ΣΚΛΗΡΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ

Ένας ιδιότυπος ζωολογικός κήπος.

Ένας ιδιότυπος ζωολογικός κήπος. Facebook Twitter
9

Τα ζωόμορφα αγγεία εμφανίζονται στην αρχαία τέχνη της Μεσογείου πολύ νωρίς, ήδη από τη νεολιθική εποχή.

Οι κεφαλές των ζώων αποδείχτηκαν μάλιστα ιδιαιτέρως κατάλληλες για τα ρυτά, μια κατηγορία αγγείων που χρησιμοποιούνταν σε θρησκευτικές τελετές ή συμπόσια και είχαν πολύ μεγάλη μορφολογική ποικιλία. Τα ρυτά ονομάζονται έτσι γιατί έχουν δύο οπές και συνεπώς το υγρό που περιέχουν διαρκώς ρέει. Από τη μια μεγαλύτερη οπή γεμίζει το σκεύος, από την μικρότερη στάζει ή ρέει σιγά-σιγά το υγρό. Η ζωομορφική απόδοση δίνει τη δυνατότητα να ζωντανέψει η λειτουργία του σκεύους περισσότερο όταν δημιουργείται η εντύπωση ότι το υγρό χύνεται από το στόμα ενός ζώου.

Τα ζωόμορφα αγγεία έγιναν ιδιαιτέρως δημοφιλή και ιδιαιτέρως περίτεχνα από τον 5ο αιώνα π.Χ. όταν η αττική αγγειοπλαστική φθάνει στο απόγειό της. Είναι η εποχή που η δεξιοτεχνία των αγγειοπλαστών του αθηναϊκού κεραμεικού φθάνει σε τόσο υψηλό επίπεδο ώστε αποδίδει γλυπτικά με εξαιρετικό νατουραλισμό είτε πλήρως ζωόμορφα αγγεία, όπως είναι οι ασκοί, είτε τις κεφαλές ζώων που κοσμούν την απόληξη των κλασικών ρυτών. Αυτή η δεξιοτεχνία μεταλαμπαδεύεται γρήγορα στη Νότια Ιταλία, από όπου προέρχονται πολλά εξαιρετικά δείγματα.

Από τον 5ο αιώνα ως και τη ρωμαϊκή εποχή παράγεται ένας μεγάλος αριθμός τέτοιων αγγείων και η συνολική παρουσίασή τους είναι βέβαια πρακτικά αδύνατη. Σκέφτηκα όμως ότι αξίζει να συλλέξει κανείς μερικά σπάνια και ιδίως εκφραστικά φυσιοκρατικά δείγματα και να συνθέσει έτσι έναν ιδιότυπο ζωολογικό κήπο που περιλαμβάνει μερικές πραγματικά θαυμάσιες απεικονίσεις ζώων.

Παρά το γεγονός ότι δίνω έμφαση όπως ανέφερα σε πήλινα αγγεία από τους ιστορικούς χρόνους, και δη από τον 5ο αι. π.Χ. και εξής, ξεκινώ με μερικά δείγματα ζωόμορφων αγγείων από το προϊστορικό Αιγαίο και από διάφορες ύλες γιατί νομίζω ότι έχουν κι αυτά, παρά τη σχηματοποίησή τους, ιδιαίτερο ενδιαφέρον και δίνουν ένα στίγμα για ό,τι πρόκειται να ακολουθήσει τους επόμενους αιώνες.

 

Σκαντζόχοιρος. Το ζώο εικονίζεται καθιστό να κρατά φιάλη. Χαλανδριανή Σύρου, 3η χιλιετία π.Χ.

Αγριόχοιρος. Πήλινο ρυτό από το Ακρωτήρι Θήρας, 17ος αι. π.Χ.

Οι τρεις λέαινες: πήλινη από το Ακρωτήρι της Θήρας (17ος αι. π.Χ.), μαρμάρινη από την Κνωσό (16-15ος αι. π.Χ.), χρυσή από τις Μυκήνες (16ος αι. π.Χ.)

Ταυροκεφαλή. Ασημένιο ρυτό από τις Μυκήνες με χρυσά κέρατα και χρυσό ρόδακα στο μέτωπο, 16ος αι. π.Χ.

Ταυροκεφαλή. Ρυτό από την Κνωσό από οφείτη λίθο. Στα μάτια χρησιμοποιήθηκε ίασπις και ορεία (ορυκτή) κρύσταλλος και στο ρύγχος μάργαρο, 15ος αι. πΧ.

 

Ποντικός. Ασκός με ηθμό (σουρωτήρι) στο στόμιο και οπή εκροής στην ουρά, από τη Σικελία, 4ος αι. π.Χ. Το ζώο εικονίζεται ξαπλωμένο πάνω στα πόδια του.

 

 

 

Ποντικός. Μελανόμορφο θήλαστρο (σκεύος για το τάισμα μικρών παιδιών), από τη Σικελία, 310-300 π.Χ. Σε κάθε όψη του αγγείου ζωγραφίζεται ένας ιππόκαμπος και στο μέτωπο κισσόφυλλο.

Νυφίτσα. Μελαμβαφής ασκός, Νότια Ιταλία, 4ος αι. π.Χ.

 

Πάπια. Ετρουσκικός ασκός, Vulci, 350-325 π.Χ. Στη θέση των φτερών της πάπιας εικονίζονται δύο γυμνές μορφές, ένας άντρας και μια γυναίκα που φαίνονται σαν να κολυμπούν μαζί στο νερό.

Πάπια. Ασκός, Κύμη (;), 4ος αι. π.Χ.

Αετός. Αττικό ερυθρόμορφο ρυτό που αποδίδεται στον Δούρι, Capua, 500-470 π.Χ.

Αλεπού. Ερυθρόμορφο ρυτό του Ζωγράφου του Bristol, Απουλία, 340-315 π.Χ. Στο λαιμό του αγγείου φτερωτή γυναικεία μορφή.

Κουτάβι καθισμένο στα πόδια του, τα μπροστινά πλέον σπασμένα. Μελαμβαφής ασκός, Απουλία, 330-300 π.Χ.

Σκύλος. Ερυθρόμορφο αττικό κύπελο (δεν είναι ρυτό), Απουλία, 350-300 π.Χ. Στο λαιμό Σάτυρος που τρέχει.

Σκύλος. Ερυθρόμορφο ρυτό, Απουλία, 320-310 π.Χ. Στο λαιμό Έρωτας καθισμένος σε βράχο κρατά σταφύλια και στεφάνι με ταινία.

Σκύλος. Ερυθρόμορφο αττικό ρυτό, Falerii, πρώιμος 5ος αι. π.Χ.

Σκύλος. Ερυθρόμορφο ρυτό του Βρύγου, πρώιμος 5ος αι. π.Χ.

Σκύλος. Άγραπτο ρυτό, Απουλία, ύστερος 4ος-πρώιμος 3ος αι. π.Χ. Αποδίδεται σκύλος Μαλτέζικης ράτσας.

Σκύλος. Ερυθρόμορφο ρυτό, Απουλία, 350-300 π.Χ. Στο λαιμό εικονίζεται γονατιστός Έρωτας με βεντάλια, καθρέπτη και στεφάνι. Αποδίδεται σκύλος Μαλτέζικης ράτσας.

Σκύλος-Αγριόχοιρος. Ερυθρόμορφο ρυτό, Απουλία, 340-320 π.Χ. Το άκρο του ρυτού λήγει σε δύο διαφορετικές ενωμένες κεφαλές ζώων, ενός σκύλου και ενός αγριόχοιρου. Ο αγριόχοιρος είναι βαμμένος ερυθρός, ο σκύλος λευκός. Στο λαιμό εικονίζονται καθιστή νεαρή γυναίκα που κρατά φιάλη με φρούτα και νεαρός άνδρας που την προσεγγίζει κρατώντας φιάλη.

Αγριόχοιρος. Ερυθρόμορφο ρυτό, Sheikh Zenad, 5ος αι. π.Χ. Στο λαιμό εικονίζονται νεαρά αγόρια.

Αγριόχοιρος. Ερυθρόμορφο ρυτό του Σωτάδη, Capua, 460-450 π.Χ. Στο λαιμό εικονίζονται αγριόχοιροι.

Αγριόχοιρος. Ερυθρόμορφο ρυτό, Τάραντας, 340-330 π.Χ. Στο λαιμό φτερωτή γυναικεία μορφή με κοσμήματα, κρατά φιάλη.

Κριός. Ερυθρόμορφο ρυτό, Απουλία, 340-320 π.Χ. Στο λαιμό του αγγείου ο φτερωτός Έρωτας με κοσμήματα κρατά πυξίδα.

Κριός. Ερυθρόμορφο αττικό ρυτό του Συρίσκου, Capua, 480-470 π.Χ. Στο λαιμό εικονίζεται σκηνή συμποσίου.

Κριός. Ερυθρόμορφο ρυτό, Ανάβυσσος, Αττική, 460-450 π.Χ. Στο λαιμό νεαρές γυναίκες και άνδρας.

Πρόβατο. Ερυθρόμορφο ρυτό, αποδίδεται στο Ζωγράφο του Λονδίνου Ε100, Αττική, 460 π.Χ. Στο λαιμό αποδίδονται αγόρια στο σχολείο.

Λιοντάρι. Ασκός, Vulci, 340-300 π.Χ. Μάλλον χρησιμοποιήθηκε ως μυροδοχείο.

Ελάφι. Ερυθρόμορφο ρυτό, Απουλία, 350-300 π.Χ. Στο λαιμό εικονίζεται φτερωτή Νίκη.

Γάϊδαρος. Ερυθρόμορφο ρυτό του Ζωγράφου των Βρυξελλών, Αττική, 470-460 π.Χ.

 

Ημίονος. Ρυτό, Vulci (;), 400 π.Χ.

Άλογο. Ερυθρόμορφο ρυτό, Ruvo, 400-300 π.Χ. Στο λαιμό ο φτερωτός Έρωτας με κοσμήματα κρατά πυξίδα και γιρλάντα με λουλούδια.

Αγελάδα. Ερυθρόμορφο ρυτό, Ruvo, 400-300 π.Χ. Στο λαιμό γυναικεία μορφή με κοσμήματα κρατά στεφάνι και τύμπανο.

Αγελάδα. Ερυθρόμορφο ρυτό, Vulci (;), 460 π.Χ. Στο λαιμό νεαρές γυναίκες και νέοι.

Ελέφαντας. Μελαμβαφής ασκός, Vulci, 300-200 π.Χ. Στο εσωτερικό μικρό κρόταλο για κουδουνίστρα.

Δαγκάνα αστακού. Αττικός ερυθρόμορφος ασκός διακοσμημένος με σκύλο, γάτα και κόκορα, Αττική, 470-400 π.Χ.

Δαγκάνα αστακού. Αττικός ερυθρόμορφος ασκός διακοσμημένος με ελάφι και αλεπού, Αττική, 470-400 π.Χ.

Δαγκάνα αστακού. Αττικός ερυθρόμορφος ασκός διακοσμημένος με ημίονο, από την Capua, 460 π.Χ.

Ψάρι. Κορινθιακό ρυτό, 6ος αι. π.Χ. 

ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ & ΙΣΤΟΡΙΑ
9

ΣΚΛΗΡΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

«Τώρα ο πατέρας πολεμά τα παιδιά του. Ίσως να σκότωσε και κανένα»

Μεσοπόλεμος / «Τώρα ο πατέρας πολεμά τα παιδιά του. Ίσως να σκότωσε και κανένα»

Ο πολεμικός ανταποκριτής της εφημερίδας «Ακρόπολις» περιγράφει τις εντυπώσεις του από τον Ισπανικό Εμφύλιο, από τα ερείπια του Ρεταμάρες και την Ημέρα του Πεζικού στο Τολέδο.
ΤΑΣΟΣ ΘΕΟΦΙΛΟΥ
Ξερολιθιές, νεράιδες, ανεμόμυλοι: Αυτή είναι η ιστορία της Νάξου

Ιστορία μιας πόλης / Ξερολιθιές, νεράιδες, ανεμόμυλοι: Αυτή είναι η ιστορία της Νάξου

Ο επίκουρος καθηγητής Μουσειολογίας Στέλιος Λεκάκης μιλά για το παρελθόν του νησιού, και τον τρόπο με τον οποίο τα υλικά μνημεία συνδέονται με την προφορική και την άυλη κληρονομιά.
ΑΓΙΑΤΗ ΜΠΕΝΑΡΔΟΥ
Ένας Έλληνας ρεπόρτερ στον Ισπανικό Εμφύλιο

Μεσοπόλεμος / «Παντού καταστροφή και θάνατος». Ένας Έλληνας ρεπόρτερ στον Ισπανικό Εμφύλιο

Ο πολεμικός ανταποκριτής της εφημερίδας «Ακρόπολις» περιγράφει τις εντυπώσεις του από τα γαλλοϊσπανικά σύνορα μέχρι τα χαρακώματα της πρώτης γραμμής, όπου είδε να χύνεται «άφθονο αίμα, κρουνούς που ρέουν ατελείωτοι».
ΤΑΣΟΣ ΘΕΟΦΙΛΟΥ
Είναι η Οδύσσεια η ωραιότερη ιστορία που γράφτηκε ποτέ;

Αρχαιολογία & Ιστορία / Είναι η Οδύσσεια η ωραιότερη ιστορία που γράφτηκε ποτέ;

Το ομηρικό έπος συνεχίζει να μιλά σε κάθε εποχή γιατί αγγίζει με μοναδικό τρόπο τις πιο βαθιές ανθρώπινες αγωνίες και επιθυμίες. Τέσσερις άνθρωποι των γραμμάτων εξηγούν τη διαχρονική γοητεία του.
M. HULOT
Μονή Δαφνίου: Tο κορυφαίο βυζαντινό μνημείο της Αττικής

Ιστορία μιας πόλης / Μονή Δαφνίου: Tο κορυφαίο βυζαντινό μνημείο της Αττικής

Το μοναστήρι, με τα σχεδόν χίλια χρόνια της ιστορίας του, είναι Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Η αρχαιολόγος Καλλιόπη Φλώρου μιλά για την αρχιτεκτονική του αξία, τις μετατροπές του μέσα στα χρόνια καθώς και τη σπουδαιότητα των ψηφιδωτών του.
ΑΓΙΑΤΗ ΜΠΕΝΑΡΔΟΥ
Τρούμπα, η «θολή λιμνοθάλασσα του έρωτος»

Μεσοπόλεμος / Τρούμπα, η «θολή λιμνοθάλασσα του έρωτος»

«Θέλετε ν’ απολαύσετε το σπάνιο θέαμα της διασκεδάσεως όλων των φυλών της γης κάτω από την ίδια στέγη; Δεν έχετε να κάνετε τίποτα άλλο, παρά να εκστρατεύσετε μια νύχτα εις την συνοικίαν του Πειραιώς».
ΤΑΣΟΣ ΘΕΟΦΙΛΟΥ
Νίκος Σταμπολίδης: Ο ευθύβολος αφηγητής του ελληνικού κόσμου

LIFO Portraits / Νίκος Σταμπολίδης: «Να πας, όταν δεν έχει κόσμο, και να σταθείς ανάμεσα στα αγάλματα»

Αναγνωρισμένος επιστήμονας, ακάματος, με ενδιαφέροντα που γεφυρώνουν την αρχαιότητα με το παρόν, ο γενικός διευθυντής του Μουσείου της Ακρόπολης δεν εγκατέλειψε ποτέ τις ανασκαφές και εργάζεται για την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα στο περιβάλλον που τα γέννησε.
ΤΙΝΑ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ
ΕΠΕΞ Μανόλης Κορρές: Ο «φύλακας-άγγελος» της Ακρόπολης

LIFO Portraits / Μανόλης Κορρές: «Είναι πιο ωραίο να χτίζεις, παρά να γκρεμίζεις»

Ο αρχιτέκτονας, επικεφαλής της ΥΣΜΑ και καθηγητής του ΕΜΠ, ασχολήθηκε με τη μελέτη και την αποκατάσταση πολλών σημαντικών μνημείων. Κυρίως, όμως, είναι ο «φύλακας-άγγελος» της Ακρόπολης.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Το Ναυάγιο των Ιρίων, μια χρονοκάψουλα από την Εποχή του Χαλκού

Ιστορία μιας πόλης / Ναυάγιο των Ιρίων, ένα από τα σημαντικότερα της ελληνικής προϊστορίας

Στα νερά της Αργολίδας εντοπίστηκε βυθισμένο ένα πλοίο, που έφερε στο φως στοιχεία για το θαλάσσιο εμπόριο στο προϊστορικό Αιγαίο. Ο ναυτικός αρχαιολόγος Χρήστος Αγουρίδης μιλά για την ανακάλυψη, τη μελέτη και την ερμηνεία των ευρημάτων.
ΑΓΙΑΤΗ ΜΠΕΝΑΡΔΟΥ
Κωνσταντίνος Μωραΐτης: «Nα μην γίνουμε ατραξιόν "σκοτεινού τουρισμού"»

Εγκληματολογικό Μουσείο / «Nα μη γίνουμε ατραξιόν "σκοτεινού τουρισμού"»

Λειτουργεί από το 1932, έχει εκθέματα που σοκάρουν, συνδέεται με φόνους που έγραψαν Ιστορία. Μιλήσαμε με τον διευθυντή του Εγκληματολογικού Μουσείου, Κωνσταντίνο Μωραΐτη, για όλα όσα αφορούν ένα από τα πιο άγνωστα μουσεία της πόλης.
ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΔΡΙΒΑ

σχόλια

5 σχόλια
Πραγματικά απορεί κανείς που δεν κατασκευάζονται πια τέτοια δοχεία. Σύμφωνοι, δεν υπάρχει πια ανάγκη για ρυτά, αλλά για ασκούς, π.χ. τσαγιέρες; Σύμφωνοι, τ' αγριογούρουνα και τα κριάρια θα ξένιζαν τον σύγχρονο άνθρωπο των πόλεων. Αλλά ο σκαντζόχοιρος, το ποντίκι, η νυφίτσα, η πάπια, το κουτάβι;Η γάτα λάμπει δϊά της απουσίας της. Αλλά η εξημερωμένη πρέπει να έφτασε στην Ελλάδα μόλις τα ρωμαϊκά χρόνια. Άραγε να υπάρχουν ρωμαϊκά αγγεία σε σχήμα γάτας;Τα κεφάλια των πήλινων ρυτών πώς κατασκευάζονταν; Μήπως με καλούπι; Ή τα έπλαθε ο αγγειοπλάστης με τα δάχτυλά του;
H γάτα εξημερώθηκε πολύ νωρίτερα, μάλλον περί το 10.000 π.Χ. Στην Κύπρο βρέθηκε σχετικά πρόσφατα μιά ταφή ανθρώπου με τη γάτα του ποθ χρονολογείται στο τέλος της 9ης χιλιετίας π.Χ. Αν κάποιος ενδιαφέρεται περισσότερο για το εύρημα αυτό ας δει αυτή τη δημοσίευσηhttp://www.cas.umt.edu/anthropology/courses/anth254/documents/Earlytamingofthecat.pdfΟι απεικονίσεις της γάτας είναι πράγματι αξιοσημείωτα λιγοστές και μάλλον ατυχείς όσες τουλάχιστον βρηκα σε μεταλλικά δείγματα (για την ανάρτηση έμεινα στα πήλινα).Για την κατασκευή των αγγείων σημειώνω ότι το χείλος και ο λαιμός είναι τροχήλατα, οι κεφαλές που αποδίδονται πλαστικά κατασκευάζονταν σε μήτρες, γεγονός που αποδεικνύει ότι μιλάμε για μια τεχνική γλυπτικής.
Ευχαριστώ.Η γάτα εξημερώθηκε νωρίς, αλλά πότε έγινε γνωστή στον ελληνορωμαϊκό κόσμο;Το λινκ και την πρώτη φορά σωστό ήτανε, απλώς δεν κάνει wrap, αλλά βγαίνει έξω απ' τη στήλη. Λύση: https://bitly.com/.