Aληθινά εγκλήματα που έγιναν υλικό τέχνης

Aληθινά εγκλήματα που έγιναν υλικό τέχνης Facebook Twitter
Μόλις δύο χρόνια μετά την σύλληψη του Gein, ο συγγραφέας Ρόμπερτ Μπλοχ δημοσίευσε ένα θρίλερ με τον τίτλο «Ψυχώ» – το ίδιο μυθιστόρημα που το 1960 έγινε μία από τις πιο αναγνωρισμένες ταινίες του Άλφρεντ Χίτσκοκ. Εδώ ο πρωταγωνιστής της, Άντονι Πέρκινς, στον πιο εμβληματικό ρόλο της καριέρας του.
0

Ο Κινέζος συγγραφέας Liu Yongbiao καταδικάστηκε προ καιρού για την άγρια δολοφονία τεσσάρων ατόμων σε μία πανσιόν το 1995, αλλά αυτό ίσως δεν προκάλεσε μεγάλη έκπληξη στους αναγνώστες του.

Προλογίζοντας το μυθιστόρημα με τον τίτλο «Το Ένοχο Μυστικό» το 2010, ο Liu είπε ότι ήδη ετοίμαζε ένα άλλο βιβλίο για μία συγγραφέα που είχε διαπράξει μία σειρά άγριων φόνων και διέφυγε τη σύλληψη. Εν τέλει δεν το έγραψε ποτέ, αν και είχε έναν τίτλο υπόψιν του: «Η όμορφη συγγραφέας που σκότωνε».

Μετά τη σύλληψή του φέρεται να είπε στον κινεζικό τηλεοπτικό σταθμό CCTV ότι κάποια από τα έργα του ήταν όντως εμπνευσμένα από τις σκέψεις του για τους φόνους, των οποίων τα θύματα περιλάμβαναν ένα δεκατριάχρονο αγόρι, τον εγγονό των ιδιοκτητών της πανσιόν.

Το σχέδιό του Edward Gein ήταν να δημιουργήσει ένα «γυναικείο κοστούμι» ώστε να μπει μέσα σε αυτό και να «γίνει» η μητέρα του, η οποία είχε πεθάνει, αλλά οι ερευνητές βρήκαν στο σπίτι του μία ανατριχιαστική σειρά από αντικείμενα, από έπιπλα έως και ρούχα, τα οποία είχαν κατασκευαστεί με ανθρώπινα μέλη.

Ο Liu δεν είναι ο πρώτος συγγραφέας που έχει διαπράξει ένα φρικιαστικό έγκλημα και το ενσωμάτωσε στο έργο του. Το 1991, ο Ολλανδός συγγραφέας Richard Klinkhamer δολοφόνησε τη γυναίκα του και μετά παρέδωσε ένα μακάβριο χειρόγραφο στον ατζέντη του με τον τίτλο «Wednesday, Mince Day» (δηλαδή «Τετάρτη, Μέρα του Κιμά»), το οποίο θα μπορούσε να ονομάζεται και «Επτά τρόποι για να σκοτώσεις τη γυναίκα σου».

Υπάρχουν και άλλα εγκλήματα που έχουν περάσει στη λογοτεχνία επίσης, μέσω της νοσηρής φαντασίας πολλών μυθιστοριογράφων που δεν είχαν προφανώς την εμπειρία από τέτοια εγκλήματα. Από το επιδραστικό «Εν Ψυχρώ» του Τρούμαν Καπότε μέχρι διεθνείς επιτυχίες όπως «Το Δωμάτιο» της Έμα Ντόναχιου και «Τα Κορίτσια» της Έμα Κλάιν.

Τα πέντε εγκλήματα που ακολουθούν και η λογοτεχνία που έχουν εμπνεύσει δημιουργούν ένα λογοτεχνικό υβρίδιο που δεν είναι για όσους τρομάζουν εύκολα:

Η Μαύρη Ντάλια

Aληθινά εγκλήματα που έγιναν υλικό τέχνης Facebook Twitter
Η Σκάρλετ Τζοχάνσον στη δια χειρός Μπράιαν Ντε Πάλμα κινηματογραφική μεταφορά της «Μαύρης Ντάλιας» (2006) του Τζέιμς Ελρόι.

