Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ

ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

ΒΓΑΛΕ ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΣΟΥ Ο,ΤΙ ΚΡΥΒΕΙΣ Ή ΦΟΒΑΣΑΙ ΝΑ ΠΑΡΑΔΕΧΤΕΙΣ.
Όλοι έχουμε πράγματα που θέλουμε να τα βγάλουμε από μέσα μας. Αλλά διστάζουμε να τα παραδεχτούμε ακόμα και στους πιο κοντινούς μας ανθρώπους. Όμως, αμαρτία εξομολογημένη, αμαρτία δεν είναι...
ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΟΥ
<
19.2.2020 | 12:13

Δεν ξερω να προσεγγιζω γυναικες,ανασφαλεια,ντροπαλοτητα.

Γνωριζω οτι το επικοινωνιακο κομματι ειναι σημαντικο στο πως θα γινει μια προσεγγιση ενος ατομου που σε ενδιαφερει,δυστυχως σε αυτο εχω μεινει μεταξεταστεος,δεν εχω επικοινωνιακα skills,δεν νιωθω την ανεση να πλησιασω καποια και να της πω 2-3 πραγματα,απο ενα απλο γεια τι κανεις,μεχρι δωσε ενα τηλεφωνο να παμε μια βολτα μαζι,φαινομαι υπερβολικα σοβαρος,ανασφαλης και λιγομιλητος,οχι εκφραστικος,μου λειπει ο δυναμισμος.Προσπαθωντας να κρυψω αυτες τις αδυναμιες,απλα καταληγω να μην κανω καμια κινηση και να μενει μια απογοητευση στο τελος.

Δεν μπορω να κοιταω την αλλη στα ματια,αλλαζω βλεμα για πατωμα,ταβανι,δεξια η αριστερα.


19.2.2020 | 11:38

Και τι εχασα;;

Έχω εδώ και ένα μήνα σχεδόν που κλαίω κυριολεκτικά κάθε μέρα από τότε που χώρισα μέχρι χτες που λέω Ε φτάνει πια..Να πω ότι ήταν και κάποιος που άξιζε πάει στο διάολο αλλά ο άνθρωπος δεν ενδιαφερόταν οπότε γιατί εγώ να είμαι τόσο χάλια..Να πεις ότι προσπάθησε η φαιροταν καλά ούτε αυτό δεν έκανε..Πάντα θυμάμαι εμένα σε κάθε τσακωμο να τρέχω από πίσω του να του μιλάω γιατί ο κύριος δεν ήθελε μιλιά να βγάλει..Δεν τον θυμάμαι ποτέ και να έφταιγε να με έπιανε να το λύσουμε..Τελικά δεν είχα εγώ το πρόβλημα,αυτός ήταν απλά ο λάθος άνθρωπος..Όταν φτάνεις στο σημείο να ζητάς πραγματικά τα πιο αυτονόητα πράγματα και για αυτό να σου μιλάει άσχημα Ε τότε τι άλλο να περιμένεις..Πίστευα ότι ίσως άλλαξει ότι ίσως νιώσει ότι με χάνει και προσπαθήσει για μας.. Με τα πολλά με έφτασε σε ένα σημείο κ είπα μέχρι εδώ ήταν..Του εξήγησα παρόλα αυτά πως με κάνει κ νιώθω κ η απάντηση του ήταν ότι δεν τον ενδιαφέρει αυτό που λεω κ ότι το έχει γραμμένο..Τον χώρισα,του μίλησα όπως μου μίλαγε αυτός τόσο καιρό και με μπλόκαρε από παντού..Με έχει πληγώσει πολύ,για αυτόν έχω κάνει τις μεγαλύτερες υπερβάσεις και γιατί;Για να περνώ στην κυριολεξία πίσω ψίχουλα..Ήμουν χάλια ναι γιατί τόσες μέρες ούτε ένα στγνωνη έστω..Ναι την περίμενα αυτή την συγγνώμη..Με έκανε να νιώθω ότι δεν αξίζω να προσπαθήσει για μένα ενώ εγώ έκανα τα παντα..Μου έλειπε τόσο πολύ αυτές τις μερες κ ακόμα μου λείπει μη λέω ψέματα δύσκολα ξεχνάς κάποιον που αγάπησες αλλά αυτό δε σημαίνει ότι θα φτάσω πάτο..1 μήνα χωρίς επικοινωνία ήταν βάσανο αλλά τι εχασα;..Μόνο χρόνο κ ενέργεια..φτάνει..Θα πονέσω ναι αλλά δε θα ξανακλαψω ποτέ ξανά για αυτόν
..31 χρονών άντρας και μπλοκάρει λες μ είμαστε 12χρονα επειδή δε ξέρει να συζητάει..Δε πειράζει όμως..Εγώ έχασα κάποιον που δεν με εκτιμούσε κ δε σεβόταν,Αυτός όμως έχασε κάποια που τον λάτρευε όσο τίποτα..Δε θα πω Καλή καρδιά γτ με έχει πληγώσει πολύ θα πω μόνο ρόδα είναι και γυρίζει..Το μόνο που με νοιάζει είναι να συνέλθω....
19.2.2020 | 10:52

Ευθύνη

Στις μέρες μας έχει εξαφανιστεί η αλληγορία. Κάθε πράξη, κίνηση και σκοπός ακολουθούν την ίδια πορεία και για να γίνονται αντιληπτά, πρέπει να έχουν την ίδια μορφή από την αρχή ως το τέλος. Είναι σαν να ζωγραφίζεις και να χρησιμοποιείς μόνο ευθείες γραμμές. Μερικοί θα το έλεγαν κυβισμό, που λίγο ως πολύ κατατρέχει το μυαλό σαν τα διαβόητα κουτάκια. Καθένα από αυτά περιλαμβάνουν μια έννοια, ένα πρόσωπο, μια ιδέα, συνήθως ατελή, που δεν επιδέχεται αμφισβήτησης και αρχειοθετείται ανεξάρτητα από το μέγεθος του. Κάθε διαφορετικό νόημα διαγράφεται, εξαφανίζεται από τον κόσμο των ιδεών πριν καλά καλά καταφέρει και σχηματοποιηθεί. Και φυσικά παρεξηγείται και απορρίπτεται όταν ξεπερνάει τον χώρο που του αναλογεί. Τίποτε πια δεν μπορεί να υπαινίσσεται, πρέπει να εξηγεί. Ή να μην εξηγεί και να κατέχει την θέση αξιώματος. Κι έτσι η ιδιωτική πρόθεση καθαγιάζεται σε δημόσια πρακτική.
Αυτοί που φεύγουν, παίρνουν το ρίσκο. Αυτοί που μένουν υποτάσσονται. Δεν θέλουν να ξεχάσουν, να ελευθερωθούν από τα κουτάκια τους, να δημιουργήσουν. Θέλουν να ζουν με το συντριπτικό παρόν και το άσχημο παρελθόν. Θέση για το μέλλον δεν υπάρχει. Στην θέση του εδραιώνεται η ζοφερή πραγματικότητα, που με τον καιρό δεν γίνεται πια ούτε αντιληπτή. Και τότε, τα μέσα αναπαράγουν μια εικονική πραγματικότητα, που σε κάνει να πιστεύεις ώρες ώρες πως ζεις μέσα σε δύο διαφορετικούς κόσμους.
Η ζωή μας σαν ένα βιβλίο. Μόνο που στις μέρες μας είμαστε είτε αναλφάβητοι είτε τεμπέληδες για να το διαβάσουμε. Κι απομένει στο ράφι, σαν ακόμα ένας τόμος εγκυκλοπαίδειας που στην καλύτερη δεν θα διαβαστεί ποτέ και στην χειρότερη θα καταλήξει προσάναμμα στην εστία του τίποτα.
19.2.2020 | 10:49

