Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ

Οι αντάρτες της αισθητικής στη Βέροια

H φωτογράφος Κωνσταντία Μαζαράκη φωτογραφίζει τις πιο αυθεντικές μορφές της Βέροιας με ευαισθησία και θαυμασμό.

Kίνητρο της φωτογράφου Κωνσταντίας Μαζαράκη για το φωτογραφικό πρότζεκτ Genuine ήταν η περιέργειά της. Ένα πρωτόγονο ερέθισμα, όπως λέει η ίδια, που την τραβούσε κοντά σε όλους όσοι παρέκκλιναν από τη συμβατική εικόνα που είχε σχηματίσει για τους ανθρώπους του τόπου της. Ανθρώπους που έδειχναν να αδιαφορούν για όσα σε μια μικρή κοινωνία, όπως η Βέροια, θεωρούνται αναμενόμενα, λογικά ή ακόμη κι επιβεβλημένα.


Η Κωνσταντία γεννήθηκε στη Βέροια, σπούδασε φαρμακευτική και διατηρεί φαρμακείο στην πόλη της. Όμως η φωτογραφία είναι η μεγάλη της αγάπη και όποτε βρίσκει ευκαιρία παίρνει την κάμερά της και φωτογραφίζει ό,τι της τραβάει την προσοχή. Αφορμή για την φωτογραφική σειρά Genuine στάθηκε μια εργασία που της ανατέθηκε στα πλαίσια ενός μαθήματος φωτογραφίας.

 

«Πάντοτε όσοι έμοιαζαν να λειτουργούν κάπως αντισυμβατικά μού ασκούσαν μεγάλη έλξη. Με τραβούσε κάτι απροσδιόριστο πάνω τους, εξέπεμπαν μια δυναμική ξένη σ' εμένα. Το συγκεκριμένο πρότζεκτ μού παρείχε την ιδανική ευκαιρία για να τους προσεγγίσω και να τους φωτογραφίσω. Γενικά, η φωτογραφική μηχανή γίνεται ένα εξαιρετικό διαβατήριο για να μου ανοίξουν οι πόρτες των σπιτιών αυτών των ανθρώπων. Χάρη σ' αυτήν, μπορώ να τους προσεγγίσω και να επικοινωνήσω μαζί τους.

 

Άντλησα δύναμη και εμπνεύστηκα από την γνησιότητα των επιλογών και του τρόπου που επέλεξαν να συστήνονται στον κόσμο. Από την αυθεντικότητα και την ξεκάθαρη επιλογή των ανθρώπων αυτών να βαδίζουν ακούραστα σε έναν δρόμο που οι ίδιοι χάραξαν. Το ότι περπάτησα σ' αυτό το δρόμο μαζί τους, ήταν αποκαλυπτικό.

 

Τους περισσότερους από αυτούς τους κυνηγούσα με το μυαλό μου από καιρό. Εδώ πιστεύω πως το πλαίσιο της μικρής πόλης μπορεί να λειτουργήσει ευεργετικά. Σου προσφέρει την πολυτέλεια να παρατηρήσεις σε βάθος κάτι που σε άλλο περιβάλλον ενδεχομένως να σου διέφευγε και φυσικά μπορείς πολύ πιο εύκολα να προσεγγίσεις τους ανθρώπους που σε ενδιαφέρουν. Τους περισσότερους τους γνώριζα μέσα από τη δουλειά μου και νομίζω πως αυτό λειτούργησε καθησυχαστικά. Γνώριζαν ποια είμαι, ήξεραν ότι μπορούν να με βρουν στο φαρμακείο και ήταν πιο δεκτικοί απέναντί μου.

 

Φωτο: Κωνσταντία Μαζαράκη
Φωτο: Κωνσταντία Μαζαράκη


Νομίζω πως ακολούθησε η αποφασιστικότητα ή, για να μην κρύβομαι πίσω από το δάχτυλό μου, η έντονη επιθυμία να διαψευστώ, να ενισχύσω με τη σειρά μου το στερεότυπο πως αυτοί οι άνθρωποι είναι γραφικοί, είναι αντάρτες της αισθητικής ή ακόμη και φανατικά αντισυμβατικοί. Τους προσέγγισα, μπήκα στα σπίτια τους, επικοινωνήσαμε.

 

Η αυθεντικότητά τους, η δυναμική που εξέπεμπαν ήταν αυτή που προσέλκυσε αρχικά το ενδιαφέρον μου. Ο τρόπος με τον οποίο οι άνθρωποι αυτοί είχαν αποφασίσει να ζήσουν, ο αυθορμητισμός, το ελεύθερο πνεύμα τους. Το παράδειγμά τους ερχόταν σε πλήρη αντίθεση με όσα εγώ είχα διδαχθεί, με την πολιτική ορθότητα, αν θέλεις, του πλαισίου συμπεριφοράς μέσα στα πλαίσια μιας μικρής πόλης. Συνειδητοποίησα πως δεν είχα το σθένος να αποδεχτώ για πολλά χρόνια στοιχεία της προσωπικότητάς μου, τα καταπίεζα, ενώ οι συγκεκριμένοι άνθρωποι τόνιζαν με τέτοιο τρόπο όσα ένιωθαν πως τους χαρακτήριζαν, που δεν σου κρύβω ότι τους ζήλεψα. Είδα να αναβλύζει μια σπάνια ομορφιά από αυτή την επιλογή τους, από τον αντισυμβατικό τρόπο ζωής τους.

 

Τον κύριο Χάρη, για παράδειγμα, δεν τον γνώριζα από πριν, η επαφή έγινε μέσω ενός γνωστού. Με υποδέχτηκε με πολύ μεγάλη χαρά στο σπίτι του, το οποίο πραγματικά ήταν σαν σκηνή Ινδιάνου φύλαρχου. Ήταν ένας άνθρωπος ο οποίος ζούσε την καθημερινότητά του σαν Ινδιάνος. Θα πήγαινε στην τράπεζα, στο περίπτερο, φορώντας τα φτερά του. Πολλές φορές λοιπόν, η πραγματικότητα ξεπερνούσε τις προσδοκίες μου. Περίμενα ότι θα συναντήσω έναν άνθρωπο που ντυνόταν Ινδιάνος και συνάντησα έναν άνθρωπο που ήταν και στην πραγματικότητα Ινδιάνος, αν και έμενε στη Νάουσα. Όλη του η κοσμοθεωρία είχε στηριχτεί πάνω στην επιλογή του αυτή».

 

Φωτο: Κωνσταντία Μαζαράκη
Φωτο: Κωνσταντία Μαζαράκη


Πώς αντιμετωπίζονται αυτά τα πρόσωπα σε μια μικρή κοινωνία; «Κατά κύριο λόγο λατρεύονται και αποθεώνονται. Το έχουν κερδίσει αυτό. Είναι γοητευτικοί, γενναίοι και ελεύθεροι. Εγώ προσωπικά τους ξεχωρίζω από πολλούς άλλους που ζουν επιτηδευμένα μόνο και μόνο για να συντηρήσουν ένα κοινωνικό προφίλ που κάποιες φορές υποψιάζεσαι πως μπορεί να είναι και ψεύτικο» λέει η φωτογράφος.

 

Όπως λέει η ίδια αυτό που την κέρδισε ήταν η συνέπειά τους απέναντι σε όσα τους έκαναν να νιώθουν πλήρεις ακόμη κι αν αυτά θα χρειάζονταν χρόνο ή διάθεση ώστε να γίνουν αντιληπτά κι αποδεκτά. «Και πραγματικά, η μεγαλύτερή μου επιβράβευση ήταν όταν συνειδητοποίησα πως η ιδιαιτερότητά τους δεν ήταν παρέκκλιση, δεν ήταν περιθωριοποίηση, παρά ήταν μια ξεκάθαρα προσωπική ανάγκη να ζήσουν και να κοινωνικοποιηθούν έχοντας κόψει όλες τις κλωστές που θα τους ένωναν με το αόρατο χέρι της συμβατικότητας που ορίζει τις ζωές μας.

 

Άντλησα δύναμη και εμπνεύστηκα από τη γνησιότητα των επιλογών και του τρόπου που επέλεξαν να συστήνονται στον κόσμο. Από την αυθεντικότητα και την ξεκάθαρη επιλογή των ανθρώπων αυτών να βαδίζουν ακούραστα σε έναν δρόμο που οι ίδιοι χάραξαν. Το ότι περπάτησα σ' αυτό τον δρόμο μαζί τους, ήταν αποκαλυπτικό.

 

Φωτο: Κωνσταντία Μαζαράκη
Φωτο: Κωνσταντία Μαζαράκη
Φωτο: Κωνσταντία Μαζαράκη
Φωτο: Κωνσταντία Μαζαράκη

 

Διότι υπάρχουν γύρω μας άνθρωποι, υπάρχουν μπροστά μας εικόνες που δεν υποπτευόμαστε. Υπάρχουν γύρω μας άνθρωποι που ακόμη κι αν δεν τους συναντούσαμε ποτέ, θα ήμασταν ευγνώμονες αν επισκέπτονται έστω τη φαντασία μας.


Επανέρχομαι στον κύριο Χάρη, τον Ινδιάνο. Μόλις βρεθήκαμε μου είχε πει πως οι Ινδιάνοι θεωρούν ότι η φωτογραφία κλέβει την ανθρώπινη ψυχή. Αντιμετώπιζε κι ο ίδιος ένα ηθικό δίλημμα: να αρνηθεί τη φωτογράφιση για να νιώσει ότι ακολουθεί τα ήθη του λαού του ή να μου κάνει το χατήρι; Επέλεξε το δεύτερο λέγοντας πως ως σύγχρονος άνθρωπος επιθυμεί το παρόν του να μείνει στην αιωνιότητα. Θέλω να πιστεύω πως πήρε τη σωστή απόφαση».

 

UPDATE:

Η Lifo και η κ. Κωνσταντία Μαζαράκη ζητούν ειλικρινή συγνώμη από την οικογένεια του κυρίου Χάρη για την ανακρίβεια που γράφηκε στην αρχική ανάρτηση σχετικά με το θάνατό του, αναφορά η οποία βασίστηκε σε εσφαλμένες, όπως αποδείχθηκε εκ των υστέρων, πληροφορίες.

 

Φωτο: Κωνσταντία Μαζαράκη
Φωτο: Κωνσταντία Μαζαράκη

 

Φωτο: Κωνσταντία Μαζαράκη
Φωτο: Κωνσταντία Μαζαράκη

 

Ο κύριος Χάρης που ζούσε ως Ινδιάνος έχει φύγει από τη ζωή κι αυτός ήταν και ο λόγος που η Κωνσταντία επέλεξε τη φωτογραφία με τα μάτια του κλειστά. Φωτο: Κωνσταντία Μαζαράκη
Ο κύριος Χάρης που ζούσε ως Ινδιάνος έχει φύγει από τη ζωή κι αυτός ήταν και ο λόγος που η Κωνσταντία επέλεξε τη φωτογραφία με τα μάτια του κλειστά. Φωτο: Κωνσταντία Μαζαράκη

 

Φωτο: Κωνσταντία Μαζαράκη
Φωτο: Κωνσταντία Μαζαράκη

 

Φωτο: Κωνσταντία Μαζαράκη
Φωτο: Κωνσταντία Μαζαράκη

 

Φωτο: Κωνσταντία Μαζαράκη
Φωτο: Κωνσταντία Μαζαράκη
Φωτο: Κωνσταντία Μαζαράκη
Φωτο: Κωνσταντία Μαζαράκη

 

Φωτο: Κωνσταντία Μαζαράκη
Φωτο: Κωνσταντία Μαζαράκη

 

Φωτο: Κωνσταντία Μαζαράκη
Φωτο: Κωνσταντία Μαζαράκη

 

Φωτο: Κωνσταντία Μαζαράκη
Φωτο: Κωνσταντία Μαζαράκη

 

Φωτο: Κωνσταντία Μαζαράκη
Φωτο: Κωνσταντία Μαζαράκη

 

Φωτο: Κωνσταντία Μαζαράκη
Φωτο: Κωνσταντία Μαζαράκη

 

Φωτο: Κωνσταντία Μαζαράκη
Φωτο: Κωνσταντία Μαζαράκη

 

Φωτο: Κωνσταντία Μαζαράκη
Φωτο: Κωνσταντία Μαζαράκη
Φωτο: Κωνσταντία Μαζαράκη
Φωτο: Κωνσταντία Μαζαράκη

 

H Κωνσταντία Μαζαράκη εκτός από φαρμακοποιός έχει παρακολουθήσει σεμινάρια φωτογραφίας στο φωτογραφικό κέντρο Stereosis στη Θεσσαλονίκη. Είναι συνεργάτης του arive.gr και του rejected.gr. Φωτογραφίες και φωτογραφικά μου πρότζεκτ έχουν δημοσιευθεί κατά καιρούς σε ηλεκτρονικά μέσα, όπως το www.the-provinces.com.

Η Μερόπη Κοκκίνη γεννήθηκε στην Κύπρο. Άρχισε να δημοσιογραφεί στο περιοδικό «01». Ανήκει στην συντακτική ομάδα της LIFO.
Email: meropik@gmail.com

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Οι φωτογράφοι της ελληνικής επαρχίας
Η πλατφόρμα The Provinces συγκεντρώνει εργασίες φωτογράφων που δραστηριοποιούνται μακριά από την Αθήνα αλλά και άλλων που, έχοντας ως βάση την Αθήνα, φωτογραφίζουν συστηματικά τις απροσδόκητες όψεις των ελληνικών επαρχιών.
Η Ειρήνη Βουρλούμη φωτογραφίζει τα μαυσωλεία της ελληνικής γραφειοκρατίας
Η Ελληνο-ινδονήσια φωτογράφος που έχει συνεργαστεί με μερικά από τα μεγαλύτερα ΜΜΕ του κόσμου παρουσιάζει στο Μουσείο Μπενάκη το φωτογραφικό πρότζεκτ «Εν Αναμονή»

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ένας μεταποκαλυπτικός κόσμος
Ο Γάλλος καλλιτέχνης Fabien Barrau προσπαθεί να ευαισθητοποιήσει τον κόσμο σχετικά με την κλιματική αλλαγή μέσα από τις φωτογραφίες του.
Οι αποκαλυπτικές selfies του Έντβαρτ Μουνκ
Ο Νορβηγός ζωγράφος της «Κραυγής», που πέθανε σαν σήμερα, το 1944, πειραματίστηκε παθιασμένα και με τη φωτογραφία.
Epiphany. Φωτογραφίες του Σπύρου Ζερβουδάκη.
Τα Θεοφάνεια στην Κρήτη
Το φίλτρο που τα έκανε όλα κόκκινα πριν από το Instagram
Πολύ πριν από τα φίλτρα του Instagram υπήρχε ένα φωτογραφικό φιλμ το οποίο αγάπησε η Ψυχεδέλεια. Αυτή είναι η ιστορία του πρωτοποριακού φιλμ Aerochrome 1443...
Ανδρόγυνη, μορφινομανής, αριστοκράτισσα: Η μποέμικη ζωή της φωτογράφου Άννεμαρι Σβάρτζενμπαχ
Οι φωτογραφίες της Ελβετίδας με τις γερμανικές αριστοκρατικές καταβολές που γύρισε σχεδόν όλο τον κόσμο απαθανατίζοντας ανθρώπους, μνημεία και τοπία, όπως ήταν πριν από 75 χρόνια
Οι ήρωες του Αρκτικού Κύκλου
Ένα μοναδικό φωτογραφικό λεύκωμα του Ισλανδού RAX ερευνά τη μοίρα των σκύλων που σέρνουν έλκηθρα στη Γροιλανδία.
Earth Photo 2020: Οι νικήτριες φωτογραφίες του διαγωνισμού
Φωτογραφικά έργα που ενθαρρύνουν τη συζήτηση για το περιβάλλον καθώς αφηγούνται ιστορίες για τον φυσικό κόσμο και τους κατοίκους του.
Οι κακές επιλογές. Φωτογραφίες του Στέφανου Στεφάνου
Πάρτι στο Bad Choices Tattoo Club, με live εμφάνιση από τους One Last Round (2019)
Ερυθρός Σταυρός: Μια ψηφιακή έκθεση γιορτάζει έναν αιώνα παρουσίας του στην Ελλάδα
Μια ψηφιακή έκθεση φωτογραφίας, αφιερωμένη στην παρουσία και τη δράση τόσο του Διεθνούς όσο και του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού στη χώρα την τελευταία εκατονταετία.
ID - το σώμα, ο ερωτισμός και η ταυτότητα στις φωτογραφίες της Stephie Grape
Μία εν εξελίξει φωτογραφική έρευνα
Τα ορφανά του Δημοτικού Βρεφοκομείου Αθηνών
Oι συγκλονιστικές φωτογραφίες της Βούλας Παπαϊωάννου κυκλοφόρησαν σε ένα συλλεκτικό «Λεύκωμα ζωής» από το Κέντρο Ερευνών «Ρίζες» και το Μουσείο Μπενάκη
«Όχι παντρεμένοι· αλλά θα το θέλαμε»: Ερωτευμένοι άντρες από άλλες εποχές
Το νέο φωτογραφικό λεύκωμα «A Photographic History of Men in Love» απεικονίζει ιστορίες αγάπης μεταξύ ανδρών σε τρυφερές φωτογραφίες που τραβήχτηκαν μεταξύ του 1850 και του 1950.
Το πέταγμα της χρυσαλλίδας. Φωτογραφίες του Γιώργου Γιατρομανωλάκη
The Splitting of the Chrysalis & the Slow Unfolding of the Wings
Ορισμένοι άνθρωποι είναι σωσίες κάποιου γάτου
Όλοι ξέρουμε πως οι σκύλοι συνήθως μοιάζουν με τα αφεντικά τους. Κάτι ανάλογο συμβαίνει με τις γάτες, αλλά πιο υπόγεια...
Η φωτογραφική ομάδα «Διαδρομές» στεγάζει στο κέντρο της Αθήνας το πάθος για τις στιγμές
Μια ομάδα που ορίζει ως μέσο τη φωτογραφία και ως προορισμό την προσωπική έκφραση του καθενός.
9 σχόλια
Ταξινόμηση:
Προηγούμενα 1 Επόμενα
avatar
Ανώνυμος/η 2.5.2020 | 13:09
Εκτός από τον κο Χάρη, ποιές άλλες φωτο είναι αντισυμβατικές?
Και ο κύριος Χάρης παρουσιάζεται σαν μία προσωπικότητα που την ήθελε κ την αποδέχτηκε η πόλη , ενώ στην πραγματικότητα αυτός ο άνθρωπος βίωσε μεγάλη μοναξιά. Σε αποδέχονται από μακριά, σαν ακίνδυνο με τα χρόνια, αλλά κανείς δεν σε κάνει παρέα. Φαίνεται αυτή η αλήθεια μέσα από το άρθρο, ή μήπως όλα τα έχουμε ωραιοποιήσει σαν τα βιβλία αυτοβοήθειας ?
Οχι, στην πραγματική ζωή, αν αποκλίνεις από την πλειοψηφία , το τίμημα θα το πληρώσεις, το τίμημα της σιωπηρής μή αποδοχής από τους "κανονικούς" ανθρώπους. Και αυτό πρέπει να φανεί στο άρθρο για να είναι αυθεντικό , και όχι περιτυλιγμένο με την βεβαιότητα ότι "τελικά ο πρίγκηπας θα έρθει". Δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι ο πρίγκηπας έρχεται στην ζωή κάποιων ανθρώπων και δη διαφορετικών. Και αυτό αναδείξτε το , μην τα ωραιοποιείτε , δεν πειράζει έτσι είναι η ζωή !!
avatar
Ανώνυμος/η 2.5.2020 | 15:27
Εξαιρετικά εύστοχο το σχόλιό σας. Πολλές φορές η "διαφορετικότητα" δεν είναι αποδεκτή μέσα στην ίδια την οικογένεια, πόσο μάλλον στην κοινωνία και δη στην επαρχία, όπου κυριαρχούν μικροαστικές αντιλήψεις.
avatar
Ανώνυμος/η 2.5.2020 | 16:20
Ακριβώς,
σε καποιες το θέμα είναι γοητευτικό. Τεχνικά όμως δεν βλέπω κανένα ενδιαφερον.

