Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
Στο θρυλικό Καφενείο των Κυνηγών της Μάνης
Ελλάδα

Στο θρυλικό Καφενείο των Κυνηγών της Μάνης

Αν και κλειστό πια, παραμένει ένα σύμβολο της περιοχής και ο κυρ Μπέης (που δεν υπήρξε ποτέ κυνηγός) ένα πρόσωπο που ξέρει να διηγείται ιστορίες

Ανεβαίνοντας από το ακρωτήριο Ταίναρο και το Πόρτο Κάγιο την Προσηλιακή (όπως λένε οι ντόπιοι τη δεξιά πλευρά του ποδιού) Μέσα Μάνη, ο δρόμος σε περνάει από τη Λάγια. Χωριό παραδοσιακό, με καφενείο, πλατεία και εκκλησίες. Κάποτε ζούσαν 2.000 άνθρωποι εδώ, ήταν το κέντρο της ευρύτερης περιοχής του Ταινάρου. Πλέον ερημώνει, όπως τα περισσότερα χωριά, κι απ' ό,τι μας λένε στο καφενείο, οι μόνιμοι κάτοικοι είναι περίπου 40, μισοί Έλληνες μισοί ξένοι.


Λίγο πιο κάτω από την πλατεία και το σημερινό καφενείο, σε ένα από τα πρώτα σπίτια του χωριού πάνω στον δρόμο, βλέπουμε το «Καφενείον των Κυνηγών».

 

Μπαίνοντας, ο κυρ Μπέης μπροστά στην τηλεόραση παρακολουθεί τις πολιτικές εξελίξεις. Το βλέμμα πέφτει κατευθείαν στα εκατοντάδες αντικείμενα που βρίσκονται στους τοίχους: ζωγραφιές, σχολικές φωτογραφίες, κάδρα, αναμνηστικά κι αποκόμματα εφημερίδων καλύπτουν σχεδόν τα πάντα.

 

Ο ίδιος δεν είναι κυνηγός, είχε ελαιοτριβείο, ασχολιόταν με αλεύρια και το μαγαζί είχε γίνει στέκι, «εδώ μαζευόντουσαν κυνηγοί από όλη την Ελλάδα. Τώρα το κυνήγι τελείωσε, δεν υπάρχει κανένα πουλί». Και το μαγαζί είναι κλειστό, αλλά ο ίδιος μένει εκεί ακόμη – πού να πάει;


Μας ζητάει συγγνώμη που είναι καθιστός και μας ενημερώνει ότι δυστυχώς τα τελευταία χρόνια το καφενείο δεν το λειτουργεί γιατί έχει πρόβλημα με τη μέση του, «πάνω που έφτιαξα το πόδι, χάλασε η μέση, μόνο με το μπαστούνι μπορώ να σταθώ όρθιος», αλλά μπορούμε να σερβιριστούμε ό,τι θέλουμε από το ψυγείο ή να ψήσουμε καφέ.

 

Τον ρωτάμε για τις τοιχογραφίες και το όνομα του καφενείου. Ο ίδιος δεν είναι κυνηγός, είχε ελαιοτριβείο, ασχολιόταν με αλεύρια και το μαγαζί είχε γίνει στέκι «εδώ μαζευόντουσαν κυνηγοί από όλη την Ελλάδα. Τώρα το κυνήγι τελείωσε, δεν υπάρχει κανένα πουλί». Και το μαγαζί είναι κλειστό, αλλά ο ίδιος μένει εκεί ακόμη – πού να πάει;

 

Τις τοιχογραφίες τις έχει κάνει ένας από τους γιους του, ο γλύπτης και ζωγράφος Πέτρος Γεωργαρίου. Με καμάρι μας μιλά και για τις υπόλοιπες δουλειές του γιου του, τις αγιογραφίες στις εκκλησίες, τις προτομές, «τώρα έφτιαξε έναν Λεωνίδα και τον έστειλε στην Αυστραλία».

 

Όση ώρα μιλάμε ταυτόχρονα παρακολουθεί τηλεόραση και σχολιάζει. Ανησυχεί ότι θα του πάνε την αγροτική σύνταξη στα 120 ευρώ. «Είστε νέοι. Αν θέλετε να με ακούσετε, μην ασχοληθείτε ποτέ με τα πολιτικά, μην μπλέκεστε πουθενά, παρατήστε τους! Είναι όλοι στο ίδιο κόλπο, στο ίδιο θρανίο καθόντουσαν, τώρα μας έβαλαν και τούτον εδώ να φαίνεται ότι κάτι αλλάζει. Τίποτα δεν θα αλλάξει ποτέ! Σ' το λέω εγώ, όλα είναι φτιαχτά, τόσα χρόνια τσάμπα, τι βουνά, λαγκάδια, μάχες, τόσες σφαίρες φάγαμε για το τίποτα».

