Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ

Κάποτε στο Παλέρμο: Η σικελική μαφία μέσα από τις εικόνες της σπουδαίας φωτογράφου Λατίτσια Μπατάλια

ΠΑΡΑ ΤΙΣ ΑΠΕΙΛΕΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΗΣ, ΚΑΝΕΙΣ ΑΛΛΟΣ ΔΕΝ ΑΠΟΤΥΠΩΣΕ ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΟΥ ΑΙΜΑΤΟΣ ΣΤΙΣ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ ΤΟΥ ’70 ΚΑΙ ΤΟΥ ’80 ΣΤΗ ΣΙΚΕΛΙΑ ΟΠΩΣ Η ΛΑΤΙΤΣΙΑ ΜΠΑΤΑΛΙΑ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΕΝΑ ΝΕΟ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΚΑΤΑΓΡΑΦΕΙ ΜΕ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ ΤΡΟΠΟ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΗΣ

"Οι άνθρωποι φοβόντουσαν ακόμα και να κοιτάξουν τις φωτογραφίες μου": Παιδί με όπλο, Παλέρμο, 1982.
"Οι άνθρωποι φοβόντουσαν ακόμα και να κοιτάξουν τις φωτογραφίες μου": Παιδί με όπλο, Παλέρμο, 1982.

 

Η Λετίτσια Μπατάλια θυμάται ακόμα έντονα το πρώτο πτώμα που φωτογράφησε: έναν άντρα να κείτεται κάτω από μια ελιά σ' ένα χωράφι στη Σικελία, το ένα πόδι του χωρίς παπούτσι και από πάνω του ένας αστυφύλακας με παραιτημένο βλέμμα. Το γεγονός ότι επρόκειτο για μαφιόζο που είχε δολοφονηθεί σε κάποιο τοπικό ξεκαθάρισμα, δεν έχει να κάνει με τίποτα, επιμένει η 84χρονη πλέον φωτογράφος μιλώντας στον απεσταλμένο του Guardian που την επισκέφτηκε στο σπίτι της στο Παλέρμο για εκείνην την εποχή που οι Ιταλοί αποκαλούν «τα χρόνια του μολυβιού». «Όλοι είναι ίσοι απέναντι στον θάνατο», λέει. Αφορμή για τη συνέντευξη είναι ένα νέο ντοκιμαντέρ για το συγκλονιστικό φωτογραφικό της έργο με τίτλο "Shooting the Mafia", φιλμ που έχει πάρει εξαιρετικές κριτικές και αυτές τις μέρες ξεκινά να προβάλλεται στη Βρετανία.

 

Αυτό που της έχει μείνει πιο πολύ από εκείνη τη μέρα, σαράντα χρόνια αργότερα, είναι η οσμή που κρεμόταν στον καλοκαιρινή αύρα. «Έκανε πολλή ζέστη και το πτώμα βρισκόταν εκεί από μέρες, - μπορώ ακόμα να νιώσω εκείνη την ατμόσφαιρα θανάτου», λέει η γυναίκα που αποτύπωσε αυτή την ατμόσφαιρα όσο κανένας άλλος φωτογράφος στις δεκαετίες του '70 και του '80.

 

Μια πόρνη και δύο πελάτες της δολοφονημένοι, Παλέρμο, 1982
Μια πόρνη και δύο πελάτες της δολοφονημένοι, Παλέρμο, 1982

 

Ακμαία και παθιασμένη ακόμα με την κοινωνική και πολιτική ζωή της γενέτειράς της, αναφέρεται στις φωτογραφίες της ως «αρχείο του αίματος», λέγοντας με στωικό ύφος: «Η φωτογραφία δεν αλλάζει τίποτα. Η βία συνεχίζεται, η φτώχια συνεχίζεται, παιδιά εξακολουθούν να σκοτώνονται σε ηλίθιους πολέμους».

 

Κι όμως, οι φωτογραφίες της εκτός από συγκλονιστικά ντοκουμέντα μιας σκοτεινής εποχής, είχαν χρησιμοποιηθεί κάποτε και ως αποδεικτικά στοιχεία της σύνδεσης του πρώην πρωθυπουργού της Ιταλίας, Τζούλιο Αντρεότι με το οργανωμένο έγκλημα, καθώς δύο από αυτές τον έδειχναν να συνομιλεί με τον αρχιμαφιόζο Νίνο Σάλβο, τον οποίο ο Αντρεότι είχε αρνηθεί ότι γνώριζε.

 

Νεαροί μαφιόζοι, 1977
Νεαροί μαφιόζοι, 1977

 

Όταν ήταν μικρή, η φιλοδοξία της ήταν να γίνει συγγραφέας, αλλά η ασταθής δημοσιογραφική καριέρα της διακόπηκε απότομα τη στιγμή που έπιασε στα χέρια της μια φωτογραφική μηχανή ενώ ήταν ήδη σαράντα ετών. «Θυμάμαι που σκέφτηκα ότι μ' αυτό εδώ το εργαλείο στα χέρια μου, μπορώ να τα βάλω με όλον τον κόσμο», λέει. «Ξαφνικά, δεν είχα ανάγκη από χάδια και φιλιά. Ήμουν γεμάτη αυτοπεποίθηση και αίσθηση ανεξαρτησίας. Δεν είχε να κάνει όμως μόνο με ένα νέο μέσο έκφρασης του εαυτού μου. Με την κάμερα, μπορούσα να εκφράσω την ταραχή του κόσμου γύρω μου».

 

Η χήρα ενός δολοφονημένου από τη Μαφία σωματοφύλακα δικαστή, στην κηδεία του άντρα της, 1993.
Η χήρα ενός δολοφονημένου από τη Μαφία σωματοφύλακα δικαστή, στην κηδεία του άντρα της, 1993.

 

«Θα έλεγα πάντως ότι παραμένω αισιόδοξη παρά τα όσα έχω δει», δηλώνει. «Πρέπει να είμαι. Όχι για μένα, αλλά για τους νέους ανθρώπους. Καταλαβαίνω ότι την έχουν ανάγκη την ελπίδα και πρέπει να την προσφέρω όσο μπορώ. Η πολιτική τους προσφέρει μόνο μίσος. Εγώ μπορώ να τους υποδείξω την ομορφιά. Η καρδιά μου δεν έχει σκληρύνει με τα χρόνια. Πάντα υπάρχει ελπίδα και πάντα πρέπει να αγωνίζεται κανείς γι' αυτήν».

 

"Για να δημιουργήσεις μια πραγματικά σπουδαία φωτογραφία, πρέπει να δουλέψεις σκληρά και να είσαι ελεύθερος": Η Letizia Battaglia σε παλαιότερη φωτογραφία της
"Για να δημιουργήσεις μια πραγματικά σπουδαία φωτογραφία, πρέπει να δουλέψεις σκληρά και να είσαι ελεύθερος": Η Letizia Battaglia σε παλαιότερη φωτογραφία της

 

Απορρίπτει πάντως ασυζητητί τον χαρακτηρισμό «ρομαντική» για τον εαυτό της. «Όχι, με τίποτα! Η φωτογραφία δεν είναι κάτι ρομαντικό για μένα, δεν είναι κάτι τόσο μπανάλ. Για να δημιουργήσεις μια πραγματικά σπουδαία φωτογραφία, πρέπει να δουλέψεις σκληρά και να είσαι ελεύθερος. Ένας καλός φωτογράφος πρέπει να βρίσκεται μέσα στη φωτογραφία έτσι ώστε ο θεατής να νιώσει την παρουσία του... Δεν τραβούσα ασπρόμαυρες φωτογραφίες για αισθητικούς λόγους. Όταν φωτογραφίζεις τους νεκρούς, το ασπρόμαυρο φιλμ είναι ο στοιχειώδης τρόπος για να δείξεις διακριτικότητα και σεβασμό. Το ασπρόμαυρο δημιουργεί τη δική του σιωπή και για μένα η σιωπή είναι πολύ σημαντικό πράγμα...».