Το αληθινό της όνομα ήταν Elizabeth Short. Ήταν μόλις 22χρονών όταν το ακρωτηριασμένο της πτώμα βρέθηκε σε ένα άδειο οικόπεδο στο Λος Άντζελες το 1947. Το σώμα της είχε κοπεί στη μέση και είχε αποστραγγιστεί από αίμα, οδηγώντας τη νεαρή μητέρα που το ανακάλυψε να νομίζει αρχικά πως επρόκειτο για κούκλα βιτρίνας.

Με την έντονη κάλυψη από τις εφημερίδες της δόθηκε το όνομα «Μαύρη Ντάλια». Η αστυνομική έρευνα συγκέντρωσε 150 υπόπτους αλλά δεν έγινε καμία σύλληψη, και από τις πάνω από 500 ομολογίες που έχουν δοθεί από τότε, καμία δεν έχει επιβεβαιωθεί.

Αυτή η διάσημη φρικιαστική υπόθεση ασκεί συνεχή πολιτισμική επιρροή, εμπνέοντας πολυάριθμα βιβλία και ταινίες, συμπεριλαμβανομένου του μυθιστορήματος «True Confessions» (1977) του John Gregory Dunne, το οποίο ξεκινάει με ένα παρόμοιο περιστατικό και εξελίσσεται σε ένα λυτρωτικό πορτρέτο δύο αδερφών στο Λος Άντζελες της δεκαετίας του '40.

Πιο γνωστό είναι βέβαια το σκοτεινό και τρομακτικό θρίλερ του Τζέιμς Ελρόι, «Η Μαύρη Ντάλια» (1987). Διαφέρει από τα γεγονότα σε ένα σημαντικό γεγονός: η υπόθεση λύνεται. Και παρόλο που το μυθιστόρημα ξεκινάει έναν χρόνο πριν από τη γέννηση του Ελρόι, έχει μια προσωπική απήχηση για τον ίδιο καθώς είναι αφιερωμένο στη μητέρα του που δολοφονήθηκε το 1958 στο Λος Άντζελες.

Η ντροπή του Great Wyrley

Aληθινά εγκλήματα που έγιναν υλικό τέχνης Facebook Twitter
Ο Σερ Άρθουρ Κόναν Ντόιλ. © Barlow Collection, British Library

Ο Άρθουρ Κόναν Ντόιλ λάμβανε πολλή αλληλογραφία από τους θαυμαστές του στην εποχή του, μαζί με γράμματα από αυτούς που τον μπέρδευαν με τον φανταστικό του ντετέκτιβ, τον Σέρλοκ Χολμς, και αναζητούσαν βοήθεια για να λύσουν μυστήρια.

Την πρώτη δεκαετία του 20ού αιώνα, ένας δικηγόρος με το όνομα George Edalji αφέθηκε ελεύθερος από τη φυλακή έχοντας κάνει τρία από τα επτά χρόνια φυλάκισης με καταναγκαστικά έργα. Το δικαστήριο είχε πρώτα αποφανθεί ότι το έγκλημά του ήταν ο ακρωτηριασμός αλόγων και βοοειδών καθώς και μια σειρά από επιθετικά ανώνυμα γράμματα στους γονείς του. Ο Endalji επέμενε πως ήταν αθώος και ήθελε τον Ντόιλ να τον βοηθήσει να το αποδείξει.

Ο Ντόιλ πείστηκε ότι ήταν το χρώμα του δέρματος του Endalji –ο πατέρας του ήταν Ινδός– που είχε κάτι να κάνει με την καταδίκη του, δουλεύοντας σκληρά για να καταπολεμήσει αυτό που σήμερα θα λέγαμε θεσμικό ρατσισμό στην αστυνομία του Staffordshire.

Η είδηση έκανε εντυπωσιακά πρωτοσέλιδα εκείνη την εποχή και έμεινε γνωστή με το όνομα «Η ντροπή του Great Wyrley», και το 2005, ο Julian Barnes έγραψε το «Arthur & George», μία ευφυέστατη αστυνομική περιπέτεια που ήταν στη λίστα για το βραβείο Man Booker και διασκευάστηκε τόσο για το θέατρο όσο και για την οθόνη.

Η εξαφάνιση της Paula Jean Welden

Aληθινά εγκλήματα που έγιναν υλικό τέχνης Facebook Twitter
Η Ελίζαμπεθ Μος πρωταγωνιστεί στην κινηματογραφική διασκευή του «Shirley» της Susan Scarf Merrell, που γυρίζεται αυτή την περίοδο.

Την πρώτη μέρα του Σεπτεμβρίου του 1946, μία δεκαοχτάχρονη φοιτήτρια εξαφανίστηκε ενώ περπατούσε στην εξοχή του Βερμόντ. Η Paula Jean Welden ήταν η μεγαλύτερη κόρη ενός σχεδιαστή γνωστού για τα αρ ντεκό του σέικερ για κοκτέιλ, και δευτεροετής φοιτήτρια στο Bennington College.

Ήταν ένα κρύο κυριακάτικο απόγευμα όταν αποφάσισε να εξερευνήσει το κοντινό μονοπάτι για πεζοπορία. Εφόσον κανένας από τους φίλους της δεν ήθελε να τη συνοδεύσει, πήγε μόνη της, χωρίς να πάρει μαζί της τσάντα ή χρήματα. Όταν είδαν ότι δεν γύριζε κάλεσαν τον σερίφη της κομητείας, ο οποίος σύντομα επικρίθηκε για την κακή έρευνα του. Θεωρίες από πτώση και αμνησία έως αυτοκτονία ή φόνο τέθηκαν επί τάπητος, αλλά το σώμα της δεν βρέθηκε ποτέ.

Ανάμεσα στο 1945 και το 1950 υπάρχουν τουλάχιστον τέσσερις ανεξήγητες εξαφανίσεις στην περιοχή. Αυτό το μυστήριο τράβηξε την προσοχή της συγγραφέως Σίρλεϊ Τζάκσον, της οποίας ο σύζυγος δίδασκε στο Bennington. Το μυθιστόρημα της «Hangsman» είναι εμπνευσμένο από την εξαφάνιση της Welden, ενώ το διήγημα της «The Missing Girl» βασίζεται επίσης σε αυτό το γεγονός.

Σε μια πιο μοντέρνα εκδοχή, στο μυθιστόρημα της Susan Scarf Merrell, «Shirley» (2014), ύποπτη για την εξαφάνιση είναι και η ίδια η Τζάκσον.

Ο σφαγέας του Plainfield

Aληθινά εγκλήματα που έγιναν υλικό τέχνης Facebook Twitter
Ο αξέχαστος χαρακτήρας του Μπάφαλο Μπιλ από τη «Σιωπή των Αμνών», σε σκηνοθεσία Τζόναθαν Ντέμι.

Όχι μόνο δολοφόνος αλλά και συλητής νεκρών. Ο Edward Theodore Gein από το Plainfield του Ουισκόνσιν συνελήφθη το 1957. Αν και πέθανε έγκλειστος σε ψυχιατρικό ίδρυμα το 1984, η αποκρουστική φύση των εγκλημάτων του τον έχει μετατρέψει σε ένα μακάβριο σημείο αναφοράς.

Ομολόγησε ότι σκότωσε δύο γυναίκες καθώς και στο ότι πήρε πρόσφατα ενταφιασμένα πτώματα από τοπικά κοιμητήρια. Το σχέδιό του ήταν να δημιουργήσει ένα «γυναικείο κοστούμι» ώστε να μπει μέσα σε αυτό και να «γίνει» η μητέρα του, η οποία είχε πεθάνει, αλλά οι ερευνητές βρήκαν στο σπίτι του μία ανατριχιαστική σειρά από αντικείμενα, από έπιπλα έως και ρούχα, τα οποία είχαν κατασκευαστεί με ανθρώπινα μέλη.