 

«Είστε νέοι. Αν θέλετε να με ακούσετε, μην ασχοληθείτε ποτέ με τα πολιτικά, μην μπλέκεστε πουθενά, παρατήστε τους! Είναι όλοι στο ίδιο κόλπο , στο ίδιο θρανίο καθόντουσαν, τώρα μας έβαλαν και τούτον εδώ να φαίνεται ότι κάτι αλλάζει. Τίποτα δεν θα αλλάξει ποτέ! Σ' το λέω εγώ, όλα είναι φτιαχτά, τόσα χρόνια τσάμπα, τι βουνά, λαγκάδια, μάχες, τόσες σφαίρες φάγαμε για το τίποτα»...Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
«Είστε νέοι. Αν θέλετε να με ακούσετε, μην ασχοληθείτε ποτέ με τα πολιτικά, μην μπλέκεστε πουθενά, παρατήστε τους! Είναι όλοι στο ίδιο κόλπο , στο ίδιο θρανίο καθόντουσαν, τώρα μας έβαλαν και τούτον εδώ να φαίνεται ότι κάτι αλλάζει. Τίποτα δεν θα αλλάξει ποτέ! Σ' το λέω εγώ, όλα είναι φτιαχτά, τόσα χρόνια τσάμπα, τι βουνά, λαγκάδια, μάχες, τόσες σφαίρες φάγαμε για το τίποτα»...Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO


Μας ρωτά για τη Μάνη, αν μας αρέσει και πού μείναμε. Τους ξέρει όλους, με τα μικρά τους ονόματα, θυμάται τα πάντα με πλήρη διαύγεια. Με βλέπει που φωτογραφίζω ένα αναμνηστικό της Αντίστασης και ξεκινά τις ιστορίες – πόλεμοι, εμφύλιος, βεντέτες. Μιλά με πολλή στεναχώρια για τον Εμφύλιο, ευτυχώς στο χωριό του δεν αλληλοχτυπήθηκαν.

 

«Έφυγα για να πάω εναντίον του εχθρού, να τσακώνεσαι με τον Γερμανό εντάξει, κατακτητής είναι, όχι να σκοτώνομαι με τους συγγενείς και τους χωριανούς μου. Γιατί δεν μπορούμε να παραδώσουμε τα όπλα, να ενωθούμε και να αγαπηθούμε, έλεγα».


Στο καφενείο της πλατείας μαθαίνουμε ότι έχει φτάσει τα 90, η γυναίκα του πέθανε πριν λίγα χρόνια, έχει πέντε παιδιά και 14 εγγόνια, περιμένει και δισέγγονο. Για τον κύριο Βασίλη Γεωργαρίου, τον Μπέη, άπαντες στη Λάγια αλλά και γενικότερα στη Μάνη αναφέρονται με σεβασμό και συμπάθεια.


«Εύχομαι καλή επιστροφή να έχετε στην Αθήνα και αν σας βγάλει ο δρόμος να ξαναπεράσετε. Να μην τρέχετε γιατί οι δρόμοι εδώ είναι επικίνδυνοι, είναι γεμάτοι στροφές».


Εις το επανιδείν λοιπόν.

 

Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO

 

Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO

 

Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO

 

Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO

 

Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO

 

Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO

 

Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO

 

Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO

 

Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO

 

Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO

 

Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO

 

Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO

 

Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO

 

Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO

 

Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO

 

Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO

 

Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO

 

Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO

 

Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO

 

Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO

 

Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO

 

Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO

 

Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO

 

Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Παραδοσιακό Καφενείο «Στου Μήτσου» στο Καπάνι της Θεσσαλονίκης
Για καφέ, ούζο ή τσίπουρο και νόστιμες γεύσεις, όλες τις ώρες της ημέρας
Καθημερινές σκηνές από τα καφενεία της Μυτιλήνης
Ένα σύντομο ντοκιμαντέρ του Caravan project όπου πρωταγωνιστούν μερικοί από τους πιο παραδοσιακούς καφενέδες αυτού του νησιού του Βορείου Αιγαίου
Ένα σπάνιο Κυπριακό καφενείο στην νεκρή ζώνη της Λευκωσίας
Πανομοιότυπο από την δεκαετία του '30, το «Χαράτσι», αναγεννημένο, είναι ένα ενδιαφέρον ποιητικό παρά καφενειακό πείραμα.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Μην πετάς τα παλιά σου αντικείμενα, δώρισέ τα στη Ρέτο
Τα μέλη του συλλόγου Ρέτο, πρώην τοξικοεξαρτημένα άτομα που απεξαρτήθηκαν, παραλαμβάνουν από τα σπίτια μας τα παλιά μας αντικείμενα, τα αναπαλαιώνουν ή τα ανακατασκευάζουν και τα διαθέτουν προς πώληση.
Ιστορίες από όσους δουλεύουν νύχτα στη Θεσσαλονίκη
Ένας τραυματιοφορέας, ένας πρώην ναυτικός και ιδιοκτήτης γραφείου τελετών, ένας ταξιτζής και μία pole dancer «συναντιούνται» σε άλλες ζωές, τα βράδια.
Στην εξοχική κατοικία Ευταξία στον Λουτρόπυργο Αττικής: το πρώτο αρχιτεκτονικό έργο του Άρη Κωνσταντινίδη
Ο χώρος του κτήματος Ευταξία, παρά την απουσία συστηματικής χρήσης στην εποχή μας, δεν θα μπορούσε να μην αποτελεί έναν σημαντικό τόπο αναφοράς της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ελευσίνας για το 2021.
Μια αυτάρκης οικο-κοινότητα ζει σε ένα μαγικό κτήμα στην Ανάβυσσο
Στο Evolving Cycles μια «πράσινη» κοινότητα ανθρώπων συμβιώνει μαζί με Σκυριανά αλογάκια και μια κατσίκα― τη Βανίλια.
Η οργάνωση Keys of Change αναλαμβάνει τη μουσική εκπαίδευση παιδιών που ζουν σε δυσμενείς συνθήκες
Η ΜΚΟ Keys of Change οργανώνει και στηρίζει σταθερές πλατφόρμες μουσικής εκπαίδευσης παιδιών που ζουν σε εξαιρετικά δυσμενείς συνθήκες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, στοχεύοντας στη βελτίωση της ποιότητας ζωής τους μέσα από τη μουσική.
Άννα Λόντου: Η προγονή και κληρονόμος του Γιώργου Σεφέρη αφηγείται τη ζωή της στη LiFO
Η ζωή δίπλα στον Σεφέρη, η αυτοκτονία της Πηνελόπης Δέλτα, το σπίτι της οδού Άγρας και άλλες πτυχές μιας μυθιστορηματικής καθημερινότητας.
Ανδρέας Δρακόπουλος: ο άνθρωπος που κινεί το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος μιλά στη LIFO
Στην εφ' όλης της ύλης συνέντευξη που παραχώρησε στη LiFO, ο πρόεδρος του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος μίλησε για τις δωρεές, την κρίση, την πολιτική, το προσφυγικό, την Πρωτοβουλία 2021 και για το τι θυμάται πιο έντονα από τον θείο του.
O ήλιος ανατέλλει ένα παγωμένο πρωινό στη λίμνη Πλαστήρα
Σε θερμοκρασίες που κυμαίνονται κοντά στους 0° Κελσίου
15 λόγοι που αγαπάμε το Χαλάνδρι
To Χαλάνδρι είναι μια ολοζώντανη, αυτόνομη περιοχή που όχι μόνο ικανοποιεί απολύτως τους κατοίκους της αλλά ελκύει και επισκέπτες από άλλες περιοχές.
Η μαγεία της λιμνοθάλασσας του Μεσολογγίου - σε νέες φωτογραφίες
Ο φωτογράφος Αντώνης Νικολόπουλος τράβηξε αυτές τις υπέροχες φωτογραφίες, σε αυτόν τον ελληνικό τόπο, που έχει ακόμα κάτι από παράδεισο...
«Η Μάγδα Φύσσα έγινε μάνα όλων μας»: Μια συζήτηση με τις συνηγόρους της οικογένειας Φύσσα
Οι Χρύσα Παπαδοπούλου και Ελευθερία Τομπατζόγλου, συνήγοροι Πολιτικής Αγωγής της οικογένειας Φύσσα στη δίκη της Χρυσής Αυγής, μιλούν στη LiFO, καθώς βρισκόμαστε στο τελευταίο στάδιο πριν ανακοινωθεί η ετυμηγορία.
Στο Υπνωτήριο Αστέγων Θεσσαλονίκης 70 άνθρωποι βρίσκουν κάθε βράδυ ένα κρεβάτι να κοιμηθούν
Παρέχοντας τα στοιχειώδη σε ανθρώπους που βρέθηκαν στον δρόμο.
Ψυχραιμία, ακόμα κι ο Χατζιδάκις είχε «προσκυνήσει» κάποτε «σώβρακα και φανέλες»
Το πάθος του με το ποδόσφαιρο και ειδικά με τον Ολυμπιακό είχε εξομολογηθεί ο Μάνος Χατζιδάκις σε μια συνέντευξη που είχε δώσει στο «Φως των σπορ» το 1960, συντροφιά με τον Σάββα Θεοδωρίδη.
Η Αλληλεγγύη Λέσβου βοηθά πρόσφυγες και μετανάστες στην πρώτη γραμμή, σε συνθήκες ιδιαίτερα αντίξοες
Η Αλληλεγγύη Λέσβου (πρώην κατασκηνώσεις ΠΙΚΠΑ) είναι μια ακτιβιστική πρωτοβουλία πολιτών με πολύπλευρη προσφορά στο μεταναστευτικό-προσφυγικό.
Το ολοζώντανο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά
Ο καλλιτεχνικός διευθυντής Νίκος Διαμαντής εξηγεί πώς το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά κατάφερε να γίνει πρότυπο λειτουργίας πολιτιστικού οργανισμού.
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή