iLoveAthens #32

Facebook Twitter
0

Ντυμένη

ή γυμνή

είναι το πιο ωραίο κορίτσι των τοίχων…

 

 

 

Off the record - Εσωτερικό παραλήρημα.

Στέκομαι μπροστά στην βιτρίνα ενός κεντρικού βιβλιοπωλείου. Δεν είναι απ τα αγαπημένα μου, το εσωτερικό του έχει την ψυχρότητα σκανδιναβικών σαλονιών που εμφανίζονταν παλιότερα στις σελίδες του Monocle. Στην βιτρίνα του υπάρχει πάντα μια «επιθετική διαφήμιση» ενός βιβλίου.Δεκάδες αντίτυπα του ίδιου βιβλίου δίπλα –δίπλα, καταλαμβάνουν ένα μεγάλο μέρος της βιτρίνας, η γουορχολική επανάληψη δεν σε αφήνει να το ξεχάσεις.Μπορεί να είναι αυτό που θεωρείται το γεγονός της χρονιάς, κάποια επανέκδοση ή ακριβά λευκώματα.

Όμως αυτό το Σάββατο, δεν υπάρχει τίποτα απ τα παραπάνω. Ο τίτλος του βιβλίου είναι το όνομα ενός έλληνα πολιτικού και μια φράση  που σε προϊδεάζει για πράγματα που θα διαβάσεις πρώτη φορά. Στο εξώφυλλο η αναμενόμενη φωτογραφία «υπογράφω κάτι, άραγε τι;» με την ελληνική σημαία, πίσω υποθέτω ότι υπάρχει κάπου ο Χριστούλης που δεν χώρεσε στο κάδρο, ίσως και μια οικογενειακή φωτογραφία με μερικά κλαράκια του γενεαλογικού δέντρού (Γενεαλογικό χταπόδι θα έπρεπε να λέγετε των ελλήνων πολιτικών. Κανένα πλοκάμι απ το σόι τους δεν πάει χαμένο.)

Δευτερόλεπτα μετά ξεσπάει ο ενοχικός μου εαυτός. Πόσο άδικο είναι  να κρίνεις ένα βιβλίο, μόνο απ το εξώφυλλο και απ τον τίτλο, σκέφτομαι μέχρι που το βλέμμα μου πέφτει στο όνομα του συγγραφέα-δημοσιογράφου.Ακόμα δεν μπορώ να ξεχάσω, αυτές τις απολαυστικές συνεντεύξεις του, όπου με το ύφος απουσιολόγου που κάνει ερωτήσεις στον διευθυντή του σχολείου  για την σχολική εφημερίδα, δήθεν βασάνιζε τον εκάστοτε πολιτικό για να καταλήξει πάντα σε έναν έπαινο, ένα  γελάκι συμπάθειας, γιατί όχι ένα φιλικό άγγιγμα στον ώμο, μπορεί και ένα off the record κομπλιμέντο(Από πού ψωνίζεται αυτές τις υπέροχες γραβάτες;)

Δίνω ένα χαστουκάκι στον ενοχικό μου εαυτό. Στην άκρη εσύ! Μπορώ να φανταστώ ακόμα και το περιεχόμενο αυτού του βιβλίου. Πέφτω σε ένα εσωτερικό παραλήρημα στη μέση της Πανεπιστημίου, με τον κόσμο να περνάει δίπλα μου φορτωμένος με σακούλες. Δεν μπορώ να συγκρατήσω τις λέξεις, αναβλύζουν από μέσα μου και δεν έχω χαρτί και στυλό μαζί μου.

«Ήθελα να σώσω την Ελλάδα, αλλά δεν με άφησαν. Τα βράδια δεν με παίρνει ο ύπνος. Συνήθως κάνω εφόδους στο ψυγείο. Τρώω για να γεμίσω το κενό της άδειας μου καρέκλας. Τελευταία διαβάζω ποίηση, δεν ξέρω είμαι πολύ μπερδεμένος» μου είπε καθώς η γυναίκα του μας ετοίμαζε ελληνικούς καφέδες. Τον κοίταξα στα μάτια. «Πρόεδρε, έκανες ότι μπορούσες. Μην στεναχωριέσαι» του είπα, και εκείνος κούνησε θλιμμένα το κεφάλι.

Λίγες σελίδες παρακάτω:

«Δεν μπορώ να φάω ούτε πατσά στη Βαρβάκειο. Με μισούν! Γιατί;» μου είπε βουρκώνοντας. «Πρόεδρε σταμάτα. Δεν αντέχω να σε βλέπω συγκινημένο» του είπα και σκέφτηκα ότι αυτός ο άντρας έχει καρδιά μαρουλιού.

 Οι τελευταίοι punks της Αθήνας

 είναι στα Εξάρχεια και μάλλον κάπου είδαν το trailer του Iron Lady

 

Ο Θεός δεν πέθανε …

 

Είμαι στο λεωφορείο. Δίπλα μου έχουν καθίσει τρεις φοιτητές. Η συζήτηση τους θυμίζει οθόνη υπολογιστή, με εκατοντάδες ανοιγμένα παράθυρα. Στην αρχή περνούν το πρώτα live του  Gonja Sufi στο Bios από ψιλό κόσκινο(«Μπόχα, φίλε μπόχα»), σειρά μετά έχει ο Borat («Στημένη ήταν η πλάκα με την Πάμελα Άντερσον. Σιγά να μην είχε τα αρχίδια να το κάνει») μετά λένε για ένα βιβλίο που δεν γνωρίζω («γαμάνε οι 100 πρώτες σελίδες»), στη συνέχεια για ένα ταξίδι στο Βερολίνο που κάποιος θα πάει, μετά κάτι γκομενικά και λίγο πριν κατέβω η συζήτηση έχει φτάσει στους λόγους αποτυχίας του πειράματος Cern.

Εντάξει το παραδέχομαι. Ζηλεύω λίγο. Στην ηλικία τους, δεν είχα τόσα ερεθίσματα. Το ίντερνετ έχει φέρει τα πάνω-κάτω. Μπορεί η αποβλάκωση στο Facebook να πάει σύννεφο και  οι μπούρδες αλα American Pie να συνοψίζονται σε 140 χαρακτήρες στο twitter, όμως αν θες να ανοίξει το μυαλό σου ανοίγει.Ετοιμάζομαι να κατέβω και τότε συμβαίνει κάτι απρόσμενο. Με το που περνάει το λεωφορείο μπροστά από μια εκκλησία, κάποιος απ τους τρεις  κάνει τον σταυρό του.  Τον κοιτάω απροκάλυπτα, με γουρλωμένα μάτια. Δεν είναι οι τρεις κινήσεις που μου προκαλούν έκπληξη. Είναι η θρησκευτική ευλάβεια που συνοψίζεται σε μια τέταρτη κίνηση, που είχα να δω καιρό. Όταν τελειώνει με τους τρεις σταυρούς, τοποθετεί το χέρι του πάνω απ το στήθος. Ευτυχώς δεν είναι αυτός που έλεγε για το πείραμα Cern, σκέφτομαι με ανακούφιση καθώς κατεβαίνω τα σκαλιά του λεωφορείου.

  ....και τα δώρα του είναι στη γη.

 

 

by Cacao Rocks, Μεγάλου Αλεξάνδρου

0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

«Μετά την πανδημία του κορωνοϊού, η ανισότητα θα αυξηθεί»

Σωτήρης Ντάλης / «Μετά την πανδημία του κορωνοϊού, η ανισότητα θα αυξηθεί»

Ο αναπληρωτής καθηγητής στο Τμήμα Μεσογειακών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αιγαίου και επικεφαλής της Μονάδας Έρευνας για την Ευρωπαϊκή και Διεθνή Πολιτική σχολιάζει τον αντίκτυπο της πανδημίας και της εκλογής Μπάιντεν στην Ευρώπη.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
«Επί Τραμπ οι μειοψηφίες κατέστησαν πλειοψηφίες»

Σωτήριος Σέρμπος / «Επί Τραμπ οι μειοψηφίες κατέστησαν πλειοψηφίες»

Τι σηματοδοτεί η εποχή Μπάιντεν και τι αφήνει πίσω του ο απερχόμενος Πρόεδρος; Απαντά στη LiFO ο Σωτήριος Σέρμπος, αναπληρωτής καθηγητής Διεθνούς Πολιτικής στο Δημοκρίτειο Παν/μιο Θράκης και Ερευνητής στο ΕΛΙΑΜΕΠ.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Θεοκλής Ζαούτης: «Είναι αρκετά πιθανόν να έχουμε τρίτο κύμα πανδημίας»

Ελλάδα / Θεοκλής Ζαούτης: «Είναι αρκετά πιθανόν να έχουμε τρίτο κύμα πανδημίας»

Ο καθηγητής Παιδιατρικής και Επιδημιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνια και μέλος της Επιτροπής των Λοιμωξιολόγων του υπουργείου Υγείας μιλά για τα τελευταία δεδομένα της πανδημίας.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Ο γυμνός βασιλιάς, το Καπιτώλιο και η επόμενη μέρα

Νικόλας Σεβαστάκης / Ο γυμνός βασιλιάς, το Καπιτώλιο και η επόμενη μέρα

Ο Ντόναλντ Τραμπ δεν είναι ένας Γουίλι Σταρκ της εποχής μας. Υπάρχει κάτι σημαντικό που χωρίζει τη λαϊκιστική φαντασία των χρόνων του Μεσοπολέμου –όπως την αναπλάθει το μυθιστόρημα του Γουόρεν– από τα πλήθη που είδαμε να βγαίνουν από τα μεσαιωνικά σπήλαια των social media για να ορμήσουν προς το Καπιτώλιο.
ΝΙΚΟΛΑΣ ΣΕΒΑΣΤΑΚΗΣ
Ευάγγελος Μανωλόπουλος: «Να μάθουμε να ζούμε με τις μάσκες, γιατί θα αργήσουμε να τις βγάλουμε»

Ελλάδα / Ευάγγελος Μανωλόπουλος: «Να μάθουμε να ζούμε με τις μάσκες, γιατί θα αργήσουμε να τις βγάλουμε»

Ο καθηγητής Φαρμακολογίας, Φαρμακογονιδιωματικής και Ιατρικής Ακριβείας στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης και πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Φαρμακολογίας, Ευάγγελος Μανωλόπουλος, μιλά στη LiFO για τα εμβόλια και τις φαρμακευτικές αγωγές που εξετάζονται. Απαντά για το δεύτερο κύμα της πανδημίας, εξηγεί ποια είναι η αλήθεια για τις ΜΕΘ, πότε θα αποχωριστούμε τις μάσκες αλλά και πότε προβλέπεται η επάνοδος στην κανονικότητα.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Γιατί η ασφάλεια του εμβολίου είναι υψηλού βαθμού; Ο καθηγητής της Οξφόρδης Πέτρος Λιγοξυγκάκης εξηγεί

Τech & Science / Γιατί η ασφάλεια του εμβολίου είναι υψηλού βαθμού; Ο καθηγητής της Οξφόρδης Πέτρος Λιγοξυγκάκης εξηγεί

Τι θα σημάνει η γενική χρήση των εμβολίων; Θα εφαρμοστούν νέοι κανόνες σχετικά με τον εμβολιασμό; Πότε προσδιορίζεται η έναρξή του; Και τι γίνεται με τους αρνητές;
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Η ενδοχώρα της άρνησης και το εμβόλιο

Νικόλας Σεβαστάκης / Η ενδοχώρα της άρνησης και το εμβόλιο

Η όποια στρατηγική για τον εμβολιασμό χρειάζεται να είναι σκληρή με τον νεοφασισμό των fake news και της ωμής παραπλάνησης. Την ίδια στιγμή, όμως, πρέπει να εντάξει τις ανησυχίες, τις αντιρρήσεις και τις δεύτερες σκέψεις πολλών ανθρώπων.
ΝΙΚΟΛΑΣ ΣΕΒΑΣΤΑΚΗΣ
Ευάγγελος Καϊμακάμης: «Έχουν πεθάνει πολλοί σαραντάρηδες στα χέρια μας χωρίς προβλήματα υγείας»

Ελλάδα / Ευάγγελος Καϊμακάμης: «Έχουν πεθάνει πολλοί σαραντάρηδες στα χέρια μας χωρίς προβλήματα υγείας»

Ο πνευμονολόγος-εντατικολόγος στο νοσοκομείο Παπανικολάου μιλά για την κατάσταση που επικρατεί σήμερα στις ΜΕΘ και τις μελλοντικές ανησυχίες του σχετικά με την πανδημία.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Θεόδωρος Βασιλακόπουλος: «Ακόμη κι αν είχαμε 10.000 κλίνες ΜΕΘ, αν γέμιζαν όλες, θα θρηνούσαμε 4.000 θανάτους»

Ελλάδα / Θεόδωρος Βασιλακόπουλος: «Ακόμη κι αν είχαμε 10.000 κλίνες ΜΕΘ, αν γέμιζαν όλες, θα θρηνούσαμε 4.000 θανάτους»

Ο καθηγητής Πνευμονολογίας-Εντατικής Θεραπείας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών σχολιάζει όλες τις τελευταίες εξελίξεις στο μέτωπο της πανδημίας.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