Το κακό με τους Έλληνες είναι πως δεν βγαίνουμε από τον μικρόκοσμο μας, είτε Βεροια είτε Αθήνα. Να βγούμε έξω και να συγκριθούμε με τον άλλο. Σύγκριση - αυτοκριτική-αυτοβελτίωση. Εξίσωση ανυπαρκτη στην σύγχρονη ελληνική δημιουργία. Γι αυτό κι ναρκισσισμός μας χτυπάει κόκκινο. Καλα κάνουμε όμως γιατί στην Ελλάδα (που την υπεραγαπάω αλλά πρέπει κάποια στιγμη να απαλλαγουμε από τον επαρχιωτισμό μας) ότι δηλώσεις είσαι,
Στα highlight :μερικές «φυσιογνωμίες» εσωτερικής κατανάλωσης που δεν τολμάν, για λόγου ευνόητους, να περάσουν τον Λουδια
avatar
Ανώνυμος/η 2.5.2020 | 19:14
Ανώνυμε/η,

Λυπάμαι που κάποιοι σ' έχουν κάνει να νιώθεις θυμωμένος και θλιμμένος. Δεν νομίζω όμως να έχεις κάποια μεγαλύτερη αυθεντία για να υποδεικνύεις νοοτροπίες και οπτικές. Ένας από εμάς είσαι, ένας πικραμένος άνθρωπος.

Πάρε λοιπόν ό, τι έχει να σου προσφέρει το άρθρο. Αν δεν βρίσκεις τίποτα, μην παίρνεις τίποτα. Αν δεν "σε κάναν παρέα" λυπάμαι, αλλά βρες το θάρρος να το εκφράσεις σε α' ενικό και όχι μέσα από τα (κλειστά) μάτια του κυρίου Χάρη λες και υπήρξες ο εξομολόγος ή ο ψυχοθεραπευτής του.

Πλήρωσε κι εσύ το τίμημά σου, μην ψάχνεις την αποδοχή κάτω από το έργο άλλων. Δημιούργησε κάτι, δώσε την οπτική σου, έκφρασε την μοναξιά σου και πέρνα ό.τι νομίζεις μέσα από τη δική σου δουλειά.
avatar
Ανώνυμος/η 3.5.2020 | 03:39
"εξέφρασε" όχι "έκφρασε"
avatar
Ανώνυμος/η 4.5.2020 | 12:00
Για άνοιξε καμιά γραμματική να δεις την προστακτική του εκφράζω. Αλλά μήπως αυτό είναι το θέμα σου; Είδες με πόση ευκολία αποφασίζεις να "διορθώσεις" κάτι που απλώς έχεις λάθος στο μυαλό σου;
avatar
Ανώνυμος/η 2.5.2020 | 14:46
ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΕΣ!!!!
avatar
Ανώνυμος/η 2.5.2020 | 18:37
Πολύ ωραίες μπράβο!
avatar
Ανώνυμος/η 2.5.2020 | 22:12
"Κατά κύριο λόγο λατρεύονται και αποθεώνονται..."
Προσωπικά ζω στη Βέροια 25 χρόνια και δεν τα γνωρίζω αυτά τα πρόσωπα. Αλλά πιστεύω ότι ο καθένας είναι "αντάρτης" της αισθητικης με τον δικό του τρόπο. Αλλά ποιος είναι αυτός που καθορίζει ποια είναι η αισθητική;
Άραγε από ποιον λατρεύονται και αποθεώνονται αυτοί οι άνθρωποι;
Προηγούμενα 1 Επόμενα
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή