσεων από άλλες χώρες και αυτό είναι επίσης πολύ σημαντικό για εμάς τους παραγωγούς να συναντηθούμε, να συζητήσουμε και να διευρύνουμε τον τρόπο σκέψης μας.

Jens: Είναι ένας τρόπος για να αποκομίσεις ό, τι έχεις σπείρει, καλό ή όχι τόσο, ένας τρόπος να χαλαρώσεις λίγο περιμένοντας τις αντιδράσεις για την ταινία σου, και να γιορτάσεις μετά από τόσα χρόνια σκληρής δουλειάς.

Η ταινία ήταν στο διαγωνιστικό τμήμα του φεστιβάλ. Πώς αισθάνεστε για τα βραβεία γενικώς;

Mimmi: Είναι πάντα πολύ κολακευτικό να καλείσαι σε έναν διαγωνισμό. Αλλά εκτός από αυτό που έχει αρκετά μεγάλο αντίκτυπο, το γεγονός βοηθάει φυσικά τον σκηνοθέτη και την εταιρεία παραγωγής. Είναι επίσης μια επιβεβαίωση για εμάς ότι έχουμε φτιάξει μια ιστορία που πραγματικά σημαίνει κάτι για το κοινό εκτός της Σουηδίας. Είναι, επίσης, ένα από τα πράγματα που έχει σημασία για τους χρηματοδότες, δηλαδή μπορούν να δουν ότι κάνουμε ταινίες που έχουν καλλιτεχνική βάση.

Jens: Τα βραβεία δεν αλλάζουν ξαφνικά την ποιότητα της ταινίας. Είναι η γνώμη μιας μικρής ομάδας ανθρώπων, καθώς με έναν άλλο συνδυασμό κριτών, τα βραβεία δίνονται διαφορετικά. Έτσι, είναι αρκετά τυχαία, υποκειμενικά και ανακριβή. Αλλά η αναγνώρηση της ταινίας σου, εξακολουθεί να είναι ένα ωραίο συναίσθημα. Κατά κάποιο τρόπο βέβαια, ένα βραβείο μπορεί να παίξει μεγάλο ρόλο στον προσδιορισμό της συνέχειας σου στο χώρο - αλλά ποτέ δεν θα πρέπει να καθορίζει τις καλλιτεχνικές επιλογές του σκηνοθέτη, και νομίζω ότι είναι σοφό να μην το βλέπουμε σαν κάποιου είδους 'απόδειξης' της 'αριστείας' τους.

''Ο κινηματογράφος σε ικανοποιεί όσο κι ένα μακρινό και αβέβαιο ταξίδι'' Facebook Twitter

Πώς σας φάνηκε η ατμόσφαιρα στην Θεσσαλονίκη;

Mimmi: Ήταν φανταστική!

Jens: Είναι μια όμορφη πόλη, που ελπίζω να επιστρέψω σύντομα. Είχαμε τόσο λίγο χρόνο για να δούμε την πόλη, αυτή τη φορά, αλλά από αυτό που είδαμε ένιωσα πραγματικά κάτι ζωντανό και ακμαίο, φιλικό και περίεργο. Όλοι γνωρίζουμε για την κρίση και τις δυσκολίες της, αλλά εγώ πήρα πραγματικά μια μεγάλη δόση ζωτικότητας και ελπίδας.

Αυτό που ξεχώρισε στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης ήταν το κοινό και το πόσο ενδιαφέρονται για τον κινηματογράφο. Οι αίθουσες προβολών ήταν γεμάτες και μετά από τις προβολές κάναν πολλές έξυπνες ερωτήσεις.

Πώς θα συγκρίνατε το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης με άλλα φεστιβάλ κινηματογράφου;

Mimmi: Πρέπει να πω ότι η Θεσσαλονίκη είναι ένα από τα κορυφαίες φεστιβαλικές εμπειρίες μου! Το φεστιβάλ φροντίζει τους καλεσμένους του και όλοι μας φέρθηκαν υπέροχα.
Δεν θέλω να το συγκρίνω με συγκεκριμένα άλλα φεστιβάλ, αλλά μπορώ να πω ότι οι άνθρωποι που δουλεύουν στο φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης ήταν πολύ φιλικοί, μας φρόντισαν πολύ καλά και ήταν εξαιρετικά οργανωμένοι. Η τοποθεσία ήταν επίσης πολύ καλή μια και τα πάντα συγκεντρώνονται στο ίδιο τμήμα της πόλης, το οποίο μου αρέσει πολύ σαν ιδέα. Ήταν όπως είπα πριν, μία από τα κορυφαίες εμπειρίες μου!

Jens: Ήταν μεγαλύτερο από ό, τι αναμενόταν, με ένα πολύ εντυπωσιακό line-up ταινιών. Νιώσαμε πολύ καλή υποδοχή και μεγάλη φροντίδα. Και τα πάρτυ τη νύχτα στο κέντρο του φεστιβάλ ήταν πολύ ωραία! Συνολικά είχαμε μια τέλεια εμπειρία. Αλλά ξέρετε, ως χορογράφος έχω πραγματικά μικρή εμπειρία με κινηματογραφικά φεστιβάλ. Έχω πάει σε μερικά, και μεταξύ αυτών, η συνολική ατμόσφαιρα της Θεσσαλονίκης είναι γενναιόδωρη, περίεργη, και 'έξυπνη'. Μεταξύ τη μακρά παράδοση του φεστιβάλ, η εξαιρετική τοποθεσία της Θεσσαλονίκης, και το μεγάλο κοινό, όλα σου δίνουν την εντύπωση ότι το φεστιβάλ Θεσσαλονίκης θα έχει ένα πολύ λαμπρό μέλλον.

''Ο κινηματογράφος σε ικανοποιεί όσο κι ένα μακρινό και αβέβαιο ταξίδι'' Facebook Twitter

Πώς σας φάνηκε λοιπόν το ελληνικό κοινό;

Mimmi: Το κοινό ήταν επίσης φανταστικό και είχαν πολύ καλές ερωτήσεις. Οι αίθουσες ήταν γεμάτες και αισθανόμουν ότι το κοινό ενδιαφέρεται πολύ για τον κινηματογράφο. Ήταν εκεί επειδή αγαπούν και νοιάζονται για τις ταινίες. Οι ερωτήσεις που μας κάνανε μετά την προβολή ήταν σοβαρές και υψηλού επιπέδου, και αυτό είναι φανταστικό σαν εμπειρία, επειδή είναι ακριβώς αυτό που θέλουμε ως κινηματογραφιστές: την περιέργεια!

Jens: Αυτό που ξεχώρισε στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης ήταν το κοινό και το πόσο ενδιαφέρονται για τον κινηματογράφο. Οι αίθουσες προβολών ήταν γεμάτες και μετά από τις προβολές κάναν πολλές έξυπνες ερωτήσεις. Και αυτό είναι ό, τι χρειάζεται ένας σκηνοθέτης - οι άνθρωποι που πραγματικά ενδιαφέρονται για την ταινία, και είναι περίεργοι για το τι προσπαθείς να επιτύχεις. Όλοι, από του ανθρώπους που πήγαν στο φεστιβάλ και είχα την ευκαιρία να μιλήσω και από τους εργαζόμενους στο φεστιβάλ, ήταν πολύ φιλικοί και έδειχναν εκτίμηση και ταυτόχρονα έκαναν πολύ έξυπνες ερωτήσεις.

Αυτή είναι η γνώμη των Σουηδών κινηματογραφιστών.

Σας εύχομαι καλή χρονιά που όπως στο σινεμά όλα μπορούν να αλλάξουν απρόβλεπτα και μαγικά! (προς το καλύτερο)

-------------------------------------------

 You can read the interview in English here.

0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

«Σουέλ»: Το μυθιστόρημα της Ιωάννας Καρυστιάνη γίνεται ταινία

Οθόνες / «Σουέλ»: Το μυθιστόρημα της Ιωάννας Καρυστιάνη γίνεται ταινία

Είκοσι χρόνια μετά την κυκλοφορία του, το βραβευμένο λογοτεχνικό έργο γίνεται ταινία από τον Αλέξανδρο Βούλγαρη. Η LiFO βρέθηκε στα γυρίσματα και στην κοινή τους συνέντευξη, μητέρα και γιος, μιλούν για τη συνεργασία τους και τη μεταφορά του στον κινηματογράφο.
M. HULOT
«Μην πυροβολείτε τα ελληνικά blockbusters!»

The Review / «Μην πυροβολείτε τα ελληνικά blockbusters!»

«Βαλκανιζατέρ», «Ευτυχία», «Φόνισσα», «Υπάρχω», «Τελευταία Κλήση». Πίσω από τα μεγαλύτερα ελληνικά blockbusters βρίσκεται ο Διονύσης Σαμιώτης. Ποιο είναι το μυστικό του που φέρνει τον κόσμο στις αίθουσες; Υπάρχει μια «σχολή Σαμιώτη»; Τι πιστεύει για τον σημερινό ελληνικό κινηματογράφο;
ΒΕΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Ο πόλεμος στο επίκεντρο του 79ου Φεστιβάλ Καννών

Ανταπόκριση από τις Κάννες / Τι θα δούμε στο 79ο Φεστιβάλ Καννών

Η φετινή διοργάνωση φιλοδοξεί να αποτυπώσει την τρέχουσα γεωπολιτική αστάθεια, φέρνοντας στο επίκεντρο ιστορικές συρράξεις, από τον Α’ και Β’ Παγκόσμιο μέχρι τον Ψυχρό Πόλεμο.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Ο διάβολος φοράει Prada 2

Οθόνες / «Ο Διάβολος φοράει Prada 2»: Είδαμε την πιο αναμενόμενη ταινία της χρονιάς

Επανέρχονται οι αρχικοί συντελεστές, αλλά το ενδιαφέρον μετατοπίζεται από τη μόδα, και την εντύπωση που προκαλεί, στη «δολοφονία» της δημιουργικότητας και του ταλέντου σε μια εποχή συγχωνεύσεων και πολιτιστικών εκπτώσεων.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Όταν η Κέιτ συνάντησε τον Λούσιαν

Οθόνες / Όταν η Κέιτ Μος συνάντησε τον Λούσιαν Φρόιντ

Τέλη Μαΐου βγαίνει στις βρετανικές αίθουσες τo «Moss & Freud» που αποτυπώνει τη σχέση της Κέιτ Μος με τον Λούσιαν Φρόιντ: το μοντέλο εξομολογήθηκε το όνειρό του να ποζάρει στον ζωγράφο και λίγους μήνες μετά προέκυψε το «Γυμνό Γεύμα» που πωλήθηκε για 5 εκατ. ευρώ.
ΣΤΕΛΛΑ ΛΙΖΑΡΔΗ
Στο «Apex» η Σαρλίζ Θερόν συνεχίζει το ταξίδι της στην υπέρβαση

Οθόνες / Μόνο η Σαρλίζ Θερόν επιβιώνει από το «Apex»

Σε μια ταινία που περιφρονεί τη λογική και αποθεώνει την ομορφιά της, η Νοτιοαφρικανή ηθοποιός επιβεβαιώνει την προτίμησή της σε ρόλους περίπου «εξωγήινων» ηρωίδων που θέλουν να παίζουν με τους δικούς τους όρους.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Ντιν Ταβουλάρης (1932-2026): Ο «Νονός» της σύγχρονης σκηνογραφίας

Απώλειες / Ντιν Ταβουλάρης (1932-2026): Ο «Νονός» της σύγχρονης σκηνογραφίας

Ήταν ένας από τους ελάχιστους ελληνικής καταγωγής που βραβεύτηκε με Όσκαρ. Αληθινός αρχιτέκτονας του νέου αμερικανικού σινεμά, αγαπημένος συνεργάτης του Κόπολα, conceptual καλλιτέχνης του production design ισορροπούσε πάντα ιδιοφυώς μεταξύ Τέχνης και τεχνικής.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
«Michael»: Είδαμε την ταινία για τη ζωή του Michael Jackson

Οθόνες / «Michael»: Είδαμε την ταινία για τη ζωή του Michael Jackson

Με αφορμή την παγκόσμια πρεμιέρα της βιογραφίας του στο Βερολίνο, είδαμε πρώτοι πώς ο σούπερ σταρ βρήκε το κουράγιο να δραπετεύσει από τον πατέρα του και θυμηθήκαμε τη συναυλία που σύστησε τη σκηνική του ιδιοφυΐα σε όλον τον πλανήτη.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
«Μεγάλα Λάθη»: Μια σειρά που ξεκινάει άσχημα, αλλά μετά το βρίσκει

Οθόνες / «Μεγάλα Λάθη»: Μια σειρά που ξεκινάει άσχημα, αλλά μετά το βρίσκει

Το νέο σίριαλ του Netflix είναι φασαριόζικο, προβλέψιμο και κάπως κουραστικό. Αν όμως αντέξεις τα πρώτα επεισόδια, ανταμείβει την υπομονή σου με χιούμορ, ανατροπές και έναν Νταν Λέβι που ξέρει πώς να μετατρέπει την οικογενειακή δυσλειτουργία σε απολαυστικό χάος.
M. HULOT
ΝΑΤΑΛΙ ΜΠΑΪ, Η ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΤΗ ΚΥΡΙΑ ΤΟΥ ΓΑΛΛΙΚΟΥ ΣΙΝΕΜΑ (1949-2026)

Οθόνες / Ναταλί Μπάι: Η χαμογελαστή κυρία του γαλλικού σινεμά (1948-2026)

Έξυπνη, ενστικτώδης και αστεία, κυριάρχησε τη δεκαετία του '80 στο γαλλικό σινεμά, μετρώντας συνεργασίες με τους Τριφό, Γκοντάρ, Ταβερνιέ αλλά και 4 Σεζάρ, χωρίς ποτέ να χάσει την κοριτσίστικη καρδιά που τη διέκρινε από την αρχή της καριέρας της.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Η ζωή του Ρουκέλι, του Ρομά θρύλου της πυγμαχίας, γίνεται ταινία

Οθόνες / Ένας Έλληνας Ρομά ενσαρκώνει τον θρύλο της πυγμαχίας Ρουκέλι

Η ιστορία του Γιόχαν Ρουκέλι Τρόλμαν, που έχασε τον τίτλο του πρωταθλητή στη Γερμανία του Β' Παγκοσμίου Πολέμου λόγω της καταγωγής του, βασανίστηκε και θανατώθηκε από τους ναζί, γίνεται διεθνής παραγωγή με ηθοποιούς Ρομά.
M. HULOT
Ταινίες τρόμου: Τι έρχεται και τι πραγματικά αξίζει;

Pulp Fiction / Ταινίες τρόμου: Τι έρχεται και τι πραγματικά αξίζει;

Με αφορμή το «Backrooms», ο Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος και ο Μάκης Παπασημακόπουλος αναλύουν τις πιο αναμενόμενες ταινίες τρόμου των επόμενων εβδομάδων, ξεχωρίζοντας εκείνες που έχουν κάτι νέο να πουν από άλλες που απλώς επαναλαμβάνουν γνωστές συνταγές.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
ΕΠΕΞ «Το να νιώθεις αποδεκτός όταν είσαι διαφορετικός δεν είναι δεδομένο»

Στέφανος Τσιβόπουλος / «Το να νιώθεις αποδεκτός όταν είσαι διαφορετικός δεν είναι δεδομένο»

Στην πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία, ο εικαστικός Στέφανος Τσιβόπουλος θίγει το πόσο δύσκολο είναι να κτίσεις μια νέα εστία και ταυτότητα όντας ξένος σε έναν τόπο μεγάλων ανισοτήτων.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Γιατί οι Έλληνες δεν αγαπούν τις ταινίες επιστημονικής φαντασίας;

Οθόνες / Γιατί οι Έλληνες δεν αγαπούν τις ταινίες επιστημονικής φαντασίας;

Το ελληνικό κοινό, πέρα από μια μικρή σχετικά κοινότητα ορκισμένων φαν, ποτέ δεν τιμούσε ιδιαίτερα το είδος στις αίθουσες, σίγουρα όχι όπως το αμερικανικό. Ο Δημήτρης Κολιοδήμος και ο Αβραάμ Κάουα εξηγούν τους λόγους της περιορισμένης προσέλευσης.  
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
O Χριστός του Παζολίνι, μαρξιστής, σκακιστής και ακτιβιστής

Οθόνες / O Χριστός του Παζολίνι, μαρξιστής, σκακιστής και ακτιβιστής

Η ιστορία του ισπανού ερασιτέχνη ηθοποιού Ενρίκε Ιραζόκουι που στα 20 του ο Πιερ Πάολο Παζολίνι του εμπιστεύθηκε τον ρόλο του Θεανθρώπου, παρά το ότι βρισκόταν μακριά από τα ξανθογάλανα πρότυπα του δυτικού κινηματογράφου
ΑΝΤΩΝΗΣ ΜΠΟΣΚΟΪ́ΤΗΣ