Χώρα υποδοχής ή αποστολής;

Στο σοβαρό περιοδικό «ΑΡΔΗΝ» (τ. 77) διαβάσαμε το ενδιαφέρον άρθρο του Γιάννη Ξένου, όπου τίθεται απλά και σταράτα το σκληρό ερώτημα: είμαστε χώρα υποδοχής μεταναστών ή και αποστολής; Για την υποδοχή τα δεδομένα λίγο πολύ είναι γνωστά. Αλλά για την αποστολή αγγίζουν τα όρια της εθνικής φάρσας. Η χώρα μας δέχεται ισχυρά μεταναστευτικά ρεύματα και παραταύτα αναγκάζεται να ξαποστέλνει κι αυτή πληθυσμούς στο εξωτερικό, με τη διαφορά ότι ετούτη τη φορά δεν πρόκειται για φτωχούς (αγρότες, άνεργους, ανειδίκευτους) αλλά για εξειδικευμένο επιστημονικό προσωπικό. Ο λόγος; Η τεχνολογικώς καθυστερημένη ελληνική οικονομία δεν ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις των νέων επιστημόνων, με αποτέλεσμα 4.000 Έλληνες να εργάζονται σε ερευνητικά κέντρα ξένων πανεπιστημίων (πληροφορική, μοριακή βιολογία, γενετική, ιατροί, οδοντίατροι, μαθηματικοί, φυσικοί). Ο αρθρογράφος συγκεκριμενοποιεί το παράδοξο: η Ελλάδα δεν βρίσκεται ούτε στην κατηγορία των χωρών του Πρώτου Κόσμου που δέχονται μετανάστες, ούτε σε αυτές του Τρίτου Κόσμου, που αποστέλλουν μετανάστες, αλλά σε μια ενδιάμεση κατάσταση. Πραγματικότητα που ευνοεί τις ντόπιες ελίτ, αλλά υποσκάπτει την υπόλοιπη κοινωνία.