Με στοιχεία από τον Guardian

 

 

 

 

 

 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Η τεράστιας αξίας Λετίτσια Μπατάλια
Μια κορυφαία φωτορεπόρτερ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Η ποπ, ινσταγκραμική αισθητική της Tabea Mathern
«Still Life«: Η Γερμανίδα φωτογράφος και visual artist παίρνει έμπνευση από την καθημερινότητα και δημιουργεί πολύχρωμα έργα τέχνης
Madame d’Ora: Μια πρωτοπόρος φωτογράφος
Μια μεγάλη έκθεση προς τιμήν της μεγάλης φωτογράφου που ήταν πάντα μπροστά από την εποχή της.
Οι μυστηριώδεις φωτογραφίες του Νικόλα Βεντουράκη για ένα μόνο βράδυ στο Void
Μια κουβέντα με τον εικαστικό που συμμετέχει απόψε με τα έργα του στη βραδιά αυτοσχεδιασμού «Unlikely Outcomes».
Ταξίδι στην Κεντρική Ευρώπη το 1971
Οι διακοπές με αυτοκίνητο μιας ελληνικής οικογένειας
Η μετεμψύχωση της χαμένης γάτας του Μασαχίσα Φουκάσε
Το Afterword του μεγάλου Ιάπωνα φωτογράφου που έγινε διάσημος φωτογραφίζοντας κοράκια, είναι μια ωδή σε ένα αδέσποτο γατάκι που αγαπήθηκε κατά λάθος
Nightmode Challenge: Ο φωτογραφικός διαγωνισμός της Apple που θα αναδείξει τις πιο καλαίσθητες σκοτεινές λήψεις με iPhone
Μια φωτογραφική πρόκληση για τους λάτρεις της φωτογραφίας με ελάχιστο φως
Φωτογραφίζοντας τις ροζ αποχρώσεις της Βολιβίας
Ο Ιταλός φωτογράφος Paolo Pettigiani αποτυπώνει την ομορφιά των τοπίων της φύσης μ' ένα εντελώς εξιδανικευμένο ύφος.
 Όμορφοι θόλοι: Κοιτώντας ψηλά, μέσα στα ωραιότερα τεμένη του Ιράν που ο Τραμπ απειλεί να καταστρέψει
Ο Ιρανός Mohammad Reza Domiri Ganji, φωτογραφίζει τα πιο εντυπωσιακά τεμένη της χώρας του έχοντας τον φακό στραμμένο μόνο προς τα πάνω...
H αρχαία Περσέπολη: Να τι θα χαθεί αν ο Τραμπ βομβαρδίσει τους πολιτιστικούς θησαυρούς του Ιραν
Ένα σπάνιας ομορφιάς οδοιπορικό στο εμβληματικό μνημείο της ιρανικής ερήμου κατ' αποκλειστικότητα στο LIFO.gr
Ξημερώνει και βραδιάζει δίχως ήλιο: Οι πολικές νύχτες του Μούρμανσκ ― σε εικόνες
Η πόλη της Ρωσίας που ζει περισσότερο από ένα μήνα το χρόνο δίχως ήλιο σε μια σειρά εντυπωσιακών φωτογραφιών.
Το ταξίδι ενός Έλληνα ορειβάτη από το Νεπάλ στο Κάλα Πατχάρ
Ο Γιώργος Σπυράκης, αρχηγός της ορειβατικής αποστολής του Ελληνικού Ορειβατικού Συλλόγου Αχαρνών, μιλάει στο LiFO.gr για την εμπειρία του στο βασίλειο των αιθέρων, με φόντο την πιο ψηλή οροσειρά του πλανήτη
Οι 4 ιερές εποχές στον γαλήνιο σιντοϊστικό «Ναό με την αιώνια Νεότητα»
24 φωτογραφίες από τις μεταμορφώσεις της φύσης που περιβάλλει τον ναό του Ίσε στη χώρα του ανατέλλοντος ηλίου
Οι ρουκέτες του αγά
Κομοτηνή, 1991.
31 Δεκεμβρίου 1989. Το ροζ άλμπουμ
Από την έκθεση "Η Ελλάδα του '80" στη Στέγη (2017)
Νυχτερινός περίπατος στην χριστουγεννιάτικη Αθήνα
Πολλοί παρομοιάζουν το πλήθος με ποτάμι. Κι έχουν δίκιο. Η Ερμού κι η Πανεπιστημίου είναι ποτάμια. Που μέσα τους μπαίνουμε και ποτέ δεν βγαίνουμε ίδιοι. Είτε συμμετέχουμε στη γιορτή είτε κάτι μάς κρατάει μελαγχολικούς και μόνους. Η πόλη μάς ψιθυρίζει: «Κουράγιο φίλε, κύλα μαζί μας, όλα κυλούν κι αλλάζουν...»
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή