Παλαγγιά: Κοινός θνητός στον τάφο

Παλαγγιά: Κοινός θνητός στον τάφο Facebook Twitter
11

Αμφισβητεί με νέα δήλωση της η καθηγήτρια Κλασικής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών Ολγας Παλαγγιά, τη σημαντικότητα του νεκρού, ο σκελετός του οποίου βρέθηκε στην Αμφίπολη.

Μιλώντας στον Σκάι, η κ. Παλαγγιά εκτίμησε ότι πρόκειται για έναν κοινό θνητό ενώ δήλωσε ότι ο τάφος δεν έχει καμία σχέση με τον Αλέξανδρο και τους στρατηγούς. Όπως είπε, είναι πιθανόν να πρόκειται για κάποιον πολίτη του τέλους του 4ου ή και 3ου π.Χ. αιώνα. «Δεν είναι και τόσο σπουδαίος ο συγκεκριμένος τάφος, έχουν βρεθεί και άλλοι ανάλογοι και μάλιστα στην ίδια την Αμφίπολη» είπε η καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Αθηνών και επεσήμανε πάντως ότι «στην αρχή έβαλαν πολλούς νεκρούς στον τάφο. Μετά δεν μπορούσαν να βάλουν άλλους και έσκαψαν παρακάτω - όπου βρέθηκε ο κιβωτιόσχημος».

11

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Λίγη από τη λάμψη της Κάλλας έρχεται στην Αθήνα

Culture / Λίγη από τη λάμψη της Κάλλας έρχεται στην Αθήνα

Το κοστούμια που δημιούργησε ο Ιταλός ενδυματολόγος Mάσιμο Καντίνι Παρίνι για να ντύσει την Αντζελίνα Τζολί ως Μαρία Κάλλας στην ταινία του Πάμπλο Λαραΐν σε μια αποκαλυπτική έκθεση στο Μουσείο Μπενάκη.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Η μαμά δεν είναι πια εδώ / ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Η Mαμά Δεν Είναι Πια Εδώ / ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

Τρία σώματα, τρεις μηχανές εικόνας, τρεις στιγμές πριν από την οριστική παράδοση. Ο Connor Storrie στο πέρασμα από το δωμάτιο του ξενοδοχείου στο Met Gala, ο Clavicular στο κέντρο μιας Gen Z φαντασίωσης αρρενωπότητας που μετατρέπει την ομορφιά σε αλγόριθμο, και ο Pasolini στις φωτογραφίες του Dino Pedriali, όπου το γυμνό σώμα κοιτάζεται πια με τη γνώση του μετά. Μια σκοτεινή ΟΑΣΗ για την επιθυμία, τη φήμη, το αρχείο και το βλέμμα που δεν ξέρει πάντα πότε να σταματήσει.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
*Από πού είσαι πραγματικά; / ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Από πού είσαι πραγματικά; / ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

Τι κοινό μπορεί να έχουν η Κάιλι Μινόγκ που χορεύει εξαντλημένη μετά το Met Gala, η Κέιτ Μπλάνσετ και μια τίγρη μέσα σ’ ένα σούπερ μάρκετ, ο Jonathan Anderson με τα πουκάμισα που έπνιξαν τόσα αγόρια, η Donatella Versace με τακούνια και η Jan Morris που ταξίδεψε παντού για να φτάσει στην καλοσύνη;
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
12 φωτογραφίες σαν μικρές Μεγάλες Εβδομάδες της δημόσιας ζωής

ΟΑΣΗ / 12 φωτογραφίες σαν μικρές Μεγάλες Εβδομάδες της δημόσιας ζωής

Από την Christine Keeler και τη Monica Lewinsky μέχρι τη Lee Miller, τον George Michael και τη Janet Jackson, αυτές οι εικόνες δεν έμειναν επειδή ήταν «σκανδαλώδεις», αλλά επειδή συμπύκνωσαν ολόκληρες εποχές: εξουσία, έκθεση, επιθυμία, ντροπή και τη βία του δημόσιου βλέμματος.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Η Αντιγόνη δεν γερνάει ποτέ γιατί ο κόσμος δεν σταμάτησε ποτέ να της μοιάζει

Πολιτισμός / Η Αντιγόνη δεν γερνάει ποτέ γιατί ο κόσμος δεν σταμάτησε ποτέ να της μοιάζει

Με αφορμή τέσσερις νέες σκηνικές εκδοχές της μόνο στη Νέα Υόρκη μέσα στο 2026, η Αντιγόνη επιστρέφει ξανά στο τώρα ως το έργο που ξέρει καλύτερα από κάθε άλλο τι συμβαίνει όταν η εξουσία χάνει το όριό της και ο κόσμος βγαίνει από τη θέση του.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Ο φωτογράφος που δείχνει τι μένει από το σινεμά όταν πέφτει η φασαρία των Οσκαρ

Culture / Ο φωτογράφος που δείχνει τι μένει από το σινεμά όταν κοπάζει η φασαρία των Οσκαρ

Μετά την οσκαρική σεζόν, οι φωτογραφίες του Atsushi Nishijima από τα σετ του Marty Supreme, του Bugonia και άλλων ταινιών στρέφουν το βλέμμα όχι στη λάμψη της έτοιμης εικόνας αλλά στον κόσμο που τη χτίζει.
THE LIFO TEAM
Γιώργος Μαρίνος: η πιο άγρια ντροπή της πίστας

Γιώργος Μαρίνος / Γιώργος Μαρίνος: Είσαι μεγάλος σταρ, αγάπη μου!

Ο Πάνος Μιχαήλ γράφει για τον Γιώργο Μαρίνο ως τον άνθρωπο που ξεστόμισε «εγώ κύριε είμαι ομοφυλόφιλος» όταν η λέξη μπορούσε να σε τελειώσει. Η Ελλάδα τον έκανε θέαμα για να τον αντέξει. Εκείνος όμως ανέβηκε στην πίστα και δεν μίκρυνε.
THE LIFO TEAM

σχόλια

9 σχόλια
Να πει και ένας άσχετος αλλά με μεγάλο ενδιαφέρον για την ιστορία την άποψη τουΕίτε η κατασκευή προοριζόταν για κάποιον πολύ μεγάλο που ποτέ δεν γύρισε στην μακεδονία και χώσανε κάποιον άκυροΕίτε (το πιθανότερο) ήταν μια απίστευτα πολυτελής ταφή απο την οποία δεν έμεινε τίποτα λόγω τυμβορύχων
Με αφορμή όλο αυτό έψαξα για την κ. Παλαγγιά.http://archaeology.arch.uoa.gr/dep_members/dep_palaggia.htmΑπ' ό,τι φαίνεται έχει να δημοσιεύσει από το 2003 (εκτός αν η ιστοσελίδα έχει να ανανεωθεί από το 2003).Ο επιστημονικός διάλογος γίνεται με δημοσιεύσεις όχι με δηλώσεις στα πρωινάδικα.Και παρεμπιπτόντως οι περισσότερες είναι στο εξωτερικό. Χόμπυ της είναι το ΕΚΠΑ;
Να πω μια απλή απορία ενός ανθρώπου που δεν έχει καμιά σχέση με την αρχαιολογία; Αν τους κοινούς θνητούς στην αρχαία Μακεδονία τους έβαζαν σε τέτοιους τάφους τους βασιλείς και τους στρατηγούς που στο καλό τους έβαζαν;
Α μπα; Τελικά δεν είναι ηρώο των ρωμαϊκών χρόνων που βαπτίστηκε εσπευσμένα μακεδονικός τάφος για πολιτικές σκοπιμότητες; Και καλά η κυρία έχει προφανώς τους στόχους και τα κίνητρά της, εσείς γιατί της δίνετε τέτοια έκταση;; Ξέρω, ξέρω, για να "προάγετε τον επιστημονικό διάλογο"...
Καλά, αυτή δεν έλεγε ότι ο τάφος είναι ρωμαϊκός;;; Τώρα "πρόκειται για κάποιον πολίτη του τέλους του 4ου ή και 3ου π.Χ. αιώνα"; Υπήρχαν Ρωμαίοι τότε στην Μακεδονία και δεν το ξέρω;Όταν θα αμφισβητείται η αξιοπιστία της ξανά, θα διαμαρτύρεται ότι την "φιμώνουν".Αρε 140, την πατήσατε άσχημα με την δήλωση στήριξής της. Για άλλο υπογράφατε, αλλιώς χρησιμοποιήθηκε, αλλιώς το εξέλαβε ο κόσμος και τώρα έρχεται η ίδια να κάνει τα πράγματα ακόμα χειρότερα, τόσο για αυτήν όσο και για εσάς.
Πρώτα έκοβε το κεφάλι της ότι είναι εποχής πολύ μεταγενέστερης από εκείνη για την οποία έκανα λόγο οι αρχαιολόγοι που εργάζονταν επιτόπου. Τώρα που αυτό δείχνει να διαψεύδεται, δηλώνει σχεδόν βέβαιη (η βεβαιότητα και όχι η πιθανολογία είναι που μου τη δίνει) ότι ο νεκρός είναι... συνηθισμένος, με ύφος 'σιγά το εύρημα μωρέ, άλλη καμιά δε γέννησε, μόνο η Μαριώ το Γιάννη'.Επειδή πολλοί σχολιαστές κόπτονται για την επιστημονική επάρκεια της συγκεκριμένης καθηγήτριας, και δείχνουν σχετικότεροι από εμένα, διόλου δεν σκοπεύω να αμφισβητήσω τις ικανότητές της.Στη γειτονιά μου αυτό δεν το αποκαλούμε επιστημονική ανεπάρκεια, το αποκαλούμε κόμπλεξ.