Μόλις δύο χρόνια μετά την σύλληψη του Gein, ο συγγραφέας Ρόμπερτ Μπλοχ δημοσίευσε ένα θρίλερ με τον τίτλο «Ψυχώ» – το ίδιο μυθιστόρημα που το 1960 έγινε μία από τις πιο αναγνωρισμένες ταινίες του Άλφρεντ Χίτσκοκ. Αν και ο Μπλοχ δεν γνώριζε τα εγκλήματα του Gein όταν ξεκίνησε το μυθιστόρημά του, είχε διαβάσει για αυτά μέχρι να το τελειώσει.

Πιο πρόσφατα, τα εγκλήματα του Gein διαμόρφωσαν τον χαρακτήρα του Buffalo Bill στη «Σιωπή των Αμνών» του Τόμας Χάρις.

Ο γυναικοκατακτητής Harry Powers

Aληθινά εγκλήματα που έγιναν υλικό τέχνης Facebook Twitter
Πλήθος συρρέει στο σημείο που έλαβαν χώρα οι δολοφονίες του Quiet Dell (30 Αυγούστου 1931).

Ο κατά συρροήν δολοφόνος Harry Powers έψαχνε στις αγγελίες συνοικεσίων για μοναχικές καρδιές, με σκοπό να φλερτάρει γυναίκες που πενθούσαν τον αγαπημένο τους, σκοτώνοντας τες για χρήματα στη συνέχεια.

Ανάμεσα στα θύματα του ήταν η χήρα Asta Eicher και τα τρία της παιδιά, στο Park Ridge του Ιλινόις. Μετά από μία ένθερμη αλληλογραφία, ο Powers πήρε την Eicher μακριά για κάποιες μέρες στα τέλη του Ιουνίου του 1931. Γύρισε μόνος, λέγοντας στα παιδιά ότι θα τα πήγαινε στη μητέρα τους.

Μία δεύτερη γυναίκα είχε εξαφανιστεί μέχρι η αστυνομία να αρχίσει να ερευνά τις εξαφανίσεις τους τον Αύγουστο. Ερωτικά γράμματα που βρήκαν στο σπίτι των Eicher τους οδήγησαν στο Quiet Dell της δυτικής Βιρτζίνια και σε μία σκηνή εγκλήματος που περιλάμβανε μία ματωμένη παιδική πατημασιά. Βρήκαν επίσης κρυμμένη νέα αλληλογραφία που υποδείκνυε ότι ο Powers ήταν έτοιμος να χτυπήσει ξανά.

Απαγχονίστηκε το 1932 αλλά είχε ήδη προλάβει να προκαλέσει μεγάλη αίσθηση στα μέσα της εποχής. Ακόμα και αντικείμενα από τη σκηνή του εγκλήματος πωλούνταν στους δρόμους.

Η Jayne Anne Phillips δημοσίευσε το «Quiet Dell» το 2013, μία καθηλωτική ιστορία που αποτελούσε μια σχολαστικά ερευνημένη αναψηλάφηση της υπόθεσης και της κάλυψής της από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Ένα από τα λίγα φανταστικά πρόσωπα του μυθιστορήματος είναι η Emily Thornhill, της οποίας η παρουσία λειτουργεί σαν μία νύξη για τη γυναικεία χειραφέτηση που θα επακολουθούσε.

Σε ένα από τα καλύτερα σημεία του μυθιστορήματος, η Thornhill βλέπει γιατί αυτός ο serial killer «πέτυχε με αυτές τις γυναίκες μέσης ηλικίας, γυναίκες που είχαν ήδη καταστραφεί από άνδρες ή από τη μοίρα· ήθελαν φροντίδα και προστασία».

