Η αρχαιότερη βραχογραφία της Αυστραλίας

Η αρχαιότερη βραχογραφία της Αυστραλίας Facebook Twitter
Η χρονολόγηση έγινε όταν βρέθηκαν στο ίδιο μέρος έξι σφηκοφωλιές που ερευνήθηκαν και έδωσαν αυτό το ασφαλές αποτέλεσμα.
0

Οι νατουραλιστικές απεικονίσεις ζώων αποτελούν κοινό θέμα για την αρχαιότερη τέχνη στον κόσμο, τη βραχογραφία. Μια νέα ανακάλυψη στην Αυστραλία φανερώνει την εικόνα ενός καγκουρό που χρονολογείται με ακρίβεια μεταξύ 17.500 και 17.100 ετών.

Η χρονολόγηση έγινε όταν βρέθηκαν στο ίδιο μέρος έξι σφηκοφωλιές που ερευνήθηκαν και έδωσαν αυτό το ασφαλές αποτέλεσμα. Αυτή είναι η παλαιότερη χρονολογημένη in situ βραχογραφία που έχει αναφερθεί στην Αυστραλία.


Πριν από έναν χρόνο, σε σπήλαιο της Ινδονησίας, βρέθηκε μια άλλη βραχογραφία ηλικίας τουλάχιστον 43.900 ετών, που αποτελεί την αρχαιότερη σκηνή κυνηγιού στον κόσμο, με οκτώ μικρές ανθρώπινες μορφές, μερικές από τις οποίες έχουν και χαρακτηριστικά ζώου, να κυνηγούν με δόρατα ή μακριά σκοινιά δύο αγριόχοιρους και τέσσερις μικρούς βούβαλους.


Μέχρι την ανακάλυψη του σπηλαίου στην Ινδονησία, καθιερωμένη άποψη είναι ότι οι πρώτες βραχογραφίες εμφανίστηκαν στην Ευρώπη και αρχικά περιείχαν αφηρημένα σύμβολα. Πριν περίπου 35.000 χρόνια, αυτή η απλή μορφή τέχνης είχε εξελιχτεί σε πιο πολύπλοκες μορφές. Πριν 21.000 έως 14.000 χρόνια, η τέχνη των σπηλαίων στην Ευρώπη κατά την Ανώτερη Παλαιολιθική Περίοδο περιλάμβανε πια τις αρχαιότερες έως τώρα γνωστές απεικονίσεις ανθρώπων και ζώων μαζί σε αναγνωρίσιμες σκηνές κυνηγιού.

Το έργο τέχνης που ανακαλύφθηκε στους βράχους της περιοχής Kimberley της Δυτικής Αυστραλίας αναπαριστά ένα καγκουρό μήκους δυο μέτρων. Ήταν ζωγραφισμένο στην οροφή της σπηλιάς σε πρώιμο νατουραλιστικό στιλ, με το ζώο να απεικονίζεται σε φυσικό μέγεθος.

Οι επιστήμονες συνεργάστηκαν με την τοπική κοινότητα των Αβορίγινων, οι οποίοι μπορούν να αναγνωρίσουν την κληρονομιά τους στην περιοχή εδώ και δεκάδες χιλιάδες χρόνια, για να προσδιορίσουν την εποχή των αυθεντικών έργων βραχογραφίας που δημιούργησαν οι πρόγονοί τους πριν από χιλιάδες χρόνια.

 
Το πιο δύσκολο μέρος της αναγνώρισης των βραχογραφιών είναι αυτό της αναγνώρισης της χρωστικής ουσίας που χρησιμοποιούσαν αφού δεν μπορούν να την αναλύσουν ή να τη συγκρίνουν με καμία άλλη σύγχρονη.


«Είναι σημαντικό οι γνώσεις και οι ιστορίες των αυτοχθόνων να μη χαθούν και να συνεχίσουν να τις μοιράζονται για τις επόμενες γενιές» δήλωσε η Cissy Gore-Birch, επικεφαλής της Balanggarra Aboriginal Corporation του Πανεπιστημίου της Δυτικής Αυστραλίας.


Η σύνδεση της παράδοσης των Αβορίγινων με τη δυτική επιστήμη είναι ένα θέμα που έχει ανοίξει εδώ και πολύ καιρό, μάλιστα η χώρα ετοιμάζεται να εγκαινιάσει και το πρώτο της μουσείο αφιερωμένο στον πολιτισμό τους.

Εκτός από το καγκουρό βρέθηκαν και απεικονίσεις ζώων, συμπεριλαμβανομένου ενός φιδιού, μιας μορφής σαύρας, και τριών μακρόποδων με μάρσιπους.


«Δεν μπορούμε να φανταστούμε τι σκεφτόταν αυτός ο καλλιτέχνης πριν από 600 γενιές αλλά γνωρίζουμε με αυτό το σχέδιο ότι η περίοδος των νατουραλιστικών απεικονίσεων επεκτάθηκε στην τελευταία εποχή των παγετώνων» υποστηρίζουν οι ερευνητές.

Η έρευνα για την παλαιότερη βραχογραφία της Αυστραλίας δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Nature Human Behavior.

Αρχαιολογία & Ιστορία
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Δήλος: H καρδιά των Κυκλάδων

Ιστορία μιας πόλης / Δήλος: H καρδιά των Κυκλάδων

Στη μέση των Κυκλάδων, σ’ ένα νησί χωρίς μόνιμους κατοίκους, η γη κρύβει ακόμη φωνές. Αν ξέρεις πού να κοιτάξεις, η Δήλος αρχίζει να σου μιλά για θεούς που λατρεύτηκαν, εμπορικές αυτοκρατορίες που γεννήθηκαν, λαούς που ήρθαν και έφυγαν, και τελετές που παραμένουν μυστήριο. Το νησί αυτό υπήρξε κάποτε το κέντρο του κόσμου – και ακόμη κρατά μυστικά. Η Αγιάτη Μπενάρδου συνομιλεί με την αρχαιολόγο Ζώζη Παπαδοπούλου.
ΑΓΙΑΤΗ ΜΠΕΝΑΡΔΟΥ
Εν μέσω των γυναικών της αμαρτίας. Μια επίσκεψη στα Βούρλα τον Φλεβάρη του 1936

Αρχαιολογία & Ιστορία / Εν μέσω των γυναικών της αμαρτίας. Μια επίσκεψη στα Βούρλα τον Φλεβάρη του 1936

Η συγγραφέας, δημοσιογράφος και φεμινίστρια Λιλίκα Νάκου επισκέφθηκε το –υπό κρατική διαχείριση– πορνείο των Βούρλων τον Φλεβάρη του 1936, συνομίλησε με τις «γυναίκες της αμαρτίας» και μετέφερε τις εντυπώσεις της.
ΤΑΣΟΣ ΘΕΟΦΙΛΟΥ
Μέλι, Ρόδια, Aμβροσία: Τι έτρωγαν τελικά στον Όλυμπο οι Θεοί;

Αρχαιολογία & Ιστορία / Μέλι, Ρόδια, Aμβροσία: Τι έτρωγαν τελικά στον Όλυμπο οι Θεοί;

Τόσο οι γραπτές πηγές όσο και η εικονογραφία της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας αποκαλύπτουν ότι οι θεοί και οι ήρωες ήταν μάλλον εκλεκτικότεροι των θνητών ως προς τη διατροφή τους. Και τα φαγητά τους έκρυβαν κίνητρα πέρα από την πείνα...
ΑΓΙΑΤΗ ΜΠΕΝΑΡΔΟΥ
Ματίας Ρουστ: Μια ατέλειωτη ιστορία των ’80s

Αρχαιολογία & Ιστορία / Ματίας Ρουστ: Μια ατέλειωτη ιστορία των ’80s

Το βράδυ της 28ης Μαΐου 1987 ο 18χρονος Γερμανός προσγειώνεται με ένα Cessna στην Κόκκινη Πλατεία για να αποδείξει ότι «αν κάποιος σαν εμένα μπορεί να περάσει σώος και αβλαβής στην άλλη πλευρά, τότε δεν υπάρχει τόσο μεγάλος κίνδυνος, και ίσως να μπορούμε να τα βρούμε όλοι μεταξύ μας».
ΜΑΚΗΣ ΜΑΛΑΦΕΚΑΣ
Η Μεγαλόχαρη ως αστυνομικό λαγωνικό 

Αρχαιολογία & Ιστορία / Τα «αντιλωποδυτικά θαύματα» της Παναγίας

Μια δημοσιογραφική έρευνα που έκανε το 1933 ο αστυνομικός ρεπόρτερ Ευστάθιος Θωμόπουλος κατέγραψε τους άθλους της Παναγίας· από την Κρήτη μέχρι τη Ροδόπη, οι πιστοί «έβλεπαν» τη δράση της, ένιωθαν ευγνώμονες και τη μαρτυρούσαν.
ΤΑΣΟΣ ΘΕΟΦΙΛΟΥ
Γιατί έθαβαν βρέφη μέσα σε αγγεία στο Βαθύ της Αστυπάλαιας;

Ιστορία μιας πόλης / Γιατί έθαβαν βρέφη μέσα σε αγγεία στο Βαθύ της Αστυπάλαιας;

Τι το ιδιαίτερο συμβαίνει στο Βαθύ της Αστυπάλαιας και τι συνεχίζει να αποκαλύπτει η αρχαιολογική έρευνα στην περιοχή; Η Αγιάτη Μπενάρδου συζητά με τον Ανδρέα Βλαχόπουλο.
ΑΓΙΑΤΗ ΜΠΕΝΑΡΔΟΥ
«ΒΙΑΣ»: Τα αρχαιολογικά τοπία ως ζωντανά οικοσυστήματα

Αρχαιολογία & Ιστορία / Καμπανούλες στους Δελφούς, Πέρδικες στο Σούνιο. Ό,τι φυτρώνει και ζει στους αρχαιολογικούς χώρους

Μια πρωτοποριακή επιστημονική προσέγγιση του πολιτιστικού τοπίου αποκαλύπτει έναν άγνωστο κόσμο χιλιάδων ζώων και φυτών σε είκοσι εμβληματικούς αρχαιολογικούς χώρους της χώρας. 
ΝΤΙΝΑ ΚΑΡΑΤΖΙΟΥ
Βασίλης Λαμπρινουδάκης: Ο αρχαιολόγος πίσω από το νέο μουσείο της Επιδαύρου

Οι Αθηναίοι / Βασίλης Λαμπρινουδάκης: Ο αρχαιολόγος πίσω από το νέο μουσείο της Επιδαύρου

Από τις ανασκαφές στην Επίδαυρο και τη Νάξο, ο ομότιμος καθηγητής Κλασικής Αρχαιολογίας αφηγείται μια ζωή αφιερωμένη στην ανάδειξη της πολιτιστικής μας κληρονομιάς. Και όπως λέει, το πιο πολύτιμο εύρημα δεν ήταν αρχαιολογικό – ήταν η γυναίκα του.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Ο Δεσποτόπουλος και το αθηναϊκό όνειρο του μοντερνισμού

Ιστορία μιας πόλης / Ο Δεσποτόπουλος και το αθηναϊκό όνειρο του μοντερνισμού

Από το Ωδείο Αθηνών έως τη Σουηδία της εξορίας, ο Ιωάννης Δεσποτόπουλος δεν υπήρξε μόνο ένας σπουδαίος αρχιτέκτονας, αλλά και ένας διανοούμενος που οραματίστηκε μια πιο δημοκρατική, λειτουργική και πολιτισμένη πόλη. Ποια είναι η παρακαταθήκη του στη σύγχρονη Ελλάδα; Η Αγιάτη Μπενάρδου μιλά με τον Λουκά Μπαρτατίλα.
ΑΓΙΑΤΗ ΜΠΕΝΑΡΔΟΥ
Τι σήμαινε να είσαι ψυχικά ασθενής στην αρχαία Αθήνα;

Ιστορία μιας πόλης / Τι σήμαινε να είσαι ψυχικά ασθενής στην αρχαία Αθήνα;

Πώς κατανοούσαν οι αρχαίοι Έλληνες την ψυχική ασθένεια; Ήταν θεϊκή τιμωρία, παθολογία του σώματος ή ένα υπαρξιακό βάρος που αποτυπωνόταν στη λογοτεχνία και στο θέατρο; Η Αγιάτη Μπενάρδου συνομιλεί με τον Γιώργο Καζαντζίδη, Αναπληρωτή Καθηγητή Λατινικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Πατρών, για τον τρόπο με τον οποίο η αρχαιοελληνική κοινωνία εξηγούσε, απεικόνιζε και αντιμετώπιζε τις ψυχικές διαταραχές.
ΑΓΙΑΤΗ ΜΠΕΝΑΡΔΟΥ