Down by Law: Η cult «παγίδα» του Τζιμ Τζάρμους ξανά στα θερινά σινεμά

«Down by Law»: Ξαναπέφτουμε στην «Παγίδα» του Τζιμ Τζάρμους στα θερινά σινεμά Facebook Twitter
Πάνω από όλα, το «Down by Law» είναι μια ταινία ανδρικής συντροφικότητας, όπου οι χαρακτήρες τα βρίσκουν μεταξύ τους όχι μέσω ενός κοινού στόχου, που πάντα προκύπτει δραματουργικά, αλλά μέσω κάποιου τελετουργικού.
0

Ένας ραδιοφωνικός παραγωγός, ένας μαστροπός και ένας Ιταλός τουρίστας συναντιούνται σε ένα κελί φυλακής στη Νέα Ορλεάνη. Η σύνοψη του «Down by Law» του Τζιμ Τζάρμους θα μπορούσε κάλλιστα να αποτελεί την αρχή ενός ανεκδότου. Μα και τα ανέκδοτα ανήκουν σε εκείνα τα μικρά που μόνα τους υπάγονται στην κατηγορία «φτερού», αλλά όλα τους μαζί συνθέτουν κάτι μεγαλύτερο. Κι ο Τζάρμους ως ένας κινηματογραφικός ποιητής ή, πιο σωστά, τραγουδοποιός, σκαρώνει φιλμικές μπαλάντες που αναβαθμίζουν σε σημαίνοντα αυτά τα μικρά, άρα και τα ανέκδοτα – θυμάστε τη σκηνή με το δαμάσκηνο στο «Mystery Train»

Ανάμεσα στα «μικρά» του Τζάρμους βρίσκονται και τα αντικείμενα. Ο φετιχισμός με αυτά διέπει τους ήρωές του, αλλά και το σινεμά του, όχι όμως για να υπηρετήσει την καλλιγραφία. Συνήθως σχετίζεται με μια μυθολογία που αυτά (τα αντικείμενα) εξυπηρετούν, είτε εκείνη του καλλιτέχνη που αφορούν είτε του ίδιου του χαρακτήρα και του τρόπου ζωής του. Να, στο «Down by Law», σε έναν καβγά του Τομ Γουέιτς με τη σύντροφό του στην ταινία, την Έλεν Μπάρκιν, την εκλιπαρεί να μην πειράξει ένα καλολουστραρισμένο ζευγάρι παπουτσιών, κι ας είναι ραδιοφωνικός παραγωγός, κι ας έχουν, θεωρητικά, οι δίσκοι του μεγαλύτερη σημασία για τη δουλειά του.

Οι crime μυθοπλασίες, τα δράματα φυλακής, οι ταινίες απόδρασης και τα road movies αποτελούν σημεία αναφοράς της «Παγίδας του Νόμου», χωρίς η τελευταία να εντάσσεται σε κανένα από αυτά τα είδη. 

Σε ένα δεύτερο επίπεδο, τού είναι πιο εύκολο να εκφράσει την αγωνία του για την τύχη των παπουτσιών, παρά για εκείνη των δίσκων και άρα να επικοινωνήσει το δέσιμο που έχει η ύπαρξή του μ’ αυτούς, αλλά ας μη βαρύνουμε το κείμενο περισσότερο από όσο μας επιτρέπει η ταινία και το ύφος της. Κατά κάποιον τρόπο και ο ίδιος ο Τζάρμους, ως δημιουργός, παραθέτει επί της οθόνης κινηματογραφικά αντικείμενα που συνέλεξε ως σινεφίλ, διαθλώντας τα μέσα από το προσωπικό του ιδίωμα. Οι crime μυθοπλασίες, τα δράματα φυλακής, οι ταινίες απόδρασης και τα road movies αποτελούν σημεία αναφοράς της «Παγίδας του Νόμου», χωρίς η τελευταία να εντάσσεται σε κανένα από αυτά τα είδη. 

Tom Waits - Jockey Full Of Bourbon (Down By Law Soundtrack)

Στην εισαγωγή, καθώς ο Τομ Γουέιτς βρυχάται μελωδικά το «Jokey full of Bourbon», ο φακός του θρυλικού Ρόμπι Μιούλερ περιπλανιέται στους δρόμους της Νέας Ορλεάνης, καταγράφοντας σπίτια, με τον ουρανό πάντα να προβάλλει στο πάνω μέρος του κάδρου, υποσχόμενος κάτι πέρα και έξω από αυτά – κρατήστε το αυτό. Νιώθεις ότι θα μπορούσε να σταματήσει την περιπλάνησή του και να εστιάσει σε οποιαδήποτε από αυτές τις κατοικίες και να εντοπίσει μέσα τους ανθρώπους σαν αυτούς τους δύο που θα συναντήσουμε, με τις (παρεμφερείς) ιστορίες τους. Ο Τζακ κι ο Ζακ είναι δυο χαμένα κορμιά, με τον τρόπο που θα το έλεγαν άνθρωποι που έχουν προλάβει live ομιλία του Γεωργίου Παπανδρέου, αλλά και όπως θα το εννοούσαν οι ποιητές. Θα γνωριστούν μεταξύ τους όταν συλληφθούν, καθένας τους για διαφορετικό λόγο, και θα οδηγηθούν στη φυλακή, στο ίδιο κελί. Σύντομα θα αποκτήσουν άλλον έναν συγκάτοικο, τον Ρομπέρτο, εν συντομία Μπομπ, έναν Ιταλό που μιλά σπαστά αγγλικά, χρησιμοποιεί μπλοκάκι για να θυμάται λέξεις και φράσεις, μοιάζει φύσει αισιόδοξος και αγαπά Αμερικανούς ποιητές όπως ο Γουίτμαν και ο Ρόμπερτ Φροστ – συνήθως οι χαρακτήρες του Τζάρμους είναι και φιλότεχνοι, με προτίμηση στους καταραμένους καλλιτέχνες. Αν και η ενεργητικότητα και η φλυαρία του θα φανεί ενοχλητική αρχικά, ο Μπομπ −ένας τρισχαριτωμένος Μπενίνι, όταν ακόμα έχτιζε την κωμική περσόνα του− σύντομα θα κερδίσει τη συμπάθειά τους.

«Down by Law»: Ξαναπέφτουμε στην «Παγίδα» του Τζιμ Τζάρμους στα θερινά σινεμά Facebook Twitter
Mετά από αυτή την «ιερή» στιγμή, η συντροφιά θα δραπετεύσει και θα περιπλανηθεί στους βαλτότοπους της Λουζιάνα.

Πάνω από όλα, το «Down by Law» είναι μια ταινία ανδρικής συντροφικότητας, όπου οι χαρακτήρες τα βρίσκουν μεταξύ τους όχι μέσω ενός κοινού στόχου, που πάντα προκύπτει δραματουργικά, αλλά μέσω κάποιου τελετουργικού. Στο «Rio Bravo» του Χάουαρντ Χοκς, για παράδειγμα, το δέσιμο έρχεται με ένα τραγούδι, εδώ με μια παρτίδα πόκερ κι ένα αλησμόνητο «I scream, you scream, we all scream for ice cream».

Mετά από αυτή την «ιερή» στιγμή, η συντροφιά θα δραπετεύσει και θα περιπλανηθεί στους βαλτότοπους της Λουζιάνα. Ο Μπομπ θα βρει τον τελικό προορισμό του, έχοντας διανύσει περισσότερο δρόμο από τους άλλους δυο −μετακινήθηκε από την Ιταλία στην αμερικανική ενδοχώρα άλλωστε−, ενώ ο Ζακ κι ο Τζακ χάρη σ’ αυτήν τη συνάντηση θα βηματίσουν σε έναν νέο δρόμο, κι ας μη γνωρίζουν ακόμα πού θα τους βγάλει. 

Κι εμείς, με τη σειρά μας, θα βγούμε κερδισμένοι, παίρνοντας μαζί μας μια υπέροχη μικρή ταινία. Για τον δρόμο. 

Down by Law, Official Trailer [1986]

Η ταινία «Στην Παγίδα του Νόμου» («Down by Law», 1986) κυκλοφορεί σε επανέκδοση από το Cinobo στις 16/05.

Οθόνες
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

«Michael»: Είδαμε την ταινία για τη ζωή του Michael Jackson

Οθόνες / «Michael»: Είδαμε την ταινία για τη ζωή του Michael Jackson

Με αφορμή την παγκόσμια πρεμιέρα της βιογραφίας του στο Βερολίνο, είδαμε πρώτοι πώς ο σούπερ σταρ βρήκε το κουράγιο να δραπετεύσει από τον πατέρα του και θυμηθήκαμε τη συναυλία που σύστησε τη σκηνική του ιδιοφυΐα σε όλον τον πλανήτη.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
«Μεγάλα Λάθη»: Μια σειρά που ξεκινάει άσχημα, αλλά μετά το βρίσκει

Οθόνες / «Μεγάλα Λάθη»: Μια σειρά που ξεκινάει άσχημα, αλλά μετά το βρίσκει

Το νέο σίριαλ του Netflix είναι φασαριόζικο, προβλέψιμο και κάπως κουραστικό. Αν όμως αντέξεις τα πρώτα επεισόδια, ανταμείβει την υπομονή σου με χιούμορ, ανατροπές και έναν Νταν Λέβι που ξέρει πώς να μετατρέπει την οικογενειακή δυσλειτουργία σε απολαυστικό χάος.
M. HULOT
ΝΑΤΑΛΙ ΜΠΑΪ, Η ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΤΗ ΚΥΡΙΑ ΤΟΥ ΓΑΛΛΙΚΟΥ ΣΙΝΕΜΑ (1949-2026)

Οθόνες / Ναταλί Μπάι: Η χαμογελαστή κυρία του γαλλικού σινεμά (1948-2026)

Έξυπνη, ενστικτώδης και αστεία, κυριάρχησε τη δεκαετία του '80 στο γαλλικό σινεμά, μετρώντας συνεργασίες με τους Τριφό, Γκοντάρ, Ταβερνιέ αλλά και 4 Σεζάρ, χωρίς ποτέ να χάσει την κοριτσίστικη καρδιά που τη διέκρινε από την αρχή της καριέρας της.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Η ζωή του Ρουκέλι, του Ρομά θρύλου της πυγμαχίας, γίνεται ταινία

Οθόνες / Ένας Έλληνας Ρομά ενσαρκώνει τον θρύλο της πυγμαχίας Ρουκέλι

Η ιστορία του Γιόχαν Ρουκέλι Τρόλμαν, που έχασε τον τίτλο του πρωταθλητή στη Γερμανία του Β' Παγκοσμίου Πολέμου λόγω της καταγωγής του, βασανίστηκε και θανατώθηκε από τους ναζί, γίνεται διεθνής παραγωγή με ηθοποιούς Ρομά.
M. HULOT
Ταινίες τρόμου: Τι έρχεται και τι πραγματικά αξίζει;

Pulp Fiction / Ταινίες τρόμου: Τι έρχεται και τι πραγματικά αξίζει;

Με αφορμή το «Backrooms», ο Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος και ο Μάκης Παπασημακόπουλος αναλύουν τις πιο αναμενόμενες ταινίες τρόμου των επόμενων εβδομάδων, ξεχωρίζοντας εκείνες που έχουν κάτι νέο να πουν από άλλες που απλώς επαναλαμβάνουν γνωστές συνταγές.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
ΕΠΕΞ «Το να νιώθεις αποδεκτός όταν είσαι διαφορετικός δεν είναι δεδομένο»

Στέφανος Τσιβόπουλος / «Το να νιώθεις αποδεκτός όταν είσαι διαφορετικός δεν είναι δεδομένο»

Στην πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία, ο εικαστικός Στέφανος Τσιβόπουλος θίγει το πόσο δύσκολο είναι να κτίσεις μια νέα εστία και ταυτότητα όντας ξένος σε έναν τόπο μεγάλων ανισοτήτων.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Γιατί οι Έλληνες δεν αγαπούν τις ταινίες επιστημονικής φαντασίας;

Οθόνες / Γιατί οι Έλληνες δεν αγαπούν τις ταινίες επιστημονικής φαντασίας;

Το ελληνικό κοινό, πέρα από μια μικρή σχετικά κοινότητα ορκισμένων φαν, ποτέ δεν τιμούσε ιδιαίτερα το είδος στις αίθουσες, σίγουρα όχι όπως το αμερικανικό. Ο Δημήτρης Κολιοδήμος και ο Αβραάμ Κάουα εξηγούν τους λόγους της περιορισμένης προσέλευσης.  
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
O Χριστός του Παζολίνι, μαρξιστής, σκακιστής και ακτιβιστής

Οθόνες / O Χριστός του Παζολίνι, μαρξιστής, σκακιστής και ακτιβιστής

Η ιστορία του ισπανού ερασιτέχνη ηθοποιού Ενρίκε Ιραζόκουι που στα 20 του ο Πιερ Πάολο Παζολίνι του εμπιστεύθηκε τον ρόλο του Θεανθρώπου, παρά το ότι βρισκόταν μακριά από τα ξανθογάλανα πρότυπα του δυτικού κινηματογράφου
ΑΝΤΩΝΗΣ ΜΠΟΣΚΟΪ́ΤΗΣ
Και ξαφνικά, δυο ταινίες για τον… Πούτιν

The Review / Και ξαφνικά, δυο ταινίες για τον… Πούτιν

Η Βένα Γεωργακοπούλου και η Κατερίνα Οικονομάκου συζητούν για δύο ταινίες με τον Πούτιν στο επίκεντρο: συμφωνούν για την πρώτη, διαφωνούν για τη δεύτερη. Το μόνο βέβαιο; Η Ρωσία παραμένει μια τεράστια φυλακή που θα συνεχίσει να δίνει έμπνευση για περισσότερες ιστορίες.
ΒΕΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Εύη Καλογηροπούλου: «Ξενίζει όταν μια γυναίκα κάνει ταινίες δράσης»

Οθόνες / Εύη Καλογηροπούλου: «Ξενίζει όταν μια γυναίκα κάνει ταινίες δράσης»

Στην «Gorgonà» της Εύης Καλογηροπούλου δύο γυναίκες επαναστατούν και αγωνίζονται για την ελευθερία και την ταυτότητά τους, μετατρέποντας εαυτόν σε σύμβολα αντίστασης και μεταμόρφωσης.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Ερρίκος Λίτσης: «Τρώμε ποπκόρν και βλέπουμε να ρίχνουν πυραύλους»

Οθόνες / Ερρίκος Λίτσης: «Τρώμε ποπκόρν και βλέπουμε να ρίχνουν πυραύλους»

Ο Ερρίκος Λίτσης πρωταγωνιστεί στην «Τελευταία κλήση», ένα αστυνομικό θρίλερ βασισμένο στην υπόθεση του Σορίν Ματέι, τη συγκλονιστική ιστορία ομηρίας με τραγική κατάληξη. Ο αγαπημένος ηθοποιός μιλά για την ταινία αλλά και τους καιρούς που ζούμε.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