Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ

ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

ΒΓΑΛΕ ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΣΟΥ Ο,ΤΙ ΚΡΥΒΕΙΣ Ή ΦΟΒΑΣΑΙ ΝΑ ΠΑΡΑΔΕΧΤΕΙΣ.
Όλοι έχουμε πράγματα που θέλουμε να τα βγάλουμε από μέσα μας. Αλλά διστάζουμε να τα παραδεχτούμε ακόμα και στους πιο κοντινούς μας ανθρώπους. Όμως, αμαρτία εξομολογημένη, αμαρτία δεν είναι...
ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΟΥ
<
22.10.2019 | 11:43

!!!!

Κατάλαβα ότι με λυπάται. Με παίρνει ρηλεφωνα ενώ δεν το θέλει επειδή νιώθει τύψεις. Εχθές μου είπες ότι ήρθε η " κολλητή του να τον βρει στο μέρος που σπουδάζει" τόσα χρόνια που είμασταν μαζί ποτέ δεν πάτησε το πόδι της, τώρα γιατί; Βαρέθηκα να με λυπάται, έτσι νιώθω. Για να σας δώσω να καταλάβατε χωρίσαμε απλά εκείνος για κάποιο λόγο θέλει να κρατάει επαφές μαζί μου, στην αρχή μου φαινόταν μια χαρά, μιας που έχουμε παρασει τόσα μαζι. Είχε χαθεί εδώ και.μια εβδομάδα και μου έστειλε μύνημα εχθές να με ρωτήσει τι κάνω , είχε χαθεί λέει γιατί ήθελε να με πάρει τηλ αλλά για κάποιο λόγο δεν το έκανε, ο λόγος μάλλον ήταν η κολλητή του, ε και λέω κι εγώ ότι δεν θέλω να ξανά μιλάω μαζί του, φτάνει, την άλλη φορά λέει ήθελε να με πάρει αλλά έβλεπε μια σειρά. Ε κοίτα, αν δεν θέλει να μιλάμε απορώ γιατί το κάνει, απορώ κιόλας γιατί απολογείται γι'αυτό. Αποφάσισα με όλη αυτή τη δυσκολία να τον διώξω απ' τη ζωή μου, πέρασα πάρα πολλα και κατάλαβα ότι επειδή ξέρει ότι μια χάλια με λυπάται, και έχει τύψεις. Ε λοιπόν όχι, κανείς δεν θα με λυπάται κι αν θες να έρθεις να με βρεις ξέρεις που είμαι. Τέλος όλη αυτή η μιζέρια και η κατάθλιψη που μου δημιούργησες ,φτάνει, κουράστηκα. Να βρεις τον δρόμο σου εύχομαι, στα λέω από εδώ γιατί δεν πρόκειται να σε ξανά πάρω, δεν θέλω ,δεν θέλω να ακούω τίποτα , λοιπον καλό σου δρόμο και καλή σου ζωή. Πρέπει κι εγώ να ξεκινήσω να ζω χωρίς να είσαι όλοι την ώρα στο μυαλό μου. Για το καλό μου μόνο, όχι τίποτα άλλο. Δεν άξιζα τίποτα απ' όλα αυτά που μου προσφέρεις αυτό το διάστημα. Ναι, θα κλαίω για όσο θέλω εγώ αλλά κανείς δεν θα με λυπάται για τα δάκρυα μου ΚΑΝΕΙΣ...
22.10.2019 | 11:21

Η πεθερά μου μετράει την ευτυχία με την ζυγαριά

Καλησπέρα σε όλους,
Πριν από μερικούς μήνες γίναμε για πρώτη φορά γονείς! Είμαστε πανευτυχείς και νιώθουμε πολύ τυχεροί γιατί τόσο η εγκυμοσύνη όσο και η γέννα πήγαν άψογα, χωρίς να ταλαιπωρηθεί ιδιαίτερα η γυναίκα μου.

Ως εδώ όλα καλά, όμως η μάνα της, όποτε την βλέπει, της την λέει γιατί πήρε αρκετά κιλά στην εγκυμοσύνη. Παρένθεση, η γυναίκα μου το αντιλαμβάνεται και ήδη κάνει δίαιτα αλλά λόγω θηλασμού το πάει αργά και εγώ δεν την πιέζω ούτε την πρήζω. Για μένα κάτι παραπανίσια κιλά είναι δεν έγινε και τίποτα, είναι που είναι η φάση πρωτόγνωρη που είμαστε γονείς θα πάμε παραμάσχαλα και με την ζυγαριά τώρα;

Ωστόσο η πεθερά μου την πιέζει να τα χάσει πιο γρήγορα γιατί «έχασε την σιλουέτα της και φαίνεται από τα ρούχα πλέον» και «η τάδε τα έχασε σε ένα μήνα από τη εγκυμοσύνη και εσύ μπορείς κλπ». Το αποτέλεσμα είναι να στενοχωρεί την γυναίκα μου και να της προκαλεί ανασφάλειες εκεί που πότε δεν είχε, γιατί αισθάνονταν μια χαρά με το σώμα της.

Έχει κανείς καμία συμβουλή για το πως να μετριάσω αυτή την κατάσταση; Φοβάμαι ότι το να τσακωθώ με την πεθερά μου απλά θα στενοχωρήσει την γυναίκα μου παραπάνω, στην ανάγκη όμως θα το κάνω. Ευχαριστώ!
22.10.2019 | 09:33

Τριχόπτωση

Καλημερα. Είμαι 19 ετών (άντρας) και έχω τριχόπτωση.. κάθε φορά που θα περάσω την παλάμη μου από τα μαλλιά μου θα δω και 2-3 τρίχες στο χέρι.. νομίζετε είναι κληρονομικό (ο πατέρας μου και οι θείοι μου έχουν αραιώσει αλλά είναι 40-50 ετών) η πως πρέπει να ψαχτώ σε εξετάσεις;; Δε γίνεται ρε παιδιά να καραφλιασω από τα 20 γαμω..
22.10.2019 | 03:32

Κουράστηκα να με απορρίπτουν όλες.

Πάλι σήμερα το βράδυ μια στο γυμναστήριο με απέρριψε με συνοπτικές διαδικασίες. Είχα πάει την γνωστή ώρα κατά τις 10. Παρατηρώ ότι μια όμορφη γυναίκα έχει ΄χασει κάτι και το ψάχνει απο όργανο σε όργανο. Λέω εδώ είμαστε να πιάσω αυτή την ευκαιρία. Την πλησιάζω λοιπόν και την ρωτάω τι έχασε μου λέει τα κλειδιά της. Ξεκινώ λοιπόν να ψάχνω όλα τα όργανα ένα προς ένα. Μετα απο ένα πεντάλεπτο την είδα με την άκρη του ματιού μου να τα βρίσκει , εγώ έκανα ότι έψαχνα ακόμα για να έρθει να μου μιλήσει ότι τα βρήκε. Τελικά μόνο την γυμνάστρια ειδοποίησε ότι τα βρήκε για εμένα αδιαφόρησε τελείως σαν να μην υπήρχα σαν να μην έψαχνα σε όλο το γυμναστήριο για τα κλειδιά της,που λογικά αν ενδιαφερόταν έστω και λίγο θα ερχόταν να μου πεί τουλάχιστον να μην ψάχνω άλλο ακόμα και απο ευγένεια. Τέτοιο πράγμα δεν έχω ματαξαναδεί εγώ απο άνθρωπο σε άνθρωπο και επαναλαμβάνετε συνεχώς σαν μια ατέρμονη loop. Και μετά εναντιώνεστε κάποιες με μένα ,τα φορτώνεται όλα σε μένα, ότι είμαι οπισθοδρομικός, ότι είμαι μισογύνης, ότι δεν προσπαθώ αρκετά και εγώ δεν ξέρω τι άλλο. Κουράστηκα να με απορρίπτουν όλες, κουράστηκα να μην υπάρχω για τις γυναίκες,κουράστηκα να προσπαθώ μάταια.
22.10.2019 | 02:19

Κοινωνική φοβία

Είμαι 41 χρονών. Ωρες ωρες με βλέπω σαν εφηβη αντε στα 20. Σαν ενα παιδί που ακόμα δεν έχει πάρει τη ζωή στα χέρια του. Και ούτε πρόκειται. Χρόνια με τριβελίζει και πολλά χρόνια με βασανίζει . Η κοινωνική φοβία. Μόνο που για χρόνια δεν είχε όνομα. Η μάλλον τη βαφτιζα αλλιώς. '' Δειλία''. ''Αδυναμία''. '' Καταθλιψη''. ''Τεμπελιά''. Ενιωθα και νιωθω πως ο φοβος μου φαινεται στα ματια μου οταν μιλαω στους αλλους. Πως όσο και αν το κρύβω , όσο ανετη και αν δείχνω, ο φόβος είναι φωλιασμένος στα μάτια μου σαν μικρό ζώο. Που κοιταει τρομαγμένα τους άλλους. Και κυρίως τον νιώθω τον φόβο να καθεται ψηλά στην πλάτη και τους ώμους μου. Και επειδή ο κόσμος ειναι φτιαγμένος για να επιβιώνει, το βλέπουν στα μάτια μου, το μυρίζονται και αυτομάτως παυουν να με σεβονται ή να με υπολογίζουν.
Και όσο περνάν τα χρόνια χειροτερεύει. Πλέον δεν δουλεύω. Ημουν σε μια απαιτητική εργασία που απαιτούσε έκθεση στο κοινο, απαιτούσε να είμαι κάτω απο μια αδιακοπη κριτική. Απαιτούσε έναν δυναμισμό , η έλλειψη του οποίου δυστυχώς δεν συμψηφιζόταν με τις γνώσεις μου. Τα παρατησα. Το παλεψα χρόνια. Δεν αντέχα άλλο. Το τρέμουλο στην φωνή, την αδιάκοπη αίσθηση αποτυχίας , το σφίξιμο στην ψυχή . Εγω να μιλήσω σε προισταμενο? Εγω να μιλησω σε κοινό? Οχι. Και να το έκανα, οι επιπτώσεις στο σώμα μου ήταν πάντα εκεί.
Αυτό που έχω να πώ για την κοινωνική φοβια, είναι το πόσο μα πόσο ΜΟΝΗ με κάνει να νιώθω. Οι φίλοι θα κουραστουν να ακουν και ολη η οικογενεια μου αν τυχον κανω το λάθος να το αναφέρω μου ασκούν ομαδικό μπουλινγκ. Οτι δεν εχω τιποτα, οτι δεν ισχυουν αυτα, οτι ειναι ντροπη στην ηλικια μου να φερομαι σαν μωρο. Οτι γελειοποιουμαι σε οσους με ξερουν, οτι ολα αυτα ειναι μονο δικαιολογιες. Νιωθω μονη σε ολο αυτο. Εχω ανθρώπους, αλλά σε αυτο είμαι μόνη. Και απελπισμένη. Και η ψυχοθεραπεία όχι δεν βοηθησε. Η αγωγη οχι δεν βοηθησε επισης. Ειμαι εκει εξω, αναμειγνυομαι με τους ανθρωπους , δεν θα το καταλαβεις απαραιτητα οτι υποφερω. Εχω μάθει καλυτερα να το κρυβω απο οτι εχω μαθει να ζω. Σας ευχαριστώ για τον χρόνο σας.
22.10.2019 | 01:19

Έρωταςςςς

Μου είπε ότι ποτέ δεν ήταν ερωτευμένη μαζί μου και οτι είναι καθαρά από επιλογή ότι περνάμε καλά υπάρχει αλληλοκατανόηση και σεβασμός δεν ξέρω αν πρέπει να στεναχωρηθω η όχι δλδ υπάρχει προκοπή χωρίς λίγο συναίσθημα;
22.10.2019 | 01:08

Κολλημένη

Είμαι τόσο μα τόσο κολλημένη πάνω στο αγόρι μου δεν ξέρω τι να κάνω. Τον αγαπώ υπερβολικά κ νοιάζομαι μόνο για αυτόν κ δεν νοιάζομαι για τον εαυτό μου. Τον πιέζω με την αγάπη μου κ αυτό δεν είναι καλό, το μόνο που σκέφτομαι είναι αυτός και ότι και να μου προσφέρει νιώθω ότι δεν είναι αρκετό. Είμαι εγωίστρια, κτητική ,ζηλιάρα θελω να μου δίνει ότι του δίνω κ εγώ. Έχει πολύ υπομονή μαζί μου κ με αγαπάει αλλά πόσο ακόμα θα έχει; Εκτός το ότι με τις πράξεις μου κάνω κακό σε αυτόν που σαν κ αυτόν δεν θ βρω άλλον ν με αγαπήσει κάνω κ εγώ κακό και στον εαυτό μου, τον αγαπώ πιο πολύ από τον εαυτό μου και αυτό είναι το λάθος μου. Θα λείψει μερικούς μήνες κ δεν θ βλεπόμαστε, σκέφτηκα ότι θα ήταν μια καλή ευκαιρία να σκεφτώ ότι έχω κάνει, να κάνω πράγματα για τον εαυτό μου που δεν έχουν σχέση με το αγόρι μου αλλά με εμένα, και η απόσταση ν μου κάνει καλό.
22.10.2019 | 01:07

Είμαι σκληρός,

αναγκάστηκα να γίνω.
Γιατί όταν πονουσα, δε με λυπηθηκε κανείς.
<

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή