Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
Συζητώντας με μια μαία που φροντίζει τα εγκαταλελειμμένα βρέφη στο Νοσοκομείο Αλεξάνδρα
Κοινωνία

Συζητώντας με μια μαία που φροντίζει τα εγκαταλελειμμένα βρέφη στο Νοσοκομείο Αλεξάνδρα

"Είναι τόσο μεγάλος ο αριθμός των εγκαταλελειμένων βρεφών, που κάνουν ένα τμήμα στο νοσοκομείο από μόνα τους"

ΑΠΟ ΤΟΥΣ Μ.HULOT KAI ΜΑΡΙΝΑ ΠΕΤΡΙΔΟΥ

 

Αυτήν τη στιγμή πάνω από 50 παιδιά ζουν παρατημένα από τις μητέρες τους σε νοσοκομεία του λεκανοπεδίου Αττικής. Επειδή οι ίδιες δεν είναι σε θέση να τα φροντίσουν, επειδή ζουν σε συνθήκες που δεν είναι κατάλληλες για να μεγαλώσει ένα παιδί, επειδή απλώς τα θεωρούν ανεπιθύμητα. Μέσα στο 2015 ένας πολύ μεγάλος αριθμός παιδιών γεννήθηκαν και έμειναν στο νοσοκομείο ακόμα και για 12 μήνες πριν καταλήξουν σε κάποιο ίδρυμα. Παιδιά που μέχρι να φύγουν από το νοσοκομείο ζουν 24 ώρες το 24ωρο κάτω απ' το τεχνητό φως των θαλάμων νεογνών, που μεγαλώνουν ανάμεσα σε συνεχή κλάματα από τα διπλανά νεογέννητα, που δεν ξέρουν τι σημαίνει ησυχία, φως του ήλιου, σκοτάδι. Το χειρότερο απ' όλα, όμως, είναι ότι δεν μπορούν να έχουν τη φροντίδα που έχει ένα παιδί που ζει με οικογένεια, γιατί πρέπει να μοιραστούν την ίδια μαία με άλλα 20, ακόμα και 30 μωρά, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

 

Οι μαίες που καλούνται να αναπληρώσουν τον ρόλο της μητέρας και να προσφέρουν φροντίδα και αγάπη στα παρατημένα παιδιά προσφέρουν ένα κοινωνικό έργο που τις κάνει αξιοθαύμαστες. Σε συνθήκες που έχουν γίνει πολύ δύσκολες μετά τις απανωτές οικονομικές καταστροφές, προσπαθούν με απίστευτη ευσυνειδησία και προσωπικό κόστος να προσφέρουν όσο περισσότερα μπορούν στα βρέφη, μέχρι να πάνε στο ίδρυμα.

 

Τα παιδιά αυτά δεν έχουν την ηρεμία να κοιμηθούν. Έχουν συνέχεια ένα φως από πάνω τους, δεν αναγνωρίζουν αν είναι μέρα ή νύχτα. Δεν έχουν βγει ποτέ έξω από τον θάλαμο.

 

 