Με στοιχεία από BBC / ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΣΟΦΙΑ ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΥ

 

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΑΥΤΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΤΙΣ 14.8.2018

Οθόνες
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Τρούμαν Καπότε: «Ποτέ δεν αγάπησα τους πλούσιους, γιατί πολλοί από αυτούς, χωρίς τα χρήματά τους, θα ήταν ένα τίποτα»

Βιβλίο / Τρούμαν Καπότε: «Ποτέ δεν αγάπησα τους πλούσιους, γιατί πολλοί από αυτούς, χωρίς τα χρήματά τους, θα ήταν ένα τίποτα»

Επέτειος θανάτου σήμερα του πιο αχαλίνωτα μοντέρνου συγγραφέα, που διαβάζεται σαν να έγραφε σήμερα, σαν να μην έφυγε ποτέ από τα δαιμονισμένα πάρτι και το σκοτεινό, ατμοσφαιρικό περιβάλλον του Νότου
ΤΙΝΑ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

After the Hunt: Το #MeToo στα χέρια του Λούκα Γκουαντανίνο είναι μια μπερδεμένη υπόθεση

Ανταπόκριση από τη Βενετία / After the Hunt: Το #MeToo στα χέρια του Γκουαντανίνο είναι μια μπερδεμένη υπόθεση

Ο Λούκα Γκουαντανίνο νοσταλγεί τη χαμένη τέχνη του διαλόγου, αλλά το After the Hunt χάνει το δίκιο του στην ακαδημαϊκή φλυαρία και τις σεναριακές αστοχίες.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Όλα του γάμου δύσκολα: 10 ταινίες για να δείτε μετά το «Ρόουζ εναντίον Ρόουζ»

Οθόνες / Όλα του γάμου δύσκολα: 10 ταινίες για να δείτε μετά το «Ρόουζ εναντίον Ρόουζ»

Από το «Awful Truth» του Λίο ΜακΚάρεϊ στο «Gone Girl» του Ντέιβιντ Φίντσερ κι από τις μπεργκμανικές «Σκηνές από έναν γάμο» στο «Revolutionary Road» του Σαμ Μέντες, ανατρέχουμε σε δέκα ταινίες για όσους ενώθηκαν ενώπιον Θεού κι ανθρώπων «μέχρι να τους χωρίσει ο θάνατος».   
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
ΒΟΥΓΟΝΙΑ

Ανταπόκριση από τη Βενετία / «Βουγονία»: Κριτική για τη νέα ταινία του Γιώργου Λάνθιμου

«Είναι περιπέτεια η "Βουγονία", fun και πιο περίπλοκη απ’ ότι δείχνει» - Ο Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος καταγράφει τις εντυπώσεις του από την παγκόσμια πρεμιέρα της ταινίας στο 82ο Φεστιβάλ Βενετίας.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Terence Stamp (1938-2025): Ο μάγκας του Λονδίνου που θα γινόταν Τζέιμς Μποντ

Οθόνες / Terence Stamp (1938-2025): Ο μάγκας του Λονδίνου που θα γινόταν Τζέιμς Μποντ

«Το άτακτο αγόρι του βρετανικού σινεμά βρήκε τον δρόμο του σε ώριμες επιλογές, είτε παίζοντας κάποιον αδυσώπητο κακό είτε αφήνοντας τα λακωνικά του διακριτικά σαν στάμπα, όνομα και πράγμα, σε σύντομες εμφανίσεις – εννοείται πως έχει υποδυθεί και τον διάβολο!»
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
The Karate Kid: Πώς η «ταινιούλα που δεν θα έβλεπε κανείς» εξελίχθηκε σε παγκόσμιο φαινόμενο

Οθόνες / The Karate Kid: Πώς η «ταινιούλα που δεν θα έβλεπε κανείς» εξελίχθηκε σε παγκόσμιο φαινόμενο

Η ταινία σημάδεψε μια γενιά εφήβων που φαντασιώνονταν ότι θα αντιστεκόντουσαν ηρωικά στους νταήδες που τους κακοποιούσαν καθημερινά. Και τώρα, ο μύθος επιστρέφει για έκτη φορά στην οθόνη, με πρωταγωνιστές τον Τζάκι Τσαν και τον Ραλφ Μάτσιο
THE LIFO TEAM
Ο άνθρωπος που έφερε την μαύρη μουσική κουλτούρα στο σαλόνι εκατομμυρίων σπιτιών

Daily / Ο άνθρωπος που έφερε τη μαύρη μουσική κουλτούρα στο σαλόνι εκατομμυρίων σπιτιών

Το ντοκιμαντέρ «Sunday Best: The untold story of Ed Sullivan» αναδεικνύει τη συμβολή του Εντ Σάλιβαν και της δημοφιλέστατης τηλεοπτικής εκπομπής του στην ανάδειξη τεράστιων μορφών της μαύρης μουσικής, από τη Nίνα Σιμόν και τον Τζέιμς Μπράουν μέχρι την Tίνα Τέρνερ και τον Στίβι Γουόντερ.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Έντουαρντ Νόρτον: Γεννημένος σε λάθος εποχή

Οθόνες / Έντουαρντ Νόρτον: Γεννημένος σε λάθος εποχή

Με αφορμή τα σημερινά του γενέθλια, ανατρέχουμε στην καριέρα ενός ηθοποιού με την ερμηνευτική στόφα των μεγάλων ονομάτων του New Hollywood, μα καταδικασμένου να εργάζεται σε καιρούς που η κινηματογραφική βιομηχανία δεν ξέρει τι να κάνει μαζί του.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Ana Kokkinos: «Αν ήμουν ένας στρέιτ, Άγγλος άντρας, η ζωή θα ήταν ευκολότερη»

Οθόνες / Ana Kokkinos: «Αν ήμουν ένας στρέιτ, Άγγλος άντρας, η ζωή θα ήταν ευκολότερη»

Η ελληνικής καταγωγής Αυστραλή σκηνοθέτιδα πίσω από το «Ten Pound Poms» μιλά στη LiFO για τη στάση των Αυστραλών απέναντι στους μετανάστες, την ταινία της που εξόργισε την ομογένεια, και το πώς είναι να νιώθεις παρείσακτος ακόμη κι όταν το έργο σου έχει δει πολύς κόσμος.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Μιχάλης Ρέππας: «Θέλω να διασκεδάζω. Πέρασα τα 65 και έχει αρχίσει να μη με νοιάζει»

Οι Αθηναίοι / Μιχάλης Ρέππας: «Θέλω να διασκεδάζω. Πέρασα τα 65 και έχει αρχίσει να μη με νοιάζει»

«Τρεις Χάριτες», «Βίρα τις Άγκυρες», «Δις εξαμαρτείν», «Safe Sex», «Το Κλάμα βγήκε από τον Παράδεισο», «Μπαμπάδες με ρούμι». Λίγοι μας έχουν κάνει να γελάσουμε τόσο τα τελευταία 30 χρόνια όσο ο Μιχάλης Ρέππας. Ο ηθοποιός, συγγραφέας και σκηνοθέτης που εξαιτίας του «το Τζέλα Δέλτα δεν είχε φουγάρα» αφηγείται τη ζωή του στη LifO.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Το τρίο Πασκάλ-Τζόνσον-Έβανς και 9 ακόμα λόγοι να πάτε σινεμά

Οθόνες / Το τρίο Πασκάλ-Τζόνσον-Έβανς και 9 ακόμα λόγοι να πάτε σινεμά

Μια ταινία που η Τζέιν Όστιν θα ήταν περήφανη να είχε σκηνοθετήσει, η Λίντσεϊ Λόχαν ανταλλάζει σώμα με την Τζέιμι Λι Κέρτις ξανά μετά από 22 χρόνια κι ένας μεταλλαγμένος Μπάμπι εκδικείται για τον θάνατο της μαμάς του. – Τι παίζει από σήμερα σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.
THE LIFO TEAM
«Νεαρές μητέρες»: Είναι καλοκαιρινή επιλογή μία ταινία των αδελφών Νταρντέν; 

The Review / «Νεαρές μητέρες»: Tα κατάφεραν πάλι οι αδελφοί Νταρντέν; 

Τι κάνει τις «νεαρές μητέρες» να ξεχωρίζουν από τις προηγούμενες δουλειές των Βέλγων δημιουργών; Ο Χρήστος Παρίδης και η Βένα Γεωργακοπούλου συζητάνε για τη βραβευμένη ταινία που παίζεται στους θερινούς κινηματογράφους της Αθήνας.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