Το βράδυ της 15ης Οκτωβρίου 2022, όταν οι διαδηλώσεις στο Ιράν μετά τον θάνατο της Mahsa Amini ήταν στο αποκορύφωμά τους, η 25χρονη Dorsa* σταμάτησε σε σημείο ελέγχου ενώ οδηγούσε σε μια πόλη της βόρειας επαρχίας Gilan της χώρας. Ακριβώς εκεί επικρατούσε χάος. Πάνω από 25 βαριά οπλισμένοι αξιωματικοί ασφαλείας φώναζαν στους ανθρώπους να βγουν από τα οχήματά τους.
Η Dorsa ήταν μαζί με την αδελφή της και δύο άνδρες φίλους της. Το αυτοκίνητό τους ερευνήθηκε και όταν στην τσάντα της αδελφής της βρέθηκαν δύο δοχεία με σπρέι μπογιάς, ξέσπασε η κόλαση.
Οι αδελφές ισχυρίζονται ότι τους έδεσαν τα μάτια και τα χέρια τους πίσω από την πλάτη πριν τις σπρώξουν στο πίσω μέρος ενός περιπολικού. Η Dorsa λέει ότι τις οδήγησαν σε ένα κτίριο όπου τις ανάγκασαν να υπογράψουν μια ομολογία, στην οποία παραδέχονταν ότι συμμετείχαν στις διαδηλώσεις. Μόνη σε ένα δωμάτιο ανάκρισης, η Dorsa λέει ότι άκουγε τις κραυγές των δύο ανδρών φίλων της, τους οποίους υπέβαλαν σε βασανιστήρια σε κάποια αίθουσα κοντά σ’ εκείνη που είχαν βάλει την ίδια.
Εδώ και μήνες είναι γνωστό ότι οι ιρανικές αρχές ασφαλείας φροντίζουν να πυροβολούν στο πρόσωπο και τα γεννητικά όργανα των γυναικών διαδηλωτριών, μία «ασφαλής» πρακτική, όπως δηλώνουν γιατροί της χώρας, προκειμένου να τεθούν «εκτός» και να επιστρέψουν ντροπιασμένες στο σπίτι οι γυναίκες που εξακολουθούν να στηρίζουν την επανάσταση. Όχι, όμως, ότι παρόμοιες σεξουαλικές επιθέσεις δεν σημειώνονται και εναντίον ανδρών.
Όταν ήρθε η σειρά της για ανάκριση, η νεαρή γυναίκα δηλώνει ότι τη χτύπησαν και τη γρονθοκόπησαν επανειλημμένα, ενώ οι δυνάμεις ασφαλείας φώναζαν ότι ήταν πόρνη και προδότρια. Ισχυρίζεται ότι την ανάγκασαν να φάει τα μικρά μπαλόνια που οι διαδηλωτές γέμιζαν με κόκκινη μπογιά για να τα χρησιμοποιήσουν εναντίον της αστυνομίας στους δρόμους. Τέλος, την πήγαν σε ένα άλλο δωμάτιο.
«[Μου] κάλυψαν το πρόσωπο με το κασκόλ μου και δεν μπορούσα να δω τίποτα. Με ξεγύμνωσαν και μου είπαν ότι μια γυναίκα γιατρός θα ερχόταν στο δωμάτιο και θα με εξέταζε. Λίγα λεπτά αργότερα, κάποιος ήρθε στο δωμάτιο και όταν με άγγιξε, κατάλαβα ότι ήταν άνδρας», θυμάται.
«Συνέχισε να με αγγίζει παντού και στη συνέχεια πήρε ένα αντικείμενο και το εισήγαγε μέσα στον κόλπο μου. Συνέχισε να σπρώχνει το αντικείμενο μέσα στο σώμα μου, ενώ με το άλλο χέρι με χάιδευε. Πάγωσα και εξακολουθούσα να πονάω από τις γροθιές που είχα δεχτεί κατά τη διάρκεια της ανάκρισης. Ήμουν ξαπλωμένη εκεί για δεν ξέρω πόση ώρα. Στη συνέχεια έφυγε».
Εδώ και πάνω από τέσσερις μήνες μετά τον άγριο θάνατο της Mahsa Amini, της Κούρδισσας που δολοφόνησαν όσο βρισκόταν υπό κράτηση μετά τη σύλληψή της επειδή φορούσε λάθος το χιτζάμπ της, οι προσπάθειες των ιρανικών αρχών να καταστείλουν τις πανεθνικές διαδηλώσεις έχουν προκαλέσει τον θάνατο περισσότερων από 500 ανθρώπων από τις δυνάμεις ασφαλείας, συμπεριλαμβανομένων 70 παιδιών. Τέσσερις διαδηλωτές έχουν μέχρι στιγμής εκτελεστεί από το κράτος, ενώ πολλοί άλλοι αντιμετωπίζουν τη θανατική ποινή, αργοπεθαίνοντας στο μεταξύ σε κάποια φυλακή.
Σύμφωνα με την τελευταία έκθεση των Ακτιβιστών Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στο Ιράν, 19.603 άτομα έχουν συλληφθεί σε σχέση με τις διαδηλώσεις και παραμένουν υπό κράτηση.
Η Dorsa βασανίστηκε για ώρες, προτού αφεθεί ελεύθερη σε μια απομακρυσμένη τοποθεσία έξω από την πόλη στις 3 το πρωί. Όταν έφτασε στο σπίτι της, έκανε εμετό και έμεινε ξύπνια για το υπόλοιπο της νύχτας.
Τις ημέρες που ακολούθησαν, η Dorsa λέει ότι επισκέφθηκε έναν γιατρό ο οποίος επιβεβαίωσε ότι είχε βιαστεί με ένα αντικείμενο, το οποίο της είχε προκαλέσει μόλυνση. Η θεραπεία της διήρκεσε μήνες, ενώ η ψυχική κατάρρευσή της από όλο αυτό το ασύλληπτο μαρτύριο ήταν δεδομένη.
«Υποφέρω από μετατραυματικό στρες και επισκέπτομαι ψυχίατρο. Παίρνω φαρμακευτική αγωγή και πανικοβάλλομαι κάθε φορά που πρέπει να πάω στο νοσοκομείο για εξετάσεις. Είμαι εντελώς καταρρακωμένη», δηλώνει η ίδια.
Αυτή την εβδομάδα, η Διεθνής Αμνηστία δημοσίευσε μια λεπτομερή έκθεση που επιβεβαιώνει τους ισχυρισμούς για βιασμούς, βία και «ακραία βασανιστήρια» των διαδηλωτών που κρατούνται.
Η Διεθνής Αμνηστία αναφέρει ότι τρεις νεαροί διαδηλωτές, η Arshia Takdastan, 18 ετών, ο Mehdi Mohammadifard, 19 ετών, και ο Javad Rouhi, 31 ετών, υποβλήθηκαν σε «φρικτά βασανιστήρια, όπως μαστίγωμα, ηλεκτροσόκ, κρέμασμα ανάποδα και απειλές θανάτου υπό την απειλή όπλου». Η οργάνωση ανθρωπίνων δικαιωμάτων ανέφερε επίσης ότι ένας από τους άνδρες βιάστηκε και ένας άλλος δέχθηκε σεξουαλική επίθεση από τους φρουρούς κατά τη διάρκεια της κράτησης.
Ο Guardian μίλησε με 11 διαδηλωτές, γυναίκες και άνδρες, οι οποίοι ισχυρίζονται ότι υπέστησαν επίσης βιασμό, σεξουαλική βία, ξυλοδαρμούς και βασανιστήρια κατά τη διάρκεια της κράτησής τους από τις δυνάμεις ασφαλείας. Κάποιοι λένε ότι δέχθηκαν επίθεση σε αστυνομικό φορτηγάκι ή στους δρόμους – άλλοι ενώ ήταν υπό κράτηση σε αστυνομικά τμήματα ή φυλακές.
Νοσηλεύτρια από νοσοκομείο στο Γκιλάν λέει ότι συνάντησε αρκετές γυναίκες τους τελευταίους μήνες που έφεραν σημάδια σεξουαλικής επίθεσης και βιασμού.
Η Sara*, μια γυναίκα γύρω στα 40 από το Sanandaj, στην περιοχή του Κουρδιστάν, λέει ότι οι δυνάμεις ασφαλείας έχουν χρησιμοποιήσει σεξουαλική βία και ξυλοδαρμούς για να καταστείλουν τις διαδηλώσεις από τότε που ξέσπασαν σε όλο το Ιράν τον περασμένο Σεπτέμβριο.
Λέει ότι συνελήφθη κατά τη διάρκεια αυτού του πρώτου κύματος διαμαρτυριών και δέχτηκε σεξουαλική επίθεση από αξιωματικούς ασφαλείας.
«Ήταν οκτώ αστυνομικοί και με έσυραν σε ένα αυτοκίνητο. Όλη την ώρα με κλοτσούσαν βίαια. Άγγιζαν το στήθος μου, τους γλουτούς μου, έβαζαν τα χέρια τους ανάμεσα στους μηρούς μου και πίεζαν τα απόκρυφα σημεία μου. Υπήρχαν άλλα τρία κορίτσια που βρίσκονταν ήδη στο όχημα και τα οποία συνελήφθησαν πριν από εμένα. Χρησιμοποίησαν τα χιτζάμπ μας για να μας φιμώσουν το στόμα. Όταν με πλησίαζαν για να μου καλύψουν το στόμα, ρώτησα γιατί ήταν πλέον εντάξει να έχω τα μαλλιά μου ακάλυπτα. Απάντησαν με κλοτσιές στην πλάτη και τα πόδια μου. Μία από αυτές τις γυναίκες χτυπήθηκε τόσο άσχημα που έμεινε παράλυτη. Δεν κουνήθηκε ούτε εκατοστό. Αργότερα μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο», λέει μία άλλη γυναίκα που υπέστη τιμωρητικό βιασμό από άνδρες του καθεστώτος.
Όταν τελικά η αστυνομία την οδήγησε στη φυλακή, λέει ότι υπήρχαν άλλες 70 γυναίκες εκεί, όλες με σημάδια ξυλοδαρμού και επίθεσης. Η Σάρα ανακρινόταν επί ώρες κάθε μέρα για δύο εβδομάδες πριν αφεθεί ελεύθερη.
«Δεν έχω πει στον σύζυγό μου για τη σεξουαλική επίθεση που δέχτηκα. Με αγαπάει και αυτό θα τον λυγίσει. Δεν ξέρω αν πρέπει να το εκμυστηρευτώ στην οικογένειά μου. Υποθέτω ότι αυτό είναι το τίμημα για την ελευθερία», καταλήγει.
Το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (HRW), το οποίο έχει επίσης καταγράψει σοβαρές κακοποιήσεις και σεξουαλικές επιθέσεις σε διαδηλωτές υπό κράτηση, δήλωσε ότι η διεθνής κοινότητα αποτυγχάνει έστω και να προσπαθήσει να σταματήσει τα βασανιστήρια.
«Οι ιρανικές αρχές έχουν κλιμακώσει δραματικά τις κακοποιήσεις κατά των διαδηλωτών που βρίσκονται υπό κράτηση», δήλωσε εκπρόσωπος του HRW. «Οι κυβερνήσεις που επιδιώκουν να καταστήσουν το Ιράν υπεύθυνο για τις παραβιάσεις των δικαιωμάτων θα πρέπει να δώσουν ιδιαίτερη προσοχή στις σοβαρές κακοποιήσεις κατά των κρατουμένων».
Καταδικάζοντας τις αναφορές για βασανιστήρια και βιασμούς, μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κάλεσαν επίσης τις δυτικές αρχές να χαρακτηρίσουν τους Φρουρούς της Επανάστασης του Ιράν (IRGC) ως τρομοκρατική ομάδα.
ΟΟ Kamyar*, ένας 30χρονος από το Mashhad, ισχυρίζεται ότι δέχθηκε σεξουαλική επίθεση από την αστυνομία μέσα σε ένα φορτηγάκι στις 9 Νοεμβρίου, καθώς συμμετείχε σε διαδηλώσεις για τον εορτασμό των 40 ημερών μετά τη «Ματωμένη Παρασκευή», όπου δεκάδες διαδηλωτές πυροβολήθηκαν στην πόλη Zahedan από τις δυνάμεις ασφαλείας.
Στο μεταξύ, εδώ και μήνες είναι γνωστό ότι οι ιρανικές αρχές ασφαλείας φροντίζουν να πυροβολούν στο πρόσωπο και τα γεννητικά όργανα των γυναικών διαδηλωτριών, μία «ασφαλής» πρακτική, όπως δηλώνουν γιατροί της χώρας, προκειμένου να τεθούν «εκτός» και να επιστρέψουν ντροπιασμένες στο σπίτι οι γυναίκες που εξακολουθούν να στηρίζουν την επανάσταση. Όχι, όμως, ότι παρόμοιες σεξουαλικές επιθέσεις δεν σημειώνονται και εναντίον ανδρών.
«Δεν είχαμε καν αρχίσει να φωνάζουμε συνθήματα, όταν άνδρες αστυνομικοί με πλησίασαν και με πήγαν σε ένα αστυνομικό φορτηγάκι. Ήταν δύο – ο ένας τρίφτηκε στο πέος μου από μπροστά και ο άλλος μου επιτέθηκε από πίσω. Ακόμα δυσκολεύομαι να μιλήσω γι' αυτό. Δεν θυμάμαι καν τα πρόσωπά τους. Δεν θέλω να τα θυμάμαι», λέει ο διαδηλωτής.
Καθώς το καθεστώς συνεχίζει να επιβάλλει μεγάλες ποινές φυλάκισης, οι διαμαρτυρίες έχουν μειωθεί σε όλη τη χώρα. Ωστόσο, οι διαμαρτυρίες συνεχίζονται στις κουρδικές περιοχές και στην επαρχία Σιστάν-Μπαλουχιστάν, παρά την αυξανόμενη καταστολή από τις δυνάμεις ασφαλείας.
Ο Kamyar δήλωσε ότι οι δυνάμεις ασφαλείας πιστεύουν ότι η σεξουαλική κακοποίηση των ακτιβιστών θα τους σταματήσει από το να διαμαρτύρονται.
«Με κάποιο τρόπο πιστεύουν ότι η ταπείνωση φορτώνεται σε εμάς. Η ευθύνη είναι δική τους. Ένας από αυτούς μου είπε: "Έχουν περάσει 60 ημέρες και δεν μπορούμε να κοιμηθούμε εξαιτίας σας, των διαδηλωτών". Με χαστούκιζε μετά από κάθε προσβολή". Αλλά δεν λυπάμαι τον εαυτό μου, λυπάμαι αυτούς τους ανθρώπους που είναι αηδιαστικοί και ζουν μικρές ζωές. Αυτοί θα έπρεπε να αισθάνονται ταπεινωμένοι, αντί για εμάς τα θύματα».
ΠΗΓΗ: Guardian