Η Δέσποινα είναι μαία εδώ και δέκα χρόνια. Στην Πτέρυγα Νεογνών του Νοσοκομείου Αλεξάνδρα ήρθε πριν από τρία χρόνια και έχει περάσει αμέτρητες ώρες μαζί με αυτά τα παιδιά. «Ήταν καθαρά δική μου επιλογή να γίνω μαία και ήταν εξαρχής δώρο Θεού» μας λέει. «Μου άρεσε πάρα πολύ, ήταν η πρώτη μου επιλογή. Γενικά, μου αρέσει να ασχολούμαι με το θαύμα της ζωής, με όλο αυτό. Ήταν μια συνειδητή απόφαση». Μιλάει για τη «μεγάλη πληγή» και συγκινείται. «Παλιότερα, μια τυχαία μέρα, είχαμε πέντε με δέκα εγκαταλελειμμένα παιδιά το πολύ, σήμερα έχουμε σε μόνιμη βάση 15 με 20 εγκαταλελειμμένα βρέφη. Είναι τόσο μεγάλος ο αριθμός, που κάνουν ένα τμήμα στο νοσοκομείο από μόνα τους. Είναι πραγματικά πάρα πολλά, ειδικά αν σκεφτούμε ότι τα φροντίζει μία μαία σε κάθε βάρδια. Για να καταλάβεις την κατάσταση, εκτός από τα εγκαταλελειμμένα, μέσα στον θάλαμο, που είναι 5x5, βρίσκονται και τα άλλα νεογέννητα, που είναι άλλα τόσα. Μπορεί ο αριθμός των νεογνών να φτάσει και τα 35 καθημερινά. Τόσα έχουμε τώρα. Είναι ένα μεγάλο θέμα τα παρατημένα παιδιά και πολύ στενόχωρο. Οι μητέρες τους είναι χρήστες ναρκωτικών, άλλες απλώς τα εγκαταλείπουν γιατί δεν έχουν τα μέσα για να τα μεγαλώσουν, κάποιες έχουν ψυχολογικά και ψυχιατρικά προβλήματα και η κοινωνική υπηρεσία δεν μπορεί να τους τα δώσει, υπάρχουν άλλες που έχουν τον σύζυγό τους στην φυλακή, είναι μητέρες άστεγες, μετανάστριες και πρόσφυγες. Υπάρχουν κάποιες που το σκάνε από το μαιευτήριο, τις περισσότερες φορές θέλουν να τα πάρουν αλλά δεν μπορούν, γιατί δεν έχουν τα μέσα να τα μεγαλώσουν. Η κοινωνική υπηρεσία εξετάζει αυτές τις περιπτώσεις και βλέπει ότι δεν γίνεται τα μωρά να ζήσουν με τη μητέρα και τον πατέρα τους, γιατί δεν υπάρχει σπίτι γι' αυτά και σωστό οικογενειακό περιβάλλον. Τότε η κοινωνική υπηρεσία καλεί τον εισαγγελέα, διερευνάται η υπόθεσή τους και πολλές φορές αποφασίζουν ότι τα παιδιά δεν μπορούν να δοθούν στους γονείς. Έτσι, παραμένουν εδώ μέχρι να βρεθεί χώρος σε κάποιο ίδρυμα, συνήθως στο Μητέρα. Από εδώ τα παιδιά φεύγουν όταν είναι πάνω από 5 μηνών – τώρα τελευταία μένουν και περισσότερο. Κάποια μωρά πάνε στο μαιευτήριο Έλενα προσωρινά, εκεί υπάρχει ξεχωριστό τμήμα με ειδικό προσωπικό. Εδώ, στο Αλεξάνδρα, δεν έχουμε ξεχωριστό τμήμα, τα εγκαταλελειμμένα μένουν μαζί με τα άλλα νεογέννητα. Οι διαδικασίες καθυστερούν πάρα πολύ, γιατί πρέπει ο εισαγγελέας να διερευνήσει ξεχωριστά για κάθε παιδί, να αποφασιστεί τι θα γίνει από δω και πέρα και όλο αυτό κρατάει ένα εξάμηνο. Μπορεί και παραπάνω. Έχει μείνει σ' εμάς παιδί έναν ολόκληρο χρόνο. Αυτήν τη στιγμή έχουμε κάποιο που είναι εννιά μηνών, τον Οκτώβριο είχαμε ένα που ήταν έντεκα μηνών, κόντευε να χρονίσει.

 

Τα παιδιά αυτά έχουν πολύ μεγάλες ανάγκες. Στο Αλεξάνδρα δεν υπάρχουν υποδομές γι' αυτά τα μωρά, καθώς το νοσοκομείο είναι μαιευτήριο. Ένα νεογέννητο σε κανονικές συνθήκες μένει 3-4 μέρες και μετά φεύγει. Ένα παιδί που μένει εδώ έχει άλλες ανάγκες, χρειάζεται πάνες σε διαφορετικά μεγέθη, περισσότερη ποσότητα γάλακτος, ρούχα, φαγητό που πρέπει να έχει ποικιλία όσο μεγαλώνει. Είναι μεγάλα έξοδα που τα πληρώνει το νοσοκομείο, αλλά λόγω της κακής κατάστασης όλα είναι σε έλλειψη. Μας βοηθούν οι λεχώνες που βλέπουν τα παιδιά δίπλα στα δικά τους και όταν βγουν, επιστρέφουν και μας φέρνουν ρουχαλάκια. Έτσι, αυτήν τη στιγμή έχουμε πολλά. Αλλά πάνες, γάλατα και φαγητό χρειάζονται συνέχεια. Όποιος έχει διάθεση να βοηθήσει, πρέπει να έρθει από εδώ και να μιλήσει με τον διευθυντή και την προϊσταμένη για να μάθει πώς. Υπάρχουν διαφορετικές ελλείψεις κάθε στιγμή. Τα μωρά δεν έχουν πού να κοιμηθούν γιατί οι κούνιες είναι συγκεκριμένων διαστάσεων, για νεογνά, έτσι, όταν μεγαλώσουν, γίνονται δύσκολα τα πράγματα. Έχουμε μόνο ένα παρκοκρέβατο, όπου βάζουμε τα πιο μεγάλα μωρά, και τα υπόλοιπα διατρέχουν τον κίνδυνο να πέσουν από την κούνια, γιατί θέλουν να γυρίσουν, να πιαστούν από κάπου να σηκωθούν. Δεν μπορείς να έχει ένα παιδί καθηλωμένο 24 ώρες το 24ωρο. Ένα παιδάκι οκτώ μηνών είναι αεικίνητο και πρέπει να έχεις συνέχεια τα μάτια πάνω του. Αυτό επιβαρύνει σίγουρα το έργο μας. Φανταστείτε να έχεις 10-15 παιδιά που κινδυνεύουν να πέσουν από την κούνια και να υπάρχει μόνο μία μαία που τα προσέχει. Έχει χρειαστεί πολλές φορές να αγοράσουμε πράγματα από μόνες μας γι' αυτά τα μωρά.

 

Μου έχει τύχει πάρα πολλές φορές να πω "δεν μπορώ άλλο". Η αγάπη, όμως, με κρατάει. Βλέπεις τα παιδικά μάτια τριγύρω και θέλεις να δώσεις όση αγάπη έχεις μέσα σου.

 

 

Είναι κάτι που σε επιβαρύνει και σωματικά και ψυχολογικά. Εκτός από την κούραση, με ένα παιδί δένεσαι και όταν φεύγει, είναι πάρα πολύ δύσκολο. Τα βλέπεις να μεγαλώνουν 24 ώρες το 24ωρο. Δεν βλέπεις μόνο τη σωματική αλλά και τη νοητική τους εξέλιξη, το πώς θα σου χαμογελάσουν, το πώς θέλουν να σηκωθούν να παίξουν, να δουν εικόνες. Χρειάζονται αγκαλιά, χέρια να τα αγγίζουν, δεν μπορεί να είναι καθηλωμένα σε μια κούνια συνέχεια. Ένα παιδί εννέα μηνών είναι αρκετά μεγάλο για να αντιληφθεί τα πάντα γύρω του, τα πρόσωπα, τους ανθρώπους. Και αισθάνονται ότι δεν έχουν μαμά. Γκρινιάζουν. Μας βλέπουν που περνάμε από δίπλα κι ενώ εμείς ασχολούμαστε με τα άλλα νεογέννητα, αυτά κλαίνε γιατί θέλουν μία αγκαλιά. Αλλά όταν έχεις 35 παιδιά, ποιο να πρωτοπάρεις αγκαλιά; Και πόσο; Να το πάρεις 5 πέντε λεπτά και μετά τι; Το παιδί χρειάζεται να του διαθέσεις χρόνο και δεν τον έχουμε. Σε κάθε βάρδια είναι μία έως δύο μαίες το πολύ. Και δεν μπορούν να βρίσκονται τόσα παιδιά σε έναν τόσο μικρό χώρο. Στο δωμάτιο με τις κούνιες δεν χωράμε να περάσουμε. Ο χώρος είναι εντελώς ακατάλληλος. Υπάρχει θόρυβος, γιατροί και προσωπικό που μπαινοβγαίνουν, νεογέννητα που έρχονται και φεύγουν. Τα παιδιά αυτά δεν έχουν την ηρεμία να κοιμηθούν. Έχουν συνέχεια ένα φως από πάνω τους, δεν αναγνωρίζουν αν είναι μέρα ή νύχτα. Δεν έχουν βγει ποτέ έξω από τον θάλαμο.

 

Ασχολούμαστε πραγματικά και δίνουμε μεγάλο αγώνα, γιατί δεν μπορείς να αφήσεις ένα παιδί ξεχασμένο απλώς σε μια κούνια, είναι τραγικό. Από ό,τι μας λένε και στο Ίδρυμα Μητέρα, όταν πηγαίνουν εκεί τα δικά μας τα μωρά έχουν καλή νοητική εξέλιξη. Τα παιδάκια αυτά είναι χαρούμενα, δεν φαίνονται θλιμμένα, που σημαίνει ότι μάλλον κάνουμε καλή δουλειά εδώ. Παίζει μεγάλο ρόλο το να μιλήσουν και να γελάσουν, να πάρει κάποια έκφραση το πρόσωπό τους. Νιώθουμε ότι είμαστε οι μαμάδες τους όσο τα έχουμε εδώ, πάραπολύ, και όταν φεύγουν, στενοχωριόμαστε, αλλά σκεφτόμαστε ότι πρέπει να υπάρξει ένα καλύτερο αύριο γι' αυτά τα παιδιά.

 

Όταν φεύγουν από μας, τα πιο πολλά μένουν στο Μητέρα για πολύ καιρό, γιατί είναι και δύσκολες οι διαδικασίες υιοθεσίας. Από το μαιευτήριό μας δεν μπορεί να πάρει κανένας μωρό, απαγορεύεται. Πρέπει αρχικά να δώσει τη συγκατάθεσή της η μητέρα και όλες αυτές οι διαδικασίες γίνονται στο ίδρυμα. Καμιά φορά μας παίρνουν γονείς που θέλουν να υιοθετήσουν παιδί και ζητάνε να πάρουν από εμάς, αλλά αυτό δεν γίνεται. Εδώ ουσιαστικά φιλοξενούμε τα μωρά μέχρι να πάνε στο ίδρυμα.

 

Όταν φεύγουν από μας, τα πιο πολλά μένουν στο Μητέρα για πολύ καιρό, γιατί είναι και δύσκολες οι διαδικασίες υιοθεσίας. Από το μαιευτήριό μας δεν μπορεί να πάρει κανένας μωρό, απαγορεύεται. Εδώ ουσιαστικά φιλοξενούμε τα μωρά μέχρι να πάνε στο ίδρυμα... Φωτό: Πάρις Tαβιτιάν/ LIFO
Όταν φεύγουν από μας, τα πιο πολλά μένουν στο Μητέρα για πολύ καιρό, γιατί είναι και δύσκολες οι διαδικασίες υιοθεσίας. Από το μαιευτήριό μας δεν μπορεί να πάρει κανένας μωρό, απαγορεύεται. Εδώ ουσιαστικά φιλοξενούμε τα μωρά μέχρι να πάνε στο ίδρυμα... Φωτό: Πάρις Tαβιτιάν/ LIFO

 

Είναι πάρα πολύ δύσκολο ένα μόνο άτομο να φροντίσει τόσο πολλά παιδιά. Έχουμε ζητήσει επανειλημμένα βοήθεια από το υπουργείο και από διάφορες άλλες υπηρεσίες, αλλά δεν γίνεται τίποτα. Στο νοσοκομείο υπάρχει θάλαμος που θα μπορούσε να γίνει ειδικός χώρος για τα εγκαταλελειμμένα μωρά. Θα μπορούσαν να προσλάβουν και προσωπικό. Πέντε άτομα θα ήταν αρκετά, δεν νομίζω ότι είναι τόσο δύσκολο. Τα παιδιά είναι κανονικοί άνθρωποι, δεν σημαίνει ότι επειδή είναι νεογέννητα θα τους δώσεις ένα γάλα και τέλος. Δεν γίνονται αυτά, έχουν πολλές ανάγκες.

 

Δεν είναι επάγγελμα αυτό που κάνουμε, είναι λειτούργημα και δεν είναι ένα οκτάωρο που κάνεις πέντε δουλειές και φεύγεις. Μόνο η υπερένταση που ζεις αυτές τις ώρες, το κλάμα, η ορθοστασία, η τεράστια ευθύνη, κάνουν την κατάσταση πολύ δύσκολη. Πολλές φορές τα' αυτιά μου δεν ακούνε από τη συνεχή φασαρία. Μου έχει τύχει πάρα πολλές φορές να πω "δεν μπορώ άλλο". Η αγάπη, όμως, με κρατάει. Βλέπεις τα παιδικά μάτια τριγύρω και θέλεις να δώσεις όση αγάπη έχεις μέσα σου».

 

Ιnfo
Όποιος έχει διάθεση να βοηθήσει, πρέπει να πάει στο Νοσοκομείο Αλεξάνδρα και να μιλήσει με τον διευθυντή και την προϊσταμένη για να μάθει πώς. Το τηλέφωνο της Νεογνολογικής Μονάδας του Νοσοκομείου Αλεξάνδρα είναι 213 2162231.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Συνέντευξη με έναν ασθενή με άνοια

Κοινωνία Συνέντευξη με έναν ασθενή με άνοια

Μερικές επισκέψεις σε ένα εξειδικευμένο κέντρο για το Αλτσχάιμερ ήταν αρκετές για να μας διαφωτίσουν κάπως για την ασθένεια που εξελίσσεται σε επιδημία.
1 ΗΜΕΡΑ ΠΡΙΝ
«Κάτι έχει γίνει, μυρίζει μπαρούτι η ατμόσφαιρα»: Ένα χρονικό βίας στην Αθήνα τον Δεκέμβριο του 2008

Κοινωνία «Κάτι έχει γίνει, μυρίζει μπαρούτι η ατμόσφαιρα»: Ένα χρονικό βίας στην Αθήνα τον Δεκέμβριο του 2008

Όσα συνέβησαν τις δύο εβδομάδες που θα μείνουν στη νεότερη πολιτική ιστορία της Ελλάδας ως τα «σύγχρονα Δεκεμβριανά»
6.12.2018
Μια αυτάρκης οικο-κοινότητα ζει σε ένα μαγικό κτήμα στην Ανάβυσσο

Κοινωνία Μια αυτάρκης οικο-κοινότητα ζει σε ένα μαγικό κτήμα στην Ανάβυσσο

Στο Evolving Cycles μια «πράσινη» κοινότητα ανθρώπων συμβιώνει μαζί με Σκυριανά αλογάκια και μια κατσίκα― τη Βανίλια.
27.9.2018
Σχολεία κάτω απ΄τα δέντρα: η εκπαίδευση μπορεί και οφείλει να γίνει εναλλακτική

Κοινωνία Σχολεία κάτω απ΄τα δέντρα: η εκπαίδευση μπορεί και οφείλει να γίνει εναλλακτική

Αν και η «Δημοκρατική Παιδεία», ως παιδαγωγική προσέγγιση, δεν εφαρμόζεται αυτή τη στιγμή στη χώρα μας, ωστόσο έχει αρχίσει να συζητιέται και να προβληματίζει
24.9.2018
Θεραπεύεται η ομοφυλοφιλία; Πώς δύο ταινίες φέρνουν ξανά στο προσκήνιο ένα απαράδεκτο ζήτημα

Κοινωνία Θεραπεύεται η ομοφυλοφιλία; Πώς δύο ταινίες φέρνουν ξανά στο προσκήνιο ένα απαράδεκτο ζήτημα

Καθώς δύο νέες ταινίες τοποθετούνται σε ιδρύματα «αναμόρφωσης» ΛΟΑΤΚΙ εφήβων, ανοίγει ξανά η συζήτηση για τον κίνδυνο αναβίωσης φρικαλέων πρακτικών του παρελθόντος
24.9.2018
«Οργή και θλίψη, ο Ζακ θα μας λείψει»

Κοινωνία «Οργή και θλίψη, ο Ζακ θα μας λείψει»

Το τεράστιο σοκ από το βίντεο-ντοκουμέντο με το θανάσιμο λιντσάρισμα ενός "τζάνκι" και "κλεφτρονιού" στην Κάνιγγος, με μια κοινωνία ολόκληρη να είναι υπόλογη γι' αυτό το αίσχος.
23.9.2018
Το μέρος όπου υπάρχουν τα περισσότερα δίδυμα αδέλφια στον κόσμο

Κοινωνία Το μέρος όπου υπάρχουν τα περισσότερα δίδυμα αδέλφια στον κόσμο

Πρόκειται για ένα χωριό της Βραζιλίας όπου το ποσοστό των διδύμων είναι υψηλότερο από τον εθνικό μέσο όρο
18.9.2018
O ψηλότερος Έλληνας στον κόσμο ζει στη Γερμανία και επισκέπτεται κάθε καλοκαίρι τη γιαγιά του στη Λάρισα

Κοινωνία O ψηλότερος Έλληνας στον κόσμο ζει στη Γερμανία και επισκέπτεται κάθε καλοκαίρι τη γιαγιά του στη Λάρισα

Ο Γιάννης Παπαδημητρίου μιλά για τη ζωή του και τις καθημερινές δυσκολίες που περνά για να διαχειριστεί τα 2 μέτρα και 24 εκατοστά ύψους του.
15.9.2018
 Ποια είναι χημική «tina» και γιατί έχει γίνει τόσο δημοφιλής στην γκέι κοινότητα;

Κοινωνία Ποια είναι χημική «tina» και γιατί έχει γίνει τόσο δημοφιλής στην γκέι κοινότητα;

Η crystal meth, ή αλλιώς «tina» όπως είναι ευρέως γνωστή, είναι αυτή τη στιγμή ένα από τα πιο δημοφιλή ναρκωτικά στους γκέι και έχει συνδεθεί με τη μετα-AIDS εποχή
3.9.2018
14 νέες λέξεις που καθορίζουν όσα ζούμε τώρα

Κοινωνία 14 νέες λέξεις που καθορίζουν όσα ζούμε τώρα

Σε μία εποχή όπου ο κόσμος αλλάζει πιο γρήγορα από ποτέ, έχουμε ανάγκη ένα νέο λεξιλόγιο για να κατανοήσουμε αυτά που συμβαίνουν. Αυτές οι δεκατέσσερις λέξεις και φράσεις θα μπορούσαν να μας βοηθήσουν να σκεφτόμαστε διαφορετικά.
18.8.2018
Aληθινά εγκλήματα που έγιναν υλικό τέχνης

Κοινωνία Aληθινά εγκλήματα που έγιναν υλικό τέχνης

Με αφορμή την απίστευτη υπόθεση του Κινέζου συγγραφέα-δολοφόνου που δημοσίευσε στοιχεία για τα εγκλήματα του, να μερικές ακόμα ανατριχιαστικές υποθέσεις που μπλέχτηκαν με τη λογοτεχνία
14.8.2018
Ρίκα Βαγιάννη: «Ήμουν λίγο τρελή, αλλά είχα φιλότιμο»

Κοινωνία Ρίκα Βαγιάννη: «Ήμουν λίγο τρελή, αλλά είχα φιλότιμο»

Σκόρπια λόγια της ευφυούς δημοσιογράφου και αντισυμβατικής περσόνας που πέθανε σήμερα.
7.8.2018
Πέντε βασικές ερωταπαντήσεις για το bullying, απ' την ψυχολόγο Κατερίνα Βαλαβανίδη

Κοινωνία Πέντε βασικές ερωταπαντήσεις για το bullying, απ' την ψυχολόγο Κατερίνα Βαλαβανίδη

Γιατί κάποιοι άνθρωποι φέρονται έτσι, τι μπορεί να κάνει αυτός που εκφοβίζεται, πώς μπορεί να «σπάσει» ο κύκλος του bullying;
9.7.2018
7 ιστορίες εφήβων στην Ελλάδα που υπέστησαν bullying και τις περιγράφουν έτσι όπως τις έζησαν

Κοινωνία 7 ιστορίες εφήβων στην Ελλάδα που υπέστησαν bullying και τις περιγράφουν έτσι όπως τις έζησαν

Η βία σε σχολεία και σχολές δεν είναι απλώς ένα πρόβλημα με ξενόφερτο όνομα, είναι μάστιγα
9.7.2018
21o Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ: «Αν έχουμε μια ελπίδα, την οφείλουμε σε αυτούς που δεν έχουν καμία»

Κοινωνία 21o Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ: «Αν έχουμε μια ελπίδα, την οφείλουμε σε αυτούς που δεν έχουν καμία»

Δυο λόγια για τη φετινή διοργάνωση και μια κατατοπιστική κουβέντα με την Αλίκη Κοσυφολόγου, διδάκτορα Πολιτικής Επιστήμης του ΕΚΠΑ και μέλος της Οργανωτικής Επιτροπής
26.6.2018
12 σχόλια
Ταξινόμηση:
Προηγούμενα 1 Επόμενα
avatar atman 20.12.2015 | 12:00
απλα να υπενθυμισω οτι ο αγωνιστης καθηγητης Μητροπουλος, εκρινε καποια απο τα μετρα του μνημονιου "βαρβαρα" γιατι εμποριζαν (πρωην) μητερες ανηλικων του 93 να βγουνε στην συνταξη (με παιδια πλεον 25 και 30 χρονων) στα 50, γιατι ειχαν λεει "θεμελιωμενα δικαιωματα".
εγω λεω οτι βαρβαροτητα ειναι να στρεφουμε πορους σε τετοιες γελοιεες ρυθμισεις που αντι να προστατευουν και να υποστηριζουν την μητροτητα και τα παιδια, επιδοτουν ομαδες ψηφοφορων.
avatar tamura miyazaki 20.12.2015 | 12:41
Η κατάσταση είναι τραγική, το ίδιο ισχύει & σε άλλα νοσοκομεία που λόγω εισαγγελικής παρέμβασης & μέχρι να προωθηθούν σε κάποιο ίδρυμα, όπως το Μητέρα ή σε ξενώνα του Χαμόγελου του Παιδιού, χρειάζεται να περιμένουν πολύ καιρό σε νοσοκομεία πχ Αγία Σοφία, Αγλαία Κυριακού....Δυστυχώς οι διαδικασίες υιοθεσίας στην Ελλάδα είναι τόσο χρονοβόρες,που ο μέσος χρόνος αναμονής αγγίζει τα 5 έτη..και έτσι όσοι έχουν την οικονομική δυνατότητα προσφεύγουν στα μονοπάτια ιδιωτικής ιυοθεσίας που κατ εμέ, είναι ένα βαπτισμένο νόμιμο εμπόριο βρεφών, μιας & τα ποσά που δίνεις ανέρχονται & τα 20.000 ευρώ κάποιες φορές..Υπάρχει λοιπόν αυτή η απίστευτη μηχανή του κράτους, που είναι σκουριασμένη, που περιμένει να δουλέψει απο τον εθελοντισμό & τον αλτρουισμό λίγων υπαλλήλων της, απο τον εθελοντισμό των οργανώσεων & αφήνει τόσες ψυχές στη μοίρα τους..
avatar
Ανώνυμος/η 20.12.2015 | 15:15
...Το ακόμα χειρότερο είναι πως υπάρχουν ένα σωρό οικογένειες που λαχταράν να πάρουν ένα παιδάκι.
Κι όσοι έχετε κούνιες κ κρεβατάκια μην τα φυλάτε στα πατάρια, δώστε τα στα ιδρύματα που τα χρειάζονται.
avatar tktk 20.12.2015 | 15:45
Αρκεί να μην πάνε σε κανα ομοφυλο ζευγάρι, όπου θα τα λατρεύουν και θα τους προσφέρουν τα πάντα. Καλύτερα στα ιδρύματα και μετα στις φυλακές!
Γιατί εμείς δεν είμαστε χαζοί σαν τους άλλους Ευρωπαίους! Φαίνεται παντού εξ άλλου γύρω μας....
avatar atman 20.12.2015 | 20:26
μια μια να τις παρεις κανεις καθε προταση σου θα βγαλει α) υποθεσεις και β) ανακριβειες.

Π.χ. οτι η υιοθεσια απο ομοφυλα ζευγαρια ισχυει στην "ευρωπη", δεν ισχυει γενικα, ουτε τα ομοφυλα ζευγαρια θα ειναι καλυτερα (ή χειρότερα ή απλά καλά) απο τα ετεροφυλα. Το θεμα ειναι οι αργες διαδικασιες υιοθεσιας οχι η μειωμενη ζητηση ανθρωπων να υιοθετησουν .
avatar tktk 14.2.2016 | 17:40
Η υιοθεσία ισχύει σε όλες τις χώρες που εχουν γάμο ομοφυλων. Οι οποίες και είναι πρότυπά μας γενικώς. Αυτό εννοώ με το Ευρώπη, και είναι ήδη αρκετές.
Δεν εγραψα ότι τα ομόφυλα θα είναι καλύτερα απ τα ετερόφυλα. Έγραψα ότι θα είναι καλύτερα (μετα απο έλεγχο όπως και στα ετερόφυλα) από ιδρύματα και φυλακές. Πρόσεχε τί διαβάζεις.
WhateverGetsYouGoing WhateverGetsYouGoing 20.12.2015 | 21:08
Πόσο δίκιο έχεις. Και αρκεί οι παπάδες να παχαίνουν. Ας μην έχουν να φάνε τα μωρά.
Jane Bond Jane Bond 13.3.2016 | 22:52
Συγγνώμη αλλά κανείς δεν απαντά σε αυτό το σταθερό εχω πάρει πάνω από 10 φορές σε διαφορετικές ώρες και τίποτα. Παρακαλώ συμπληρώστε άλλα τηλ
avatar Martini 14.3.2016 | 00:29
Τι περιμενες ..δημοσιο νοσοκομειο κ να απαντανε στο τηλεφωνο...πολλα ζητας
toutou toutou 5.4.2016 | 21:51
πήγα σήμερα από εκεί, μου είπε η προϊστάμενη ότι δεν ισχύει αυτό που γράφει στο άρθρο, δεν χρειάζονται άτομα....
dokpan dokpan 14.3.2016 | 22:37
Ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω κάτι. Γιατί τα παιδιά μενουν τοσο καιρό στο μαιευτήριο από τη στιγμή που υπάρχει τοση ζητηση για υιοθεσία... Αν μπει κάποιος στην ιστοσελίδα του μητέρα μιλάει για έλλειψη διαθεσιμων παιδιών... Κι αυτά που ειναι στο μαιευτήριο τι τα κρατανε να πανε 12 μηνων ???
avatar Stellamp.12 6.10.2016 | 16:38
ΓΡΑΦΩ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΜΕ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ ΔΙΟΤΙ ΟΠΩΣ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΑ ΚΑΙ ΑΛΗΘΙΝΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΓΙ ΑΥΤΑ ΤΑ ΠΛΑΣΜΑΤΑΚΙΑ.ΣΗΜΕΡΑ ΠΗΓΑ ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΚΑΙ ΔΕΧΤΗΚΑ ΜΙΑ ΠΟΛΥ ΑΣΧΗΜΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΔΕΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΒΟΗΘΕΙΑ ΜΕ ΕΔΙΩΞΑΝ ΚΙΟΛΑΣ ΕΝΩ ΠΡΟΘΥΜΟΠΟΙΗΘΗΚΑ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΩ ΜΕ ΚΑΘΕ ΤΡΟΠΟ,ΔΥΣΤΥΧΩΣ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ Η ΟΠΟΙΑ ΕΛΑΒΑ ΗΤΑΝ ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ, ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ ΝΑ ΠΑΤΕ ΚΑΠΟΥ ΑΛΛΟΥ ΚΑΙ ΟΥΤΕ ΠΟΥ ΠΡΟΛΑΒΑ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΩ ΕΚΛΕΙΣΑΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ.ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΩ ΠΟΙΟΣ Ο ΛΟΓΟΣ ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΕ ΤΟ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΚΕΙΜΕΝΟ ΓΡΑΜΜΕΝΟ ΜΕ ΤΟΣΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ ΠΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΣΕ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΕΙ ΝΑ ΔΡΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΨΥΧΕΣ, ΕΝΩ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΔΕΝ ΔΕΧΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΑΔΙΑΦΟΡΟΥΝ.Η ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΚΑΙ Η ΑΓΑΠΗ ΕΧΕΙ ΓΙΝΕΙ ΡΟΥΤΙΝΑ ΓΙ ΑΥΤΟΥΣ ΚΑΙ ΕΝΩ ΕΧΟΥΝ ΕΛΛΕΙΨΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΣΥΝΕΠΩΣ ΟΔΗΓΟΥΝ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΣΤΕΡΗΣΗ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΥΛΙΚΗ ΓΙ ΑΥΤΑ ΤΑ ΒΡΕΦΗ ,ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΛΟΙΠΟΝ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΤΟΥΣ ΕΜΠΟΔΙΖΕΙ ΑΠΟ ΕΝΑΝ ΣΥΝΑΘΡΩΠΟ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙ;;ΜΑΛΛΟΝ ΘΑ ΔΩΣΩ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΕΓΩ , Η ΑΠΑΝΘΡΩΠΙΑ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ Η ΕΛΛΕΙΨΗ ΜΟΡΦΩΣΗΣ ΠΟΥ ΟΔΗΓΕΙ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΚΑΙ ΤΡΑΓΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ..ΛΥΠΑΜΑΙ ΜΟΝΟ ΑΥΤΟ ΕΧΩ ΝΑ ΠΩ
Προηγούμενα 1 Επόμενα