Έχουμε και οι γυναίκες ανάγκες

Με το αγόρι μου ειμαστε μια χαρα.Υπαρχει μεγάλο πάθος ανάμεσα μας και τα βρίσκουμε τέλεια στο ερωτικο κομμάτι.Εδω και 3-4 ημέρες όμως που βρεθήκαμε,δεν εγινε τιποτα.Εγω ηθελα παρα πολυ,Αλλα ήταν αρκετά κουρασμένος όποτε δεν έκανα κάποια κίνηση.Ημουν λιγο σπασμένη επειδή σκεφτόμουν πως γινεται πάντα όταν θελει αυτός.(έχουν υπάρξει φορες που και εγω δεν ημουν πολυ στο μουντ,Αλλα έγινε.Παντα θελω να γινεται,Τελος πάντων)Εχθες λοιπόν,όσο ήμασταν έξω του ειπα πως ανυπομονώ να μείνουμε μόνοι μας.Οταν μείναμε Εν τελει μονοι,και αρχισα να του κάνω ο,τι κάνουν τα περισσότερα ζευγάρια για αρχή,αυτός δε μου εκανε τιποτα.Μου ειπε μάλιστα οτι ή θα γινόταν απο την πίσω πόρτα ή καθόλου...Περνουσε η ωρα και δεν εκανε κατι για να με ανάψει.Σε κάποια φαση σπάστηκα αρκετά οπότε τον ρώτησα αν θα κανει κατι και αυτός.Εκνευριστηκε με τον τροπο μου και μετα χωριστήκαμε.Ξερω οτι δεν ήταν ο,τι καλύτερο να του μιλήσω ετσι την ωρα που ήταν αναμμένος.Αλλα κάπου έλεος.Δεν εχεευε μονο εσείς οι άντρες ανάγκες και ορέξεις .Δε γινεται να γίνονται ολα όπως τα θέλετε εσείς και να σας νοιάζει μονο η δικη σας ευχαρίστηση.

19.2.2020 | 10:14

Εκατοντάδες αιτήσεις

και ούτε μια θετική απάντηση. Δεν μπορώ με αυτήν την ανασφάλεια. Τι θα γίνει την επόμενη φορά που θα χάσω την δουλειά μου; Τι θα γίνει αν η οικογένειά μου δεν μπορεί να με στηρίξει αυτήν την φορά;
19.2.2020 | 09:15

Προβληματισμος

Ας πω και εγω το πρόβλημά μου. Εγώ εχω σπουδάσει ( δεν έχει σημασία τι) και ο τομέας αυτός έχει απορρόφηση στα αστικά κέντρα οπως Αθήνα, Θεσσαλονίκη και οχι σε μέρη σαν αυτό που ζω. Έτσι σκεφτόμουν κατά καιρους να ανέβω Θεσσαλονίκη, ώστε να βρω δουλειά αλλά και να εξελιχω ακαδημαϊκά. Στο θέμα μας. Η αδερφή μου σπούδαζει στη Θεσσαλονίκη. Πηγαινοέρχεται και οταν ειναι αναγκαιο φιλοξενείται από φίλους. Οι γονείς μου δεν μπορούν να της νοικιάσουν γιατί δεν έχουν μια. Και λεει ο πατέρας μου χθες. "Γιατί δεν ανεβαίνεις και εσυ στη Θεσσαλονίκη να νοικιασετε μαζι?". Και ενω εχει καποια λογικη η προταση ΔΕ ΘΕΛΩ. Ουσιαστικά είναι σαν να αναλαμβανω το κόστος των σπουδων της αδερφης μου και δε θελω. Θελω να κοιταξω χωρις περιορισμους τι θα κανω στη δικη μου τη ζωη. Μπορει να παω στη Θεσσαλονίκη και μετά από λιγο να θελω να τα βροντηξω και να φυγω. Δεν θελω να σκέφτομαι "ωχ πως θα αφησω τωρα τη αδερφη μ".

Υ.γ Οι γονείς μου μπορουν να δινουν καθε μηνα γυρω στα 150 ευρώ για την αδερφή και δεν θελουν να δουλεύει γιατι θεωρουν οτι θα την παει πισω στη σχολη.
19.2.2020 | 05:19

Τί να κάνω;

Η μητέρα της κοπέλας μου πρίν 4 μέρες μπήκε στο Νοσοκομείο λόγω καρδιολογικού προβλήματος.Ευτυχώς πάει καλά και από Δευτέρα θα πάρει εξιτήριο.Συμπαραστέκομαι στην κοπέλα μου όπως μπορώ,π.χ. την πηγαίνω κάθε μέρα στο Νοσοκομείο και όταν φεύγει πάλι το ίδιο.Προσπαθώ να ξεκλέβω κάποια ώρα απ'τη δουλειά μου,και πάω και τη βρίσκω και καθόμαστε στην καφετέρια του Νοσοκομείου.Στεναχωρήθηκα για τη μητέρα της,σαν να ήταν η δική μου ειλικρινά.Το θέμα είναι ότι το Σάββατο παντρεύεται ο ξάδερφος μου,αυτό το ήξερε η κοπέλα μου εδώ και καιρό.Εχθές με ρώτησε άν μετά το γάμο θα πάω στο γλέντι και της είπα πως θα πάω.Από εκείνη τη στιγμή στράβωσε κι όλο μου το χτυπάει,και μου λέει ότι αυτή θα είναι όλη τη νύχτα στη μητέρα της κι εγώ θα γλεντάω και ποιός ξέρει τί άλλο θα κάνω και τέτοια.Της είπα πως όλη τη νύχτα θα μιλάμε και μου λέει τί να το κάνει;Τη ρώτησα τί θέλει να κάνω και μου είπε ότι άν της συμπαραστέκομαι πραγματικά,θα πρέπει μετά το γάμο να πάω στο σπίτι μου κι όχι να γλεντάω.Δεν γίνεται βρε παιδιά να μήν πάω γιατί θα δημιουργηθεί πρόβλημα,πάνω απ'όλα με τον ξάδερφο μου.Είμαστε μαζί 2 χρόνια και ποτέ δεν μου έχει κάνει ζήλειες ούτε άλλο πρόβλημα μου έχει δημιουργήσει.Και με φίλους βγαίνω μόνος,και με μιά παλιά μου παρέα που υπάρχουν και κοπέλες και όλα o.k. Τώρα ίσως αντιδρά έτσι λόγω της κατάστασης με τη μητέρα της.Τί πιστεύετε πως θα ήταν σωστό να κάνω;
19.2.2020 | 02:54

Αποχη απο ραντεβού...

Λοιπόν παιδιά θα σας πω κι εγω τους προβληματισμούς μου εδω.Μετα απο μια υπερβολικά έντονη ερωτική απογοήτευση και ελπίδες που δεν έγιναν ποτε πραγματικότητα κι ύστερα απο πολλα λάθη στο παρελθόν,αποφάσισα να κλειστώ στον εαυτο μου.Καθόμουν μερες και σκεφτόμουν τι έκανα λάθος,γιατι να μη γινοντουσαν αλλιώς τα πράγματα και γιατι έφτασα στο σημείο να υποφέρω τόσο.Με τόσες σκέψεις που με βασάνιζαν συνεχώς,πηρα σημαντικές αποφασεις.Αποφάσισα να κάνω πράγματα που θα με κάνουν χαρούμενη και δυνατη:ξεκίνησα γυμναστήριο και αθλημα πολεμικών τεχνών,άρχισα υγιεινή ζωη,βρηκα σπιτι να μείνω μόνη(εμενα με τους δικους μου).5 μηνες τωρα σχεδόν κι εχω καταφέρει να αγαπήσω τον εαυτό μου,απέκτησα αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμηση,εγινα πιο δυνατή και δεν με αγγίζει τιποτα πλεον.Μονο που ολους αυτους τους μήνες που δουλεύω με τον εαυτο μου,δεν ασχολήθηκα καθολου με αγόρια γενικά.Απο επιλογή μου δε βγηκα κανένα ραντεβού-κι αν βγηκα δεν έδωσα περιθώριο για συνέχεια-και δεν ασχολήθηκα γιατι δεν ήθελα,δεν ένιωθα καλα να αρχίσω ξανα να βγαινω με ανδρες και απλα δε μου κανε ξανα κανένας κλικ μετα τα τραγική λαθη που έκανα.Ομως,νιωθω ωρες ώρες οτι αυτο με παει και λιγο πίσω στην ερωτική μου ζωη κι ,αφού,εχω τοσο καιρο να κανω κατι με κάποιον και να προχωρήσω,ξεσυνηθισα και πλεον νιώθω πως δε θα μπορέσω ξανα να βγω με κάποιον και να ερωτευτώ .Τι λέτε για αυτο;
<

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή